Atos 13

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Lǝ Antiokiaa, Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi bǝtsyuǝ ku bateasa ákɛ lǝ bafokanɔfɔ eto ditsyukpa nǝmǝ nti. Mǝ ni Barnaba ku Simon wǝ baakpo utidi naa ku Lukio wǝ ditsyi Kirene ku Manaen nwǝ ku Oka Herodes békluǝsǝ bakɔ taa mǝ sikpefi lefe ku Saulo.
1 Na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé, e Simeão, chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Nya lefe nǝ banlɛ Bonamute bɔtǝsǝ nya bakɛ lǝ kɛnyɛklekle ǝsuǝǝ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝbǝ dídi mǝ etiki nkǝ, “Bilǝkǝ Barnaba ku Saulo bitsyǝ itǝ keyifo ka eso mínkpadi mǝ.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Lǝ nyamfo esoo, beninǝ bamǝ ákle kɛnyɛ nya báto ola nya bǝtǝkǝ mǝ ani, nya bǝtsyǝ mǝ kusu.
3 Então, jejuando, e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Se Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ditsyǝ mǝ kusu lélosǝǝ, bésu umǝ wǝ baakpo Seleukia. Mfó béfi ɔklɔ báyila lekpo nǝmǝ bésu kasɔ ka ntu letsyilama eto umǝ wǝ baakpo Kipro.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Se bésu bédufǝ umǝ wǝ baakpo Salamii, bésu Yudafɔ eto ntsyakɔ bésu bédi mǝ ditiki sɛɛ nǝmǝ. Nya Marko Yohanes díkǝko mǝ fe mǝ ɔwunsǝkotsyuǝ.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 Se bédu mfóo, báyɛ lǝ kasɔ kamǝ bésu bédufǝ umǝ wǝ baakpo Pafo. Mfó bátsyako Yudanyǝ wǝ ni ofate wǝ ni sedia eto unyɛlǝkǝtidi wǝ baakpo Bar-Yesu eto ubi.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu, mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 Ofate ǝmfo ku Aba eto unyɛsiǝ wǝ baakpo Sergio Paulo eyifo bayɛtsyuǝ. Nko eto Aba eto unyɛsiǝ ǝmfo wǝ diyifo obesibe ákpadi Barnaba ku Saulo nkǝ bǝbǝ bǝnyǝ wǝ, itsyise óla nkǝ lǝ ɔnɔ Onanto eto ditiki nǝmǝ.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, varão prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Nya se bésuu, ofate ǝmǝ wǝ baakpo tsya bǝ Elima lǝ Sigriki ǝsuǝǝ, ǝnǝ etiki ku mǝ. Óla nkǝ lǝ ulǝkǝ Aba eto unyɛsiǝ ǝmfo eto nsusu utsyiko lǝ etiki nnya Saulo ku Barnaba lela bǝ beedi ǝsuǝ.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 — ausente —
9 Todavia, Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo e fixando os olhos nele, disse:
10 — ausente —
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Bonamute ebutǝkǝ fǝ kɔni mɔmɔ nya wuutǝ fǝ ǝnǝmi ba, nya fensiembunyǝ kofe bio isu ese lǝ lefe ditsyuǝ eto kama!”
11 Eis aí, pois, agora, contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. No mesmo instante, a escuridão e as trevas caíram sobre ele, e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Lefe nǝmfo se Aba eto unyɛsiǝ ǝmfó dínyǝ nyamfo nkoo, íyifo wǝ yanii, nya ófo Bonamute eto ditiki nǝmǝ ɔ́nɔ.
12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 Nnya kamaa, Paulo ku mba ntǝkǝko wǝ ésu bédufǝ lǝ ɔklɔ nya bédu lǝ Pafo bésu Perge wǝ ni umǝnkplɛ wǝ nkpe lǝ Pamfilia eto kasɔ. Mfó nya Marko Yohanes dídu mǝ lǝ ɔflɔ úsinkli úsu Yerusalem.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Se bédu lǝ Pergee, bésu Antiokia, umǝnkplɛ wǝ nkpe lǝ Pisidia. Nya lǝ Ɔnwɛditsyǝyii, bésu Yudafɔ eto katsyakɔ nya bǝsiǝ kasɔ lǝ betidi bamǝ nti.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se.
