Atos 12
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH
1 Lǝ lefe nǝmfo ǝsuǝ, Oka Herodes ǝmuǝ bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ nkǝ lǝ ókpe mǝ bulǝ kekleke.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Útǝ balo Yakobo wǝ ni Yohanes eto ɔyimisani ku lesiabi.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Nya se únyǝ nkǝ nnya úyifo ákɛ Yudafɔ ɔkɔɛɛ, úmuǝ Petro tsya lǝ lefe nǝ beedi Abolo nnya Ǝyǝnkisǝsa Lǝmbǝ eto Diyi.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Se bǝmuǝ wǝǝ, bákpe wǝ lǝ diyo kaka mba laase diyo nǝmǝ eto ena ena eto akpa ana ba laafloma bǝtsyuǝ ńyǝ lefe saa banlɛ wǝ bose. Herodes eto nsusu ni bǝ lǝ ubǝ ufi wǝ utǝ betidi lǝ bakponko wǝ lekpo lǝ mǝ diyisɛɛ nǝ baakpo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto kama.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Nyaso mba laase mfó ákase Petro lǝ diyo nǝmǝ. Fɛɛ bafokanɔfɔ bamǝ ákato ola kekleke ákalɛ Onanto lekpakpa lǝ wǝ disi.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Nya lǝ ketsye ka eto kǝsiǝsǝ ka Herodes díbu disi nkǝ wútǝlǝkǝ Petro lǝ diyo utǝ betidi bamǝǝ, Petro álabe selabe lǝ mba laase eto inuǝ eto nti. Nya bákpe wǝ lǝ kɔnyɔ kplɛ ko béfi batsyasǝ lǝ mǝ kosate eto ani ǝsuǝ. Nya fɛ mba laase mfó eto bǝtsyuǝ díńyǝ banlɛ siku siamǝ bose.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Akpaakpa koo, Kato eto Ɔtɔnkpe ko lɛbɔ nya lekpasǝ léfo diyo nǝmǝ kenke. Nya Kato eto Ɔtɔnkpe dífi wǝ kɔni útǝkǝ Petro lǝ lekpake ósanklisǝ wǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Kɔse mlǝ lǝ ataka ǝńyǝ!” Kɔnyɔ kplɛ ko nkpe wǝ lǝ kɔni lɛsini kɔ́bɔ kókpo lǝ kasɔ.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Nya Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Fi fǝ awu ku afɔkpa akpe.” Nya Petro díyifo nko. Nya Ɔtɔnkpe ǝmǝ disi ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fi fǝ awu kɛntsyɛ akpe lǝ ǝtǝkǝko mɛ.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Nya Petro létaka útǝkǝko wǝ, nya ɔ́bɔ lǝ diyo nǝmǝ kafo. Lefe nǝmfo kenkee, wánte lǝ lesa nǝ Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ nlɛ buyifo eyifo sitinti, úbu nkǝ kola ete ɔnlɛ busiǝ.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Nya báyɛ báfe mba laase eto ditsyukpa tutɛ ku bǝnuǝfǝ. Nya se báyo situ eto kesie kplɛ ka baayɛ kedufǝ umǝ ǝmǝǝ, siku siamǝ kosate ko lɛsini ǝsuǝ. Nya báyɛ lǝ kesie kamǝ tsya báfe. Nya se báyɛ bésu sɛtɔ sɛkɛɛ, Kato eto Ɔtɔnkpe ǝmǝ ko lénya údu lǝ wǝ ɔflɔ.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Lǝ nnya kamaa, fɛ Petro léte lesa nǝ díbǝ wǝ lǝ ǝsuǝ nya ɔ́tɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, “Mɔmɔ mbote miǝ sitinti ini bǝ Bonamute létsyese wǝ Ɔtɔnkpe ǝmfo nkǝ ubǝ ulǝkǝ mɛ utsyiko lǝ Herodes eto ani ku asa nnya Yudafɔ díbu bǝ booyifo mɛ tsya lǝ diyo nǝmfo kafo!”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Nya se únyǝ nnya díbǝ utsyǝ lekpoo, údu úsu Maria wǝ ni Yohanes Marko eto ambe eto diyo kaka betidi kpǝ létsya banlɛ ola boto.