Atos 16

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nya Paulo ku Sila dídu bésu umǝ wǝ baakpo Derbe, nya báyɛ mfo bésu Listra. Lǝ mfóo, bésu bǝnyǝ ofokanɔnyǝ utsyuǝ wǝ baakpo Timoteo. Wǝ ambe éyifo Yudanyǝ wǝ díkafo Kristo ɔ́nɔ. Fɛɛ wǝ anto éyifo Grikinyǝ.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Bafokanɔfɔ kenke ba nkpe lǝ Listra ku Ikonion, ékebu Timoteo tinti.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Wǝ ni futsyǝ Paulo lela kekleke nkǝ lǝ okpa wǝ ɔyɛnko. Nyaso útǝ bala wǝ lelo fe kase Yudafɔ eto lekpa léte, itsyise Yudafɔ ba kenke nkpe lǝ lɛkpɔ nǝmfo yi bǝnkǝ wǝ anto éyifo Grikinyǝ.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Nya se báma kusuu, báyɛ lǝ kǝmǝ ka kenke nkpe mfó báfe, nya bátɛyi mǝ ketsyue ka batɔnkpe eto beninǝ ba nkpe lǝ Yerusalem dítsyue bǝtsyǝ. Nyaso bátɛyi mǝ bǝ lǝ beyifo lǝ nnya ǝsuǝ.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nyamfo eso betidi bamǝ ǝbǝ befui bakpe, nya nko ke tsya mǝ bofokanɔ tsya dimuǝ ale enso nɛ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Lǝ nyamfo eto kamaa, báyɛ bésu Frigia ku Galatia, itsyise Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ mǝntǝ mǝ kusu nkǝ bátɛyi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ Asia eto kasɔ.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Nya lefe nǝ bésu bédufǝ Misiaa, bála bǝ lǝ besu Bitinia eto kasɔ. Fɛɛ mfó tsyaa, Yesu eto Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ mǝntǝ kusu nkǝ besu mfó.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Nyaso bésinkli báyɛ lǝ Misia eto kasɔ ɔflɔ nya bésu bédufǝ umǝ wǝ nkpe lǝ lekpo ɔflɔ baakpo Troa.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Ketsye kamfóo, Paulo ǝńyǝ kǝlǝkǝkate. Únyǝ nkǝ osani utsyuǝ wǝ ditsyi Makedonia nya únyǝ ɔnlɛ wǝ lekpakpa bɔlɛ ákatɛyi nkǝ, “Yila ǝbǝ Makedonia lǝ ǝbǝ mfo lǝ ǝbǝ awunsǝko bo o-o!”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Nya lǝ bulǝkǝkate bomfo esoo, búmuǝ ǝsuǝ akpa kpa nya búdu búsu Makedonia. Itsyise nyamfo lǝ bo bote nkǝ Onanto ála nkǝ lǝ otsyese bo lǝ busu bɔtɛyi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ mfó.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Nyaso búsu búfi ɔklɔ lǝ Troa, nya bɔ́yɛ bófe búsu Samotrake. Nya se kale dísiǝǝ, búdu búsu Neapoli.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Se búdu mfóo, búsu búdufǝ Filipi wǝ ni Makedonia eto umǝ nkplɛ. Nya mfó tsya eyifo Romafɔ eto umǝ. Nya búsiǝ mfó itǝ eyi ǝtsyuǝ.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Lǝ Ɔnwɛditsyǝyii, búdu lǝ umǝ ǝmfó búsu utuflɔ utsyuǝ kaka búbu boǝ mfó eto bediti aato ola kǝtǝ Onanto. Nya búsiǝ mfó bɔnlɛ besio ba díbǝ mfó Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ bɔtɛyi.