Atos 12
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT
1 Lǝ lefe nǝmfo ǝsuǝ, Oka Herodes ǝmuǝ bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ nkǝ lǝ ókpe mǝ bulǝ kekleke.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Útǝ balo Yakobo wǝ ni Yohanes eto ɔyimisani ku lesiabi.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nya se únyǝ nkǝ nnya úyifo ákɛ Yudafɔ ɔkɔɛɛ, úmuǝ Petro tsya lǝ lefe nǝ beedi Abolo nnya Ǝyǝnkisǝsa Lǝmbǝ eto Diyi.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Se bǝmuǝ wǝǝ, bákpe wǝ lǝ diyo kaka mba laase diyo nǝmǝ eto ena ena eto akpa ana ba laafloma bǝtsyuǝ ńyǝ lefe saa banlɛ wǝ bose. Herodes eto nsusu ni bǝ lǝ ubǝ ufi wǝ utǝ betidi lǝ bakponko wǝ lekpo lǝ mǝ diyisɛɛ nǝ baakpo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto kama.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Nyaso mba laase mfó ákase Petro lǝ diyo nǝmǝ. Fɛɛ bafokanɔfɔ bamǝ ákato ola kekleke ákalɛ Onanto lekpakpa lǝ wǝ disi.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Nya lǝ ketsye ka eto kǝsiǝsǝ ka Herodes díbu disi nkǝ wútǝlǝkǝ Petro lǝ diyo utǝ betidi bamǝǝ, Petro álabe selabe lǝ mba laase eto inuǝ eto nti. Nya bákpe wǝ lǝ kɔnyɔ kplɛ ko béfi batsyasǝ lǝ mǝ kosate eto ani ǝsuǝ. Nya fɛ mba laase mfó eto bǝtsyuǝ díńyǝ banlɛ siku siamǝ bose.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Akpaakpa koo, Kato eto Ɔtɔnkpe ko lɛbɔ nya lekpasǝ léfo diyo nǝmǝ kenke. Nya Kato eto Ɔtɔnkpe dífi wǝ kɔni útǝkǝ Petro lǝ lekpake ósanklisǝ wǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Kɔse mlǝ lǝ ataka ǝńyǝ!” Kɔnyɔ kplɛ ko nkpe wǝ lǝ kɔni lɛsini kɔ́bɔ kókpo lǝ kasɔ.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Nya Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Fi fǝ awu ku afɔkpa akpe.” Nya Petro díyifo nko. Nya Ɔtɔnkpe ǝmǝ disi ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fi fǝ awu kɛntsyɛ akpe lǝ ǝtǝkǝko mɛ.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Nya Petro létaka útǝkǝko wǝ, nya ɔ́bɔ lǝ diyo nǝmǝ kafo. Lefe nǝmfo kenkee, wánte lǝ lesa nǝ Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ nlɛ buyifo eyifo sitinti, úbu nkǝ kola ete ɔnlɛ busiǝ.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Nya báyɛ báfe mba laase eto ditsyukpa tutɛ ku bǝnuǝfǝ. Nya se báyo situ eto kesie kplɛ ka baayɛ kedufǝ umǝ ǝmǝǝ, siku siamǝ kosate ko lɛsini ǝsuǝ. Nya báyɛ lǝ kesie kamǝ tsya báfe. Nya se báyɛ bésu sɛtɔ sɛkɛɛ, Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ ko lénya údu lǝ wǝ ɔflɔ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Lǝ nnya kamaa, fɛ Petro léte lesa nǝ díbǝ wǝ lǝ ǝsuǝ nya ɔ́tɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, “Mɔmɔ mbote miǝ sitinti ini bǝ Bonamute létsyese wǝ Ɔtɔnkpe ǝmfo nkǝ ubǝ ulǝkǝ mɛ utsyiko lǝ Herodes eto ani ku asa nnya Yudafɔ díbu bǝ booyifo mɛ tsya lǝ diyo nǝmfo kafo!”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Nya se únyǝ nnya díbǝ utsyǝ lekpoo, údu úsu Maria wǝ ni Yohanes Marko eto ambe eto diyo kaka betidi kpǝ létsya banlɛ ola boto.