Atos 20
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH
1 Lefe nǝ bulǝ bomǝ díyuǝ kɛnyɛɛ, Paulo ákpadi bafokanɔfɔ bǝbǝ bátsya lǝ kalebe kani. Nya se ókpe mǝ nkɛale lǝ mǝ bofokanɔ ǝsuǝ ólosǝǝ, ókla mǝ fɛ údu úsu Makedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Se údu ɔntɔɔ, Paulo áyɛ lǝ kǝmǝ ka nkpe lǝ lekpake nǝmfó kenke nya údi mǝ etiki kpǝ úfi ókpe mǝ nkɛale fɛ úsu údufǝ Akaia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Úsiǝ mfó fe afa ǝtsyǝ. Lefe nǝ ɔnlɛ ǝsuǝ bumuǝ nkǝ lǝ usu Siria, únyǝ útsyǝ lekpo nkǝ Yudafɔ ba nkpe mfó lǝ wǝ ukpǝ eto esu bɔbɛbɛ. Nyaso úfi nsusu bio nkǝ wesinkli usu ɔyɛ Makedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Lefe nǝ ɔnlɛ buduu, betidi kpǝ ǝtǝkǝnko wǝ. Betidi bamǝ ni Sopater wǝ dítsyi Beroia wǝ ni Piro eto ubi ku Aristarko ku Sekundo ba ditsyi Tesalonika ku Gaio wǝ dítsyi Derbe ku Tihiko ku Trofimo ba ditsyi Asia eto lekpake ku Timoteo.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Mba mfo átɔ̃ bo bǝ beesu bǝńyǝ bǝsǝkǝ bo lǝ umǝ wǝ baakpo Troa.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Nya lǝ Yudafɔ eto Nnamfokuã Eto Abolo Eto Eyididi eto kamaa, búfi ɔklɔ nya búdu lǝ Filipi, nya búsu bútu mǝ lǝ Troa lǝ eyi anɔ eto kama. Nya búsiǝ mfó éfo eyi akuanse.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Nya lǝ Kɔsida eto diyi tutɛɛ, bótsya lǝ kalebe kani boǝ lǝ budi Bonamute eto didisa lǝ bǝtsyuǝ. Nya se Paulo lǝǝbǝ budu kǝsiǝsǝ esoo, údi etiki ikulǝ isu taa ntsyenti.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Nya báto kakadiɛ kpǝ bǝtsyǝ lǝ abanslo eto diyo nǝ ǝsuǝ bótsya mfó.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Nya se Paulo eto etiki nlɛ bukulǝ esoo, selabe éfi okosobi wǝ baakpo Eutiko lǝ lefe nǝ unsi lǝ diyo nǝmǝ eto mfɛnsle ǝsuǝ. Ófankli utsyi lǝ abanslo eto botokǝtǝkǝ tsyǝfǝ mfó úbǝ ɔ́sɔ lǝ kasɔ. Nya se bésu bétsyi wǝǝ, bǝnyǝ bǝ úkpǝ.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Fɛɛ Paulo áyifǝ úsu kasɔɔ, úsu dikpefi nǝmǝ ɔflɔ nya úbǝ kasɔ ɔ́buta ni nya útsyi ni óboko wǝ akɔ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Biankpo kudu! Okpe nkpǝ!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Nya mǝmblɛ dísinkli bésu kato mfó bésu bédi Bonamute eto lesa nǝmǝ. Lǝ nnya kama Paulo esi úsiǝ údi etiki isu ese kalesiǝsiǝ fɛ údu.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Nya se bákpa okosobi ǝmǝ ku nkpǝ besuko diyoo, ǝsuǝ ǝyuǝ mǝ tinti.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Nya Paulo dífi akpa eto kusu úsu Aso. Fɛɛ lǝ kase útsyue ǝsuǝǝ, bo éfi ɔklɔ bɔ́tɔ wǝ sɛtɔ bǝ lǝ busu butsyi wǝ lǝ mfó.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Nyaso se úbǝ útu bo lǝ Aso mfóo, údufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ ǝsuǝ nya bonko wǝ kenke lídu búsu Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Búdu lǝ mfó nya lǝ kǝsiǝsǝǝ, búsu bóyo Kio. Nya lǝ diyi nǝmfo eto kǝsiǝsǝ tsyaa, bóyo Samo.Lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, búsu búdufǝ Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Paulo mánla nkǝ bobiasǝ lefe kpǝ lǝ Asia mfó nyaso útǝ bókpia Efeso bófe, itsyise ɔlɛ bɔkɔse. Nya utsyue nkǝ lǝ woofoo, ele bǝ udufǝ Yerusalem lǝ Pentekoste eto diyi ǝsuǝ.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Nya se búsu búdufǝ Miletoo, ókpe batɔnkpe lǝ Efesofɔ eto bafokanɔfɔ eto beninǝ ɔflɔ nkǝ bǝbǝ bǝnyǝ wǝ mfó.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Nya se bǝbǝǝ, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, mimblɛ ta yi kase minkɛ lǝ mi le nti lefe nǝ kenke minkɛ mfo ǝsuǝ, idu lǝ diyi tutɛ nǝ mímbǝ míndufǝ lǝ Asia eto kasɔ mfo ibǝ ǝsǝ mɔmɔ.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Binyǝ kase mímbokosǝ ǝsuǝ kasɔ míntǝ Bonamute, lǝ kanyi ku binǝntu ǝsuǝ ɛyɛ lǝ Yudafɔ eto kase bála bǝ balo mɛ eso.