Atos 13
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Lǝ Antiokiaa, Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi bǝtsyuǝ ku bateasa ákɛ lǝ bafokanɔfɔ eto ditsyukpa nǝmǝ nti. Mǝ ni Barnaba ku Simon wǝ baakpo utidi naa ku Lukio wǝ ditsyi Kirene ku Manaen nwǝ ku Oka Herodes békluǝsǝ bakɔ taa mǝ sikpefi lefe ku Saulo.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Nya lefe nǝ banlɛ Bonamute bɔtǝsǝ nya bakɛ lǝ kɛnyɛklekle ǝsuǝǝ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝbǝ dídi mǝ etiki nkǝ, “Bilǝkǝ Barnaba ku Saulo bitsyǝ itǝ keyifo ka eso mínkpadi mǝ.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Lǝ nyamfo esoo, beninǝ bamǝ ákle kɛnyɛ nya báto ola nya bǝtǝkǝ mǝ ani, nya bǝtsyǝ mǝ kusu.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Se Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ditsyǝ mǝ kusu lélosǝǝ, bésu umǝ wǝ baakpo Seleukia. Mfó béfi ɔklɔ báyila lekpo nǝmǝ bésu kasɔ ka ntu letsyilama eto umǝ wǝ baakpo Kipro.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Se bésu bédufǝ umǝ wǝ baakpo Salamii, bésu Yudafɔ eto ntsyakɔ bésu bédi mǝ ditiki sɛɛ nǝmǝ. Nya Marko Yohanes díkǝko mǝ fe mǝ ɔwunsǝkotsyuǝ.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Se bédu mfóo, báyɛ lǝ kasɔ kamǝ bésu bédufǝ umǝ wǝ baakpo Pafo. Mfó bátsyako Yudanyǝ wǝ ni ofate wǝ ni sedia eto unyɛlǝkǝtidi wǝ baakpo Bar-Yesu eto ubi.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Ofate ǝmfo ku Aba eto unyɛsiǝ wǝ baakpo Sergio Paulo eyifo bayɛtsyuǝ. Nko eto Aba eto unyɛsiǝ ǝmfo wǝ diyifo obesibe ákpadi Barnaba ku Saulo nkǝ bǝbǝ bǝnyǝ wǝ, itsyise óla nkǝ lǝ ɔnɔ Onanto eto ditiki nǝmǝ.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Nya se bésuu, ofate ǝmǝ wǝ baakpo tsya bǝ Elima lǝ Sigriki ǝsuǝǝ, ǝnǝ etiki ku mǝ. Óla nkǝ lǝ ulǝkǝ Aba eto unyɛsiǝ ǝmfo eto nsusu utsyiko lǝ etiki nnya Saulo ku Barnaba lela bǝ beedi ǝsuǝ.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 — ausente —
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 — ausente —
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Bonamute ebutǝkǝ fǝ kɔni mɔmɔ nya wuutǝ fǝ ǝnǝmi ba, nya fensiembunyǝ kofe bio isu ese lǝ lefe ditsyuǝ eto kama!”
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Lefe nǝmfo se Aba eto unyɛsiǝ ǝmfó dínyǝ nyamfo nkoo, íyifo wǝ yanii, nya ófo Bonamute eto ditiki nǝmǝ ɔ́nɔ.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Nnya kamaa, Paulo ku mba ntǝkǝko wǝ ésu bédufǝ lǝ ɔklɔ nya bédu lǝ Pafo bésu Perge wǝ ni umǝnkplɛ wǝ nkpe lǝ Pamfilia eto kasɔ. Mfó nya Marko Yohanes dídu mǝ lǝ ɔflɔ úsinkli úsu Yerusalem.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Se bédu lǝ Pergee, bésu Antiokia, umǝnkplɛ wǝ nkpe lǝ Pisidia. Nya lǝ Ɔnwɛditsyǝyii, bésu Yudafɔ eto katsyakɔ nya bǝsiǝ kasɔ lǝ betidi bamǝ nti.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Lefe nǝ bákakla asa betsyiko lǝ Moses eto kɔfi eto kukue ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto asawɔniwɔni bálosǝǝ, katsyakɔ eto batɔnkotɔnko ǝtǝ Paulo ku wǝ bǝtsyuǝ bote bǝ, “Bayimi, lǝ utsyuǝ kpe ditiki ditsyuǝ nkǝ woatɛyi lǝ ufi okpe bo nkɛalee, lǝ ubǝ ɔtɛyi.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Mfó Paulo létaka uńyǝ nya óte kɔni kato lete bǝ bedi kaa, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Israelfɔ ku mimba kenke ba lenni Israelfɔ ba leetsyue Onanto koto, bitsyue ato lǝ bɛnɔ!
