Atos 19
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Lǝ lefe nǝ Apolo lɛkɛ lǝ Korintoo, Paulo tsya áyɛ lǝ akpa eto kusu nya úsu údufǝ lǝ Efeso. Mfo úsu únyǝ bafokanɔfɔ bǝtsyuǝ.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Nya ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Idu lefe nǝ béfo bɛnɔɔ, bíofo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Nya usi ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Nyalɛ nte ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa beyifo mi?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Nya Paulo dílǝkǝ kasɔ óte mǝ nkǝ, “Yohanes ǝflǝsǝ betidi ba ditsyi báwuninsǝ lǝ mǝ abua ǝsuǝ. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ ele bǝ bafo utidi wǝ luubǝ lǝ wǝ kama banɔ. Nya utidi ǝmfo ni Yesu.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Nya se bánɔ ditiki nǝmfoo, bátɔnɔ nya úflǝsǝ mǝ ntu lǝ Bonamute Yesu eto diye ǝsuǝ.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nya se nǝ Paulo dífi ani útǝkǝ lǝ mǝ ǝsuǝǝ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝbǝ dísiǝ lǝ mǝmblɛ ǝsuǝ, nya bétsyiko bele bele bɔtɛyi nya bǝlǝkǝ Onanto eto ditiki kɛnyɛ báte.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Nya basani bamǝ eto utu lídi fe lefosi inuǝ.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Nya se Paulo dísu Yudafɔ eto katsyakɔɔ, údi mǝ etiki ku ute lǝ afa ǝtsyǝ ǝsuǝ, úlǝkǝ asa kasɔ óte mǝ ku kasɔnɔnɔ nya ókplatsya kekleke lǝ kase wookpa mǝ nsusu usuko Onanto eto Sekakedikɔ ǝsuǝ.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Fɛɛ mǝ bǝtsyuǝ méntsyue wǝ ditiki sɛɛ nǝmǝ ato nya báni bofokanɔ, nya lǝ betidi eto ǝnǝmii, bédi etiki bua nnya dińyǝ lǝ Onanto eto kusu sɛ ǝsuǝ. Nyaso Paulo édu lǝ mǝ ɔflɔ nya ókpa bafokanɔfɔ ɔ́yɛnko nya bédu bésu Tirano eto suku eto diyo. Mfóo, nya ókatsyako mǝ diyi saa, kédufǝ lǝ etiki ǝsuǝ ku mǝ.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Itǝ alɛ ǝnuǝ ǝsuǝǝ, ɔ́kɛ mfó óte mǝ asa. Nya Ditiki Sɛɛ nǝmfo dísensǝ ɛyɛ ísu Asia ku lekpake nǝmfó kenke. Nya mba ni Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ tsya lɛnɔ ditiki nǝmǝ.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Nya Onanto dítǝ Paulo ǝsuǝale nnya úfi keyifo ayanisa.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Nya lǝ béfi wǝ ofiamɛ nye wǝ ǝsuǝ eto awu bétidi ufimfi utsyuǝ lǝ ǝsuǝ koo, úkǝnyǝ bufitsyatsya, nya ékala awɔnɔ bua tysa kabɔnko lǝ betidi ba ǝsuǝ ɛkɛ.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Nya Yudafɔ bǝtsyuǝ ba ni bafate ba laatsyilama idu kalebe isu kalebee, ébu bǝnkǝ boofo bɔyɛ lǝ Bonamute Yesu eto diye ǝsuǝ bala awɔnɔ bua lǝ betidi ǝsuǝ. Nya bátɛyi bǝnkǝ, “Nnla mi lǝ Yesu wǝ eto diye ǝsuǝ Paulo laayɛ kala mi mbɔsǝ lǝ utidi ǝmfo ǝsuǝ!”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Nya betidi ba nlɛ nyamfó eto okle buyifo éyifo bakosobi ekuanse ba ni Yudanyǝ utsyuǝ wǝ ni Usumunyǝ Ninǝ wǝ baakpo Skefa eto bebi.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Fɛɛ se bésu bǝ beedi lɛwɔnɔ bua ditsyuǝ etikii, lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Mɔɔ nnyi Yesu, nya minyi Paulo tsya. Fɛɛ mimii, bawoe bini?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nya utidi ǝmǝ ǝsuǝ lɛwɔnɔ bua nǝmfo nsii, lɛblɛ mǝ! Nya báfo afabe tinti, nya bétsyetsyi bábɔ lǝ diyo nǝmǝ leyaleya!
