Atos 21
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA
1 Nya se bǝtsyǝ bo kusu bálosǝǝ, búsu búdufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ nya bɔ́yila búsu Kos. Se kale dísiǝǝ, búsu búdufǝ Rodo nya búdu mfo búsu Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Mfo nya búfi ɔklɔ wǝ ntɔ lǝ Foinike, nya búdu.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Se bɔ́ntɔɔ, búnyǝ Kipro eto kasɔ, nya bɔ́yɛ boofe mfo nya búdu bɔ́yɛ ukúe eto lekpake búsu búdufǝ Tiro lǝ Siria eto kasɔ. Nya búsu kaka boolǝkǝ bikǝ bia nkpe lǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Se bɔ́yifǝ búsu umǝǝ, búnyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfó. Búsiǝ lǝ mǝ ɔflɔ eyi akuanse, itsyise Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ díkǝlǝkǝ óte bafokanɔfɔ bamfo lesa nǝ luubǝ lǝ Paulo ǝsuǝ, nyaso bálɛ Paulo lekpakpa bǝ woensu Yerusalem lefe nǝmfó.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Fɛɛ se lefe nǝ ele bǝ budu lǝ mǝ ɔflɔ léyoo, bafokanɔfɔ mfó ku mǝ besio ku bebi kenke ákpa bo esu bétsyǝ kusu lǝ lekpo kɛnyɛ, nya bomblɛ lése akonki bóto ola.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Nya bútsyǝ bǝtsyuǝ esu fɛ búdufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo, nya mǝǝ tsya dísinkli bésu mǝ ayo.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Se búdu lǝ Tiroo, búnyǝ lǝ Ptolemai. Mfo búsu búsiǝsǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfo, nya búsiǝ lǝ mǝ ɔflɔ diyi lɔni.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Nya se kale dísiǝǝ, búdu mfó búsu Kaisarea. Búsu bɔsɔnɔ Ditiki Sɛɛ eto otsyabe Filipo. Uyifo bawunsǝkotsyuǝ ekuanse ba bǝlǝkǝ lǝ Yerusalem eto ɔni.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ɔkɛ bebisiobi ena ba lensi tɔ bǝsǝ. Beyifo Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Nya búsiǝ mfó eyi ǝtsyuǝ. Lǝ lefe nǝ bɔkɛ mfóo, Onanto eto unyɛlǝkǝtidi utsyuǝ wǝ baakpo Agabo étsyi Yudea úbǝ mfó.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Nya se úbǝ bo ɔflɔɔ, ónyankli abɔsu nya Paulo lékle lǝ nkɛ nya úfi óklǝ wǝ kosate eto ani ku akpa nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛ bɔtɛyi nkǝ, ‘Nko ke Yudafɔ lookle abɔsu nyamfo eto osate lǝ Yerusalem nya boofi wǝ besu bakpe lǝ mba lenni Yudafɔ eto beninǝ eto ani nɛ.’ ”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nya se bɔ́nɔ etiki nyamfóo, bo ku betidi ba nkpe mfó kenke álɛ Paulo lekpakpa boǝ wensu Yerusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mfó nya ɔ́tɛyi bo nkǝ, “Beso bǝǝnlɛ nku buwi nya bɛnlɛ mɛ ani bolo mǝ? Ntɔnɔ miǝ bakle mɛ lǝ Yerusalem, lǝ nsu nkpǝ lǝ Bonamute Yesu eso.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nyaso lefe nǝ búnyǝ boǝ boǝmbofo wǝ nsusu bɔtsyi kawuninsǝǝ, bóyani wǝ nya bɔ́tɛyi wǝ boǝnkǝ, “Bonamute Yesu eto lelabi bǝ itǝ.