15 Lefe nǝ bákakla asa betsyiko lǝ Moses eto kɔfi eto kukue ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto asawɔniwɔni bálosǝǝ, katsyakɔ eto batɔnkotɔnko ǝtǝ Paulo ku wǝ bǝtsyuǝ bote bǝ, “Bayimi, lǝ utsyuǝ kpe ditiki ditsyuǝ nkǝ woatɛyi lǝ ufi okpe bo nkɛalee, lǝ ubǝ ɔtɛyi.”
15 E, depois da lição da Lei e dos Profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Varões irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Mfó Paulo létaka uńyǝ nya óte kɔni kato lete bǝ bedi kaa, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Israelfɔ ku mimba kenke ba lenni Israelfɔ ba leetsyue Onanto koto, bitsyue ato lǝ bɛnɔ!
16 E, levantando-se Paulo e pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Israelfɔ eto Onanto ni nwǝ dílǝkǝ bo banamǝ nya ókpo mǝ atsyɔ. Nya úyifo mǝ kusǝ kplɛ eto betidi lǝ lefe nǝ bǝsiǝ kafɔle ka ni Egipte. Onanto ǝlǝkǝ mǝ utsyiko Egipte ɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝale kplɛ nyamǝ ǝsuǝ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso o tirou dela;
18 Óbe mǝ nya ókpa mǝ ɔ́yɛnko lǝ mfiminti itǝ alɛ fosi ana nnya bákɛ mfo.
18 e suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 Se ɔ́tsylɔsǝ ǝsǝ akuanse lǝ Kanan eto kasɔɔ, úfi mǝ kasɔ kamǝ utǝ Israelfɔ fe mǝ kedikɔ.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Nyamfo kenke ǝbǝ itǝ fe alɛ alofa ana awosi anɔ eto nti.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinquenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Nya bálɛ wǝ lekpakpa bǝ utsyǝ oka utǝ mǝ. Nya Onanto dítǝ mǝ Kis eto ubi Saulo wǝ ditsyi Benyamin eto kafo, nya údi seka itǝ alɛ fosi ana.
21 E, depois, pediram um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, a Saul, filho de Quis, varão da tribo de Benjamim.
22 Nnya kamaa, Onanto átakasǝ wǝ lǝ seka ǝsuǝ nya úfi David úsiǝsǝ lǝ lekankpomɛ nǝmǝ ǝsuǝ. David ǝmfo ni utidi wǝ ǝsuǝ Onanto dídi etiki utsyiko nkǝ, ‘Yese eto ubi David ni utidi wǝ mɔ utu laala, itsyise wuuyifo lesa nǝ maala.’
22 E, quando este foi retirado, lhes levantou como rei a Davi, ao qual também deu testemunho e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, varão conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 “Nko ke ini bǝ Onanto áyɛ lǝ David eto kafo, nya úlǝkǝ Ofomfokǝtǝ wǝ ni Yesu utǝ Israelfɔ fe kase utsyǝ bo kɛnyɛ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel,
24 Nya fɛ Yesu luubǝǝ, Ntuflǝsǝtidi Yohanes ǝbǝ ɔ́tɛyi Israelfɔ kenke nkǝ batsyi mǝ nkpǝ bawuninsɛ lǝ mǝ akɔɛsi bayɛ abua buuyifo lǝ uflǝsǝ mǝ ntu.
24 tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo do arrependimento.
25 Lǝ lefe nǝ Yohanes eto keyifo nlɛ kalosɛkɔ bubǝǝ, ɔ́tɛyi betidi bamǝ nkǝ, ‘Owoe bibu biǝ wǝ mini? Mɔ ni nwǝ bɛnlɛ kusu bobe le? Owo lo! Fɛɛ wǝ kpe lǝ kusu ɔlɛ bubǝ mɛ kama, nya mǝnńyǝtǝ bǝ nyankli wǝ afukpa eto kekue kulaa tsya!’