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Nya se Petro léyo diyo nǝmǝ eto kǝsiǝǝ, ɔ́sɔ siku siamǝ. Nya uyifoyifosiobi utsyuǝ wǝ baakpo Roda ábɔ úsu nkǝ woabe futsyuǝ uni.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Se ɔ́nɔ Petro eto ɔkɔɛ utsyǝ lekpoo, únyǝ disuǝyuǝ ofensǝ! Itǝ wánsini wǝ siku siamǝ, bomu útsyetsyi úsu wǝ betidi ɔflɔ úsu ɔ́tɛyi mǝ nkǝ Petro ǝbǝ uńyǝ lǝ siku kama.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Ntɔ disi lébia fǝ?” Nya usi úńyǝ lǝ nnya ǝsuǝ nkǝ sitinti ini. Nyaso bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Nyalɛ ǝtsyuǝǝ, wǝ kato eto ɔtɔnkpe uni!”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Lǝ lefe nǝmfo kenke ǝsuǝǝ, Petro esi úńyǝ ɔlɛ kesie eto siku bɔsɔ. Nya lefe nǝ básini se nya bǝnyǝ wǝǝ, íyifo mǝ yanii.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Úyifo mǝ kɔni nkǝ bánkpo kudu. Ɔ́tɛyi mǝ asa nnya díbǝ ku kase Bonamute díbǝ úlǝkǝ we utsyiko lǝ diyo nǝmǝ kafo. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bisu bɛtɛyi Yakobo ku bayimi bafɛfɛ asa nnya díbǝ.” Nya udu mǝ lǝ ɔflɔ úsu kalebe bamba.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Nya se kale dísiǝǝ, íyifo mba laase mfó yaa, nya éboko bulǝ kpǝ. Bátɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Se tutuutu Petro lefe mɔmɔ?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Nya Herodes ǝtǝ bábɛbɛ wǝ tinti, fɛɛ bǝnnyǝ wǝ. Útǝ bǝmuǝ mba laase diyo nǝmǝ bákpoko mǝ lekpo, nya útǝ nkǝ balo mǝ. Lǝ nnya kamaa, Herodes édu lǝ Yudea úsu úsiǝ lǝ Kaisarea itǝ lefe ditsyuǝ.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Lǝ lefe nǝmfóo, Herodes ǝnyǝ ɔblɔ tinti ókpe Tiro ku Sidon eto betidi, nyaso bésu lǝ sitiditu ǝsuǝ bǝ lǝ besu bǝnyǝ wǝ. Bésu bátɔ bɔwunsǝko betsyi lǝ Blasto wǝ ni Herodes eto nwǝ laabe diyo ɔflɔ bǝ ɔlɛ Herodes lekpakpa lǝ utǝ lǝ lɔniyifoyifo lǝ dibǝ lǝ mǝ inuǝ bamǝ ku Herodes eto nti. Ibǝ nko itsyise Herodes eto kasɔ bǝkǝnyǝ mǝ didisa ketsyiko.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Nya lǝ diyi nǝ Oka Herodes ditsyǝ mǝǝ, ókpe wǝ bekankǝ nya úsiǝ lǝ wǝ lekankpomɛ ǝsuǝ údi betidi bamǝ etiki.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Se údi etiki ólosǝǝ, betidi bamǝ áfa básɔ ani bǝtǝ wǝ nya bátɛyi bǝnkǝ, “Onanto Kosate eto ɔkɔɛ uni! Inni utidi!”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Lamfolamfoo, Bonamute eto Ɔtɔnkpe ákpe Herodes bufi lǝ ǝsuǝ, itsyise wémfi atɛsɛ Onanto. Nya batsyini dídi wǝ ǝsuǝ kenke, nya úkpǝ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Nya Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lɛyɛ letsyo, dísensǝ nya bafokanɔfɔ difui bakpe.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Nya lefe nǝ Barnaba ku Saulo lélosǝ mǝ keyifo ka bákpe mǝ bǝ besu beyifoo, bésinkli betsyi Yerusalem bǝbǝ nya bákpa Yohanes wǝ tsya baakpo Marko báyɛnko báboko.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.