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Lǝ eyi nyamfo eto kamaa, bomblɛ ǝmuǝ bikǝ nya búdu búsu Yerusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Nya Kaisarea eto bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ tsya dítǝnko bo. Bákpa bo besuko Kipro eto uninǝ wǝ baakpo Mnason bǝ lǝ búsu bɔsɔnɔ wǝ ɔflɔ mfó. Uninǝ ǝmfo eyifo ofokanɔnyǝ koko.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Nya se búdufǝ Yerusalem bafokanɔfɔ nkpe mfó áfo bo kukɔnɔ tinti.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Se kale dísiǝǝ, Paulo ákpa bo nya búsu búnyǝ Yakobo ku Yerusalem eto bafokanɔfɔ eto beninǝ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Nya se búsiǝsǝ mǝ bólosǝǝ, Paulo átɛyi mǝ asa nnya kenke Onanto lɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝ úyifo lǝ betidi ba lenni Yudafɔ nti.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Se bétsyue wǝ ato balosǝǝ, mǝmblɛ kenke átɛsǝ Onanto. Nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Ɔyimi lala, ǝnyǝ kase Yudafɔ akpi akpi kpǝ díkafo bánɔ nya banlɛ Moses eto afi lǝ kɔni kekleke.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Bǝtsyuǝ átɛyi mǝ bǝnkǝ fǝ lɛtɛyi Yudafɔ ba nkpe lǝ nlebe nlebe fǝ bensidi Moses eto afi ku bo akpayifoyifo, nya fátɛyi tsya fǝnkǝ mba ni Yudafɔ tsya mensila mǝ bebi alo.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Lǝ nyamfo eso be ele bǝ buyifo mɔmɔ? Buyi boǝ bǝǝbǝ esu bɔbɛbɛ kǝbǝ. Itsyise bɔɔnɔ bǝ ǝbǝ ákpe lǝ bo ɔflɔ mfo.”
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Nya bǝtǝ wǝ nsusu bǝnkǝ, “Bokpe betidi ena bǝtsyuǝ lǝ bo mfo, ba díkaka ntamu.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Yɛnko mǝ esuko Yudafɔ eto Disumuyo mfó nya lǝ fǝ nku lǝ bɛkpi mi esi nya lǝ awunsǝko mǝ lǝ bafo mǝ disikpinkpi eto kayo. Nyamfo luutǝ utidi saa nyǝ nkǝ sidia bátɛyi lǝ fǝ ǝsuǝ, nyaso fintsya lɛ Moses eto kɔfi budi lǝ kɔni.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Nya bafokanɔfɔ ba lenni Yudafɔɔ, bɔ́ɔwɔni ekue bútǝ mǝ bɔ́tɛyi mǝ boǝ, bayɛ̀ edisa nnya béfi bǝtǝ bǝfiǝ kedi ku kɔtɔ ku bebuki ba baawaninsǝ simuǝ kaalo eto sinǝ eto budi, lǝ bayɛ sɛsɔnɔ budi.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Nyaso se kale disiǝǝ, Paulo ákpa basani bamǝ nya bésu béyifo disikpinkpi eto lekpa nǝmǝ. Nyamfo eto kamaa, úsu Yudafɔ eto Disumuyo úsu útǝ besumunyǝ bote eyi nnya kama fɛ disikpinkpi eto lekpa nǝmǝ loolo itǝ lǝ befi kedi eto bikǝ baboko lǝ beyifo keditǝtǝ eto lekpa lǝ mǝ disi.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Nya se íbu sɛkɛ lǝ eyi akuanse nyamǝ lǝ eyoo, Yudafɔ bǝtsyuǝ étsyi Asia eti bǝbǝ bǝnyǝ Paulo lǝ Yudafɔ eto Disumuyo mfo. Nyaso bákpadi betidi bǝtsyuǝ básɔ lebo nya bǝmuǝ wǝ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Nya bǝńyǝ mfó banlɛ kudu bokpo bǝnkǝ, “Israel eto basani, bɛwunsǝko bo! Osani ǝmfo ni nwǝ nlɛ botsyilama kate betidi kenke lǝ nlebe nlebe asa nnya ńyǝ lǝ bo betidi ku afi ku Disumuyo nǝmfo ǝsuǝ. Nya kama tsyaa, woakpa mba lenni Yudafɔ kedufǝnko Disumuyo nnya nlɛ bote nkǝ bákpe bo Yudafɔ eto kakɛnkɛkɔ kamfo kɔfiɔ!”