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Bɛlɛ ola bebe mɛ. Minni futsyǝ nkpe disiale. Bonamute eto asa nnya minyi lǝ wǝ ǝsuǝǝ, nnya ni lesa nǝ mínte mi nɛ, nya mémfi kulesa nkula mi. Nte Bonamute eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ betidi nti ku lǝ mi ayo.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Nya kalebe saa mínsuu, ntɛyi Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kekleke minkǝ bayɛ asa bua buyifo lǝ batsyi bawuninsǝ befi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, lǝ bafo Bonamute Yesu banɔ.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Nya mɔmɔɔ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛ mǝ bɔtɛyi nkǝ nsu Yerusalem, nya minnyi lesa nǝ lǝbǝ mɛ busu ketu mfó.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Fɛɛ lǝ kǝmǝ ka kenke mínyɛ mínfee, nyi miǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝlǝkǝ óte mɛ nkǝ moolabee diyo nyǝ kanyi.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Fɛɛ meenfi mɔ nkpǝ fe lesa nǝ lefe itǝ mɛ. Lesa nǝ lefe itǝ mɛ ni bǝ nlosǝ keyifo ka Bonamute Yesu lékpe mɛ kɔni nkǝ nyifo. Nya keyifo ka ókpe kɔni nkǝ nsu nyifo ni bǝ ntɛyi betidi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ itsyi lǝ Onanto eto lefonǝ ǝsuǝ.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Nyasoo, nyi miǝ mimba kenke lɛnɔ mɔ asatete itsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝǝ, ensie embotsya ku mɛ bio.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Nyaso mmii, mǝǝtǝ mi bote minkǝ lǝ utsyuǝ áyansǝ wǝ nkpǝ eto kusuu, beembufi utidi ǝmfo eto kabua balo mɛ dikpi.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Sitintii, mémfi Onanto eto sekakedikɔ eto kusu eto asa nkula mi.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Lǝ nnya esoo, bebe mi ǝsuǝ kukɔnɔ. Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ díyifo mi mba ni batɔnkotɔnko bǝ lǝ bɛlɛ wǝ bebi ba Onanto dífi útǝ mi nkǝ bɛlɛ mǝ ola. Bɛlɛ mǝ kukɔnɔ, itsyise Onanto eto ubi dífi wǝ kɔtɔ ókpo kasɔ lǝ mǝ disi úfi úlǝkǝ mǝ utsyiko lǝ mǝ abua ǝsuǝ.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Nnya minyi ekpa ko mǝ ni bǝnkǝ lǝ nyani mi ntsyǝǝ, betidi ebubǝ bataka bǝńyǝ bakpɔ mi bǝlǝ mi nya boosensǝ mi fe kase bekiti laakpɔ ku basamu kesensǝ mǝ.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Nya lǝ mi nti kulaa tsyaa, mi bǝtsyuǝ ébusinkli lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ kama bawɛ mi, bákpa betidi kpǝ báyɛnko lǝ mǝ kosate eto bidiabidia eto asatete ǝsuǝ.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Bitǝkǝ ǝnǝ bikabe lǝ bekloma kase mínkplatsya ku binǝntu lǝ mi disi nya mínte mi asa ketsye ku kakɔmi itǝ alɛ ǝtsyǝ nnya minkɛ mi lenti ǝsuǝ.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Nya mɔmɔ mfoo, mfi mi nkpe lǝ Onanto eto ani bǝ lǝ ose mi. Lǝ wǝ ditiki nǝ laawunsǝko betidii lǝ lekpe mi nkɛale lǝ bofokanɔ ǝsuǝ bo luutǝ biunyǝ kedikɔ lǝ Onanto eto, fe mba úlǝkǝ ókpo atsyɔ utsyǝ itǝ wǝ ǝsuǝ.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Mánsɛsǝ ǝnǝmi lǝ kuutsyuǝ saa eto sika sia nye sika flubia nye bikǝlɛlɛ ǝsuǝ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Mi kosate yi biǝnkǝ mɔ ani nyamfo mímfi mínyifo keyifo fɛ minlɛ budi nya mimfi minlɛ betidi ba lǝǝtǝkǝko mɛ bobe.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Nyifo nyamfo kenke lǝ mfi nte mi kase ele bǝ bukawunsǝ ko bakombo, nya lǝ bekloma ditiki nǝ Bonamute Yesu lɛtɛyi nkǝ, ‘Asa butǝ ǝtǝ disuǝyuǝ enso bofo.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Nya lefe nǝ Paulo dídi etiki nyamfo ólosǝǝ, óse akonki nya wǝ ku mǝ léto ola.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Nya mǝmblɛ lɛkɔbǝ wǝ bálɛ nya béwi nku itsyise balɛ budu lǝ bǝtsyuǝ ɔflɔ.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Nya nnya kulaa leso mǝ nkuɛnlo bokpe ni nnya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ bensiebunyǝ wǝ bio eso. Nya bákpa wǝ bésu bǝtsyǝ kusu lǝ ɔklɔ ǝmǝ ɔflɔ lǝ lekpo kɛnyɛ mfó.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.