Apocalipse 14
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT
1 Nyamfo eto kamaa, nnyǝ Lesamubi nǝmǝ se dinyǝ lǝ Sion eto kɔtini ǝsuǝ. Nnyǝ betidi akpi kolofa awosi ana ana (144,000) ba eto nto bawɔni wǝ diye ku wǝ Anto ǝmǝ eto diye bǝtǝkǝ, nya bǝńyǝ wǝ lǝ akɔ.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Ete mínɔ ɔkɔɛ utsyuǝ wǝ ditsyi kato fe ntu bo nlɛ boto lǝ ketsyue kplɛ nye ofamfa seka bembembe. Ɔkɔɛ wǝ minɔ esi ole fe betidi nlɛ kasanku bɔsɔ.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Betidi akpi kolofa awosi ana ana bamǝ ńyǝ lǝ lekankpomɛ nǝmǝ ɔflɔ, asa ana nya nsi nkpǝ ku beninǝ bamǝ. Balɛ kusǝ fɔfɔ ko mǝ hã lekase busǝ. Lǝ betidi kenke ntii, mǝ hã ni mba dinyǝ bofo nɛ.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Mǝ ni basani ba lɛlɛ mǝ ǝsuǝ kɛnkɛ betsyiko lǝ sɛsɔnɔdi ǝsuǝ. Mǝ ni mba dítǝkǝko Lesamubi nǝmǝ kaka ke lɛntɔ. Mǝ disi báfo kayo nɛ lǝ betidi nti nya mǝ ni betidi tutɛ ba befi bǝtǝ Onanto ku Lesamubi nǝmǝ nɛ.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Bantɛyi tɔ sidia bǝnyǝ, nya bǝnyǝ tɔ kabua saa lǝ mǝ ǝsuǝ bǝnyǝ.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Nyamfo eto kamaa, nnyǝ Onanto eto ɔtɔnkpe bamba utsyuǝ wǝ nlɛ bufunini kabe kato fanlofanlo ku nkpǝ manlo eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ itǝ betidi ba nkpe kasɔ eto lekpake saa, ese saa, bele saa ku nsɔ saa nsɔ.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ófá ɔ́tɛyi nkǝ, “Bibu Onanto lǝ bɛtɛsǝ wǝ sɛkplɛ siamǝ! Itsyise lefe éboyo bǝ okponko kawunsiǝ kenke lekpo. Bisumu wǝǝ diyifo kato ku kasɔ, lekpo ku ntu bo laayifǝ saa eto okle!”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Onato eto ɔtɔnkpe nuǝfǝ ǝtǝkǝko ututɛ nya ɔnlɛ bɔtɛyi nkǝ, “Oba o-o! Babilonia wǝ lefo diye ǝmǝ aba sitinti! Útǝ betidi kenke ba díkpe nte ɛyɛ lǝ mǝ sɛsɔnɔdidi eto lebua ǝsuǝ ǝkpǝ nte fe bunǝ bǝnǝ mu bǝkpǝ!”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Onanto eto ɔtɔnkpe tsyǝfǝ ǝtǝkǝko betutɛ inuǝ kama nya ɔnlɛ bofa bembembe katɛyi nkǝ, “Utsyuǝ saa ke lusumu ubutubuki ǝmǝ ku wǝ awesa nyamǝ nya utǝ bǝtǝkǝ leba lǝ wǝ kato nye lǝ wɛ kɔni,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 ebunǝ Onanto eto lɛblɔfi ku wǝ lefonyi kekleke nǝmǝ fe nte bo nkpe ale lɛkɔbetɔ nǝ béfi bákpo lǝ wǝ lɛblɔfi ǝsuǝ! Boofi ute ku ute eto leba bǝtǝkǝ mba diyifo nyamfo bǝnyǝ kanyi lǝ Onanto eto batɔnkpe kɛnkɛ ku Lesamubi nǝmǝ eto ǝnǝmi.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ute wǝ nlɛ mǝ botonsǝ eto kuyuǝ ko nlɛ bɔbɔ ketsyi lǝ kanyinyǝnyǝ kamɛ ǝsuǝ ebukabe kato idu manlo isu manlo. Nya lefe saa, ketsye ku kakɔmii, betidi ba dísumu ubutubuki ǝmǝ ku wɛ awesa ku mba ǝsuǝ wǝ diye eto leba ntǝkǝ embɔkɛ diyuǝ kulefe.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 “Nyamfo lɛ bote nkǝ mba ni Onanto eto betidi nya beetsyue Onanto eto etiki koto nya báfo Yesu banɔ, ńyǝ kekleke lǝ mǝ kanyinyǝnyǝ ǝsuǝ.”
