Atos 18

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lǝ nnya kamaa, Paulo édu lǝ Atene úsu Korinto.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Mfó úsu únyǝ Yudanyǝ wǝ baakpo Akwila, nwǝ bále lǝ Ponto. Wǝ ku wǝ usiǝ Priskila étsyi Italia bǝbǝ mfó yanklɛ tɔ, itsyise kasɔ kamǝ eto Okankplɛ wǝ baakpo Klaudo átɛyi nkǝ Yudafɔ kenke du lǝ Roma. Paulo ésu úsunyǝ mǝ,
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 nya úsiǝ lǝ mǝ ɔflɔ ɔnlɛ mǝ bɔwunsǝko lǝ kubukikue kanka eto keyifo ka woeyifo kedi ǝsuǝ.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Nya lǝ Ɔnwɛditsyǝyi saa, Paulo ékesu Yudafɔ eto katsyakɔ nya úkǝlǝkǝ asa kasɔ kate Yudafɔ ku Grikifɔ kenke itǝ lǝ bǝ lǝ batsyi mǝ akɔɛsi bawuninsǝ.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Nya lefe nǝ Sila ku Timoteo dítsyi Makedonia bǝbǝǝ, Paulo ǝnyǝ lefe kpǝ úfi útǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ bote ku ni kasɔlǝkǝlǝkǝ kate Yudafɔ bamǝ nkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ tinti.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Nya lǝ lefe nǝ Yudafɔ bamfó létaka bǝńyǝ lǝ wǝ ǝsuǝǝ, nya bésie wǝ abie lǝ Yesu eto disi esoo, Paulo áflɛ sitǝ lǝ wǝ ǝsuǝ, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ bikpǝ nye benyaa, nyǝ mɔ ani, nyǝ mɔ akpa minyi nnya kulesa saa. Idu mɔmɔ mfoo, ndu ntɔ lǝ betidi ba lenni Yudafɔ ɔflɔ lǝ nsu ntɛyi mǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfo.”
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Nya se údu mfóo, úsu ɔ́kɛ lǝ osani utsyuǝ wǝ lenni Yudanyǝ wǝ baakpo Tito Yusto wǝ laate Onanto sikpi nya wǝ diyo nkpe lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ ɔflɔ.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Fɛɛ katsyakɔ kamǝ eto uninǝ wǝ baakpo Krispo ku wǝ diyo eto betidi kenke áfo Bonamute bánɔ, nya béyifo mǝ ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa. Nko ke, béyifo ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa bǝtǝ bafokanɔfɔ kpǝ bamba tsya lǝ Korinto mfó nɛ.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 Nya lǝ diyi lɔni eto ketsyee, Bonamute ǝtǝ Paulo ǝnyǝ kǝlǝkate ka ǝsuǝ ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Mante sikpi! Nya mensinkli lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfo bɔtɛyi eto kama.
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 Itsyise nsiko fǝ, nya kutsyuǝ saa ǝmbofo fǝ kabua buyifo. Betidi kpǝ kpe lǝ umǝ mfó ba ni mɔ bale.”
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Nyaso Paulo ǝsiǝ lǝ umǝ ǝmfo lɛlɛ lɔni ku kutsyǝ kedi Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo kate betidi.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Lǝ lefe nǝ bǝtsyǝ Galio fe Roma eto Aba eto unyɛsiǝ lǝ Akaia eto kasɔɔ, Yudafɔ bǝtsyuǝ ásɔ mǝ ǝsuǝ lebo nya báwoe etiki lǝ Paulo ǝsuǝ nya bǝmuǝ wǝ bésuko lekpokakpokɔ.
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 Nya bátɛyi Aba eto unyɛsiǝ ǝmǝ nkǝ, “Utidi ǝmfo lɛ betidi eto nsusu bobiasǝ nkǝ basumu Onanto lǝ kusu ko nńyǝ lǝ bo afi ǝsuǝ.”
