Atos 16

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nya Paulo ku Sila dídu bésu umǝ wǝ baakpo Derbe, nya báyɛ mfo bésu Listra. Lǝ mfóo, bésu bǝnyǝ ofokanɔnyǝ utsyuǝ wǝ baakpo Timoteo. Wǝ ambe éyifo Yudanyǝ wǝ díkafo Kristo ɔ́nɔ. Fɛɛ wǝ anto éyifo Grikinyǝ.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Bafokanɔfɔ kenke ba nkpe lǝ Listra ku Ikonion, ékebu Timoteo tinti.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Wǝ ni futsyǝ Paulo lela kekleke nkǝ lǝ okpa wǝ ɔyɛnko. Nyaso útǝ bala wǝ lelo fe kase Yudafɔ eto lekpa léte, itsyise Yudafɔ ba kenke nkpe lǝ lɛkpɔ nǝmfo yi bǝnkǝ wǝ anto éyifo Grikinyǝ.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Nya se báma kusuu, báyɛ lǝ kǝmǝ ka kenke nkpe mfó báfe, nya bátɛyi mǝ ketsyue ka batɔnkpe eto beninǝ ba nkpe lǝ Yerusalem dítsyue bǝtsyǝ. Nyaso bátɛyi mǝ bǝ lǝ beyifo lǝ nnya ǝsuǝ.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Nyamfo eso betidi bamǝ ǝbǝ befui bakpe, nya nko ke tsya mǝ bofokanɔ tsya dimuǝ ale enso nɛ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Lǝ nyamfo eto kamaa, báyɛ bésu Frigia ku Galatia, itsyise Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ mǝntǝ mǝ kusu nkǝ bátɛyi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ Asia eto kasɔ.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Nya lefe nǝ bésu bédufǝ Misiaa, bála bǝ lǝ besu Bitinia eto kasɔ. Fɛɛ mfó tsyaa, Yesu eto Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ mǝntǝ kusu nkǝ besu mfó.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Nyaso bésinkli báyɛ lǝ Misia eto kasɔ ɔflɔ nya bésu bédufǝ umǝ wǝ nkpe lǝ lekpo ɔflɔ baakpo Troa.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ketsye kamfóo, Paulo ǝńyǝ kǝlǝkǝkate. Únyǝ nkǝ osani utsyuǝ wǝ ditsyi Makedonia nya únyǝ ɔnlɛ wǝ lekpakpa bɔlɛ ákatɛyi nkǝ, “Yila ǝbǝ Makedonia lǝ ǝbǝ mfo lǝ ǝbǝ awunsǝko bo o-o!”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Nya lǝ bulǝkǝkate bomfo esoo, búmuǝ ǝsuǝ akpa kpa nya búdu búsu Makedonia. Itsyise nyamfo lǝ bo bote nkǝ Onanto ála nkǝ lǝ otsyese bo lǝ busu bɔtɛyi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ mfó.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Nyaso búsu búfi ɔklɔ lǝ Troa, nya bɔ́yɛ bófe búsu Samotrake. Nya se kale dísiǝǝ, búdu búsu Neapoli.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Se búdu mfóo, búsu búdufǝ Filipi wǝ ni Makedonia eto umǝ nkplɛ. Nya mfó tsya eyifo Romafɔ eto umǝ. Nya búsiǝ mfó itǝ eyi ǝtsyuǝ.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Lǝ Ɔnwɛditsyǝyii, búdu lǝ umǝ ǝmfó búsu utuflɔ utsyuǝ kaka búbu boǝ mfó eto bediti aato ola kǝtǝ Onanto. Nya búsiǝ mfó bɔnlɛ besio ba díbǝ mfó Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ bɔtɛyi.