Atos 13

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Lǝ Antiokiaa, Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi bǝtsyuǝ ku bateasa ákɛ lǝ bafokanɔfɔ eto ditsyukpa nǝmǝ nti. Mǝ ni Barnaba ku Simon wǝ baakpo utidi naa ku Lukio wǝ ditsyi Kirene ku Manaen nwǝ ku Oka Herodes békluǝsǝ bakɔ taa mǝ sikpefi lefe ku Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Nya lefe nǝ banlɛ Bonamute bɔtǝsǝ nya bakɛ lǝ kɛnyɛklekle ǝsuǝǝ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝbǝ dídi mǝ etiki nkǝ, “Bilǝkǝ Barnaba ku Saulo bitsyǝ itǝ keyifo ka eso mínkpadi mǝ.”
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Lǝ nyamfo esoo, beninǝ bamǝ ákle kɛnyɛ nya báto ola nya bǝtǝkǝ mǝ ani, nya bǝtsyǝ mǝ kusu.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Se Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ditsyǝ mǝ kusu lélosǝǝ, bésu umǝ wǝ baakpo Seleukia. Mfó béfi ɔklɔ báyila lekpo nǝmǝ bésu kasɔ ka ntu letsyilama eto umǝ wǝ baakpo Kipro.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Se bésu bédufǝ umǝ wǝ baakpo Salamii, bésu Yudafɔ eto ntsyakɔ bésu bédi mǝ ditiki sɛɛ nǝmǝ. Nya Marko Yohanes díkǝko mǝ fe mǝ ɔwunsǝkotsyuǝ.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Se bédu mfóo, báyɛ lǝ kasɔ kamǝ bésu bédufǝ umǝ wǝ baakpo Pafo. Mfó bátsyako Yudanyǝ wǝ ni ofate wǝ ni sedia eto unyɛlǝkǝtidi wǝ baakpo Bar-Yesu eto ubi.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Ofate ǝmfo ku Aba eto unyɛsiǝ wǝ baakpo Sergio Paulo eyifo bayɛtsyuǝ. Nko eto Aba eto unyɛsiǝ ǝmfo wǝ diyifo obesibe ákpadi Barnaba ku Saulo nkǝ bǝbǝ bǝnyǝ wǝ, itsyise óla nkǝ lǝ ɔnɔ Onanto eto ditiki nǝmǝ.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Nya se bésuu, ofate ǝmǝ wǝ baakpo tsya bǝ Elima lǝ Sigriki ǝsuǝǝ, ǝnǝ etiki ku mǝ. Óla nkǝ lǝ ulǝkǝ Aba eto unyɛsiǝ ǝmfo eto nsusu utsyiko lǝ etiki nnya Saulo ku Barnaba lela bǝ beedi ǝsuǝ.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 — ausente —
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 — ausente —
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Bonamute ebutǝkǝ fǝ kɔni mɔmɔ nya wuutǝ fǝ ǝnǝmi ba, nya fensiembunyǝ kofe bio isu ese lǝ lefe ditsyuǝ eto kama!”
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Lefe nǝmfo se Aba eto unyɛsiǝ ǝmfó dínyǝ nyamfo nkoo, íyifo wǝ yanii, nya ófo Bonamute eto ditiki nǝmǝ ɔ́nɔ.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Nnya kamaa, Paulo ku mba ntǝkǝko wǝ ésu bédufǝ lǝ ɔklɔ nya bédu lǝ Pafo bésu Perge wǝ ni umǝnkplɛ wǝ nkpe lǝ Pamfilia eto kasɔ. Mfó nya Marko Yohanes dídu mǝ lǝ ɔflɔ úsinkli úsu Yerusalem.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Se bédu lǝ Pergee, bésu Antiokia, umǝnkplɛ wǝ nkpe lǝ Pisidia. Nya lǝ Ɔnwɛditsyǝyii, bésu Yudafɔ eto katsyakɔ nya bǝsiǝ kasɔ lǝ betidi bamǝ nti.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Lefe nǝ bákakla asa betsyiko lǝ Moses eto kɔfi eto kukue ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto asawɔniwɔni bálosǝǝ, katsyakɔ eto batɔnkotɔnko ǝtǝ Paulo ku wǝ bǝtsyuǝ bote bǝ, “Bayimi, lǝ utsyuǝ kpe ditiki ditsyuǝ nkǝ woatɛyi lǝ ufi okpe bo nkɛalee, lǝ ubǝ ɔtɛyi.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Mfó Paulo létaka uńyǝ nya óte kɔni kato lete bǝ bedi kaa, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Israelfɔ ku mimba kenke ba lenni Israelfɔ ba leetsyue Onanto koto, bitsyue ato lǝ bɛnɔ!