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Nya ɔni akɛ mǝ lenti baakpo Lidia Tiatira. Woate ago eto mfia nya uyifo utidi wǝ léfo Onanto ɔ́nɔ kekleke. Nya lefe nǝ unsi mfó ɔnlɛ etiki nya bɔnlɛ bɔtɛyi ato butsyuee, Onanto ásini wǝ nsusu nya ófo etiki nnya Paulo nlɛ budi mfó kenke ɔ́nɔ.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nya se wonko wǝ diyo eto betidi kenke léfo ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa nǝmǝǝ, ɔ́lɛ bo lekpakpa nkǝ, “Lǝ befo bɛnɔ biǝ mintsya eyifo Bonamute eto ofokanɔnyǝ sitintii, nyalɛ bibǝ bɛsɔnɔ lǝ mɔ ɔflɔ.” Nya únǝnko bo ditiki nǝmfo isu ese lefe nǝ bɔ́tɔnɔ búsu bɔ́sɔnɔ lǝ wǝ ɔflɔ.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Nya diyi lɔni se bɔ́ntɔ lǝ ola katokɔɔ, bótsyako ndomunyǝ siobi utsyuǝ wǝ lɛwɔnɔ bua nsi lǝ ǝsuǝ wǝ lǝǝnyǝ asa katɛyi. Nya woayɛ lǝ nnya ǝsuǝ keyifo atabi kǝtǝ wǝ banamute mǝ.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Nya usiobi ǝmfo dítǝkǝko bo ku Paulo kama kafã katɛyi nkǝ, “Betidi bamfo eyifo Onanto eto beyifoyifo, nya bǝbǝ mfo bǝ lǝ bate mi konantosu ko luutǝ Onanto tǝ mi nkpǝ.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Nko eto eyifosa ǝtsyǝ nko éfo eyi kpǝ. Nya se ditsyǝbi nǝmǝ díbe dílǝ Pauloo, útsyi ɔwuninsǝ nya údi lɛwɔnɔ nǝ nsi lǝ usiobi ǝmǝ ǝsuǝ nkǝ, “Nlɛ fǝ bola lǝ Yesu Kristo eto diye ǝsuǝ miǝ bɔ lǝ wǝ ǝsuǝ!” Nya lamfolamfoo, lɛwɔnɔ bua nǝmǝ ko lɛbɔ lǝ wǝ ǝsuǝ.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nya se wǝ banamute dínyǝ bǝ mǝ kudisu étii, bǝmuǝ Paulo ku Silas nya bǝnǝ mǝ bésuko umǝ ǝmǝ eto beninǝ ɔflɔ lǝ obia nti.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Nya bátɛyi lǝ obia nti mfó bǝnkǝ, “Betidi bamfo eyifo Yudafɔ, nya bǝbǝ mfo banlɛ bo umǝ bobiasǝ.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Bǝbǝ mfo balɛ asa nnya díńyǝ lǝ Romafɔ eto afi ǝsuǝ bote.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Nya betidi kpǝ díbǝ bátsyilama mǝ, nya bétsyiko Paulo ku Sila bunǝ kesuko sɛtɔ ku kama. Nya bakponkpo bamǝ dítǝ kusu bǝnkǝ bǝlǝkǝ mǝ bikǝ lǝ ǝsuǝ, nya bǝtǝ kusu bǝnkǝ bablɛ mǝ ku akete.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Lefe nǝ báblɛ mǝ báfo afabe lǝ ǝsuǝ tintii, béfi mǝ bésu bákpe lǝ Aba eto diyo. Nya bátɛyi utidi wǝ laase mba bákpe lǝ diyo mfó bǝnkǝ ɔlɔ obe Paulo ku Sila kekleke.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nya se bǝkǝ wǝ ato nko esoo, ókpa mǝ úsu ókpe diyo nǝmǝ eto kaka nso ale nya úti mǝ ókpe mfó, ókpe mǝ lǝ amana.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Nya lǝ ntsyǝnti lefe nǝ Paulo ku Sila lɛkɛ mfo bákato ola kǝtǝ Onanto nya banlɛ ǝsǝ busǝ katɛsǝ wǝ nya mba nkpe lǝ diyo nǝmǝ ku mǝ ǝkǝtsyuǝ ato.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Dikunǝ, kasɔ ko dítinkǝ kekleke, nya diyo nǝmǝ kenke tsya dítinkǝ itǝ bǝ diyo ni biku kenke ásini, nya amana nnya bákpe mba bákape lǝ diyo nǝmǝ dífǝsǝ ɛbɔ.