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo ; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as sandálias dos pés.
26 “Mɔ bayimi, Israel bebi, mi mba ni Abraham eto bebi ku mimba lenni Yudafɔ fɛ biesumu Onanto, nkpǝ manlo eto bofo bomfo ǝbǝ itǝ bomblɛ kenke.
26 Varões irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Betidi ba nkpe lǝ Yerusalem ku mǝ beninǝ mámfo Yesu bánɔ bǝ wǝ ni mǝ Ofomfokǝtǝ ǝmǝ. Nya bánnɔ kasɔ Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto ditiki nǝ baakla kate bo lǝ Ɔnwɛditsyǝyi saa ǝsuǝ. Fɛɛ bǝtǝ bǝnyɛlǝkǝtidi eto etiki ǝbǝ itǝ se bálo wǝ dikpǝnkpi eso.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se leem todos os sábados.
28 Nya ite bǝ bǝnnyǝ kabua saa lǝ wǝ ǝsuǝ tsyaa, bátɛyi Pilato bǝ utǝ kusu lǝ balo wǝ.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 “Nya lefe nǝ békeyifo lesa nǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue lɛtɛyi utsyǝ itsyi lǝ lǝ wǝ ǝsuǝ bálosǝǝ, bǝlǝkǝ wǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ bésu bebikǝ.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando- o do madeiro, o puseram na sepultura.
30 Fɛɛ Onanto átakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Nya lǝ eyi kpǝ ǝsuǝǝ, úlǝkǝ wǝ ǝsuǝ óte betidi ba wonko mǝ lɛyɛ itsyi Galilea isu Yerusalem. Mǝ ni betidi ba nlɛ adansiɛ budi lǝ wǝ ǝsuǝ lǝ Israel eto kusǝ nɛ.
31 E ele, por muitos dias, foi visto pelos que subiram com ele da Galileia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 — ausente —
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus,
33 — ausente —
33 como também está escrito no Salmo segundo: Meu filho és tu; hoje te gerei.
34 Nya nyamfo ni lesa nǝ Onanto lɛtɛyi itsyi lǝ wǝ botakasǝ ketsyiko ɔkɔmǝ kǝbǝ ni nkǝ wembubu lǝ kudi kafo.
34 E que o ressuscitaria dos mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse- o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Nko usi ɔ́tɛyi lǝ David eto kusǝ bamba nkǝ,
35 Pelo que também em outro Salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 “Ditiki nǝmfo manyɛ lǝ David eto kutsyǝ itsyise usiǝ nkpǝ úyifo Onanto eto lelabi ǝsuǝ, nya ukpǝ nya bébikǝ wǝ ku wǝ bana mǝ nya wǝ ǝsuǝ eto sinǝ tsya díbú.
36 Porque, na verdade, tendo Davi, no seu tempo, servido conforme a vontade de Deus, dormiu, e foi posto junto de seus pais, e viu a corrupção.
37 Fɛɛ nwǝ Onanto létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝǝ, wǝ ǝsuǝ eto sinǝ mémbú lǝ kudi kafo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 “Nyaso bayimi, bola boǝ bete lǝ ekpa bǝ ɛyɛ lǝ Yesu ǝmfo ǝsuǝǝ, nya bábe abuabufikatsyɛ eto ditiki nǝmǝ letsya bǝtǝ mi nɛ.
38 Seja-vos, pois, notório, varões irmãos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Nya utsyuǝ saa wǝ lefo Yesu ɔnɔɔ, Onanto ebufi wǝ abua ɔtsyɛ wǝ nya weembolo wǝ dikpi. Nyamfo ni lesa lɔni nǝ Moses eto kɔfi dímamfo buyifo kulefe nɛ.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 Nyaso bebe kukɔnɔ! Biǝntǝ lǝ Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto etiki nnya bátɛyi bǝtsyǝ lǝ ɛyɛ bubǝ kǝtǝ lǝ mi ǝsuǝ nko.
