Atos 21
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Nya se bǝtsyǝ bo kusu bálosǝǝ, búsu búdufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ nya bɔ́yila búsu Kos. Se kale dísiǝǝ, búsu búdufǝ Rodo nya búdu mfo búsu Patara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Mfo nya búfi ɔklɔ wǝ ntɔ lǝ Foinike, nya búdu.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Se bɔ́ntɔɔ, búnyǝ Kipro eto kasɔ, nya bɔ́yɛ boofe mfo nya búdu bɔ́yɛ ukúe eto lekpake búsu búdufǝ Tiro lǝ Siria eto kasɔ. Nya búsu kaka boolǝkǝ bikǝ bia nkpe lǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Se bɔ́yifǝ búsu umǝǝ, búnyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfó. Búsiǝ lǝ mǝ ɔflɔ eyi akuanse, itsyise Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ díkǝlǝkǝ óte bafokanɔfɔ bamfo lesa nǝ luubǝ lǝ Paulo ǝsuǝ, nyaso bálɛ Paulo lekpakpa bǝ woensu Yerusalem lefe nǝmfó.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Fɛɛ se lefe nǝ ele bǝ budu lǝ mǝ ɔflɔ léyoo, bafokanɔfɔ mfó ku mǝ besio ku bebi kenke ákpa bo esu bétsyǝ kusu lǝ lekpo kɛnyɛ, nya bomblɛ lése akonki bóto ola.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Nya bútsyǝ bǝtsyuǝ esu fɛ búdufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo, nya mǝǝ tsya dísinkli bésu mǝ ayo.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Se búdu lǝ Tiroo, búnyǝ lǝ Ptolemai. Mfo búsu búsiǝsǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfo, nya búsiǝ lǝ mǝ ɔflɔ diyi lɔni.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Nya se kale dísiǝǝ, búdu mfó búsu Kaisarea. Búsu bɔsɔnɔ Ditiki Sɛɛ eto otsyabe Filipo. Uyifo bawunsǝkotsyuǝ ekuanse ba bǝlǝkǝ lǝ Yerusalem eto ɔni.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ɔkɛ bebisiobi ena ba lensi tɔ bǝsǝ. Beyifo Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Nya búsiǝ mfó eyi ǝtsyuǝ. Lǝ lefe nǝ bɔkɛ mfóo, Onanto eto unyɛlǝkǝtidi utsyuǝ wǝ baakpo Agabo étsyi Yudea úbǝ mfó.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Nya se úbǝ bo ɔflɔɔ, ónyankli abɔsu nya Paulo lékle lǝ nkɛ nya úfi óklǝ wǝ kosate eto ani ku akpa nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛ bɔtɛyi nkǝ, ‘Nko ke Yudafɔ lookle abɔsu nyamfo eto osate lǝ Yerusalem nya boofi wǝ besu bakpe lǝ mba lenni Yudafɔ eto beninǝ eto ani nɛ.’ ”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nya se bɔ́nɔ etiki nyamfóo, bo ku betidi ba nkpe mfó kenke álɛ Paulo lekpakpa boǝ wensu Yerusalem.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Mfó nya ɔ́tɛyi bo nkǝ, “Beso bǝǝnlɛ nku buwi nya bɛnlɛ mɛ ani bolo mǝ? Ntɔnɔ miǝ bakle mɛ lǝ Yerusalem, lǝ nsu nkpǝ lǝ Bonamute Yesu eso.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nyaso lefe nǝ búnyǝ boǝ boǝmbofo wǝ nsusu bɔtsyi kawuninsǝǝ, bóyani wǝ nya bɔ́tɛyi wǝ boǝnkǝ, “Bonamute Yesu eto lelabi bǝ itǝ.