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Nnya díbǝ mfó ésensǝ efia Efeso kenke itǝ bǝ Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kenke ánɔ nnya. Lǝ nyamfo esoo, sikpi ǝmuǝ mǝ tinti, nya Bonamute Yesu eto diye disi lebe kato lekpe.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Nya mba lɛtsyi akɔɛsi báwuninsǝ eto bǝtsyuǝ kpǝ díbǝ bǝlǝkǝ mǝ asa bua nnya béyifo kasɔ lǝ betidi eto ǝnǝmi.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Nya mba ni bafate lǝ mǝ nti dífi mǝ afa eto ekue ku kekue ku bɛbɛ báboko nya bátonsǝ nnya lǝ betidi eto ǝnǝmi mfó. Ekue ku asa nyamfo kenke eto koya ebuyifo fe sika flubia eto akpi fosi anɔ.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Nyamfo lǝ bote kase Bonamute eto ditiki dísensǝ ku ǝsuǝale, nya éfo mfo kenke.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Nyamfo eto kamaa, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝlǝkǝ léte Paulo nkǝ ɔyɛ usu Makedonia ku Akaia lǝ usu Yerusalem. Nya Paulo lɛtɛyi nkǝ, “Lǝ ndufǝ mfóo, ele bǝ nyɛ nsu Roma tsya.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Nya ótsyese wǝ bawunsǝkotsyuǝ inuǝ, Timoteo ku Erasto nkǝ bákatɔ wǝ lǝ Makedonia lǝ ubǝ. Nya wǝ lɛtsyimɛ ɔkɛ kama lǝ Asia mfó itǝ lefe sɛkɛ.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Nya lǝ lefe nǝmfóo, bulǝ kplɛ ǝbǝ lǝ Efeso itsyi lǝ kusu ko ǝsuǝ Kristo nkǝ bǝǝsiǝ nkpǝ eso.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Nwǝ dínǝ bulǝ bomfo óboko ni utidi wǝ baakpo Demetrio wǝ ni ɔtsyuɛntsyuɛ wǝ leefi sika flubia katsyuɛ Artemi eto esumuyo kɛkɛ. Nya nnya bote kǝnǝ kutǝkǝ kpǝ kaboko wǝ ku wǝ bawunsǝkotsyuǝ.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Diyi lɔnii, Demetrio ákpadi batsyuɛntsyuɛ ba kenke bátsya nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, biyi biǝ buǝnyǝ kutǝkǝ kpǝ ketsyi lǝ bo keyifo kamfo ǝsuǝ.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Nya bɛnlɛ bɔnɔ, kǝnyǝ sitinti kase Paulo ǝmfo nlɛ bo keyifo kamfo bobiasǝ kakpe bo kofani, nya ɔnlɛ betidi kpǝ eto nsusu bobiasǝ nkǝ befiǝ eto asa nnya boeyifo kenke menyifo lesa nǝ ele bǝ bakpe disi kasɔ bǝtǝ! Lǝ nyamfo eso bo bikǝtete ébubǝ kasɔ! Nya inni Efeso mfo mate ni kaka nyamfo nlɛ bubǝ. Bomu ɛlɛ bubǝ lǝ Asia eto kasɔ kenke!