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Israelfɔ eto Onanto ni nwǝ dílǝkǝ bo banamǝ nya ókpo mǝ atsyɔ. Nya úyifo mǝ kusǝ kplɛ eto betidi lǝ lefe nǝ bǝsiǝ kafɔle ka ni Egipte. Onanto ǝlǝkǝ mǝ utsyiko Egipte ɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝale kplɛ nyamǝ ǝsuǝ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Óbe mǝ nya ókpa mǝ ɔ́yɛnko lǝ mfiminti itǝ alɛ fosi ana nnya bákɛ mfo.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Se ɔ́tsylɔsǝ ǝsǝ akuanse lǝ Kanan eto kasɔɔ, úfi mǝ kasɔ kamǝ utǝ Israelfɔ fe mǝ kedikɔ.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Nyamfo kenke ǝbǝ itǝ fe alɛ alofa ana awosi anɔ eto nti.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Nya bálɛ wǝ lekpakpa bǝ utsyǝ oka utǝ mǝ. Nya Onanto dítǝ mǝ Kis eto ubi Saulo wǝ ditsyi Benyamin eto kafo, nya údi seka itǝ alɛ fosi ana.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Nnya kamaa, Onanto átakasǝ wǝ lǝ seka ǝsuǝ nya úfi David úsiǝsǝ lǝ lekankpomɛ nǝmǝ ǝsuǝ. David ǝmfo ni utidi wǝ ǝsuǝ Onanto dídi etiki utsyiko nkǝ, ‘Yese eto ubi David ni utidi wǝ mɔ utu laala, itsyise wuuyifo lesa nǝ maala.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 “Nko ke ini bǝ Onanto áyɛ lǝ David eto kafo, nya úlǝkǝ Ofomfokǝtǝ wǝ ni Yesu utǝ Israelfɔ fe kase utsyǝ bo kɛnyɛ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Nya fɛ Yesu luubǝǝ, Ntuflǝsǝtidi Yohanes ǝbǝ ɔ́tɛyi Israelfɔ kenke nkǝ batsyi mǝ nkpǝ bawuninsɛ lǝ mǝ akɔɛsi bayɛ abua buuyifo lǝ uflǝsǝ mǝ ntu.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Lǝ lefe nǝ Yohanes eto keyifo nlɛ kalosɛkɔ bubǝǝ, ɔ́tɛyi betidi bamǝ nkǝ, ‘Owoe bibu biǝ wǝ mini? Mɔ ni nwǝ bɛnlɛ kusu bobe le? Owo lo! Fɛɛ wǝ kpe lǝ kusu ɔlɛ bubǝ mɛ kama, nya mǝnńyǝtǝ bǝ nyankli wǝ afukpa eto kekue kulaa tsya!’
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 “Mɔ bayimi, Israel bebi, mi mba ni Abraham eto bebi ku mimba lenni Yudafɔ fɛ biesumu Onanto, nkpǝ manlo eto bofo bomfo ǝbǝ itǝ bomblɛ kenke.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Betidi ba nkpe lǝ Yerusalem ku mǝ beninǝ mámfo Yesu bánɔ bǝ wǝ ni mǝ Ofomfokǝtǝ ǝmǝ. Nya bánnɔ kasɔ Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto ditiki nǝ baakla kate bo lǝ Ɔnwɛditsyǝyi saa ǝsuǝ. Fɛɛ bǝtǝ bǝnyɛlǝkǝtidi eto etiki ǝbǝ itǝ se bálo wǝ dikpǝnkpi eso.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Nya ite bǝ bǝnnyǝ kabua saa lǝ wǝ ǝsuǝ tsyaa, bátɛyi Pilato bǝ utǝ kusu lǝ balo wǝ.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 “Nya lefe nǝ békeyifo lesa nǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue lɛtɛyi utsyǝ itsyi lǝ lǝ wǝ ǝsuǝ bálosǝǝ, bǝlǝkǝ wǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ bésu bebikǝ.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Fɛɛ Onanto átakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Nya lǝ eyi kpǝ ǝsuǝǝ, úlǝkǝ wǝ ǝsuǝ óte betidi ba wonko mǝ lɛyɛ itsyi Galilea isu Yerusalem. Mǝ ni betidi ba nlɛ adansiɛ budi lǝ wǝ ǝsuǝ lǝ Israel eto kusǝ nɛ.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 — ausente —
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 — ausente —
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Nya nyamfo ni lesa nǝ Onanto lɛtɛyi itsyi lǝ wǝ botakasǝ ketsyiko ɔkɔmǝ kǝbǝ ni nkǝ wembubu lǝ kudi kafo.
