Atos 19
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Lǝ lefe nǝ Apolo lɛkɛ lǝ Korintoo, Paulo tsya áyɛ lǝ akpa eto kusu nya úsu údufǝ lǝ Efeso. Mfo úsu únyǝ bafokanɔfɔ bǝtsyuǝ.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Nya ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Idu lefe nǝ béfo bɛnɔɔ, bíofo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ?”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Nya usi ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Nyalɛ nte ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa beyifo mi?”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Nya Paulo dílǝkǝ kasɔ óte mǝ nkǝ, “Yohanes ǝflǝsǝ betidi ba ditsyi báwuninsǝ lǝ mǝ abua ǝsuǝ. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ ele bǝ bafo utidi wǝ luubǝ lǝ wǝ kama banɔ. Nya utidi ǝmfo ni Yesu.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Nya se bánɔ ditiki nǝmfoo, bátɔnɔ nya úflǝsǝ mǝ ntu lǝ Bonamute Yesu eto diye ǝsuǝ.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Nya se nǝ Paulo dífi ani útǝkǝ lǝ mǝ ǝsuǝǝ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝbǝ dísiǝ lǝ mǝmblɛ ǝsuǝ, nya bétsyiko bele bele bɔtɛyi nya bǝlǝkǝ Onanto eto ditiki kɛnyɛ báte.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Nya basani bamǝ eto utu lídi fe lefosi inuǝ.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Nya se Paulo dísu Yudafɔ eto katsyakɔɔ, údi mǝ etiki ku ute lǝ afa ǝtsyǝ ǝsuǝ, úlǝkǝ asa kasɔ óte mǝ ku kasɔnɔnɔ nya ókplatsya kekleke lǝ kase wookpa mǝ nsusu usuko Onanto eto Sekakedikɔ ǝsuǝ.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Fɛɛ mǝ bǝtsyuǝ méntsyue wǝ ditiki sɛɛ nǝmǝ ato nya báni bofokanɔ, nya lǝ betidi eto ǝnǝmii, bédi etiki bua nnya dińyǝ lǝ Onanto eto kusu sɛ ǝsuǝ. Nyaso Paulo édu lǝ mǝ ɔflɔ nya ókpa bafokanɔfɔ ɔ́yɛnko nya bédu bésu Tirano eto suku eto diyo. Mfóo, nya ókatsyako mǝ diyi saa, kédufǝ lǝ etiki ǝsuǝ ku mǝ.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Itǝ alɛ ǝnuǝ ǝsuǝǝ, ɔ́kɛ mfó óte mǝ asa. Nya Ditiki Sɛɛ nǝmfo dísensǝ ɛyɛ ísu Asia ku lekpake nǝmfó kenke. Nya mba ni Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ tsya lɛnɔ ditiki nǝmǝ.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Nya Onanto dítǝ Paulo ǝsuǝale nnya úfi keyifo ayanisa.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Nya lǝ béfi wǝ ofiamɛ nye wǝ ǝsuǝ eto awu bétidi ufimfi utsyuǝ lǝ ǝsuǝ koo, úkǝnyǝ bufitsyatsya, nya ékala awɔnɔ bua tysa kabɔnko lǝ betidi ba ǝsuǝ ɛkɛ.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Nya Yudafɔ bǝtsyuǝ ba ni bafate ba laatsyilama idu kalebe isu kalebee, ébu bǝnkǝ boofo bɔyɛ lǝ Bonamute Yesu eto diye ǝsuǝ bala awɔnɔ bua lǝ betidi ǝsuǝ. Nya bátɛyi bǝnkǝ, “Nnla mi lǝ Yesu wǝ eto diye ǝsuǝ Paulo laayɛ kala mi mbɔsǝ lǝ utidi ǝmfo ǝsuǝ!”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Nya betidi ba nlɛ nyamfó eto okle buyifo éyifo bakosobi ekuanse ba ni Yudanyǝ utsyuǝ wǝ ni Usumunyǝ Ninǝ wǝ baakpo Skefa eto bebi.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Fɛɛ se bésu bǝ beedi lɛwɔnɔ bua ditsyuǝ etikii, lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Mɔɔ nnyi Yesu, nya minyi Paulo tsya. Fɛɛ mimii, bawoe bini?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nya utidi ǝmǝ ǝsuǝ lɛwɔnɔ bua nǝmfo nsii, lɛblɛ mǝ! Nya báfo afabe tinti, nya bétsyetsyi bábɔ lǝ diyo nǝmǝ leyaleya!