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Nya se Petro léyo diyo nǝmǝ eto kǝsiǝǝ, ɔ́sɔ siku siamǝ. Nya uyifoyifosiobi utsyuǝ wǝ baakpo Roda ábɔ úsu nkǝ woabe futsyuǝ uni.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Se ɔ́nɔ Petro eto ɔkɔɛ utsyǝ lekpoo, únyǝ disuǝyuǝ ofensǝ! Itǝ wánsini wǝ siku siamǝ, bomu útsyetsyi úsu wǝ betidi ɔflɔ úsu ɔ́tɛyi mǝ nkǝ Petro ǝbǝ uńyǝ lǝ siku kama.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Ntɔ disi lébia fǝ?” Nya usi úńyǝ lǝ nnya ǝsuǝ nkǝ sitinti ini. Nyaso bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Nyalɛ ǝtsyuǝǝ, wǝ kato eto ɔtɔnkpe uni!”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Lǝ lefe nǝmfo kenke ǝsuǝǝ, Petro esi úńyǝ ɔlɛ kesie eto siku bɔsɔ. Nya lefe nǝ básini se nya bǝnyǝ wǝǝ, íyifo mǝ yanii.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Úyifo mǝ kɔni nkǝ bánkpo kudu. Ɔ́tɛyi mǝ asa nnya díbǝ ku kase Bonamute díbǝ úlǝkǝ we utsyiko lǝ diyo nǝmǝ kafo. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bisu bɛtɛyi Yakobo ku bayimi bafɛfɛ asa nnya díbǝ.” Nya udu mǝ lǝ ɔflɔ úsu kalebe bamba.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Nya se kale dísiǝǝ, íyifo mba laase mfó yaa, nya éboko bulǝ kpǝ. Bátɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Se tutuutu Petro lefe mɔmɔ?”
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Nya Herodes ǝtǝ bábɛbɛ wǝ tinti, fɛɛ bǝnnyǝ wǝ. Útǝ bǝmuǝ mba laase diyo nǝmǝ bákpoko mǝ lekpo, nya útǝ nkǝ balo mǝ. Lǝ nnya kamaa, Herodes édu lǝ Yudea úsu úsiǝ lǝ Kaisarea itǝ lefe ditsyuǝ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Lǝ lefe nǝmfóo, Herodes ǝnyǝ ɔblɔ tinti ókpe Tiro ku Sidon eto betidi, nyaso bésu lǝ sitiditu ǝsuǝ bǝ lǝ besu bǝnyǝ wǝ. Bésu bátɔ bɔwunsǝko betsyi lǝ Blasto wǝ ni Herodes eto nwǝ laabe diyo ɔflɔ bǝ ɔlɛ Herodes lekpakpa lǝ utǝ lǝ lɔniyifoyifo lǝ dibǝ lǝ mǝ inuǝ bamǝ ku Herodes eto nti. Ibǝ nko itsyise Herodes eto kasɔ bǝkǝnyǝ mǝ didisa ketsyiko.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Nya lǝ diyi nǝ Oka Herodes ditsyǝ mǝǝ, ókpe wǝ bekankǝ nya úsiǝ lǝ wǝ lekankpomɛ ǝsuǝ údi betidi bamǝ etiki.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Se údi etiki ólosǝǝ, betidi bamǝ áfa básɔ ani bǝtǝ wǝ nya bátɛyi bǝnkǝ, “Onanto Kosate eto ɔkɔɛ uni! Inni utidi!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Lamfolamfoo, Bonamute eto Ɔtɔnkpe ákpe Herodes bufi lǝ ǝsuǝ, itsyise wémfi atɛsɛ Onanto. Nya batsyini dídi wǝ ǝsuǝ kenke, nya úkpǝ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Nya Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lɛyɛ letsyo, dísensǝ nya bafokanɔfɔ difui bakpe.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Nya lefe nǝ Barnaba ku Saulo lélosǝ mǝ keyifo ka bákpe mǝ bǝ besu beyifoo, bésinkli betsyi Yerusalem bǝbǝ nya bákpa Yohanes wǝ tsya baakpo Marko báyɛnko báboko.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.