Atos 20
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVI
1 Lefe nǝ bulǝ bomǝ díyuǝ kɛnyɛɛ, Paulo ákpadi bafokanɔfɔ bǝbǝ bátsya lǝ kalebe kani. Nya se ókpe mǝ nkɛale lǝ mǝ bofokanɔ ǝsuǝ ólosǝǝ, ókla mǝ fɛ údu úsu Makedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Se údu ɔntɔɔ, Paulo áyɛ lǝ kǝmǝ ka nkpe lǝ lekpake nǝmfó kenke nya údi mǝ etiki kpǝ úfi ókpe mǝ nkɛale fɛ úsu údufǝ Akaia.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Úsiǝ mfó fe afa ǝtsyǝ. Lefe nǝ ɔnlɛ ǝsuǝ bumuǝ nkǝ lǝ usu Siria, únyǝ útsyǝ lekpo nkǝ Yudafɔ ba nkpe mfó lǝ wǝ ukpǝ eto esu bɔbɛbɛ. Nyaso úfi nsusu bio nkǝ wesinkli usu ɔyɛ Makedonia.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Lefe nǝ ɔnlɛ buduu, betidi kpǝ ǝtǝkǝnko wǝ. Betidi bamǝ ni Sopater wǝ dítsyi Beroia wǝ ni Piro eto ubi ku Aristarko ku Sekundo ba ditsyi Tesalonika ku Gaio wǝ dítsyi Derbe ku Tihiko ku Trofimo ba ditsyi Asia eto lekpake ku Timoteo.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Mba mfo átɔ̃ bo bǝ beesu bǝńyǝ bǝsǝkǝ bo lǝ umǝ wǝ baakpo Troa.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Nya lǝ Yudafɔ eto Nnamfokuã Eto Abolo Eto Eyididi eto kamaa, búfi ɔklɔ nya búdu lǝ Filipi, nya búsu bútu mǝ lǝ Troa lǝ eyi anɔ eto kama. Nya búsiǝ mfó éfo eyi akuanse.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Nya lǝ Kɔsida eto diyi tutɛɛ, bótsya lǝ kalebe kani boǝ lǝ budi Bonamute eto didisa lǝ bǝtsyuǝ. Nya se Paulo lǝǝbǝ budu kǝsiǝsǝ esoo, údi etiki ikulǝ isu taa ntsyenti.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Nya báto kakadiɛ kpǝ bǝtsyǝ lǝ abanslo eto diyo nǝ ǝsuǝ bótsya mfó.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Nya se Paulo eto etiki nlɛ bukulǝ esoo, selabe éfi okosobi wǝ baakpo Eutiko lǝ lefe nǝ unsi lǝ diyo nǝmǝ eto mfɛnsle ǝsuǝ. Ófankli utsyi lǝ abanslo eto botokǝtǝkǝ tsyǝfǝ mfó úbǝ ɔ́sɔ lǝ kasɔ. Nya se bésu bétsyi wǝǝ, bǝnyǝ bǝ úkpǝ.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Fɛɛ Paulo áyifǝ úsu kasɔɔ, úsu dikpefi nǝmǝ ɔflɔ nya úbǝ kasɔ ɔ́buta ni nya útsyi ni óboko wǝ akɔ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Biankpo kudu! Okpe nkpǝ!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Nya mǝmblɛ dísinkli bésu kato mfó bésu bédi Bonamute eto lesa nǝmǝ. Lǝ nnya kama Paulo esi úsiǝ údi etiki isu ese kalesiǝsiǝ fɛ údu.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Nya se bákpa okosobi ǝmǝ ku nkpǝ besuko diyoo, ǝsuǝ ǝyuǝ mǝ tinti.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Nya Paulo dífi akpa eto kusu úsu Aso. Fɛɛ lǝ kase útsyue ǝsuǝǝ, bo éfi ɔklɔ bɔ́tɔ wǝ sɛtɔ bǝ lǝ busu butsyi wǝ lǝ mfó.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Nyaso se úbǝ útu bo lǝ Aso mfóo, údufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ ǝsuǝ nya bonko wǝ kenke lídu búsu Mitilene.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Búdu lǝ mfó nya lǝ kǝsiǝsǝǝ, búsu bóyo Kio. Nya lǝ diyi nǝmfo eto kǝsiǝsǝ tsyaa, bóyo Samo.Lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, búsu búdufǝ Mileto.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo mánla nkǝ bobiasǝ lefe kpǝ lǝ Asia mfó nyaso útǝ bókpia Efeso bófe, itsyise ɔlɛ bɔkɔse. Nya utsyue nkǝ lǝ woofoo, ele bǝ udufǝ Yerusalem lǝ Pentekoste eto diyi ǝsuǝ.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Nya se búsu búdufǝ Miletoo, ókpe batɔnkpe lǝ Efesofɔ eto bafokanɔfɔ eto beninǝ ɔflɔ nkǝ bǝbǝ bǝnyǝ wǝ mfó.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Nya se bǝbǝǝ, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, mimblɛ ta yi kase minkɛ lǝ mi le nti lefe nǝ kenke minkɛ mfo ǝsuǝ, idu lǝ diyi tutɛ nǝ mímbǝ míndufǝ lǝ Asia eto kasɔ mfo ibǝ ǝsǝ mɔmɔ.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Binyǝ kase mímbokosǝ ǝsuǝ kasɔ míntǝ Bonamute, lǝ kanyi ku binǝntu ǝsuǝ ɛyɛ lǝ Yudafɔ eto kase bála bǝ balo mɛ eso.