Atos 14

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nya se bédufǝ Ikonion tsyaa, Paulo ku Barnaba ésu Yudafɔ eto katsyakɔ mfó. Nya se bátɛyi Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ Ditiki Sɛɛ nǝmǝǝ, mǝ nti eto betidi kpǝ áfo bánɔ.
1 Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.
2 Nya Yudafɔ ba dímamfo Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo bánɔɔ, ǝnǝ etiki ku mǝ nya bábiasǝ mba lenni Yudafɔ eto nsusu nya bǝtǝ bǝ bátaka bǝńyǝ lǝ Paulo ku Barnaba lǝ ǝsuǝ.
2 Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Fɛɛ batɔnkpe bamǝ ǝsiǝ lǝ umǝ ǝmǝ itǝ lefe kɛntsyɛ ditsyuǝ ákate Ditiki Sɛɛ nǝmǝ ku ute. Nya Onanto tsya dílǝkǝ wǝ lefonǝ eto etiki eto sitinti óte ɛyɛ lǝ ayanisa kpǝ nnya útǝ béyifo ǝsuǝ.
3 Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Ibǝ bǝ umǝ ǝmǝ eto betidi áma lǝ akpa ǝnuǝ, bǝtsyuǝ ǝtǝkǝ lǝ Yudafɔ eto kama nya bǝtsyuǝ tsya dítǝkǝ lǝ batɔnkpe bamǝ eto kama.
4 E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 — ausente —
5 E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,
6 — ausente —
6 eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;
7 Nya bédi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ mfó.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Se bésu Listraa, osani utsyuǝ akɛ mfó wǝ lɛtsyini taa lefe nǝ bále wǝ nya wámfo tɔ botaka kayɛ kulefe.
8 Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.
9 Úsiǝ mfó úkanɔ ditiki sɛɛ nǝ Paulo ńyǝ ɔnlɛ budi. Nya se Paulo lébe wǝ tũũ, únyǝ nkǝ ófo ɔ́nɔ nya wǝ bufi bomǝ luuyuǝ wǝǝ,
9 Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Nyaso Paulo áfã bembembe ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Taka ǝńyǝ lǝ fǝ akpa ǝsuǝ!” Nya osani ǝmfo lésa ótaka úńyǝ nya útsyiko bɔyɛ kafe.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.
11 Se betidi ba díńyǝ mfó banlɛ ditiki nǝmǝ ato butsyue dínyǝ lesa nǝ Paulo díyifoo, báfã bembembe lǝ Likaoniafɔ eto sele ǝsuǝ bátɛyi nkǝ, “Bananto beni! Báyifǝ bǝbǝ bo nti fenkǝ betidi!”
11 As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Lǝ nyaso bǝtǝkǝ Barnaba diye bǝ Seus. Nya bǝtǝkǝ Paulo tsya bǝ Herme, itsyise wǝ ni futsyǝ díńyǝ nlɛ etiki budi nɛ.
12 A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.
13 Nya Seus eto usumunyǝ, nwǝ eto kesumukɔ ńyǝ lǝ umǝ ǝmǝ eto kabanto mfóo, éfi banantsyui ku kaflawasi óboko nkǝ lǝ wǝ ku wǝ betidi bamǝ lǝ befi bǝtǝ batɔnkpe bamfo kedi lǝ umǝ ǝmǝ eto kabɔsie.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.
14 Nya lefe nǝ Paulo ku Barnaba lɛnɔ lesa nǝ baala bǝ beeyifoo, bǝnǝ mǝ kosate eto awu nnya bankpe báfuadi, nya bétsyetsyi bédufǝ lǝ betidi bamǝ nti. Mfó nya báfã
14 Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 bátɛyi bǝnkǝ, “Boantomǝ, be bɛnlɛ buyifo mfó? Bontsya kasɔ kamfo eto betidi ete buni fe mi ke. Búbǝ mfo boǝ boefi ditiki sɛɛ nǝmfo boboko mi. Bisinkli bɛyɛ asa bimba nyamfo eto kakle buyifo lǝ bifi atɛsǝ bitǝ Onanto wǝ dítǝ bo nkpǝ. Wǝ ni futsyǝ díyifo kato ku kasɔ ku lekpo ku asa nnya nkpe lǝ nnya kenke!