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Lǝ eyi nyamfo eto kamaa, bomblɛ ǝmuǝ bikǝ nya búdu búsu Yerusalem.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Nya Kaisarea eto bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ tsya dítǝnko bo. Bákpa bo besuko Kipro eto uninǝ wǝ baakpo Mnason bǝ lǝ búsu bɔsɔnɔ wǝ ɔflɔ mfó. Uninǝ ǝmfo eyifo ofokanɔnyǝ koko.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Nya se búdufǝ Yerusalem bafokanɔfɔ nkpe mfó áfo bo kukɔnɔ tinti.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Se kale dísiǝǝ, Paulo ákpa bo nya búsu búnyǝ Yakobo ku Yerusalem eto bafokanɔfɔ eto beninǝ.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Nya se búsiǝsǝ mǝ bólosǝǝ, Paulo átɛyi mǝ asa nnya kenke Onanto lɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝ úyifo lǝ betidi ba lenni Yudafɔ nti.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Se bétsyue wǝ ato balosǝǝ, mǝmblɛ kenke átɛsǝ Onanto. Nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Ɔyimi lala, ǝnyǝ kase Yudafɔ akpi akpi kpǝ díkafo bánɔ nya banlɛ Moses eto afi lǝ kɔni kekleke.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Bǝtsyuǝ átɛyi mǝ bǝnkǝ fǝ lɛtɛyi Yudafɔ ba nkpe lǝ nlebe nlebe fǝ bensidi Moses eto afi ku bo akpayifoyifo, nya fátɛyi tsya fǝnkǝ mba ni Yudafɔ tsya mensila mǝ bebi alo.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Lǝ nyamfo eso be ele bǝ buyifo mɔmɔ? Buyi boǝ bǝǝbǝ esu bɔbɛbɛ kǝbǝ. Itsyise bɔɔnɔ bǝ ǝbǝ ákpe lǝ bo ɔflɔ mfo.”
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Nya bǝtǝ wǝ nsusu bǝnkǝ, “Bokpe betidi ena bǝtsyuǝ lǝ bo mfo, ba díkaka ntamu.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Yɛnko mǝ esuko Yudafɔ eto Disumuyo mfó nya lǝ fǝ nku lǝ bɛkpi mi esi nya lǝ awunsǝko mǝ lǝ bafo mǝ disikpinkpi eto kayo. Nyamfo luutǝ utidi saa nyǝ nkǝ sidia bátɛyi lǝ fǝ ǝsuǝ, nyaso fintsya lɛ Moses eto kɔfi budi lǝ kɔni.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Nya bafokanɔfɔ ba lenni Yudafɔɔ, bɔ́ɔwɔni ekue bútǝ mǝ bɔ́tɛyi mǝ boǝ, bayɛ̀ edisa nnya béfi bǝtǝ bǝfiǝ kedi ku kɔtɔ ku bebuki ba baawaninsǝ simuǝ kaalo eto sinǝ eto budi, lǝ bayɛ sɛsɔnɔ budi.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Nyaso se kale disiǝǝ, Paulo ákpa basani bamǝ nya bésu béyifo disikpinkpi eto lekpa nǝmǝ. Nyamfo eto kamaa, úsu Yudafɔ eto Disumuyo úsu útǝ besumunyǝ bote eyi nnya kama fɛ disikpinkpi eto lekpa nǝmǝ loolo itǝ lǝ befi kedi eto bikǝ baboko lǝ beyifo keditǝtǝ eto lekpa lǝ mǝ disi.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Nya se íbu sɛkɛ lǝ eyi akuanse nyamǝ lǝ eyoo, Yudafɔ bǝtsyuǝ étsyi Asia eti bǝbǝ bǝnyǝ Paulo lǝ Yudafɔ eto Disumuyo mfo. Nyaso bákpadi betidi bǝtsyuǝ básɔ lebo nya bǝmuǝ wǝ.