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Israelfɔ eto Onanto ni nwǝ dílǝkǝ bo banamǝ nya ókpo mǝ atsyɔ. Nya úyifo mǝ kusǝ kplɛ eto betidi lǝ lefe nǝ bǝsiǝ kafɔle ka ni Egipte. Onanto ǝlǝkǝ mǝ utsyiko Egipte ɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝale kplɛ nyamǝ ǝsuǝ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Óbe mǝ nya ókpa mǝ ɔ́yɛnko lǝ mfiminti itǝ alɛ fosi ana nnya bákɛ mfo.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Se ɔ́tsylɔsǝ ǝsǝ akuanse lǝ Kanan eto kasɔɔ, úfi mǝ kasɔ kamǝ utǝ Israelfɔ fe mǝ kedikɔ.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 Nyamfo kenke ǝbǝ itǝ fe alɛ alofa ana awosi anɔ eto nti.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Nya bálɛ wǝ lekpakpa bǝ utsyǝ oka utǝ mǝ. Nya Onanto dítǝ mǝ Kis eto ubi Saulo wǝ ditsyi Benyamin eto kafo, nya údi seka itǝ alɛ fosi ana.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Nnya kamaa, Onanto átakasǝ wǝ lǝ seka ǝsuǝ nya úfi David úsiǝsǝ lǝ lekankpomɛ nǝmǝ ǝsuǝ. David ǝmfo ni utidi wǝ ǝsuǝ Onanto dídi etiki utsyiko nkǝ, ‘Yese eto ubi David ni utidi wǝ mɔ utu laala, itsyise wuuyifo lesa nǝ maala.’
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 “Nko ke ini bǝ Onanto áyɛ lǝ David eto kafo, nya úlǝkǝ Ofomfokǝtǝ wǝ ni Yesu utǝ Israelfɔ fe kase utsyǝ bo kɛnyɛ.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Nya fɛ Yesu luubǝǝ, Ntuflǝsǝtidi Yohanes ǝbǝ ɔ́tɛyi Israelfɔ kenke nkǝ batsyi mǝ nkpǝ bawuninsɛ lǝ mǝ akɔɛsi bayɛ abua buuyifo lǝ uflǝsǝ mǝ ntu.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Lǝ lefe nǝ Yohanes eto keyifo nlɛ kalosɛkɔ bubǝǝ, ɔ́tɛyi betidi bamǝ nkǝ, ‘Owoe bibu biǝ wǝ mini? Mɔ ni nwǝ bɛnlɛ kusu bobe le? Owo lo! Fɛɛ wǝ kpe lǝ kusu ɔlɛ bubǝ mɛ kama, nya mǝnńyǝtǝ bǝ nyankli wǝ afukpa eto kekue kulaa tsya!’
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 “Mɔ bayimi, Israel bebi, mi mba ni Abraham eto bebi ku mimba lenni Yudafɔ fɛ biesumu Onanto, nkpǝ manlo eto bofo bomfo ǝbǝ itǝ bomblɛ kenke.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Betidi ba nkpe lǝ Yerusalem ku mǝ beninǝ mámfo Yesu bánɔ bǝ wǝ ni mǝ Ofomfokǝtǝ ǝmǝ. Nya bánnɔ kasɔ Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto ditiki nǝ baakla kate bo lǝ Ɔnwɛditsyǝyi saa ǝsuǝ. Fɛɛ bǝtǝ bǝnyɛlǝkǝtidi eto etiki ǝbǝ itǝ se bálo wǝ dikpǝnkpi eso.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Nya ite bǝ bǝnnyǝ kabua saa lǝ wǝ ǝsuǝ tsyaa, bátɛyi Pilato bǝ utǝ kusu lǝ balo wǝ.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 “Nya lefe nǝ békeyifo lesa nǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue lɛtɛyi utsyǝ itsyi lǝ lǝ wǝ ǝsuǝ bálosǝǝ, bǝlǝkǝ wǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ bésu bebikǝ.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Fɛɛ Onanto átakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Nya lǝ eyi kpǝ ǝsuǝǝ, úlǝkǝ wǝ ǝsuǝ óte betidi ba wonko mǝ lɛyɛ itsyi Galilea isu Yerusalem. Mǝ ni betidi ba nlɛ adansiɛ budi lǝ wǝ ǝsuǝ lǝ Israel eto kusǝ nɛ.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 — ausente —
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 — ausente —
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 Nya nyamfo ni lesa nǝ Onanto lɛtɛyi itsyi lǝ wǝ botakasǝ ketsyiko ɔkɔmǝ kǝbǝ ni nkǝ wembubu lǝ kudi kafo.