15 e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Kɔɔ Onanto ǝtǝ kusu betidi kenke nkǝ bǝsiǝ nkpǝ lǝ kase mǝ léla ǝsuǝ.
16 o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tsya usi wǝǝlǝkǝ kate mi nkǝ okpe sitinti ɛyɛ lǝ asa sɛ nnya weeyifo kǝtǝ mi. Wǝǝtǝ mi ɔsɔmi ku bekelenkǝ lǝ lefe sɛɛ ǝsuǝ nya wǝǝtǝ mi edisa ku disuǝyuǝ tsya.”
17 Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.
18 Ite bǝ bátɛyi mǝ nyamfo kenke tsyaa, ilǝ fɛ betidi bamfo lɛyɛ kedi kamfo mǝ butǝ.
18 E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Nya Yudafɔ bǝtsyuǝ ditsyi Antiokia, umǝ wǝ nkpe lǝ Pisidia ku Ikonion bǝbǝ bábiasǝ betidi bamfo eto nsusu, nya bátɔnɔ ku mǝ báto Paulo aba nya bákpi wǝ lǝ kasɔ bábɔnko lǝ umǝ ǝmǝ, nya bébu bǝ úkpǝ.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Nya lefe nǝ bafokanɔfɔ ba ńkpe mfo díbǝ bǝńyǝ batsyilama wǝǝ, ótaka nya usinkli úsu umǝ ǝmǝ. Nya se kale disiǝǝ, wǝ ku Barnaba édu bésu Derbe.
20 Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.
21 Nya besu bedi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ Derbe. Nya se betidi kpǝ bǝtsyuǝ díkafo bánɔ, bési besinkli bésu Listra ku Ikonion ku Antiokia lǝ Pisidia eto kasɔ.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Mfoo, besi bákpe bafokanɔfɔ nkpe mfo nkɛale bǝ bǝnyǝ kekleke lǝ mǝ bofokanɔ ǝsuǝ. Nya bátɛyi mǝ tsya bǝ, “Ele bǝ bunyǝ kanyi kpǝ fɛ lǝ bunyǝ disuǝyuǝ lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
22 confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.
23 Lǝ nnya kama Paulo ku Barnaba tsya ǝlǝkǝ batɔnkotɔnko bǝtǝ bafokanɔfɔ eto etsyukpa nyamǝ kenke, nya lǝ olatoto kǝtǝ Onanto ku lǝ kɛnyɛklekle ǝsuǝǝ, béfi mǝ bákpe lǝ Bonamte wǝ báfo bánɔ eto ani.
23 E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Nya lefe nǝ bábɔ lǝ kǝmǝ ka nkpe lǝ Pisidiaa, bésinkli bésu Pamfilia eto kasɔ.
24 Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.
25 Nya batɛyi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ Perge fɛ báfe bésu Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Mfó bǝsiǝ lǝ ɔklɔ báyɛ bésu Antiokia, kaka eto batɔnkotɔnko díkefi batɔnkpe bamǝ bákpe lǝ Onanto eto ani itǝ keyifo ka bákalosǝ mɔmɔ.
26 E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.
27 Se bésu bédufǝ Antiokiaa, bákpadi bafokanɔfɔ ba nkpe mfó kenke bǝtsyǝ ditsyu nya bátɛyi mǝ kusu ko báyɛ eto etiki. Nya bátɛyi mǝ asa nnya kenke Onanto lɛyɛnko mǝ béyifo ku kase ɔ́sini bofokanɔ eto kusu utǝ mba lenni Yudafɔ.
27 Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Nya bǝsiǝ lǝ Antiokia ku bafokanɔfɔ mfo itǝ lefe kɛntsyɛɛ ditsyuǝ.
28 E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.