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Nya mínɔ ɔkɔɛ utsyuǝ kato ɔnlɛ bɔtɛyi nkǝ, “Wɔni nyamfo ǝtsyǝ bǝ idu mɔmɔ ɛntɔɔ, bákpo betidi ba diyifo bani ku Bonamute fɛ békpe atsyɔ!” Nya Lɛwɔnɔ nǝmǝ léfo lǝ nnya ǝsuǝ nkǝ, “Ee, bootsyǝ ɔnwɛ lǝ mǝ nyifo ǝsuǝ. Nya boonyǝ mǝ kayofofo.”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Nnya kamaa, nnyǝ asɔmiloku flubia ǝtsyuǝ, nnya ǝsuǝ lele utidi eto ditsyǝbi nsi. Úti sika eto lekankpakpa lǝ disi nya ɔnlɛ sɛyikpɛbe sia nkpe kobe lǝ kɔni.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Mfó nya ɔtɔnkpe bamba utsyuǝ lɛbɔ utsyi lǝ Disumuyo nǝmǝ kafo nya ófã bembembe ótsyese nwǝ nsi lǝ asɔmiloku nyamǝ ǝsuǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bike biamǝ lefodife éboyo, nyaso fi fǝ sɛyikpɛbe lǝ afodi bidike biamǝ itsyise kasɔ eto bidike biamǝ eboyo lefodife!”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Nya nwǝ nsi lǝ lɛsɔmiloku nǝmǝ ǝsuǝ lɛwunya wǝ sɛyikpɛbe siamǝ ofia nya ófodi kawunsiɛ eto bɛkuɛnke biamǝ kenke.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Nnya kama, nnyǝ Onanto eto ɔtɔnkpe bamba wǝ lɛbɔ utsyi Onanto eto kedikǝtǝkɔ, nya wǝ tsya nlɛ sɛyikpɛbe sia nkpe kobe.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Nya Onanto eto ɔtɔnkpe bamba tsya wǝ nsi lǝ ute eto kɛnyɛ, lɛbɔ utsyi kedikǝtǝkɔ eto leba mfó úbǝ. Ɔtɔnkpe ǝmfo áfã ku ɔkɔɛ bembembe ɔ́tɛyi ɔtɔnkpe wǝ nlɛ sɛyikpɛbe nkǝ, “Fi fǝ sɛyikpɛbe sia nkpe kobe lǝ alɛ nte eto eyibibi nnya nkpe lǝ kawunsiǝ eto ɔkpɔ ǝmǝ kafo, itsyise eyibibi nyamǝ ebobe itǝ bɔlɛ.”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Nyaso Onanto eto ɔtɔnkpe ǝmǝ awunya wǝ sɛyikpɛbe siamǝ ofia nya ɔlɛ ebibi nyamǝ lǝ kawunsiǝ kenke ókpo lǝ kaka bǝǝkǝ eyibibi eto ntu kakpo ka ni Onanto eto lɛblɔfi kplɛ nǝmǝ ǝsuǝ.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Nya béké eyibibi nyamǝ lǝ kaka ǝsuǝ beeke eyibibi eto ntu kakpo ǝmǝ lǝ umǝmflɔ, nya kɔtɔ lɛbɔ kɔ́bɔdi fe esunkpo lofa ǝnu sɔ̃ɔ̃ lǝ dikulǝbi ǝsuǝ nya kotsyo tsya fe akpa anɔ.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.