Atos 21

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nya se bǝtsyǝ bo kusu bálosǝǝ, búsu búdufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ nya bɔ́yila búsu Kos. Se kale dísiǝǝ, búsu búdufǝ Rodo nya búdu mfo búsu Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Mfo nya búfi ɔklɔ wǝ ntɔ lǝ Foinike, nya búdu.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Se bɔ́ntɔɔ, búnyǝ Kipro eto kasɔ, nya bɔ́yɛ boofe mfo nya búdu bɔ́yɛ ukúe eto lekpake búsu búdufǝ Tiro lǝ Siria eto kasɔ. Nya búsu kaka boolǝkǝ bikǝ bia nkpe lǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Se bɔ́yifǝ búsu umǝǝ, búnyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfó. Búsiǝ lǝ mǝ ɔflɔ eyi akuanse, itsyise Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ díkǝlǝkǝ óte bafokanɔfɔ bamfo lesa nǝ luubǝ lǝ Paulo ǝsuǝ, nyaso bálɛ Paulo lekpakpa bǝ woensu Yerusalem lefe nǝmfó.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Fɛɛ se lefe nǝ ele bǝ budu lǝ mǝ ɔflɔ léyoo, bafokanɔfɔ mfó ku mǝ besio ku bebi kenke ákpa bo esu bétsyǝ kusu lǝ lekpo kɛnyɛ, nya bomblɛ lése akonki bóto ola.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Nya bútsyǝ bǝtsyuǝ esu fɛ búdufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo, nya mǝǝ tsya dísinkli bésu mǝ ayo.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Se búdu lǝ Tiroo, búnyǝ lǝ Ptolemai. Mfo búsu búsiǝsǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfo, nya búsiǝ lǝ mǝ ɔflɔ diyi lɔni.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Nya se kale dísiǝǝ, búdu mfó búsu Kaisarea. Búsu bɔsɔnɔ Ditiki Sɛɛ eto otsyabe Filipo. Uyifo bawunsǝkotsyuǝ ekuanse ba bǝlǝkǝ lǝ Yerusalem eto ɔni.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Ɔkɛ bebisiobi ena ba lensi tɔ bǝsǝ. Beyifo Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Nya búsiǝ mfó eyi ǝtsyuǝ. Lǝ lefe nǝ bɔkɛ mfóo, Onanto eto unyɛlǝkǝtidi utsyuǝ wǝ baakpo Agabo étsyi Yudea úbǝ mfó.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Nya se úbǝ bo ɔflɔɔ, ónyankli abɔsu nya Paulo lékle lǝ nkɛ nya úfi óklǝ wǝ kosate eto ani ku akpa nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛ bɔtɛyi nkǝ, ‘Nko ke Yudafɔ lookle abɔsu nyamfo eto osate lǝ Yerusalem nya boofi wǝ besu bakpe lǝ mba lenni Yudafɔ eto beninǝ eto ani nɛ.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Nya se bɔ́nɔ etiki nyamfóo, bo ku betidi ba nkpe mfó kenke álɛ Paulo lekpakpa boǝ wensu Yerusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mfó nya ɔ́tɛyi bo nkǝ, “Beso bǝǝnlɛ nku buwi nya bɛnlɛ mɛ ani bolo mǝ? Ntɔnɔ miǝ bakle mɛ lǝ Yerusalem, lǝ nsu nkpǝ lǝ Bonamute Yesu eso.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Nyaso lefe nǝ búnyǝ boǝ boǝmbofo wǝ nsusu bɔtsyi kawuninsǝǝ, bóyani wǝ nya bɔ́tɛyi wǝ boǝnkǝ, “Bonamute Yesu eto lelabi bǝ itǝ.