Atos 20

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Lefe nǝ bulǝ bomǝ díyuǝ kɛnyɛɛ, Paulo ákpadi bafokanɔfɔ bǝbǝ bátsya lǝ kalebe kani. Nya se ókpe mǝ nkɛale lǝ mǝ bofokanɔ ǝsuǝ ólosǝǝ, ókla mǝ fɛ údu úsu Makedonia.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Se údu ɔntɔɔ, Paulo áyɛ lǝ kǝmǝ ka nkpe lǝ lekpake nǝmfó kenke nya údi mǝ etiki kpǝ úfi ókpe mǝ nkɛale fɛ úsu údufǝ Akaia.
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Úsiǝ mfó fe afa ǝtsyǝ. Lefe nǝ ɔnlɛ ǝsuǝ bumuǝ nkǝ lǝ usu Siria, únyǝ útsyǝ lekpo nkǝ Yudafɔ ba nkpe mfó lǝ wǝ ukpǝ eto esu bɔbɛbɛ. Nyaso úfi nsusu bio nkǝ wesinkli usu ɔyɛ Makedonia.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Lefe nǝ ɔnlɛ buduu, betidi kpǝ ǝtǝkǝnko wǝ. Betidi bamǝ ni Sopater wǝ dítsyi Beroia wǝ ni Piro eto ubi ku Aristarko ku Sekundo ba ditsyi Tesalonika ku Gaio wǝ dítsyi Derbe ku Tihiko ku Trofimo ba ditsyi Asia eto lekpake ku Timoteo.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Mba mfo átɔ̃ bo bǝ beesu bǝńyǝ bǝsǝkǝ bo lǝ umǝ wǝ baakpo Troa.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Nya lǝ Yudafɔ eto Nnamfokuã Eto Abolo Eto Eyididi eto kamaa, búfi ɔklɔ nya búdu lǝ Filipi, nya búsu bútu mǝ lǝ Troa lǝ eyi anɔ eto kama. Nya búsiǝ mfó éfo eyi akuanse.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Nya lǝ Kɔsida eto diyi tutɛɛ, bótsya lǝ kalebe kani boǝ lǝ budi Bonamute eto didisa lǝ bǝtsyuǝ. Nya se Paulo lǝǝbǝ budu kǝsiǝsǝ esoo, údi etiki ikulǝ isu taa ntsyenti.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Nya báto kakadiɛ kpǝ bǝtsyǝ lǝ abanslo eto diyo nǝ ǝsuǝ bótsya mfó.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Nya se Paulo eto etiki nlɛ bukulǝ esoo, selabe éfi okosobi wǝ baakpo Eutiko lǝ lefe nǝ unsi lǝ diyo nǝmǝ eto mfɛnsle ǝsuǝ. Ófankli utsyi lǝ abanslo eto botokǝtǝkǝ tsyǝfǝ mfó úbǝ ɔ́sɔ lǝ kasɔ. Nya se bésu bétsyi wǝǝ, bǝnyǝ bǝ úkpǝ.
9 E, estando um certo jovem, por nome Ežutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Fɛɛ Paulo áyifǝ úsu kasɔɔ, úsu dikpefi nǝmǝ ɔflɔ nya úbǝ kasɔ ɔ́buta ni nya útsyi ni óboko wǝ akɔ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Biankpo kudu! Okpe nkpǝ!”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Nya mǝmblɛ dísinkli bésu kato mfó bésu bédi Bonamute eto lesa nǝmǝ. Lǝ nnya kama Paulo esi úsiǝ údi etiki isu ese kalesiǝsiǝ fɛ údu.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Nya se bákpa okosobi ǝmǝ ku nkpǝ besuko diyoo, ǝsuǝ ǝyuǝ mǝ tinti.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Nya Paulo dífi akpa eto kusu úsu Aso. Fɛɛ lǝ kase útsyue ǝsuǝǝ, bo éfi ɔklɔ bɔ́tɔ wǝ sɛtɔ bǝ lǝ busu butsyi wǝ lǝ mfó.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Nyaso se úbǝ útu bo lǝ Aso mfóo, údufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ ǝsuǝ nya bonko wǝ kenke lídu búsu Mitilene.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Búdu lǝ mfó nya lǝ kǝsiǝsǝǝ, búsu bóyo Kio. Nya lǝ diyi nǝmfo eto kǝsiǝsǝ tsyaa, bóyo Samo.Lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, búsu búdufǝ Mileto.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Paulo mánla nkǝ bobiasǝ lefe kpǝ lǝ Asia mfó nyaso útǝ bókpia Efeso bófe, itsyise ɔlɛ bɔkɔse. Nya utsyue nkǝ lǝ woofoo, ele bǝ udufǝ Yerusalem lǝ Pentekoste eto diyi ǝsuǝ.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Nya se búsu búdufǝ Miletoo, ókpe batɔnkpe lǝ Efesofɔ eto bafokanɔfɔ eto beninǝ ɔflɔ nkǝ bǝbǝ bǝnyǝ wǝ mfó.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Nya se bǝbǝǝ, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, mimblɛ ta yi kase minkɛ lǝ mi le nti lefe nǝ kenke minkɛ mfo ǝsuǝ, idu lǝ diyi tutɛ nǝ mímbǝ míndufǝ lǝ Asia eto kasɔ mfo ibǝ ǝsǝ mɔmɔ.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Binyǝ kase mímbokosǝ ǝsuǝ kasɔ míntǝ Bonamute, lǝ kanyi ku binǝntu ǝsuǝ ɛyɛ lǝ Yudafɔ eto kase bála bǝ balo mɛ eso.