Atos 18
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Lǝ nnya kamaa, Paulo édu lǝ Atene úsu Korinto.
1 Depois disto Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
2 Mfó úsu únyǝ Yudanyǝ wǝ baakpo Akwila, nwǝ bále lǝ Ponto. Wǝ ku wǝ usiǝ Priskila étsyi Italia bǝbǝ mfó yanklɛ tɔ, itsyise kasɔ kamǝ eto Okankplɛ wǝ baakpo Klaudo átɛyi nkǝ Yudafɔ kenke du lǝ Roma. Paulo ésu úsunyǝ mǝ,
2 E encontrando um judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que pouco antes viera da Itália, e Priscila, sua mulher {porque Cláudio tinha decretado que todos os judeus saíssem de Roma}, foi ter com eles,
3 nya úsiǝ lǝ mǝ ɔflɔ ɔnlɛ mǝ bɔwunsǝko lǝ kubukikue kanka eto keyifo ka woeyifo kedi ǝsuǝ.
3 e, por ser do mesmo ofício, com eles morava, e juntos trabalhavam; pois eram, por ofício, fabricantes de tendas.
4 Nya lǝ Ɔnwɛditsyǝyi saa, Paulo ékesu Yudafɔ eto katsyakɔ nya úkǝlǝkǝ asa kasɔ kate Yudafɔ ku Grikifɔ kenke itǝ lǝ bǝ lǝ batsyi mǝ akɔɛsi bawuninsǝ.
4 Ele discutia todos os sábados na sinagoga, e persuadia a judeus e gregos.
5 Nya lefe nǝ Sila ku Timoteo dítsyi Makedonia bǝbǝǝ, Paulo ǝnyǝ lefe kpǝ úfi útǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ bote ku ni kasɔlǝkǝlǝkǝ kate Yudafɔ bamǝ nkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ tinti.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Nya lǝ lefe nǝ Yudafɔ bamfó létaka bǝńyǝ lǝ wǝ ǝsuǝǝ, nya bésie wǝ abie lǝ Yesu eto disi esoo, Paulo áflɛ sitǝ lǝ wǝ ǝsuǝ, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ bikpǝ nye benyaa, nyǝ mɔ ani, nyǝ mɔ akpa minyi nnya kulesa saa. Idu mɔmɔ mfoo, ndu ntɔ lǝ betidi ba lenni Yudafɔ ɔflɔ lǝ nsu ntɛyi mǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfo.”
6 Como estes, porém, se opusessem e proferissem injúrias, sacudiu ele as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora vou para os gentios.
7 Nya se údu mfóo, úsu ɔ́kɛ lǝ osani utsyuǝ wǝ lenni Yudanyǝ wǝ baakpo Tito Yusto wǝ laate Onanto sikpi nya wǝ diyo nkpe lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ ɔflɔ.
7 E saindo dali, entrou em casa de um homem temente a Deus, chamado Tito Justo, cuja casa ficava junto da sinagoga.
8 Fɛɛ katsyakɔ kamǝ eto uninǝ wǝ baakpo Krispo ku wǝ diyo eto betidi kenke áfo Bonamute bánɔ, nya béyifo mǝ ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa. Nko ke, béyifo ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa bǝtǝ bafokanɔfɔ kpǝ bamba tsya lǝ Korinto mfó nɛ.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Nya lǝ diyi lɔni eto ketsyee, Bonamute ǝtǝ Paulo ǝnyǝ kǝlǝkate ka ǝsuǝ ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Mante sikpi! Nya mensinkli lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfo bɔtɛyi eto kama.
9 E de noite disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Itsyise nsiko fǝ, nya kutsyuǝ saa ǝmbofo fǝ kabua buyifo. Betidi kpǝ kpe lǝ umǝ mfó ba ni mɔ bale.”
10 porque eu estou contigo e ninguém te acometerá para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Nyaso Paulo ǝsiǝ lǝ umǝ ǝmfo lɛlɛ lɔni ku kutsyǝ kedi Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo kate betidi.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Lǝ lefe nǝ bǝtsyǝ Galio fe Roma eto Aba eto unyɛsiǝ lǝ Akaia eto kasɔɔ, Yudafɔ bǝtsyuǝ ásɔ mǝ ǝsuǝ lebo nya báwoe etiki lǝ Paulo ǝsuǝ nya bǝmuǝ wǝ bésuko lekpokakpokɔ.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Nya bátɛyi Aba eto unyɛsiǝ ǝmǝ nkǝ, “Utidi ǝmfo lɛ betidi eto nsusu bobiasǝ nkǝ basumu Onanto lǝ kusu ko nńyǝ lǝ bo afi ǝsuǝ.”
13 dizendo: Este persuade os homens a render culto a Deus de um modo contrário à lei.
14 Nya kase Paulo nkǝ lǝ ulǝkǝ kɛnyɛ lǝ udi etiki koo, Aba eto Unyɛsiǝ Galio ǝmfo ko dídi etiki ɔ́tɛyi Yudafɔ bamǝ nkǝ, “Mi Yudafɔ bɛnɔ! Lǝ bǝnkǝ etiki nnya bɛyɛnko béboko mfo eyifo etiki kekleke nnya léta kɔfi ibuu, nyalɛ mɔɔkɛ nnya lefe ntsyue mi etiki koto.