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Lǝ eyi nyamfo eto kamaa, bomblɛ ǝmuǝ bikǝ nya búdu búsu Yerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Nya Kaisarea eto bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ tsya dítǝnko bo. Bákpa bo besuko Kipro eto uninǝ wǝ baakpo Mnason bǝ lǝ búsu bɔsɔnɔ wǝ ɔflɔ mfó. Uninǝ ǝmfo eyifo ofokanɔnyǝ koko.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Nya se búdufǝ Yerusalem bafokanɔfɔ nkpe mfó áfo bo kukɔnɔ tinti.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Se kale dísiǝǝ, Paulo ákpa bo nya búsu búnyǝ Yakobo ku Yerusalem eto bafokanɔfɔ eto beninǝ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Nya se búsiǝsǝ mǝ bólosǝǝ, Paulo átɛyi mǝ asa nnya kenke Onanto lɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝ úyifo lǝ betidi ba lenni Yudafɔ nti.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Se bétsyue wǝ ato balosǝǝ, mǝmblɛ kenke átɛsǝ Onanto. Nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Ɔyimi lala, ǝnyǝ kase Yudafɔ akpi akpi kpǝ díkafo bánɔ nya banlɛ Moses eto afi lǝ kɔni kekleke.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Bǝtsyuǝ átɛyi mǝ bǝnkǝ fǝ lɛtɛyi Yudafɔ ba nkpe lǝ nlebe nlebe fǝ bensidi Moses eto afi ku bo akpayifoyifo, nya fátɛyi tsya fǝnkǝ mba ni Yudafɔ tsya mensila mǝ bebi alo.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Lǝ nyamfo eso be ele bǝ buyifo mɔmɔ? Buyi boǝ bǝǝbǝ esu bɔbɛbɛ kǝbǝ. Itsyise bɔɔnɔ bǝ ǝbǝ ákpe lǝ bo ɔflɔ mfo.”
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Nya bǝtǝ wǝ nsusu bǝnkǝ, “Bokpe betidi ena bǝtsyuǝ lǝ bo mfo, ba díkaka ntamu.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Yɛnko mǝ esuko Yudafɔ eto Disumuyo mfó nya lǝ fǝ nku lǝ bɛkpi mi esi nya lǝ awunsǝko mǝ lǝ bafo mǝ disikpinkpi eto kayo. Nyamfo luutǝ utidi saa nyǝ nkǝ sidia bátɛyi lǝ fǝ ǝsuǝ, nyaso fintsya lɛ Moses eto kɔfi budi lǝ kɔni.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Nya bafokanɔfɔ ba lenni Yudafɔɔ, bɔ́ɔwɔni ekue bútǝ mǝ bɔ́tɛyi mǝ boǝ, bayɛ̀ edisa nnya béfi bǝtǝ bǝfiǝ kedi ku kɔtɔ ku bebuki ba baawaninsǝ simuǝ kaalo eto sinǝ eto budi, lǝ bayɛ sɛsɔnɔ budi.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Nyaso se kale disiǝǝ, Paulo ákpa basani bamǝ nya bésu béyifo disikpinkpi eto lekpa nǝmǝ. Nyamfo eto kamaa, úsu Yudafɔ eto Disumuyo úsu útǝ besumunyǝ bote eyi nnya kama fɛ disikpinkpi eto lekpa nǝmǝ loolo itǝ lǝ befi kedi eto bikǝ baboko lǝ beyifo keditǝtǝ eto lekpa lǝ mǝ disi.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nya se íbu sɛkɛ lǝ eyi akuanse nyamǝ lǝ eyoo, Yudafɔ bǝtsyuǝ étsyi Asia eti bǝbǝ bǝnyǝ Paulo lǝ Yudafɔ eto Disumuyo mfo. Nyaso bákpadi betidi bǝtsyuǝ básɔ lebo nya bǝmuǝ wǝ.