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Nnya díbǝ mfó ésensǝ efia Efeso kenke itǝ bǝ Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kenke ánɔ nnya. Lǝ nyamfo esoo, sikpi ǝmuǝ mǝ tinti, nya Bonamute Yesu eto diye disi lebe kato lekpe.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Nya mba lɛtsyi akɔɛsi báwuninsǝ eto bǝtsyuǝ kpǝ díbǝ bǝlǝkǝ mǝ asa bua nnya béyifo kasɔ lǝ betidi eto ǝnǝmi.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Nya mba ni bafate lǝ mǝ nti dífi mǝ afa eto ekue ku kekue ku bɛbɛ báboko nya bátonsǝ nnya lǝ betidi eto ǝnǝmi mfó. Ekue ku asa nyamfo kenke eto koya ebuyifo fe sika flubia eto akpi fosi anɔ.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Nyamfo lǝ bote kase Bonamute eto ditiki dísensǝ ku ǝsuǝale, nya éfo mfo kenke.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Nyamfo eto kamaa, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝlǝkǝ léte Paulo nkǝ ɔyɛ usu Makedonia ku Akaia lǝ usu Yerusalem. Nya Paulo lɛtɛyi nkǝ, “Lǝ ndufǝ mfóo, ele bǝ nyɛ nsu Roma tsya.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Nya ótsyese wǝ bawunsǝkotsyuǝ inuǝ, Timoteo ku Erasto nkǝ bákatɔ wǝ lǝ Makedonia lǝ ubǝ. Nya wǝ lɛtsyimɛ ɔkɛ kama lǝ Asia mfó itǝ lefe sɛkɛ.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Nya lǝ lefe nǝmfóo, bulǝ kplɛ ǝbǝ lǝ Efeso itsyi lǝ kusu ko ǝsuǝ Kristo nkǝ bǝǝsiǝ nkpǝ eso.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Nwǝ dínǝ bulǝ bomfo óboko ni utidi wǝ baakpo Demetrio wǝ ni ɔtsyuɛntsyuɛ wǝ leefi sika flubia katsyuɛ Artemi eto esumuyo kɛkɛ. Nya nnya bote kǝnǝ kutǝkǝ kpǝ kaboko wǝ ku wǝ bawunsǝkotsyuǝ.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Diyi lɔnii, Demetrio ákpadi batsyuɛntsyuɛ ba kenke bátsya nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, biyi biǝ buǝnyǝ kutǝkǝ kpǝ ketsyi lǝ bo keyifo kamfo ǝsuǝ.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Nya bɛnlɛ bɔnɔ, kǝnyǝ sitinti kase Paulo ǝmfo nlɛ bo keyifo kamfo bobiasǝ kakpe bo kofani, nya ɔnlɛ betidi kpǝ eto nsusu bobiasǝ nkǝ befiǝ eto asa nnya boeyifo kenke menyifo lesa nǝ ele bǝ bakpe disi kasɔ bǝtǝ! Lǝ nyamfo eso bo bikǝtete ébubǝ kasɔ! Nya inni Efeso mfo mate ni kaka nyamfo nlɛ bubǝ. Bomu ɛlɛ bubǝ lǝ Asia eto kasɔ kenke!