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Nya kase Paulo nkǝ lǝ ulǝkǝ kɛnyɛ lǝ udi etiki koo, Aba eto Unyɛsiǝ Galio ǝmfo ko dídi etiki ɔ́tɛyi Yudafɔ bamǝ nkǝ, “Mi Yudafɔ bɛnɔ! Lǝ bǝnkǝ etiki nnya bɛyɛnko béboko mfo eyifo etiki kekleke nnya léta kɔfi ibuu, nyalɛ mɔɔkɛ nnya lefe ntsyue mi etiki koto.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Fɛɛ se iyifo kǝnǝ itsyi lǝ etiki ku aye ku mi afi eto asa ini esoo, mi kosate su bɛtɛyi nnya. Bǝntsyǝ mɛ okponkpo lǝ mi asa nyamfo ǝsuǝ.”
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Nyaso óla mǝ ɔ́bɔnko lǝ wǝ lekpokakpokɔ mfó.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Nyaso betidi eto ditsyukpa nǝmfo ǝmuǝ Sostene wǝ ni mǝ katsyakɔ kamǝ eto ununǝ nya báblɛ wǝ lǝ lekpokpakpokɔ ɔflɔ mfo. Fɛɛ Galio mánkpe mǝ kɛnyɛ.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Paulo esi úsiǝ lǝ Korinto eto umǝ mfó éfo eyi kpǝ. Lǝ nnya kamaa, ókla bafokanɔfɔ bamfó nya wǝ ku Akwila ku Priskila léyila lekpo bésu Siria. Tsya fɛ úduu, Paulo ǝtǝ nkǝ bakpi wǝ disi lǝ Kenkrea itsyi lǝ ntamu bo óka utsyǝ eso.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 Se úsu údufǝ Efesoo, óyani Priskila ku Akwila útsyǝ mfo. Nya wǝ dídu úsu Yudafɔ eto katsyakɔ lǝ úsu ɔlɛ asa obe ku Yudafɔ ba nkpe mfo.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Betidi álɛ wǝ lekpakpa bǝ lǝ ɔkɛ lǝ mǝ ɔflɔ sɛkɛ, fɛɛ wántɔnɔ.
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 Lǝ nyaso se ɔnlɛ buluu, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ Onanto atɔnɔɔ, muusinkli mbǝ mi ɔflɔ.” Nya údufǝ lǝ ɔklɔ ǝsuǝ nya údu lǝ Efeso.
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Se úsu údufǝ lǝ Kaisareaa, ófe úsu Yerusalem nya úsu úsiǝsǝ bafokanɔfɔ mfo. Nya usi ófe úsu Antiokia.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Se úsiǝ mfo sɛkɛɛ, usi údu ɔ́yɛ ɔbɔ lǝ Galatia ku Frigia. Nya lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, ótsyilama mfó kenke óbe bafokanɔfɔ ba nkpe lǝ dikuku mfó, nya ókakpe mǝ nkɛale.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Nya Yudanyǝ utsyuǝ díbǝ Efeso. Wǝ ni Apolo. Bále wǝ lǝ Aleksandria. Nya uyifo utidi wǝ nkpe kɛnyɛ laafo etiki budi, nya unyi Awɔnisa Kɛnkɛ eto kúkue eto etiki tsya.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 Ekpe bǝ wɔ́ɔnɔ Bonamute eto diye ɔnɔ nya woedi etiki itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ ku ute tsyaa, Yohanes eto ntu flǝsǝflǝsǝ eto etiki hã ete unyi.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Nya se úńyǝ ɔnlɛ etiki budi ku wǝ utu ku ǝsuǝale lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ mfó fɛ Priskila ku Akwila lɛnɔɔ, bákpa wǝ bésuko mǝ diyo bésu bǝlǝkǝ Boanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ kasɔ kukɔnɔ báte wǝ nya báte wǝ asa bawunsǝ.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Nya se Apolo díbu disi nkǝ woesu Akaiaa, Efeso eto bafokanɔfɔ ésu báwunsǝko wǝ nya báwɔni kukue bátsyese bafokanɔfɔ lǝ Akaia mfó bǝ lǝ úbǝ mfóo, lǝ bafo wǝ kukɔnɔ. Se úsu údufǝ mfóo, ɔ́wunsǝko betidi kpǝ ba léfiani bafokanɔfɔ ɛyɛ lǝ Onanto eto lefonǝ ǝsuǝ.
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Nya óso Yudafɔ ani lǝ kase unǝ etiki ku ku ute lǝ betidi nti. Nya etiki nnya nkpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝǝ, úfi úlǝkǝ óte ékpa wuee bǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.