Atos 12
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA
1 Lǝ lefe nǝmfo ǝsuǝ, Oka Herodes ǝmuǝ bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ nkǝ lǝ ókpe mǝ bulǝ kekleke.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Útǝ balo Yakobo wǝ ni Yohanes eto ɔyimisani ku lesiabi.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nya se únyǝ nkǝ nnya úyifo ákɛ Yudafɔ ɔkɔɛɛ, úmuǝ Petro tsya lǝ lefe nǝ beedi Abolo nnya Ǝyǝnkisǝsa Lǝmbǝ eto Diyi.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Se bǝmuǝ wǝǝ, bákpe wǝ lǝ diyo kaka mba laase diyo nǝmǝ eto ena ena eto akpa ana ba laafloma bǝtsyuǝ ńyǝ lefe saa banlɛ wǝ bose. Herodes eto nsusu ni bǝ lǝ ubǝ ufi wǝ utǝ betidi lǝ bakponko wǝ lekpo lǝ mǝ diyisɛɛ nǝ baakpo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto kama.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nyaso mba laase mfó ákase Petro lǝ diyo nǝmǝ. Fɛɛ bafokanɔfɔ bamǝ ákato ola kekleke ákalɛ Onanto lekpakpa lǝ wǝ disi.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Nya lǝ ketsye ka eto kǝsiǝsǝ ka Herodes díbu disi nkǝ wútǝlǝkǝ Petro lǝ diyo utǝ betidi bamǝǝ, Petro álabe selabe lǝ mba laase eto inuǝ eto nti. Nya bákpe wǝ lǝ kɔnyɔ kplɛ ko béfi batsyasǝ lǝ mǝ kosate eto ani ǝsuǝ. Nya fɛ mba laase mfó eto bǝtsyuǝ díńyǝ banlɛ siku siamǝ bose.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Akpaakpa koo, Kato eto Ɔtɔnkpe ko lɛbɔ nya lekpasǝ léfo diyo nǝmǝ kenke. Nya Kato eto Ɔtɔnkpe dífi wǝ kɔni útǝkǝ Petro lǝ lekpake ósanklisǝ wǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Kɔse mlǝ lǝ ataka ǝńyǝ!” Kɔnyɔ kplɛ ko nkpe wǝ lǝ kɔni lɛsini kɔ́bɔ kókpo lǝ kasɔ.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Nya Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Fi fǝ awu ku afɔkpa akpe.” Nya Petro díyifo nko. Nya Ɔtɔnkpe ǝmǝ disi ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fi fǝ awu kɛntsyɛ akpe lǝ ǝtǝkǝko mɛ.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Nya Petro létaka útǝkǝko wǝ, nya ɔ́bɔ lǝ diyo nǝmǝ kafo. Lefe nǝmfo kenkee, wánte lǝ lesa nǝ Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ nlɛ buyifo eyifo sitinti, úbu nkǝ kola ete ɔnlɛ busiǝ.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Nya báyɛ báfe mba laase eto ditsyukpa tutɛ ku bǝnuǝfǝ. Nya se báyo situ eto kesie kplɛ ka baayɛ kedufǝ umǝ ǝmǝǝ, siku siamǝ kosate ko lɛsini ǝsuǝ. Nya báyɛ lǝ kesie kamǝ tsya báfe. Nya se báyɛ bésu sɛtɔ sɛkɛɛ, Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ ko lénya údu lǝ wǝ ɔflɔ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Lǝ nnya kamaa, fɛ Petro léte lesa nǝ díbǝ wǝ lǝ ǝsuǝ nya ɔ́tɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, “Mɔmɔ mbote miǝ sitinti ini bǝ Bonamute létsyese wǝ Ɔtɔnkpe ǝmfo nkǝ ubǝ ulǝkǝ mɛ utsyiko lǝ Herodes eto ani ku asa nnya Yudafɔ díbu bǝ booyifo mɛ tsya lǝ diyo nǝmfo kafo!”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Nya se únyǝ nnya díbǝ utsyǝ lekpoo, údu úsu Maria wǝ ni Yohanes Marko eto ambe eto diyo kaka betidi kpǝ létsya banlɛ ola boto.