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Bɛlɛ ola bebe mɛ. Minni futsyǝ nkpe disiale. Bonamute eto asa nnya minyi lǝ wǝ ǝsuǝǝ, nnya ni lesa nǝ mínte mi nɛ, nya mémfi kulesa nkula mi. Nte Bonamute eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ betidi nti ku lǝ mi ayo.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Nya kalebe saa mínsuu, ntɛyi Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kekleke minkǝ bayɛ asa bua buyifo lǝ batsyi bawuninsǝ befi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, lǝ bafo Bonamute Yesu banɔ.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nya mɔmɔɔ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛ mǝ bɔtɛyi nkǝ nsu Yerusalem, nya minnyi lesa nǝ lǝbǝ mɛ busu ketu mfó.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Fɛɛ lǝ kǝmǝ ka kenke mínyɛ mínfee, nyi miǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝlǝkǝ óte mɛ nkǝ moolabee diyo nyǝ kanyi.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Fɛɛ meenfi mɔ nkpǝ fe lesa nǝ lefe itǝ mɛ. Lesa nǝ lefe itǝ mɛ ni bǝ nlosǝ keyifo ka Bonamute Yesu lékpe mɛ kɔni nkǝ nyifo. Nya keyifo ka ókpe kɔni nkǝ nsu nyifo ni bǝ ntɛyi betidi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ itsyi lǝ Onanto eto lefonǝ ǝsuǝ.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 “Nyasoo, nyi miǝ mimba kenke lɛnɔ mɔ asatete itsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝǝ, ensie embotsya ku mɛ bio.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Nyaso mmii, mǝǝtǝ mi bote minkǝ lǝ utsyuǝ áyansǝ wǝ nkpǝ eto kusuu, beembufi utidi ǝmfo eto kabua balo mɛ dikpi.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Sitintii, mémfi Onanto eto sekakedikɔ eto kusu eto asa nkula mi.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Lǝ nnya esoo, bebe mi ǝsuǝ kukɔnɔ. Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ díyifo mi mba ni batɔnkotɔnko bǝ lǝ bɛlɛ wǝ bebi ba Onanto dífi útǝ mi nkǝ bɛlɛ mǝ ola. Bɛlɛ mǝ kukɔnɔ, itsyise Onanto eto ubi dífi wǝ kɔtɔ ókpo kasɔ lǝ mǝ disi úfi úlǝkǝ mǝ utsyiko lǝ mǝ abua ǝsuǝ.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Nnya minyi ekpa ko mǝ ni bǝnkǝ lǝ nyani mi ntsyǝǝ, betidi ebubǝ bataka bǝńyǝ bakpɔ mi bǝlǝ mi nya boosensǝ mi fe kase bekiti laakpɔ ku basamu kesensǝ mǝ.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Nya lǝ mi nti kulaa tsyaa, mi bǝtsyuǝ ébusinkli lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ kama bawɛ mi, bákpa betidi kpǝ báyɛnko lǝ mǝ kosate eto bidiabidia eto asatete ǝsuǝ.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Bitǝkǝ ǝnǝ bikabe lǝ bekloma kase mínkplatsya ku binǝntu lǝ mi disi nya mínte mi asa ketsye ku kakɔmi itǝ alɛ ǝtsyǝ nnya minkɛ mi lenti ǝsuǝ.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 “Nya mɔmɔ mfoo, mfi mi nkpe lǝ Onanto eto ani bǝ lǝ ose mi. Lǝ wǝ ditiki nǝ laawunsǝko betidii lǝ lekpe mi nkɛale lǝ bofokanɔ ǝsuǝ bo luutǝ biunyǝ kedikɔ lǝ Onanto eto, fe mba úlǝkǝ ókpo atsyɔ utsyǝ itǝ wǝ ǝsuǝ.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Mánsɛsǝ ǝnǝmi lǝ kuutsyuǝ saa eto sika sia nye sika flubia nye bikǝlɛlɛ ǝsuǝ.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Mi kosate yi biǝnkǝ mɔ ani nyamfo mímfi mínyifo keyifo fɛ minlɛ budi nya mimfi minlɛ betidi ba lǝǝtǝkǝko mɛ bobe.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Nyifo nyamfo kenke lǝ mfi nte mi kase ele bǝ bukawunsǝ ko bakombo, nya lǝ bekloma ditiki nǝ Bonamute Yesu lɛtɛyi nkǝ, ‘Asa butǝ ǝtǝ disuǝyuǝ enso bofo.’ ”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Nya lefe nǝ Paulo dídi etiki nyamfo ólosǝǝ, óse akonki nya wǝ ku mǝ léto ola.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Nya mǝmblɛ lɛkɔbǝ wǝ bálɛ nya béwi nku itsyise balɛ budu lǝ bǝtsyuǝ ɔflɔ.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Nya nnya kulaa leso mǝ nkuɛnlo bokpe ni nnya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ bensiebunyǝ wǝ bio eso. Nya bákpa wǝ bésu bǝtsyǝ kusu lǝ ɔklɔ ǝmǝ ɔflɔ lǝ lekpo kɛnyɛ mfó.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.