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 Nko usi ɔ́tɛyi lǝ David eto kusǝ bamba nkǝ,
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 “Ditiki nǝmfo manyɛ lǝ David eto kutsyǝ itsyise usiǝ nkpǝ úyifo Onanto eto lelabi ǝsuǝ, nya ukpǝ nya bébikǝ wǝ ku wǝ bana mǝ nya wǝ ǝsuǝ eto sinǝ tsya díbú.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Fɛɛ nwǝ Onanto létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝǝ, wǝ ǝsuǝ eto sinǝ mémbú lǝ kudi kafo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 “Nyaso bayimi, bola boǝ bete lǝ ekpa bǝ ɛyɛ lǝ Yesu ǝmfo ǝsuǝǝ, nya bábe abuabufikatsyɛ eto ditiki nǝmǝ letsya bǝtǝ mi nɛ.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 Nya utsyuǝ saa wǝ lefo Yesu ɔnɔɔ, Onanto ebufi wǝ abua ɔtsyɛ wǝ nya weembolo wǝ dikpi. Nyamfo ni lesa lɔni nǝ Moses eto kɔfi dímamfo buyifo kulefe nɛ.
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nyaso bebe kukɔnɔ! Biǝntǝ lǝ Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto etiki nnya bátɛyi bǝtsyǝ lǝ ɛyɛ bubǝ kǝtǝ lǝ mi ǝsuǝ nko.
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 Itsyise Onanto átɛyi nkǝ,
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Se Paulo ku Barnaba nlɛ bɔbɔ lǝ disikakpekɔ mfóo, betidi bamǝ átɛyi mǝ bǝ besi bǝbǝ bedi mǝ etiki nyamfo lǝ Ɔnwɛditsyuǝ eto diyi nǝ luubǝ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Nya lefe nǝ bésensǝ lǝ disikakpekɔ mfóo, Yudafɔ kpǝ ku bafokanɔfɔ ba léfiani Yudafɔ nya baate Onanto sikpi ba lɛkɛ lǝ disikakpekɔ mfóo, ǝtǝkǝko Paulo ku Barnaba. Batɔnkpe bamǝ édi mǝ etiki nya balɛ mǝ kɔlɛ bǝ bǝńyǝ kekleke lǝ bǝsiǝ nkpǝ le lefonǝ Onanto ǝsuǝ.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Lǝ Ɔnwɛditsyǝyi nǝ disi dítǝkǝko nǝmfóo, ibu sɛkɛɛ eni umǝ ǝmǝ kenke eto betidi ǝbǝ disikakpekɔ nǝmǝ lǝ banɔ Bonamute eto ditiki nǝmǝ.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Nya lefe nǝ Yudafɔ eto beninǝ dínyǝ sitiditu sia díbǝ disikakpekɔ mfóo, básɛsǝ ǝnǝmi lǝ mǝ ǝsuǝ, nya bétsyiko etiki bunǝ ku Paulo lǝ etiki nnya ɔnlɛ bɔtɛyi ǝsuǝ nya báka wǝ.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Fɛɛ Paulo ku Barnaba ákpe utu besi bédi etiki bátɛyi mǝ bǝnkǝ, “Ele bǝ budi Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo itǝ Yudafɔ bɔtɔnsǝ. Nya se bɛnɔ ditiki nǝmfo nya bɛtɛyi biǝnkǝ bianla nkpǝ manlo bomfoo, búfi ni bɔlɛ mba lenni Yudafɔ butǝ.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Nyamfo ni kɔfi ko Bonamute dítǝ bo nkǝ,
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Nya lefe nǝ mba lenni Yudafɔ lɛnɔ lesa nǝ bátɛyi mfoo, bǝnyǝ disuǝyuǝ tinti, nya bátɛsǝ Bonamute eto ditiki nǝmǝ. Nya mba kenke Onanto dílǝkǝ itǝ nkpǝ manloo, áfo bánɔ.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Nya Bonamute eto ditiki nǝmǝ dísensǝ dísu kasɔ kamǝ kenke.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Fɛɛ Yudafɔ bǝtsyuǝ édi ute bákpe lǝ besio ba nkpe dibu ba leesumu Onanto ku umǝ eto beninǝ eto nti. Nya bétsyiko Paulo ku Barnaba bulǝ kǝńyǝ mǝ lǝ ǝsuǝ, nya bála mǝ babɔsǝ lǝ mǝ lekpake mfó.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Fɛɛ lefe nǝ banlɛ budu lǝ umǝ ǝmǝǝ, báflɛ utembu wǝ nkpo mǝ lǝ akpa bákpo lǝ umǝ ǝmǝ nnya léte bǝ umǝ ǝmǝ eto betidi áni mǝ. Nyamfo eto kamaa, bédu mfo bésu Ikonion.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Nya bafokanɔfɔ ba lɛkɛ lǝ Antiokia mfó dínyǝ disuǝyuǝ tinti nya béyi ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.