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Nya ɔni akɛ mǝ lenti baakpo Lidia Tiatira. Woate ago eto mfia nya uyifo utidi wǝ léfo Onanto ɔ́nɔ kekleke. Nya lefe nǝ unsi mfó ɔnlɛ etiki nya bɔnlɛ bɔtɛyi ato butsyuee, Onanto ásini wǝ nsusu nya ófo etiki nnya Paulo nlɛ budi mfó kenke ɔ́nɔ.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nya se wonko wǝ diyo eto betidi kenke léfo ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa nǝmǝǝ, ɔ́lɛ bo lekpakpa nkǝ, “Lǝ befo bɛnɔ biǝ mintsya eyifo Bonamute eto ofokanɔnyǝ sitintii, nyalɛ bibǝ bɛsɔnɔ lǝ mɔ ɔflɔ.” Nya únǝnko bo ditiki nǝmfo isu ese lefe nǝ bɔ́tɔnɔ búsu bɔ́sɔnɔ lǝ wǝ ɔflɔ.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Nya diyi lɔni se bɔ́ntɔ lǝ ola katokɔɔ, bótsyako ndomunyǝ siobi utsyuǝ wǝ lɛwɔnɔ bua nsi lǝ ǝsuǝ wǝ lǝǝnyǝ asa katɛyi. Nya woayɛ lǝ nnya ǝsuǝ keyifo atabi kǝtǝ wǝ banamute mǝ.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Nya usiobi ǝmfo dítǝkǝko bo ku Paulo kama kafã katɛyi nkǝ, “Betidi bamfo eyifo Onanto eto beyifoyifo, nya bǝbǝ mfo bǝ lǝ bate mi konantosu ko luutǝ Onanto tǝ mi nkpǝ.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Nko eto eyifosa ǝtsyǝ nko éfo eyi kpǝ. Nya se ditsyǝbi nǝmǝ díbe dílǝ Pauloo, útsyi ɔwuninsǝ nya údi lɛwɔnɔ nǝ nsi lǝ usiobi ǝmǝ ǝsuǝ nkǝ, “Nlɛ fǝ bola lǝ Yesu Kristo eto diye ǝsuǝ miǝ bɔ lǝ wǝ ǝsuǝ!” Nya lamfolamfoo, lɛwɔnɔ bua nǝmǝ ko lɛbɔ lǝ wǝ ǝsuǝ.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Nya se wǝ banamute dínyǝ bǝ mǝ kudisu étii, bǝmuǝ Paulo ku Silas nya bǝnǝ mǝ bésuko umǝ ǝmǝ eto beninǝ ɔflɔ lǝ obia nti.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Nya bátɛyi lǝ obia nti mfó bǝnkǝ, “Betidi bamfo eyifo Yudafɔ, nya bǝbǝ mfo banlɛ bo umǝ bobiasǝ.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Bǝbǝ mfo balɛ asa nnya díńyǝ lǝ Romafɔ eto afi ǝsuǝ bote.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Nya betidi kpǝ díbǝ bátsyilama mǝ, nya bétsyiko Paulo ku Sila bunǝ kesuko sɛtɔ ku kama. Nya bakponkpo bamǝ dítǝ kusu bǝnkǝ bǝlǝkǝ mǝ bikǝ lǝ ǝsuǝ, nya bǝtǝ kusu bǝnkǝ bablɛ mǝ ku akete.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Lefe nǝ báblɛ mǝ báfo afabe lǝ ǝsuǝ tintii, béfi mǝ bésu bákpe lǝ Aba eto diyo. Nya bátɛyi utidi wǝ laase mba bákpe lǝ diyo mfó bǝnkǝ ɔlɔ obe Paulo ku Sila kekleke.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Nya se bǝkǝ wǝ ato nko esoo, ókpa mǝ úsu ókpe diyo nǝmǝ eto kaka nso ale nya úti mǝ ókpe mfó, ókpe mǝ lǝ amana.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Nya lǝ ntsyǝnti lefe nǝ Paulo ku Sila lɛkɛ mfo bákato ola kǝtǝ Onanto nya banlɛ ǝsǝ busǝ katɛsǝ wǝ nya mba nkpe lǝ diyo nǝmǝ ku mǝ ǝkǝtsyuǝ ato.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Dikunǝ, kasɔ ko dítinkǝ kekleke, nya diyo nǝmǝ kenke tsya dítinkǝ itǝ bǝ diyo ni biku kenke ásini, nya amana nnya bákpe mba bákape lǝ diyo nǝmǝ dífǝsǝ ɛbɔ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Se nwǝ laabe mba bákpe lǝ diyo lésanklii, únyǝ nkǝ ayo nyamǝ eto biku kenke ásini bite leya. Nyaso se úbu nkǝ mba bákpe lǝ diyo nǝmǝ kenke étsyǝtsyi béluu, úlǝkǝ wǝ lesiabi nkǝ lǝ olo ǝsuǝ.