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Nya inni bo mate eto keyifo ete lɔɔsɔɔ kasɔ! Sitintii, Boambe Ufiǝ Kplɛ Artemi eto diyo ku wǝ dibu ebonya lǝ Asia mfo ku lǝ kawunsiǝ kenke!”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Se bánɔ Demetrio eto etiki nyamfoo, ɔblɔ éfi mǝ nya bényenki tinti nya báfã bembembe bátɛyi bǝnkǝ, “Efoso eto Ambe Artemi ni Ufiǝ Kplɛ Kenke!”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Nya kudu ko bákpo dísensǝ kófo umǝ ǝmǝ kenke. Nyaso bátsya fe ditsyukpa nya bǝmuǝ Paulo eto bayɛtsyuǝ inuǝ bǝtsyuǝ ba baakpo Gaio ku Aristarko ba ditsyi Makedonia. Nya bákpa mǝ bésuko umǝ ǝmǝ eto katsyakɔ.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Nya Paulo tsya léla nkǝ lǝ wontsya lǝ usu mfo, fɛɛ bafokanɔfɔ fɛfɛ mántɔnɔko wǝ nko.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Nya lekpake nǝmfo eto beninǝ ba díyifo Paulo eto bayɛtsyuǝ tsyaa, léla ɔtɔnkpe bákpe wǝ bálɛ wǝ lekpakpa bǝnkǝ woensu mfó lǝ usu ufi wǝ ǝsuǝ okpe lǝ nnya ǝsuǝ kulaa!
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Nya lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, diyo nǝmǝ kafo eyi ku kudu. Nya betidi ba díbǝ bátsya mfóo eto utsyuǝ saa ku wǝ lesa nǝ ɔnlɛ bɔtɛyi. Nya mǝ nti kpǝ mánte lesa nǝ eso bǝbǝ mfo.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Nya Yudafɔ bǝtsyuǝ díkǝ Aleksandro bǝ usu unyǝ sɛtɔ lǝ okpasǝ lesa nǝ díbǝ. Nya Aleksandro lébesǝ ani kato nkǝ utsyuǝ saa yɛ kudu bokpo lǝ ɔtɛyi mǝ lesatsyuǝ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Nya se betidi bamfo dínyǝ bǝ Yudanyǝ unii, besi betsyiko kudu bokpo kafa bembembe itǝ fe abombosɔsɔ ǝnuǝ. Nya bátɛyi bǝnkǝ, “Efoso eto Ambe Artemi ni Ufiǝ Kplɛ Kenke!”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Efo lefe fɛ Aba eto unyɛsiǝ ninǝ wǝ nkpe mfo léfo mǝ bɔkɔnsǝ, nya údi etiki ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mɔ bayimi, Efesofɔ, utsyuǝ saa lǝ mi nti yi nkǝ Efeso mfo ni Ufiǝ Kplɛ Artemi eto kǝsiǝkɔ. Nya wǝ kakpakɔ eto leba kɛnkɛɛ, áfankli ditsyi kato díbǝ kasɔ, nya lenkpe lǝ bo nti.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Nya kutsyuǝ saa ǝmbǝ loofo ditiki nǝmfo sidia butǝkǝ. Nyaso biyuǝsǝ mi akɔɛsi nya bieyifo kulesa saa lǝ lɛblɔfi ǝsuǝ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Itsyise betidi ba bímuǝ békpa béboko mfoo, bényu kulesa betsyiko lǝ Disumuyo nye babiasǝ bo Ufiǝ Artemi eto diye tsya.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Fɛɛ lǝ Demetrio ku wǝ batsyuɛntsyuɛ ǝnyǝ bǝ bakpe ditiki ditsyuǝ lǝ utsyuǝ ǝsuǝǝ, bakponkpo kpe mfo. Nya bonkpe eyi nnya ǝsuǝ baakpo akpo. Lǝ béyifo kabua kǝtsyuǝ, boofo ke bulǝkǝ kate mǝ mfó.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Fɛɛ lǝ lesa bamba ditsyuǝ kpe bela biǝ biefi bisukoo, bitǝ lǝ bufi busuko umǝ eto beninǝ ɔflɔ.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Itsyise nyamfo lɛ bote fenkǝ bɔlɛ botaka kǝńyǝ lǝ Aba ǝsuǝ. Lǝ Romafɔ eto bamamanyǝ ǝbǝ bǝnyǝ mmi eto diyi nǝmfo eto asayifoyifoo, boǝmbofo kɛnyɛ bulǝkǝ, nya buunǝ bo koto.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Nya se ɔ́tɛyi etiki nyamfo nkoo, útǝ bésensǝ bédu.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.