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Bátɛyi nko itsyise lefe nǝ lefe mǝǝ, bǝnyǝ bǝ Paulo ku Trofimo wǝ ni Efesonyǝ balɛ bɔyɛ kafe lǝ Yerusalem. Lǝ nyaso béfi nsusu bǝ ókpa wǝ úsuko Yudafɔ eto Disumuyo mfó.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nyaso se banlɛ kudu bokpo nkoo, étakasǝ betidi kenke lǝ umǝ ǝmǝ nya bátaka ku kudu nya bétsyetsyi bésu bátsya lǝ kusumukɔ mfó. Bǝtsyuǝ ǝnǝ Paulo babɔnko lǝ Disumuyo nya béti biku kenke.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nya lefe nǝ bála bǝ lǝ balo wǝǝ, Romafɔ eto bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko kplɛ ánɔ nkǝ Yerusalemfɔ kenke átaka bǝńyǝ balɛ bulǝ bokpe.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Lamfolamfo, ókpa bamamanyǝ ninǝ ku bamamanyǝ bǝtsyuǝ ɔ́yɛnko nya bésu kaka banlɛ bulǝ bokpe mfó. Nya se mba ntɔnko mba nlɛ bulǝ bokpe dínyǝ bamamanyǝ bamfóo, báyɛ Paulo bɔblɛ.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Mfó nya ɔtɔnkotɔnko kplɛ ǝmǝ dítǝ kusu nkǝ bǝmuǝ Paulo nya béfi amana ǝnuǝ bákpe wǝ. Nya fɛ ɔ́tɔ ɔ́nɔ utsyǝ eto okle utidi ǝmfo ni ku lesa nǝ úyifo.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Nya betidi bamfó eto utsyuǝ saa eto lesa nǝ ɔ́tɛyi lɛbɔ lete. Nya se bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko ǝmfo mámfo ditiki saa nǝ banlɛ bɔtɛyi kasɔ bɔnɔ itsyi lǝ kudu ko betidi bamǝ nlɛ bokpo esoo, ɔ́tɛyi nkǝ bakpa Paulo besu beti bakpe lǝ bamamanyǝ eto diyo.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 — ausente —
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 — ausente —
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Nya lǝ lefe nǝ baala bǝ befi wǝ besu beti bakpe lǝ diyoo, Paulo átɛyi bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko kplɛ nkǝ, “Ǝǝntǝ mɛ kusu lǝ ndinko fǝ etiki sɛkɛɛ?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Nya usi ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Inni fǝ ni Egiptenyǝ wǝ lékpa bewudifɔ akpi ana ba létaka bǝńyǝ lǝ Aba ǝsuǝ lefe nǝ léfe mǝ lǝ mfóo, nya bétsyetsyi bédu bésu mfiminti kafo?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Nya Paulo dílǝkǝ kɛnyɛ nkǝ, “Yudanyǝ mini. Bále mɛ lǝ Tarso lǝ Kilikia eto kasɔ. Nya umǝ ǝmfóo, enni umǝ kɛkɛ. Lǝ nyasoo, lekpakpa tǝ kusu lǝ ndi ko betidi bamfo etiki.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Nyaso uninǝ ǝmfo átɔnɔ útǝ Paulo kusu nkǝ udinko mǝ etiki. Nya Paulo lɛbɔ úbǝ úńyǝ lǝ kesie eto atalakpoe mfo nya óbesǝ ani kato nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ bedi kã. Nya se bédi kãã, údi mǝ etiki lǝ Yudafɔ eto sele ǝsuǝ nkǝ,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.