Atos 14

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nya se bédufǝ Ikonion tsyaa, Paulo ku Barnaba ésu Yudafɔ eto katsyakɔ mfó. Nya se bátɛyi Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ Ditiki Sɛɛ nǝmǝǝ, mǝ nti eto betidi kpǝ áfo bánɔ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Nya Yudafɔ ba dímamfo Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo bánɔɔ, ǝnǝ etiki ku mǝ nya bábiasǝ mba lenni Yudafɔ eto nsusu nya bǝtǝ bǝ bátaka bǝńyǝ lǝ Paulo ku Barnaba lǝ ǝsuǝ.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Fɛɛ batɔnkpe bamǝ ǝsiǝ lǝ umǝ ǝmǝ itǝ lefe kɛntsyɛ ditsyuǝ ákate Ditiki Sɛɛ nǝmǝ ku ute. Nya Onanto tsya dílǝkǝ wǝ lefonǝ eto etiki eto sitinti óte ɛyɛ lǝ ayanisa kpǝ nnya útǝ béyifo ǝsuǝ.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Ibǝ bǝ umǝ ǝmǝ eto betidi áma lǝ akpa ǝnuǝ, bǝtsyuǝ ǝtǝkǝ lǝ Yudafɔ eto kama nya bǝtsyuǝ tsya dítǝkǝ lǝ batɔnkpe bamǝ eto kama.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 — ausente —
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 Nya bédi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ mfó.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Se bésu Listraa, osani utsyuǝ akɛ mfó wǝ lɛtsyini taa lefe nǝ bále wǝ nya wámfo tɔ botaka kayɛ kulefe.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Úsiǝ mfó úkanɔ ditiki sɛɛ nǝ Paulo ńyǝ ɔnlɛ budi. Nya se Paulo lébe wǝ tũũ, únyǝ nkǝ ófo ɔ́nɔ nya wǝ bufi bomǝ luuyuǝ wǝǝ,
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Nyaso Paulo áfã bembembe ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Taka ǝńyǝ lǝ fǝ akpa ǝsuǝ!” Nya osani ǝmfo lésa ótaka úńyǝ nya útsyiko bɔyɛ kafe.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Se betidi ba díńyǝ mfó banlɛ ditiki nǝmǝ ato butsyue dínyǝ lesa nǝ Paulo díyifoo, báfã bembembe lǝ Likaoniafɔ eto sele ǝsuǝ bátɛyi nkǝ, “Bananto beni! Báyifǝ bǝbǝ bo nti fenkǝ betidi!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Lǝ nyaso bǝtǝkǝ Barnaba diye bǝ Seus. Nya bǝtǝkǝ Paulo tsya bǝ Herme, itsyise wǝ ni futsyǝ díńyǝ nlɛ etiki budi nɛ.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Nya Seus eto usumunyǝ, nwǝ eto kesumukɔ ńyǝ lǝ umǝ ǝmǝ eto kabanto mfóo, éfi banantsyui ku kaflawasi óboko nkǝ lǝ wǝ ku wǝ betidi bamǝ lǝ befi bǝtǝ batɔnkpe bamfo kedi lǝ umǝ ǝmǝ eto kabɔsie.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Nya lefe nǝ Paulo ku Barnaba lɛnɔ lesa nǝ baala bǝ beeyifoo, bǝnǝ mǝ kosate eto awu nnya bankpe báfuadi, nya bétsyetsyi bédufǝ lǝ betidi bamǝ nti. Mfó nya báfã
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 bátɛyi bǝnkǝ, “Boantomǝ, be bɛnlɛ buyifo mfó? Bontsya kasɔ kamfo eto betidi ete buni fe mi ke. Búbǝ mfo boǝ boefi ditiki sɛɛ nǝmfo boboko mi. Bisinkli bɛyɛ asa bimba nyamfo eto kakle buyifo lǝ bifi atɛsǝ bitǝ Onanto wǝ dítǝ bo nkpǝ. Wǝ ni futsyǝ díyifo kato ku kasɔ ku lekpo ku asa nnya nkpe lǝ nnya kenke!
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Kɔɔ Onanto ǝtǝ kusu betidi kenke nkǝ bǝsiǝ nkpǝ lǝ kase mǝ léla ǝsuǝ.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tsya usi wǝǝlǝkǝ kate mi nkǝ okpe sitinti ɛyɛ lǝ asa sɛ nnya weeyifo kǝtǝ mi. Wǝǝtǝ mi ɔsɔmi ku bekelenkǝ lǝ lefe sɛɛ ǝsuǝ nya wǝǝtǝ mi edisa ku disuǝyuǝ tsya.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Ite bǝ bátɛyi mǝ nyamfo kenke tsyaa, ilǝ fɛ betidi bamfo lɛyɛ kedi kamfo mǝ butǝ.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Nya Yudafɔ bǝtsyuǝ ditsyi Antiokia, umǝ wǝ nkpe lǝ Pisidia ku Ikonion bǝbǝ bábiasǝ betidi bamfo eto nsusu, nya bátɔnɔ ku mǝ báto Paulo aba nya bákpi wǝ lǝ kasɔ bábɔnko lǝ umǝ ǝmǝ, nya bébu bǝ úkpǝ.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Nya lefe nǝ bafokanɔfɔ ba ńkpe mfo díbǝ bǝńyǝ batsyilama wǝǝ, ótaka nya usinkli úsu umǝ ǝmǝ. Nya se kale disiǝǝ, wǝ ku Barnaba édu bésu Derbe.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Nya besu bedi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ Derbe. Nya se betidi kpǝ bǝtsyuǝ díkafo bánɔ, bési besinkli bésu Listra ku Ikonion ku Antiokia lǝ Pisidia eto kasɔ.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Mfoo, besi bákpe bafokanɔfɔ nkpe mfo nkɛale bǝ bǝnyǝ kekleke lǝ mǝ bofokanɔ ǝsuǝ. Nya bátɛyi mǝ tsya bǝ, “Ele bǝ bunyǝ kanyi kpǝ fɛ lǝ bunyǝ disuǝyuǝ lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Lǝ nnya kama Paulo ku Barnaba tsya ǝlǝkǝ batɔnkotɔnko bǝtǝ bafokanɔfɔ eto etsyukpa nyamǝ kenke, nya lǝ olatoto kǝtǝ Onanto ku lǝ kɛnyɛklekle ǝsuǝǝ, béfi mǝ bákpe lǝ Bonamte wǝ báfo bánɔ eto ani.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Nya lefe nǝ bábɔ lǝ kǝmǝ ka nkpe lǝ Pisidiaa, bésinkli bésu Pamfilia eto kasɔ.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Nya batɛyi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ Perge fɛ báfe bésu Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Mfó bǝsiǝ lǝ ɔklɔ báyɛ bésu Antiokia, kaka eto batɔnkotɔnko díkefi batɔnkpe bamǝ bákpe lǝ Onanto eto ani itǝ keyifo ka bákalosǝ mɔmɔ.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Se bésu bédufǝ Antiokiaa, bákpadi bafokanɔfɔ ba nkpe mfó kenke bǝtsyǝ ditsyu nya bátɛyi mǝ kusu ko báyɛ eto etiki. Nya bátɛyi mǝ asa nnya kenke Onanto lɛyɛnko mǝ béyifo ku kase ɔ́sini bofokanɔ eto kusu utǝ mba lenni Yudafɔ.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Nya bǝsiǝ lǝ Antiokia ku bafokanɔfɔ mfo itǝ lefe kɛntsyɛɛ ditsyuǝ.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.