2 Coríntios 7
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Mɔ bayimi lala, se Onanto dítsyǝ bo nyamfo kenke eto kɛnyɛ esoo, bitǝ lǝ buyifo bo ǝsuǝ kɛnkɛ, lǝ bulǝkǝ bo ǝsuǝ butsyiko lǝ lesa saa nǝ loonansǝ bo ǝsuǝ eto sinǝ ku lɛwɔnɔ. Nya lǝ buyifo bo ǝsuǝ kɛnkɛ butǝ Onanto, se boebu wǝ nya boate wǝ sikpi eso.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Bifi lelabi bitǝ bo lǝ mi akɔɛsi. Bóanta kuutsyuǝ saa búbu nya bóantafa mi kuutsyuǝ saa ku bɔ́wɛ kutsyuǝ saa bókpe.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Minlɛ nyamfo bɔtɛyi lǝ nlo mi dikpi. Itsyise mɔ́tɛyi mi lǝ lefe ditsyuǝ léfe miǝ, bóla mi asa sitinti bǝ lǝ ukpǝ kǝmiǝ o-o, nkpǝ kǝmiǝ o-o, kulesa embofo bo nti busensǝ.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Mmfo mi nnɔ tinti! Nya maasɔ lɛkɔɛsi kabesǝ ǝsuǝ kato lǝ mi disi. Lǝ mi kanyinyǝnyǝ ǝsuǝ tsyaa, mǝǝmuǝ utu kalɛ lǝ disuǝyuǝ nǝ diyi mɛ ǝsuǝ kenke lǝ mi eso!
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Se búsu búdufǝ Makedonia kulaa tsyaa, boeńyǝ lefe butsyǝ ɔnwɛ saa. Bulǝ kpǝ etu bo, betidi ǝdiǝnko bo lǝ kalebe saa. Nya betidi díkakpɔnko bo nya búkate sikpi.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Fɛɛ Onanto wǝ laamansǝ betidi ba nlɛ nku buwi ku nkuɛnlo lɛkɔɔ, ákpe bo nkɛale se Tito dítsyi mi ɔflɔ úbǝ údufǝ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Nya inni wǝ bubǝ mate ete dítǝ bǝ búnyǝ disuǝyuǝ. Bomu ɔ́tɛyi bo kase békpe wǝ otsyekle nya lɛkɛ wǝ ɔkɔɛ nya ɔ́tɛyi kase béla kekleke biǝ biǝnyǝ mɛ lǝ befo mɛ kafo faa, ku kase ílǝ mi itǝ mɛ lǝ nnya díbǝ ǝsuǝ ku kase bíńyǝ mǝ kama kekleke lǝ beta mɛ disi. Nyamfo eso minsi mínyǝ disuǝyuǝ tinti minso nɛ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Kukue ko míwɔni míntǝ mii, álo mi ani tinti. Fɛɛ yɛnlɛ mɛ bǝ nwɔni ko ntǝ mi. Ite bǝ kukue ko míntsyese mi álo mi ani tsyaa, álo mi ani itǝ lefe kliminti ete. Tutɛɛ, ílǝ mɛ,
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 fɛɛ mɔmɔɔ, nlɛ disuǝyuǝ bunyǝ. Inni nnya ani lélo mi eso, bomu bǝ ítǝ bǝ mi lebua nǝ bíyifo éfi mi nya bɛtsyi bɛwuninsǝ lǝ nnya eso. Se bínyǝ kanyi fe kase Onanto lélaa, nyaso bóenyifo mi kabua saa lǝ nnya ǝsuǝ.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Nya lǝ utsyuǝ ǝnyǝ kanyi fe kase Onanto laalaa, wǝǝnyǝ bɔtsyi kawuninsǝ nya baafo wǝ lǝ nkpǝ, itǝ yensiǝnlǝ wǝ. Fɛɛ lǝ utsyuǝ ǝǝnyǝ kanyi lǝ kawunsiǝ eto bola ǝsuǝǝ, ukpǝ hã wuunyǝ utǝ wǝ ǝsuǝ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Bebe kase kanyi kamfo eto okle ka Onanto lɛbɛbɛ útǝ mi nlɛ keyifo lǝ mi ǝsuǝ. Itǝ biakplatsya kekleke keyifo asa kǝlǝkǝ ǝsuǝ ketsyiko lǝ lebuayifoyifo ǝsuǝ, kǝsiǝ nkpǝ sɛɛ. Itǝ biantɔnɔko asa nnya lǝmbǝ kɔnɔ eto buyifo nya itǝ biate sikpi. Itǝ biabe kusu itǝ asa nnya luubǝ nya biankpe otsyekle lǝ asabuyifo ǝsuǝ ku itǝ biala biǝ bǝnǝ nwǝ leeyifo kabua koto. Lǝ asa nnya kenke ǝsuǝ, bílǝkǝ bete fe mba nyɛ lǝ kusu ǝsuǝ, ba kabua saa lǝmbǝ lǝ ǝsuǝ lǝ etiki nyamǝ ǝsuǝ.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Nya ite bǝ ńwɔni kukue komfo ntsyese mi tsyaa, ini lǝ nwǝ díyifo kabua nye nwǝ báta bébu eso. Bomu ńwɔni ko miǝ lǝ Onanto eto ǝnǝmii, nlǝkǝ nte mi kase dibu biǝtǝ bo mfui tinti.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Nyamfo kenke lékpe bo nkɛale nɛ.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Bíǝntǝ ndi kofani lǝ wǝ ǝnǝmi se mímbesǝ ǝsuǝ kato lǝ mi disi eso. Nya lǝ kase lesa saa nǝ bɔ́tɛyi mi eyifo ɔnukualɛɛ, nyaso kase bɔ́sɔ lɛkɔɛsi lǝ mi ǝsuǝ bútǝ Tito tsyaa, ǝbǝ itǝ itsyise ɛyɛ lǝ kusu ǝsuǝ.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Nyaso wǝ lelabi itǝ aabe kakanwu lǝ okloma kase bítsyue wǝ asatete koto ku kase béfo wǝ lǝ ǝsuǝ kasɔ bobokosǝ ku dibu ǝsuǝ eso.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Iyifo mɛ disuǝyuǝ bǝ moofo mi bofo kanɔ lǝ kusu saa ǝsuǝ.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.