Atos 20

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lefe nǝ bulǝ bomǝ díyuǝ kɛnyɛɛ, Paulo ákpadi bafokanɔfɔ bǝbǝ bátsya lǝ kalebe kani. Nya se ókpe mǝ nkɛale lǝ mǝ bofokanɔ ǝsuǝ ólosǝǝ, ókla mǝ fɛ údu úsu Makedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Se údu ɔntɔɔ, Paulo áyɛ lǝ kǝmǝ ka nkpe lǝ lekpake nǝmfó kenke nya údi mǝ etiki kpǝ úfi ókpe mǝ nkɛale fɛ úsu údufǝ Akaia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Úsiǝ mfó fe afa ǝtsyǝ. Lefe nǝ ɔnlɛ ǝsuǝ bumuǝ nkǝ lǝ usu Siria, únyǝ útsyǝ lekpo nkǝ Yudafɔ ba nkpe mfó lǝ wǝ ukpǝ eto esu bɔbɛbɛ. Nyaso úfi nsusu bio nkǝ wesinkli usu ɔyɛ Makedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Lefe nǝ ɔnlɛ buduu, betidi kpǝ ǝtǝkǝnko wǝ. Betidi bamǝ ni Sopater wǝ dítsyi Beroia wǝ ni Piro eto ubi ku Aristarko ku Sekundo ba ditsyi Tesalonika ku Gaio wǝ dítsyi Derbe ku Tihiko ku Trofimo ba ditsyi Asia eto lekpake ku Timoteo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Mba mfo átɔ̃ bo bǝ beesu bǝńyǝ bǝsǝkǝ bo lǝ umǝ wǝ baakpo Troa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Nya lǝ Yudafɔ eto Nnamfokuã Eto Abolo Eto Eyididi eto kamaa, búfi ɔklɔ nya búdu lǝ Filipi, nya búsu bútu mǝ lǝ Troa lǝ eyi anɔ eto kama. Nya búsiǝ mfó éfo eyi akuanse.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Nya lǝ Kɔsida eto diyi tutɛɛ, bótsya lǝ kalebe kani boǝ lǝ budi Bonamute eto didisa lǝ bǝtsyuǝ. Nya se Paulo lǝǝbǝ budu kǝsiǝsǝ esoo, údi etiki ikulǝ isu taa ntsyenti.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Nya báto kakadiɛ kpǝ bǝtsyǝ lǝ abanslo eto diyo nǝ ǝsuǝ bótsya mfó.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Nya se Paulo eto etiki nlɛ bukulǝ esoo, selabe éfi okosobi wǝ baakpo Eutiko lǝ lefe nǝ unsi lǝ diyo nǝmǝ eto mfɛnsle ǝsuǝ. Ófankli utsyi lǝ abanslo eto botokǝtǝkǝ tsyǝfǝ mfó úbǝ ɔ́sɔ lǝ kasɔ. Nya se bésu bétsyi wǝǝ, bǝnyǝ bǝ úkpǝ.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Fɛɛ Paulo áyifǝ úsu kasɔɔ, úsu dikpefi nǝmǝ ɔflɔ nya úbǝ kasɔ ɔ́buta ni nya útsyi ni óboko wǝ akɔ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Biankpo kudu! Okpe nkpǝ!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Nya mǝmblɛ dísinkli bésu kato mfó bésu bédi Bonamute eto lesa nǝmǝ. Lǝ nnya kama Paulo esi úsiǝ údi etiki isu ese kalesiǝsiǝ fɛ údu.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Nya se bákpa okosobi ǝmǝ ku nkpǝ besuko diyoo, ǝsuǝ ǝyuǝ mǝ tinti.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Nya Paulo dífi akpa eto kusu úsu Aso. Fɛɛ lǝ kase útsyue ǝsuǝǝ, bo éfi ɔklɔ bɔ́tɔ wǝ sɛtɔ bǝ lǝ busu butsyi wǝ lǝ mfó.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Nyaso se úbǝ útu bo lǝ Aso mfóo, údufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ ǝsuǝ nya bonko wǝ kenke lídu búsu Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Búdu lǝ mfó nya lǝ kǝsiǝsǝǝ, búsu bóyo Kio. Nya lǝ diyi nǝmfo eto kǝsiǝsǝ tsyaa, bóyo Samo.Lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, búsu búdufǝ Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo mánla nkǝ bobiasǝ lefe kpǝ lǝ Asia mfó nyaso útǝ bókpia Efeso bófe, itsyise ɔlɛ bɔkɔse. Nya utsyue nkǝ lǝ woofoo, ele bǝ udufǝ Yerusalem lǝ Pentekoste eto diyi ǝsuǝ.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Nya se búsu búdufǝ Miletoo, ókpe batɔnkpe lǝ Efesofɔ eto bafokanɔfɔ eto beninǝ ɔflɔ nkǝ bǝbǝ bǝnyǝ wǝ mfó.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Nya se bǝbǝǝ, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, mimblɛ ta yi kase minkɛ lǝ mi le nti lefe nǝ kenke minkɛ mfo ǝsuǝ, idu lǝ diyi tutɛ nǝ mímbǝ míndufǝ lǝ Asia eto kasɔ mfo ibǝ ǝsǝ mɔmɔ.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Binyǝ kase mímbokosǝ ǝsuǝ kasɔ míntǝ Bonamute, lǝ kanyi ku binǝntu ǝsuǝ ɛyɛ lǝ Yudafɔ eto kase bála bǝ balo mɛ eso.