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Bɛlɛ ola bebe mɛ. Minni futsyǝ nkpe disiale. Bonamute eto asa nnya minyi lǝ wǝ ǝsuǝǝ, nnya ni lesa nǝ mínte mi nɛ, nya mémfi kulesa nkula mi. Nte Bonamute eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ betidi nti ku lǝ mi ayo.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Nya kalebe saa mínsuu, ntɛyi Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kekleke minkǝ bayɛ asa bua buyifo lǝ batsyi bawuninsǝ befi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, lǝ bafo Bonamute Yesu banɔ.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Nya mɔmɔɔ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛ mǝ bɔtɛyi nkǝ nsu Yerusalem, nya minnyi lesa nǝ lǝbǝ mɛ busu ketu mfó.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Fɛɛ lǝ kǝmǝ ka kenke mínyɛ mínfee, nyi miǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝlǝkǝ óte mɛ nkǝ moolabee diyo nyǝ kanyi.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Fɛɛ meenfi mɔ nkpǝ fe lesa nǝ lefe itǝ mɛ. Lesa nǝ lefe itǝ mɛ ni bǝ nlosǝ keyifo ka Bonamute Yesu lékpe mɛ kɔni nkǝ nyifo. Nya keyifo ka ókpe kɔni nkǝ nsu nyifo ni bǝ ntɛyi betidi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ itsyi lǝ Onanto eto lefonǝ ǝsuǝ.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Nyasoo, nyi miǝ mimba kenke lɛnɔ mɔ asatete itsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝǝ, ensie embotsya ku mɛ bio.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Nyaso mmii, mǝǝtǝ mi bote minkǝ lǝ utsyuǝ áyansǝ wǝ nkpǝ eto kusuu, beembufi utidi ǝmfo eto kabua balo mɛ dikpi.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Sitintii, mémfi Onanto eto sekakedikɔ eto kusu eto asa nkula mi.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Lǝ nnya esoo, bebe mi ǝsuǝ kukɔnɔ. Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ díyifo mi mba ni batɔnkotɔnko bǝ lǝ bɛlɛ wǝ bebi ba Onanto dífi útǝ mi nkǝ bɛlɛ mǝ ola. Bɛlɛ mǝ kukɔnɔ, itsyise Onanto eto ubi dífi wǝ kɔtɔ ókpo kasɔ lǝ mǝ disi úfi úlǝkǝ mǝ utsyiko lǝ mǝ abua ǝsuǝ.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Nnya minyi ekpa ko mǝ ni bǝnkǝ lǝ nyani mi ntsyǝǝ, betidi ebubǝ bataka bǝńyǝ bakpɔ mi bǝlǝ mi nya boosensǝ mi fe kase bekiti laakpɔ ku basamu kesensǝ mǝ.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Nya lǝ mi nti kulaa tsyaa, mi bǝtsyuǝ ébusinkli lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ kama bawɛ mi, bákpa betidi kpǝ báyɛnko lǝ mǝ kosate eto bidiabidia eto asatete ǝsuǝ.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Bitǝkǝ ǝnǝ bikabe lǝ bekloma kase mínkplatsya ku binǝntu lǝ mi disi nya mínte mi asa ketsye ku kakɔmi itǝ alɛ ǝtsyǝ nnya minkɛ mi lenti ǝsuǝ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Nya mɔmɔ mfoo, mfi mi nkpe lǝ Onanto eto ani bǝ lǝ ose mi. Lǝ wǝ ditiki nǝ laawunsǝko betidii lǝ lekpe mi nkɛale lǝ bofokanɔ ǝsuǝ bo luutǝ biunyǝ kedikɔ lǝ Onanto eto, fe mba úlǝkǝ ókpo atsyɔ utsyǝ itǝ wǝ ǝsuǝ.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Mánsɛsǝ ǝnǝmi lǝ kuutsyuǝ saa eto sika sia nye sika flubia nye bikǝlɛlɛ ǝsuǝ.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Mi kosate yi biǝnkǝ mɔ ani nyamfo mímfi mínyifo keyifo fɛ minlɛ budi nya mimfi minlɛ betidi ba lǝǝtǝkǝko mɛ bobe.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Nyifo nyamfo kenke lǝ mfi nte mi kase ele bǝ bukawunsǝ ko bakombo, nya lǝ bekloma ditiki nǝ Bonamute Yesu lɛtɛyi nkǝ, ‘Asa butǝ ǝtǝ disuǝyuǝ enso bofo.’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Nya lefe nǝ Paulo dídi etiki nyamfo ólosǝǝ, óse akonki nya wǝ ku mǝ léto ola.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Nya mǝmblɛ lɛkɔbǝ wǝ bálɛ nya béwi nku itsyise balɛ budu lǝ bǝtsyuǝ ɔflɔ.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Nya nnya kulaa leso mǝ nkuɛnlo bokpe ni nnya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ bensiebunyǝ wǝ bio eso. Nya bákpa wǝ bésu bǝtsyǝ kusu lǝ ɔklɔ ǝmǝ ɔflɔ lǝ lekpo kɛnyɛ mfó.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.