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 Itsyise Onanto átɛyi nkǝ,
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei; porque opero uma obra em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Se Paulo ku Barnaba nlɛ bɔbɔ lǝ disikakpekɔ mfóo, betidi bamǝ átɛyi mǝ bǝ besi bǝbǝ bedi mǝ etiki nyamfo lǝ Ɔnwɛditsyuǝ eto diyi nǝ luubǝ.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Nya lefe nǝ bésensǝ lǝ disikakpekɔ mfóo, Yudafɔ kpǝ ku bafokanɔfɔ ba léfiani Yudafɔ nya baate Onanto sikpi ba lɛkɛ lǝ disikakpekɔ mfóo, ǝtǝkǝko Paulo ku Barnaba. Batɔnkpe bamǝ édi mǝ etiki nya balɛ mǝ kɔlɛ bǝ bǝńyǝ kekleke lǝ bǝsiǝ nkpǝ le lefonǝ Onanto ǝsuǝ.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Lǝ Ɔnwɛditsyǝyi nǝ disi dítǝkǝko nǝmfóo, ibu sɛkɛɛ eni umǝ ǝmǝ kenke eto betidi ǝbǝ disikakpekɔ nǝmǝ lǝ banɔ Bonamute eto ditiki nǝmǝ.
44 E, no sábado seguinte, ajuntou-se quase toda a cidade a ouvir a palavra de Deus.
45 Nya lefe nǝ Yudafɔ eto beninǝ dínyǝ sitiditu sia díbǝ disikakpekɔ mfóo, básɛsǝ ǝnǝmi lǝ mǝ ǝsuǝ, nya bétsyiko etiki bunǝ ku Paulo lǝ etiki nnya ɔnlɛ bɔtɛyi ǝsuǝ nya báka wǝ.
45 Então, os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo dizia.
46 Fɛɛ Paulo ku Barnaba ákpe utu besi bédi etiki bátɛyi mǝ bǝnkǝ, “Ele bǝ budi Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo itǝ Yudafɔ bɔtɔnsǝ. Nya se bɛnɔ ditiki nǝmfo nya bɛtɛyi biǝnkǝ bianla nkpǝ manlo bomfoo, búfi ni bɔlɛ mba lenni Yudafɔ butǝ.
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e vos não julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Nyamfo ni kɔfi ko Bonamute dítǝ bo nkǝ,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te pus para luz dos gentios, para que sejas de salvação até aos confins da terra.
48 Nya lefe nǝ mba lenni Yudafɔ lɛnɔ lesa nǝ bátɛyi mfoo, bǝnyǝ disuǝyuǝ tinti, nya bátɛsǝ Bonamute eto ditiki nǝmǝ. Nya mba kenke Onanto dílǝkǝ itǝ nkpǝ manloo, áfo bánɔ.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Nya Bonamute eto ditiki nǝmǝ dísensǝ dísu kasɔ kamǝ kenke.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Fɛɛ Yudafɔ bǝtsyuǝ édi ute bákpe lǝ besio ba nkpe dibu ba leesumu Onanto ku umǝ eto beninǝ eto nti. Nya bétsyiko Paulo ku Barnaba bulǝ kǝńyǝ mǝ lǝ ǝsuǝ, nya bála mǝ babɔsǝ lǝ mǝ lekpake mfó.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus limites.
51 Fɛɛ lefe nǝ banlɛ budu lǝ umǝ ǝmǝǝ, báflɛ utembu wǝ nkpo mǝ lǝ akpa bákpo lǝ umǝ ǝmǝ nnya léte bǝ umǝ ǝmǝ eto betidi áni mǝ. Nyamfo eto kamaa, bédu mfo bésu Ikonion.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Nya bafokanɔfɔ ba lɛkɛ lǝ Antiokia mfó dínyǝ disuǝyuǝ tinti nya béyi ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.