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Bɛlɛ ola bebe mɛ. Minni futsyǝ nkpe disiale. Bonamute eto asa nnya minyi lǝ wǝ ǝsuǝǝ, nnya ni lesa nǝ mínte mi nɛ, nya mémfi kulesa nkula mi. Nte Bonamute eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ betidi nti ku lǝ mi ayo.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Nya kalebe saa mínsuu, ntɛyi Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kekleke minkǝ bayɛ asa bua buyifo lǝ batsyi bawuninsǝ befi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, lǝ bafo Bonamute Yesu banɔ.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nya mɔmɔɔ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛ mǝ bɔtɛyi nkǝ nsu Yerusalem, nya minnyi lesa nǝ lǝbǝ mɛ busu ketu mfó.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Fɛɛ lǝ kǝmǝ ka kenke mínyɛ mínfee, nyi miǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝlǝkǝ óte mɛ nkǝ moolabee diyo nyǝ kanyi.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Fɛɛ meenfi mɔ nkpǝ fe lesa nǝ lefe itǝ mɛ. Lesa nǝ lefe itǝ mɛ ni bǝ nlosǝ keyifo ka Bonamute Yesu lékpe mɛ kɔni nkǝ nyifo. Nya keyifo ka ókpe kɔni nkǝ nsu nyifo ni bǝ ntɛyi betidi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ itsyi lǝ Onanto eto lefonǝ ǝsuǝ.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Nyasoo, nyi miǝ mimba kenke lɛnɔ mɔ asatete itsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝǝ, ensie embotsya ku mɛ bio.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Nyaso mmii, mǝǝtǝ mi bote minkǝ lǝ utsyuǝ áyansǝ wǝ nkpǝ eto kusuu, beembufi utidi ǝmfo eto kabua balo mɛ dikpi.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Sitintii, mémfi Onanto eto sekakedikɔ eto kusu eto asa nkula mi.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Lǝ nnya esoo, bebe mi ǝsuǝ kukɔnɔ. Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ díyifo mi mba ni batɔnkotɔnko bǝ lǝ bɛlɛ wǝ bebi ba Onanto dífi útǝ mi nkǝ bɛlɛ mǝ ola. Bɛlɛ mǝ kukɔnɔ, itsyise Onanto eto ubi dífi wǝ kɔtɔ ókpo kasɔ lǝ mǝ disi úfi úlǝkǝ mǝ utsyiko lǝ mǝ abua ǝsuǝ.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Nnya minyi ekpa ko mǝ ni bǝnkǝ lǝ nyani mi ntsyǝǝ, betidi ebubǝ bataka bǝńyǝ bakpɔ mi bǝlǝ mi nya boosensǝ mi fe kase bekiti laakpɔ ku basamu kesensǝ mǝ.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Nya lǝ mi nti kulaa tsyaa, mi bǝtsyuǝ ébusinkli lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ kama bawɛ mi, bákpa betidi kpǝ báyɛnko lǝ mǝ kosate eto bidiabidia eto asatete ǝsuǝ.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Bitǝkǝ ǝnǝ bikabe lǝ bekloma kase mínkplatsya ku binǝntu lǝ mi disi nya mínte mi asa ketsye ku kakɔmi itǝ alɛ ǝtsyǝ nnya minkɛ mi lenti ǝsuǝ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Nya mɔmɔ mfoo, mfi mi nkpe lǝ Onanto eto ani bǝ lǝ ose mi. Lǝ wǝ ditiki nǝ laawunsǝko betidii lǝ lekpe mi nkɛale lǝ bofokanɔ ǝsuǝ bo luutǝ biunyǝ kedikɔ lǝ Onanto eto, fe mba úlǝkǝ ókpo atsyɔ utsyǝ itǝ wǝ ǝsuǝ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Mánsɛsǝ ǝnǝmi lǝ kuutsyuǝ saa eto sika sia nye sika flubia nye bikǝlɛlɛ ǝsuǝ.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Mi kosate yi biǝnkǝ mɔ ani nyamfo mímfi mínyifo keyifo fɛ minlɛ budi nya mimfi minlɛ betidi ba lǝǝtǝkǝko mɛ bobe.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Nyifo nyamfo kenke lǝ mfi nte mi kase ele bǝ bukawunsǝ ko bakombo, nya lǝ bekloma ditiki nǝ Bonamute Yesu lɛtɛyi nkǝ, ‘Asa butǝ ǝtǝ disuǝyuǝ enso bofo.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Nya lefe nǝ Paulo dídi etiki nyamfo ólosǝǝ, óse akonki nya wǝ ku mǝ léto ola.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Nya mǝmblɛ lɛkɔbǝ wǝ bálɛ nya béwi nku itsyise balɛ budu lǝ bǝtsyuǝ ɔflɔ.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Nya nnya kulaa leso mǝ nkuɛnlo bokpe ni nnya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ bensiebunyǝ wǝ bio eso. Nya bákpa wǝ bésu bǝtsyǝ kusu lǝ ɔklɔ ǝmǝ ɔflɔ lǝ lekpo kɛnyɛ mfó.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.