Atos 14
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Nya se bédufǝ Ikonion tsyaa, Paulo ku Barnaba ésu Yudafɔ eto katsyakɔ mfó. Nya se bátɛyi Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ Ditiki Sɛɛ nǝmǝǝ, mǝ nti eto betidi kpǝ áfo bánɔ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Nya Yudafɔ ba dímamfo Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo bánɔɔ, ǝnǝ etiki ku mǝ nya bábiasǝ mba lenni Yudafɔ eto nsusu nya bǝtǝ bǝ bátaka bǝńyǝ lǝ Paulo ku Barnaba lǝ ǝsuǝ.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Fɛɛ batɔnkpe bamǝ ǝsiǝ lǝ umǝ ǝmǝ itǝ lefe kɛntsyɛ ditsyuǝ ákate Ditiki Sɛɛ nǝmǝ ku ute. Nya Onanto tsya dílǝkǝ wǝ lefonǝ eto etiki eto sitinti óte ɛyɛ lǝ ayanisa kpǝ nnya útǝ béyifo ǝsuǝ.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Ibǝ bǝ umǝ ǝmǝ eto betidi áma lǝ akpa ǝnuǝ, bǝtsyuǝ ǝtǝkǝ lǝ Yudafɔ eto kama nya bǝtsyuǝ tsya dítǝkǝ lǝ batɔnkpe bamǝ eto kama.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 — ausente —
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 — ausente —
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 Nya bédi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ mfó.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Se bésu Listraa, osani utsyuǝ akɛ mfó wǝ lɛtsyini taa lefe nǝ bále wǝ nya wámfo tɔ botaka kayɛ kulefe.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 Úsiǝ mfó úkanɔ ditiki sɛɛ nǝ Paulo ńyǝ ɔnlɛ budi. Nya se Paulo lébe wǝ tũũ, únyǝ nkǝ ófo ɔ́nɔ nya wǝ bufi bomǝ luuyuǝ wǝǝ,
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 Nyaso Paulo áfã bembembe ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Taka ǝńyǝ lǝ fǝ akpa ǝsuǝ!” Nya osani ǝmfo lésa ótaka úńyǝ nya útsyiko bɔyɛ kafe.
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Se betidi ba díńyǝ mfó banlɛ ditiki nǝmǝ ato butsyue dínyǝ lesa nǝ Paulo díyifoo, báfã bembembe lǝ Likaoniafɔ eto sele ǝsuǝ bátɛyi nkǝ, “Bananto beni! Báyifǝ bǝbǝ bo nti fenkǝ betidi!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 Lǝ nyaso bǝtǝkǝ Barnaba diye bǝ Seus. Nya bǝtǝkǝ Paulo tsya bǝ Herme, itsyise wǝ ni futsyǝ díńyǝ nlɛ etiki budi nɛ.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 Nya Seus eto usumunyǝ, nwǝ eto kesumukɔ ńyǝ lǝ umǝ ǝmǝ eto kabanto mfóo, éfi banantsyui ku kaflawasi óboko nkǝ lǝ wǝ ku wǝ betidi bamǝ lǝ befi bǝtǝ batɔnkpe bamfo kedi lǝ umǝ ǝmǝ eto kabɔsie.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Nya lefe nǝ Paulo ku Barnaba lɛnɔ lesa nǝ baala bǝ beeyifoo, bǝnǝ mǝ kosate eto awu nnya bankpe báfuadi, nya bétsyetsyi bédufǝ lǝ betidi bamǝ nti. Mfó nya báfã
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 bátɛyi bǝnkǝ, “Boantomǝ, be bɛnlɛ buyifo mfó? Bontsya kasɔ kamfo eto betidi ete buni fe mi ke. Búbǝ mfo boǝ boefi ditiki sɛɛ nǝmfo boboko mi. Bisinkli bɛyɛ asa bimba nyamfo eto kakle buyifo lǝ bifi atɛsǝ bitǝ Onanto wǝ dítǝ bo nkpǝ. Wǝ ni futsyǝ díyifo kato ku kasɔ ku lekpo ku asa nnya nkpe lǝ nnya kenke!
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 Kɔɔ Onanto ǝtǝ kusu betidi kenke nkǝ bǝsiǝ nkpǝ lǝ kase mǝ léla ǝsuǝ.
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 Tsya usi wǝǝlǝkǝ kate mi nkǝ okpe sitinti ɛyɛ lǝ asa sɛ nnya weeyifo kǝtǝ mi. Wǝǝtǝ mi ɔsɔmi ku bekelenkǝ lǝ lefe sɛɛ ǝsuǝ nya wǝǝtǝ mi edisa ku disuǝyuǝ tsya.”
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Ite bǝ bátɛyi mǝ nyamfo kenke tsyaa, ilǝ fɛ betidi bamfo lɛyɛ kedi kamfo mǝ butǝ.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Nya Yudafɔ bǝtsyuǝ ditsyi Antiokia, umǝ wǝ nkpe lǝ Pisidia ku Ikonion bǝbǝ bábiasǝ betidi bamfo eto nsusu, nya bátɔnɔ ku mǝ báto Paulo aba nya bákpi wǝ lǝ kasɔ bábɔnko lǝ umǝ ǝmǝ, nya bébu bǝ úkpǝ.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Nya lefe nǝ bafokanɔfɔ ba ńkpe mfo díbǝ bǝńyǝ batsyilama wǝǝ, ótaka nya usinkli úsu umǝ ǝmǝ. Nya se kale disiǝǝ, wǝ ku Barnaba édu bésu Derbe.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Nya besu bedi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ Derbe. Nya se betidi kpǝ bǝtsyuǝ díkafo bánɔ, bési besinkli bésu Listra ku Ikonion ku Antiokia lǝ Pisidia eto kasɔ.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Mfoo, besi bákpe bafokanɔfɔ nkpe mfo nkɛale bǝ bǝnyǝ kekleke lǝ mǝ bofokanɔ ǝsuǝ. Nya bátɛyi mǝ tsya bǝ, “Ele bǝ bunyǝ kanyi kpǝ fɛ lǝ bunyǝ disuǝyuǝ lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 Lǝ nnya kama Paulo ku Barnaba tsya ǝlǝkǝ batɔnkotɔnko bǝtǝ bafokanɔfɔ eto etsyukpa nyamǝ kenke, nya lǝ olatoto kǝtǝ Onanto ku lǝ kɛnyɛklekle ǝsuǝǝ, béfi mǝ bákpe lǝ Bonamte wǝ báfo bánɔ eto ani.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Nya lefe nǝ bábɔ lǝ kǝmǝ ka nkpe lǝ Pisidiaa, bésinkli bésu Pamfilia eto kasɔ.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Nya batɛyi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ Perge fɛ báfe bésu Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Mfó bǝsiǝ lǝ ɔklɔ báyɛ bésu Antiokia, kaka eto batɔnkotɔnko díkefi batɔnkpe bamǝ bákpe lǝ Onanto eto ani itǝ keyifo ka bákalosǝ mɔmɔ.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Se bésu bédufǝ Antiokiaa, bákpadi bafokanɔfɔ ba nkpe mfó kenke bǝtsyǝ ditsyu nya bátɛyi mǝ kusu ko báyɛ eto etiki. Nya bátɛyi mǝ asa nnya kenke Onanto lɛyɛnko mǝ béyifo ku kase ɔ́sini bofokanɔ eto kusu utǝ mba lenni Yudafɔ.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Nya bǝsiǝ lǝ Antiokia ku bafokanɔfɔ mfo itǝ lefe kɛntsyɛɛ ditsyuǝ.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.