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Nya bǝńyǝ mfó banlɛ kudu bokpo bǝnkǝ, “Israel eto basani, bɛwunsǝko bo! Osani ǝmfo ni nwǝ nlɛ botsyilama kate betidi kenke lǝ nlebe nlebe asa nnya ńyǝ lǝ bo betidi ku afi ku Disumuyo nǝmfo ǝsuǝ. Nya kama tsyaa, woakpa mba lenni Yudafɔ kedufǝnko Disumuyo nnya nlɛ bote nkǝ bákpe bo Yudafɔ eto kakɛnkɛkɔ kamfo kɔfiɔ!”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Bátɛyi nko itsyise lefe nǝ lefe mǝǝ, bǝnyǝ bǝ Paulo ku Trofimo wǝ ni Efesonyǝ balɛ bɔyɛ kafe lǝ Yerusalem. Lǝ nyaso béfi nsusu bǝ ókpa wǝ úsuko Yudafɔ eto Disumuyo mfó.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nyaso se banlɛ kudu bokpo nkoo, étakasǝ betidi kenke lǝ umǝ ǝmǝ nya bátaka ku kudu nya bétsyetsyi bésu bátsya lǝ kusumukɔ mfó. Bǝtsyuǝ ǝnǝ Paulo babɔnko lǝ Disumuyo nya béti biku kenke.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Nya lefe nǝ bála bǝ lǝ balo wǝǝ, Romafɔ eto bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko kplɛ ánɔ nkǝ Yerusalemfɔ kenke átaka bǝńyǝ balɛ bulǝ bokpe.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Lamfolamfo, ókpa bamamanyǝ ninǝ ku bamamanyǝ bǝtsyuǝ ɔ́yɛnko nya bésu kaka banlɛ bulǝ bokpe mfó. Nya se mba ntɔnko mba nlɛ bulǝ bokpe dínyǝ bamamanyǝ bamfóo, báyɛ Paulo bɔblɛ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Mfó nya ɔtɔnkotɔnko kplɛ ǝmǝ dítǝ kusu nkǝ bǝmuǝ Paulo nya béfi amana ǝnuǝ bákpe wǝ. Nya fɛ ɔ́tɔ ɔ́nɔ utsyǝ eto okle utidi ǝmfo ni ku lesa nǝ úyifo.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Nya betidi bamfó eto utsyuǝ saa eto lesa nǝ ɔ́tɛyi lɛbɔ lete. Nya se bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko ǝmfo mámfo ditiki saa nǝ banlɛ bɔtɛyi kasɔ bɔnɔ itsyi lǝ kudu ko betidi bamǝ nlɛ bokpo esoo, ɔ́tɛyi nkǝ bakpa Paulo besu beti bakpe lǝ bamamanyǝ eto diyo.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 — ausente —
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 — ausente —
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Nya lǝ lefe nǝ baala bǝ befi wǝ besu beti bakpe lǝ diyoo, Paulo átɛyi bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko kplɛ nkǝ, “Ǝǝntǝ mɛ kusu lǝ ndinko fǝ etiki sɛkɛɛ?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Nya usi ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Inni fǝ ni Egiptenyǝ wǝ lékpa bewudifɔ akpi ana ba létaka bǝńyǝ lǝ Aba ǝsuǝ lefe nǝ léfe mǝ lǝ mfóo, nya bétsyetsyi bédu bésu mfiminti kafo?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Nya Paulo dílǝkǝ kɛnyɛ nkǝ, “Yudanyǝ mini. Bále mɛ lǝ Tarso lǝ Kilikia eto kasɔ. Nya umǝ ǝmfóo, enni umǝ kɛkɛ. Lǝ nyasoo, lekpakpa tǝ kusu lǝ ndi ko betidi bamfo etiki.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Nyaso uninǝ ǝmfo átɔnɔ útǝ Paulo kusu nkǝ udinko mǝ etiki. Nya Paulo lɛbɔ úbǝ úńyǝ lǝ kesie eto atalakpoe mfo nya óbesǝ ani kato nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ bedi kã. Nya se bédi kãã, údi mǝ etiki lǝ Yudafɔ eto sele ǝsuǝ nkǝ,
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.