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Nya inni bo mate eto keyifo ete lɔɔsɔɔ kasɔ! Sitintii, Boambe Ufiǝ Kplɛ Artemi eto diyo ku wǝ dibu ebonya lǝ Asia mfo ku lǝ kawunsiǝ kenke!”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Se bánɔ Demetrio eto etiki nyamfoo, ɔblɔ éfi mǝ nya bényenki tinti nya báfã bembembe bátɛyi bǝnkǝ, “Efoso eto Ambe Artemi ni Ufiǝ Kplɛ Kenke!”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Nya kudu ko bákpo dísensǝ kófo umǝ ǝmǝ kenke. Nyaso bátsya fe ditsyukpa nya bǝmuǝ Paulo eto bayɛtsyuǝ inuǝ bǝtsyuǝ ba baakpo Gaio ku Aristarko ba ditsyi Makedonia. Nya bákpa mǝ bésuko umǝ ǝmǝ eto katsyakɔ.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Nya Paulo tsya léla nkǝ lǝ wontsya lǝ usu mfo, fɛɛ bafokanɔfɔ fɛfɛ mántɔnɔko wǝ nko.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Nya lekpake nǝmfo eto beninǝ ba díyifo Paulo eto bayɛtsyuǝ tsyaa, léla ɔtɔnkpe bákpe wǝ bálɛ wǝ lekpakpa bǝnkǝ woensu mfó lǝ usu ufi wǝ ǝsuǝ okpe lǝ nnya ǝsuǝ kulaa!
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Nya lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, diyo nǝmǝ kafo eyi ku kudu. Nya betidi ba díbǝ bátsya mfóo eto utsyuǝ saa ku wǝ lesa nǝ ɔnlɛ bɔtɛyi. Nya mǝ nti kpǝ mánte lesa nǝ eso bǝbǝ mfo.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Nya Yudafɔ bǝtsyuǝ díkǝ Aleksandro bǝ usu unyǝ sɛtɔ lǝ okpasǝ lesa nǝ díbǝ. Nya Aleksandro lébesǝ ani kato nkǝ utsyuǝ saa yɛ kudu bokpo lǝ ɔtɛyi mǝ lesatsyuǝ.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Nya se betidi bamfo dínyǝ bǝ Yudanyǝ unii, besi betsyiko kudu bokpo kafa bembembe itǝ fe abombosɔsɔ ǝnuǝ. Nya bátɛyi bǝnkǝ, “Efoso eto Ambe Artemi ni Ufiǝ Kplɛ Kenke!”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Efo lefe fɛ Aba eto unyɛsiǝ ninǝ wǝ nkpe mfo léfo mǝ bɔkɔnsǝ, nya údi etiki ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mɔ bayimi, Efesofɔ, utsyuǝ saa lǝ mi nti yi nkǝ Efeso mfo ni Ufiǝ Kplɛ Artemi eto kǝsiǝkɔ. Nya wǝ kakpakɔ eto leba kɛnkɛɛ, áfankli ditsyi kato díbǝ kasɔ, nya lenkpe lǝ bo nti.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Nya kutsyuǝ saa ǝmbǝ loofo ditiki nǝmfo sidia butǝkǝ. Nyaso biyuǝsǝ mi akɔɛsi nya bieyifo kulesa saa lǝ lɛblɔfi ǝsuǝ.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Itsyise betidi ba bímuǝ békpa béboko mfoo, bényu kulesa betsyiko lǝ Disumuyo nye babiasǝ bo Ufiǝ Artemi eto diye tsya.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Fɛɛ lǝ Demetrio ku wǝ batsyuɛntsyuɛ ǝnyǝ bǝ bakpe ditiki ditsyuǝ lǝ utsyuǝ ǝsuǝǝ, bakponkpo kpe mfo. Nya bonkpe eyi nnya ǝsuǝ baakpo akpo. Lǝ béyifo kabua kǝtsyuǝ, boofo ke bulǝkǝ kate mǝ mfó.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Fɛɛ lǝ lesa bamba ditsyuǝ kpe bela biǝ biefi bisukoo, bitǝ lǝ bufi busuko umǝ eto beninǝ ɔflɔ.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Itsyise nyamfo lɛ bote fenkǝ bɔlɛ botaka kǝńyǝ lǝ Aba ǝsuǝ. Lǝ Romafɔ eto bamamanyǝ ǝbǝ bǝnyǝ mmi eto diyi nǝmfo eto asayifoyifoo, boǝmbofo kɛnyɛ bulǝkǝ, nya buunǝ bo koto.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Nya se ɔ́tɛyi etiki nyamfo nkoo, útǝ bésensǝ bédu.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.