14 E, quando Paulo estava para abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se de fato houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime perverso, com razão eu vos sofreria;
15 Fɛɛ se iyifo kǝnǝ itsyi lǝ etiki ku aye ku mi afi eto asa ini esoo, mi kosate su bɛtɛyi nnya. Bǝntsyǝ mɛ okponkpo lǝ mi asa nyamfo ǝsuǝ.”
15 mas, se são questões de palavras, de nomes, e da vossa lei, disso cuidai vós mesmos; porque eu não quero ser juiz destas coisas.
16 Nyaso óla mǝ ɔ́bɔnko lǝ wǝ lekpokakpokɔ mfó.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Nyaso betidi eto ditsyukpa nǝmfo ǝmuǝ Sostene wǝ ni mǝ katsyakɔ kamǝ eto ununǝ nya báblɛ wǝ lǝ lekpokpakpokɔ ɔflɔ mfo. Fɛɛ Galio mánkpe mǝ kɛnyɛ.
17 Então todos agarraram Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; e Gálio não se importava com nenhuma dessas coisas.
18 Paulo esi úsiǝ lǝ Korinto eto umǝ mfó éfo eyi kpǝ. Lǝ nnya kamaa, ókla bafokanɔfɔ bamfó nya wǝ ku Akwila ku Priskila léyila lekpo bésu Siria. Tsya fɛ úduu, Paulo ǝtǝ nkǝ bakpi wǝ disi lǝ Kenkrea itsyi lǝ ntamu bo óka utsyǝ eso.
18 Paulo, tendo ficado ali ainda muitos dias, despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, havendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Se úsu údufǝ Efesoo, óyani Priskila ku Akwila útsyǝ mfo. Nya wǝ dídu úsu Yudafɔ eto katsyakɔ lǝ úsu ɔlɛ asa obe ku Yudafɔ ba nkpe mfo.
19 E eles chegaram a Éfeso, onde Paulo os deixou; e tendo entrado na sinagoga, discutia com os judeus.
20 Betidi álɛ wǝ lekpakpa bǝ lǝ ɔkɛ lǝ mǝ ɔflɔ sɛkɛ, fɛɛ wántɔnɔ.
20 Estes rogavam que ficasse por mais algum tempo, mas ele não anuiu,
21 Lǝ nyaso se ɔnlɛ buluu, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ Onanto atɔnɔɔ, muusinkli mbǝ mi ɔflɔ.” Nya údufǝ lǝ ɔklɔ ǝsuǝ nya údu lǝ Efeso.
21 antes se despediu deles, dizendo: Se Deus quiser, de novo voltarei a vós; e navegou de Éfeso.
22 Se úsu údufǝ lǝ Kaisareaa, ófe úsu Yerusalem nya úsu úsiǝsǝ bafokanɔfɔ mfo. Nya usi ófe úsu Antiokia.
22 Tendo chegado a Cesaréia, subiu a Jerusalém e saudou a igreja, e desceu a Antioquia.
23 Se úsiǝ mfo sɛkɛɛ, usi údu ɔ́yɛ ɔbɔ lǝ Galatia ku Frigia. Nya lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, ótsyilama mfó kenke óbe bafokanɔfɔ ba nkpe lǝ dikuku mfó, nya ókakpe mǝ nkɛale.
23 E, tendo demorado ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela região da Galácia e da Frígia, fortalecendo a todos os discípulos.
24 Nya Yudanyǝ utsyuǝ díbǝ Efeso. Wǝ ni Apolo. Bále wǝ lǝ Aleksandria. Nya uyifo utidi wǝ nkpe kɛnyɛ laafo etiki budi, nya unyi Awɔnisa Kɛnkɛ eto kúkue eto etiki tsya.
24 Ora, chegou a Éfeso certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Ekpe bǝ wɔ́ɔnɔ Bonamute eto diye ɔnɔ nya woedi etiki itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ ku ute tsyaa, Yohanes eto ntu flǝsǝflǝsǝ eto etiki hã ete unyi.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas concernentes a Jesus, conhecendo entretanto somente o batismo de João.
26 Nya se úńyǝ ɔnlɛ etiki budi ku wǝ utu ku ǝsuǝale lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ mfó fɛ Priskila ku Akwila lɛnɔɔ, bákpa wǝ bésuko mǝ diyo bésu bǝlǝkǝ Boanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ kasɔ kukɔnɔ báte wǝ nya báte wǝ asa bawunsǝ.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga: mas quando Priscila e Áqüila o ouviram, levaram-no consigo e lhe expuseram com mais precisão o caminho de Deus.
27 Nya se Apolo díbu disi nkǝ woesu Akaiaa, Efeso eto bafokanɔfɔ ésu báwunsǝko wǝ nya báwɔni kukue bátsyese bafokanɔfɔ lǝ Akaia mfó bǝ lǝ úbǝ mfóo, lǝ bafo wǝ kukɔnɔ. Se úsu údufǝ mfóo, ɔ́wunsǝko betidi kpǝ ba léfiani bafokanɔfɔ ɛyɛ lǝ Onanto eto lefonǝ ǝsuǝ.
27 Querendo ele passar à Acáia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos que o recebessem; e tendo ele chegado, auxiliou muito aos que pela graça haviam crido.
28 Nya óso Yudafɔ ani lǝ kase unǝ etiki ku ku ute lǝ betidi nti. Nya etiki nnya nkpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝǝ, úfi úlǝkǝ óte ékpa wuee bǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ.
28 Pois com grande poder refutava publicamente os judeus, demonstrando pelas escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.