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Nya bǝńyǝ mfó banlɛ kudu bokpo bǝnkǝ, “Israel eto basani, bɛwunsǝko bo! Osani ǝmfo ni nwǝ nlɛ botsyilama kate betidi kenke lǝ nlebe nlebe asa nnya ńyǝ lǝ bo betidi ku afi ku Disumuyo nǝmfo ǝsuǝ. Nya kama tsyaa, woakpa mba lenni Yudafɔ kedufǝnko Disumuyo nnya nlɛ bote nkǝ bákpe bo Yudafɔ eto kakɛnkɛkɔ kamfo kɔfiɔ!”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Bátɛyi nko itsyise lefe nǝ lefe mǝǝ, bǝnyǝ bǝ Paulo ku Trofimo wǝ ni Efesonyǝ balɛ bɔyɛ kafe lǝ Yerusalem. Lǝ nyaso béfi nsusu bǝ ókpa wǝ úsuko Yudafɔ eto Disumuyo mfó.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Nyaso se banlɛ kudu bokpo nkoo, étakasǝ betidi kenke lǝ umǝ ǝmǝ nya bátaka ku kudu nya bétsyetsyi bésu bátsya lǝ kusumukɔ mfó. Bǝtsyuǝ ǝnǝ Paulo babɔnko lǝ Disumuyo nya béti biku kenke.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Nya lefe nǝ bála bǝ lǝ balo wǝǝ, Romafɔ eto bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko kplɛ ánɔ nkǝ Yerusalemfɔ kenke átaka bǝńyǝ balɛ bulǝ bokpe.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Lamfolamfo, ókpa bamamanyǝ ninǝ ku bamamanyǝ bǝtsyuǝ ɔ́yɛnko nya bésu kaka banlɛ bulǝ bokpe mfó. Nya se mba ntɔnko mba nlɛ bulǝ bokpe dínyǝ bamamanyǝ bamfóo, báyɛ Paulo bɔblɛ.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Mfó nya ɔtɔnkotɔnko kplɛ ǝmǝ dítǝ kusu nkǝ bǝmuǝ Paulo nya béfi amana ǝnuǝ bákpe wǝ. Nya fɛ ɔ́tɔ ɔ́nɔ utsyǝ eto okle utidi ǝmfo ni ku lesa nǝ úyifo.
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Nya betidi bamfó eto utsyuǝ saa eto lesa nǝ ɔ́tɛyi lɛbɔ lete. Nya se bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko ǝmfo mámfo ditiki saa nǝ banlɛ bɔtɛyi kasɔ bɔnɔ itsyi lǝ kudu ko betidi bamǝ nlɛ bokpo esoo, ɔ́tɛyi nkǝ bakpa Paulo besu beti bakpe lǝ bamamanyǝ eto diyo.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 — ausente —
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 — ausente —
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Nya lǝ lefe nǝ baala bǝ befi wǝ besu beti bakpe lǝ diyoo, Paulo átɛyi bamamanyǝ eto ɔtɔnkotɔnko kplɛ nkǝ, “Ǝǝntǝ mɛ kusu lǝ ndinko fǝ etiki sɛkɛɛ?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nya usi ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Inni fǝ ni Egiptenyǝ wǝ lékpa bewudifɔ akpi ana ba létaka bǝńyǝ lǝ Aba ǝsuǝ lefe nǝ léfe mǝ lǝ mfóo, nya bétsyetsyi bédu bésu mfiminti kafo?”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Nya Paulo dílǝkǝ kɛnyɛ nkǝ, “Yudanyǝ mini. Bále mɛ lǝ Tarso lǝ Kilikia eto kasɔ. Nya umǝ ǝmfóo, enni umǝ kɛkɛ. Lǝ nyasoo, lekpakpa tǝ kusu lǝ ndi ko betidi bamfo etiki.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Nyaso uninǝ ǝmfo átɔnɔ útǝ Paulo kusu nkǝ udinko mǝ etiki. Nya Paulo lɛbɔ úbǝ úńyǝ lǝ kesie eto atalakpoe mfo nya óbesǝ ani kato nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ bedi kã. Nya se bédi kãã, údi mǝ etiki lǝ Yudafɔ eto sele ǝsuǝ nkǝ,
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.