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Nko usi ɔ́tɛyi lǝ David eto kusǝ bamba nkǝ,
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 “Ditiki nǝmfo manyɛ lǝ David eto kutsyǝ itsyise usiǝ nkpǝ úyifo Onanto eto lelabi ǝsuǝ, nya ukpǝ nya bébikǝ wǝ ku wǝ bana mǝ nya wǝ ǝsuǝ eto sinǝ tsya díbú.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Fɛɛ nwǝ Onanto létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝǝ, wǝ ǝsuǝ eto sinǝ mémbú lǝ kudi kafo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 “Nyaso bayimi, bola boǝ bete lǝ ekpa bǝ ɛyɛ lǝ Yesu ǝmfo ǝsuǝǝ, nya bábe abuabufikatsyɛ eto ditiki nǝmǝ letsya bǝtǝ mi nɛ.
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Nya utsyuǝ saa wǝ lefo Yesu ɔnɔɔ, Onanto ebufi wǝ abua ɔtsyɛ wǝ nya weembolo wǝ dikpi. Nyamfo ni lesa lɔni nǝ Moses eto kɔfi dímamfo buyifo kulefe nɛ.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Nyaso bebe kukɔnɔ! Biǝntǝ lǝ Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto etiki nnya bátɛyi bǝtsyǝ lǝ ɛyɛ bubǝ kǝtǝ lǝ mi ǝsuǝ nko.
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 Itsyise Onanto átɛyi nkǝ,
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Se Paulo ku Barnaba nlɛ bɔbɔ lǝ disikakpekɔ mfóo, betidi bamǝ átɛyi mǝ bǝ besi bǝbǝ bedi mǝ etiki nyamfo lǝ Ɔnwɛditsyuǝ eto diyi nǝ luubǝ.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Nya lefe nǝ bésensǝ lǝ disikakpekɔ mfóo, Yudafɔ kpǝ ku bafokanɔfɔ ba léfiani Yudafɔ nya baate Onanto sikpi ba lɛkɛ lǝ disikakpekɔ mfóo, ǝtǝkǝko Paulo ku Barnaba. Batɔnkpe bamǝ édi mǝ etiki nya balɛ mǝ kɔlɛ bǝ bǝńyǝ kekleke lǝ bǝsiǝ nkpǝ le lefonǝ Onanto ǝsuǝ.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Lǝ Ɔnwɛditsyǝyi nǝ disi dítǝkǝko nǝmfóo, ibu sɛkɛɛ eni umǝ ǝmǝ kenke eto betidi ǝbǝ disikakpekɔ nǝmǝ lǝ banɔ Bonamute eto ditiki nǝmǝ.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Nya lefe nǝ Yudafɔ eto beninǝ dínyǝ sitiditu sia díbǝ disikakpekɔ mfóo, básɛsǝ ǝnǝmi lǝ mǝ ǝsuǝ, nya bétsyiko etiki bunǝ ku Paulo lǝ etiki nnya ɔnlɛ bɔtɛyi ǝsuǝ nya báka wǝ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Fɛɛ Paulo ku Barnaba ákpe utu besi bédi etiki bátɛyi mǝ bǝnkǝ, “Ele bǝ budi Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo itǝ Yudafɔ bɔtɔnsǝ. Nya se bɛnɔ ditiki nǝmfo nya bɛtɛyi biǝnkǝ bianla nkpǝ manlo bomfoo, búfi ni bɔlɛ mba lenni Yudafɔ butǝ.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Nyamfo ni kɔfi ko Bonamute dítǝ bo nkǝ,
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Nya lefe nǝ mba lenni Yudafɔ lɛnɔ lesa nǝ bátɛyi mfoo, bǝnyǝ disuǝyuǝ tinti, nya bátɛsǝ Bonamute eto ditiki nǝmǝ. Nya mba kenke Onanto dílǝkǝ itǝ nkpǝ manloo, áfo bánɔ.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Nya Bonamute eto ditiki nǝmǝ dísensǝ dísu kasɔ kamǝ kenke.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Fɛɛ Yudafɔ bǝtsyuǝ édi ute bákpe lǝ besio ba nkpe dibu ba leesumu Onanto ku umǝ eto beninǝ eto nti. Nya bétsyiko Paulo ku Barnaba bulǝ kǝńyǝ mǝ lǝ ǝsuǝ, nya bála mǝ babɔsǝ lǝ mǝ lekpake mfó.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Fɛɛ lefe nǝ banlɛ budu lǝ umǝ ǝmǝǝ, báflɛ utembu wǝ nkpo mǝ lǝ akpa bákpo lǝ umǝ ǝmǝ nnya léte bǝ umǝ ǝmǝ eto betidi áni mǝ. Nyamfo eto kamaa, bédu mfo bésu Ikonion.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Nya bafokanɔfɔ ba lɛkɛ lǝ Antiokia mfó dínyǝ disuǝyuǝ tinti nya béyi ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.