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Se nwǝ laabe mba bákpe lǝ diyo lésanklii, únyǝ nkǝ ayo nyamǝ eto biku kenke ásini bite leya. Nyaso se úbu nkǝ mba bákpe lǝ diyo nǝmǝ kenke étsyǝtsyi béluu, úlǝkǝ wǝ lesiabi nkǝ lǝ olo ǝsuǝ.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Nya se Paulo dínyǝ lesa nǝ óla nkǝ lǝ uyifo ǝsuǝǝ, ófã ókpadi wǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Menyifo nko! Bomblɛ kenke kpe mfo.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Nyaso utidi ǝmfo ákpadi nkǝ befi okandiɛ baboko. Nya lǝ ketinkǝ ku difufu ǝsuǝǝ, úsu óse akonki lǝ Paulo ku Sila ɔflɔ.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Nya se ókpa mǝ ɔbɔnko lǝ diyo nǝmǝ kafoo, ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Boantomǝ, be ele bǝ nyifo lǝ nyǝ bofo?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Fo Bonamute Yesu anɔ nya ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝǝ, ebunyǝ bofo itǝ fǝ ku fǝ diyo eto betidi kenke.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nya bésu bátɛyi wǝ ku wǝ diyo eto betidi kenke Bonamute eto ditiki nǝmǝ.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nya ketsye kamfo ke nya úsǝ mǝ afabe nnya báfo, nya wǝ ku wǝ diyo eto betidi kenke léfo ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa nǝmǝ.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Lǝ nnya kamaa, ókpa Paulo ku Sila úsuko wǝ diyo nya útǝ mǝ lesa bédi. Nya wǝ diyo eto betidi kenke dínyǝ disuǝyuǝ tinti, itsyise báfo Onanto bánɔ.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Se kale dísiǝǝ, umǝ ǝmǝ eto bakponkpo ákpe wǝ bamamanyǝ nkǝ besu bátɛyi nwǝ laabe mba bákpe lǝ diyo eto uninǝ nkǝ, “Nyani bafɔ bamǝ lǝ bedu.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Nyaso mǝ obebe ǝmfo átɛyi Paulo ku Sila bǝnkǝ, “Bakponkpo bǝnkǝ nyani mi lǝ bidu. Nyaso bisu lǝ diyuǝ ǝsuǝ.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Nya Paulo lɛtɛyi bamamanyǝ bamfo bǝnkǝ, “Bablɛ bo lǝ umǝ ta eto ǝnǝmi lǝ lefe nǝ eto lefe bánkponko bo tɔ lekpo nya béfi bo bésu bákpe lǝ Aba eto diyo. Fɛɛ Romafɔ buni! Nya mɔmɔɔ, beso bala bǝnkǝ beyu bǝlǝkǝ kaa lǝ budu bǝ lǝ betidi mante? Kulefe! Tǝ lǝ mǝ kosate lǝ bǝbǝ bǝlǝkǝ bo kusu!”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Nyaso bamamanyǝ bamfo ésinkli bésu bátɛyi bakponkpo bamǝ kɛnyɛ kamfo. Nya se bánɔ bǝ Paulo ku Sila eyifo Romafɔɔ, sikpi ǝmuǝ mǝ tinti!
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Lǝ nya mfo eso bésu bálɛ mǝǝ lekpakpa bǝyuǝsǝ mǝ kafo, fɛ bǝlǝkǝ mǝ lǝ aba eto diyo nǝmǝ. Nya bálɛ mǝǝ lekpakpa bǝ bédu lǝ umǝ ǝmǝ lǝ besu kalebe bamba.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Nyaso Paulo ku Sila édu bésu Lidia eto. Mfó nya bésu bǝnyǝ bafokanɔfɔ bamba. Nya bési bákpe mǝ nkɛale enso, fɛ bédu lǝ umǝ ǝmǝ.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.