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Nya se Paulo dínyǝ lesa nǝ óla nkǝ lǝ uyifo ǝsuǝǝ, ófã ókpadi wǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Menyifo nko! Bomblɛ kenke kpe mfo.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Nyaso utidi ǝmfo ákpadi nkǝ befi okandiɛ baboko. Nya lǝ ketinkǝ ku difufu ǝsuǝǝ, úsu óse akonki lǝ Paulo ku Sila ɔflɔ.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Nya se ókpa mǝ ɔbɔnko lǝ diyo nǝmǝ kafoo, ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Boantomǝ, be ele bǝ nyifo lǝ nyǝ bofo?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Fo Bonamute Yesu anɔ nya ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝǝ, ebunyǝ bofo itǝ fǝ ku fǝ diyo eto betidi kenke.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nya bésu bátɛyi wǝ ku wǝ diyo eto betidi kenke Bonamute eto ditiki nǝmǝ.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Nya ketsye kamfo ke nya úsǝ mǝ afabe nnya báfo, nya wǝ ku wǝ diyo eto betidi kenke léfo ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa nǝmǝ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Lǝ nnya kamaa, ókpa Paulo ku Sila úsuko wǝ diyo nya útǝ mǝ lesa bédi. Nya wǝ diyo eto betidi kenke dínyǝ disuǝyuǝ tinti, itsyise báfo Onanto bánɔ.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Se kale dísiǝǝ, umǝ ǝmǝ eto bakponkpo ákpe wǝ bamamanyǝ nkǝ besu bátɛyi nwǝ laabe mba bákpe lǝ diyo eto uninǝ nkǝ, “Nyani bafɔ bamǝ lǝ bedu.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Nyaso mǝ obebe ǝmfo átɛyi Paulo ku Sila bǝnkǝ, “Bakponkpo bǝnkǝ nyani mi lǝ bidu. Nyaso bisu lǝ diyuǝ ǝsuǝ.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Nya Paulo lɛtɛyi bamamanyǝ bamfo bǝnkǝ, “Bablɛ bo lǝ umǝ ta eto ǝnǝmi lǝ lefe nǝ eto lefe bánkponko bo tɔ lekpo nya béfi bo bésu bákpe lǝ Aba eto diyo. Fɛɛ Romafɔ buni! Nya mɔmɔɔ, beso bala bǝnkǝ beyu bǝlǝkǝ kaa lǝ budu bǝ lǝ betidi mante? Kulefe! Tǝ lǝ mǝ kosate lǝ bǝbǝ bǝlǝkǝ bo kusu!”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Nyaso bamamanyǝ bamfo ésinkli bésu bátɛyi bakponkpo bamǝ kɛnyɛ kamfo. Nya se bánɔ bǝ Paulo ku Sila eyifo Romafɔɔ, sikpi ǝmuǝ mǝ tinti!
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Lǝ nya mfo eso bésu bálɛ mǝǝ lekpakpa bǝyuǝsǝ mǝ kafo, fɛ bǝlǝkǝ mǝ lǝ aba eto diyo nǝmǝ. Nya bálɛ mǝǝ lekpakpa bǝ bédu lǝ umǝ ǝmǝ lǝ besu kalebe bamba.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Nyaso Paulo ku Sila édu bésu Lidia eto. Mfó nya bésu bǝnyǝ bafokanɔfɔ bamba. Nya bési bákpe mǝ nkɛale enso, fɛ bédu lǝ umǝ ǝmǝ.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.