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Nya se Petro léyo diyo nǝmǝ eto kǝsiǝǝ, ɔ́sɔ siku siamǝ. Nya uyifoyifosiobi utsyuǝ wǝ baakpo Roda ábɔ úsu nkǝ woabe futsyuǝ uni.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Se ɔ́nɔ Petro eto ɔkɔɛ utsyǝ lekpoo, únyǝ disuǝyuǝ ofensǝ! Itǝ wánsini wǝ siku siamǝ, bomu útsyetsyi úsu wǝ betidi ɔflɔ úsu ɔ́tɛyi mǝ nkǝ Petro ǝbǝ uńyǝ lǝ siku kama.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Ntɔ disi lébia fǝ?” Nya usi úńyǝ lǝ nnya ǝsuǝ nkǝ sitinti ini. Nyaso bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Nyalɛ ǝtsyuǝǝ, wǝ kato eto ɔtɔnkpe uni!”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Lǝ lefe nǝmfo kenke ǝsuǝǝ, Petro esi úńyǝ ɔlɛ kesie eto siku bɔsɔ. Nya lefe nǝ básini se nya bǝnyǝ wǝǝ, íyifo mǝ yanii.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Úyifo mǝ kɔni nkǝ bánkpo kudu. Ɔ́tɛyi mǝ asa nnya díbǝ ku kase Bonamute díbǝ úlǝkǝ we utsyiko lǝ diyo nǝmǝ kafo. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bisu bɛtɛyi Yakobo ku bayimi bafɛfɛ asa nnya díbǝ.” Nya udu mǝ lǝ ɔflɔ úsu kalebe bamba.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Nya se kale dísiǝǝ, íyifo mba laase mfó yaa, nya éboko bulǝ kpǝ. Bátɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Se tutuutu Petro lefe mɔmɔ?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Nya Herodes ǝtǝ bábɛbɛ wǝ tinti, fɛɛ bǝnnyǝ wǝ. Útǝ bǝmuǝ mba laase diyo nǝmǝ bákpoko mǝ lekpo, nya útǝ nkǝ balo mǝ. Lǝ nnya kamaa, Herodes édu lǝ Yudea úsu úsiǝ lǝ Kaisarea itǝ lefe ditsyuǝ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Lǝ lefe nǝmfóo, Herodes ǝnyǝ ɔblɔ tinti ókpe Tiro ku Sidon eto betidi, nyaso bésu lǝ sitiditu ǝsuǝ bǝ lǝ besu bǝnyǝ wǝ. Bésu bátɔ bɔwunsǝko betsyi lǝ Blasto wǝ ni Herodes eto nwǝ laabe diyo ɔflɔ bǝ ɔlɛ Herodes lekpakpa lǝ utǝ lǝ lɔniyifoyifo lǝ dibǝ lǝ mǝ inuǝ bamǝ ku Herodes eto nti. Ibǝ nko itsyise Herodes eto kasɔ bǝkǝnyǝ mǝ didisa ketsyiko.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Nya lǝ diyi nǝ Oka Herodes ditsyǝ mǝǝ, ókpe wǝ bekankǝ nya úsiǝ lǝ wǝ lekankpomɛ ǝsuǝ údi betidi bamǝ etiki.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Se údi etiki ólosǝǝ, betidi bamǝ áfa básɔ ani bǝtǝ wǝ nya bátɛyi bǝnkǝ, “Onanto Kosate eto ɔkɔɛ uni! Inni utidi!”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Lamfolamfoo, Bonamute eto Ɔtɔnkpe ákpe Herodes bufi lǝ ǝsuǝ, itsyise wémfi atɛsɛ Onanto. Nya batsyini dídi wǝ ǝsuǝ kenke, nya úkpǝ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Nya Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lɛyɛ letsyo, dísensǝ nya bafokanɔfɔ difui bakpe.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Nya lefe nǝ Barnaba ku Saulo lélosǝ mǝ keyifo ka bákpe mǝ bǝ besu beyifoo, bésinkli betsyi Yerusalem bǝbǝ nya bákpa Yohanes wǝ tsya baakpo Marko báyɛnko báboko.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.