Gênesis 31

Puka Lululi (LEX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yakopa natlin nana Laban a'nani re rakot emkadi la: “Yakopa na' momuou oleka it amni re'eni-tniarnu re honona, ne la'a it amni re'eni-tniarnu re, pa namoria re'eni-tniarnu.
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Yakopa namkek nan walia Laban gaini de Labana ematia'a ululu wut lia e'a.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Noka Orgahi Nakot la Yakopa: “Muwal lia upmu-tgarmu letni-ruhunni, me lupmu-a'namu, ne pena Ago'ru talla.”
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Nhor nioka Yakopa nhopan pa rpolga Rahela nora Le' pa rmai lia wo'ora wawannu, la'a pipni-dumni genni.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Noka nakot la re: “A ha'wu miy re! A'umkek nan la ammi gaini de ematia'a ululu, mere a'mu Uplerlawanni e Nor a tialla.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Ne miy mieh' mana miat niohora, de akar tioto'ola ammi.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Mere ammi nakot nan a'u re'eni termid olekwa, de hota npairi a prehenu, mere re'eni termida olek hadi, de nalahar nan olek a wua, edon npairi a prehenu tetema emekto'a nakot targa olek mai a'u. Mere Uplerlawna edon Nolin doinia, pa nhi' yotyotni-yatyatni mai a'u.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 La'pa Laban niwra: “Maka roriou-ponpona, hongonu-laklaka rde rhi'a la prehenmu”, dewade pipi-duma re honona ra'a'na de roriou-ponpona hongonu-laklaka.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Emkadella pa Uplerlawna Na'ala ammi nhiurni-wnia'anni pa Nala mai a'u.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Ler ida ne la'a ler maka pipi-duma re ralohora, de ami'a, ne umkek nana ltiata maka kalohora re roriou-ponpona, hongonu-laklaka.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ne Uplerlawna hopopanni Nakot mai a'u lia mi'u de ralamni: “Yakopa.” Noma awuahla: “Yowa Matroma.”
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Noka Naltieri: “Mrian gaimu ne mumkeka, ltiata mak kalohora pipi-duma rde roriou-ponpona, hongonu-laklaka. Aghi'a pa pipi-duma re harahu yoma A'umkek oleka hya'a-hya' maka Laban nhi' oleka tiy o'a.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 A' di de Uplerlawna mak khari inonni tiy o' la Betel de, la' meni maka mual wu'ru la lairiri, ne maka mhi'a liokarmu mai a'u. Pa dodo'ondi de mpuahi'a-mpuayod pia mpuaran la' let di, muwal lia ammu-hyalmu inmu-narmu letni-ruhunni.””
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Noka Lea nor Rahela ratlina Yakopa wniahaurnu pa nhorwua dewade riwra: “Papa, hota ami edon mlernana nhiakar la am mamni re'eni-tniarnu.
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Am mamni mana nrekan nana ami emolmolla do'ona-dakna pa na'olu ami olekwa, me kupna maka nlernana la inon mamni wawannu de, nhorwua olekwa.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Plollolli de re'a-tniaru maka Uplerlawna Na' nana la am mamni, honona rde amora a'na mamni gahani. Emkade pa samounu de, hya'a mak Uplerlawna Nakot targa de, omliernohora.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 La'pa Laban nla ntoria dumni re wullu la' ler de de, Rahela nte'la nana amni atiehrani (patung).
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Nhi'wal pia Yakopa ntot wunwunmua Laban yoma edon nakot nohora wniarorni-wnialaini pa nawlar wia.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Emkadella pa nawlar niohora re'eni-tniarnu honona re. Nla la'pa nleretia gerlawna Efrata, na'nama rala' pa rokru Gilead wo'orni.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 La'a lera mantetellu pa rakot nohora Laban de Yakopa nawlari olekwa,
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 dewade nodia amni-hyalli rpa rhokra Yakopa, yala'a lera wo'it ralamni, noka ndamit nana la Gilead wo'orni.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Lera nmella dewade Uplerlawna Ntutga rupni la Laban la' mi'ini id ralamni, noma Nakot la: “Labana! Mutiak samomuoga, totpa yana mukot liryata-tunyata id la Yakopa.”
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Laban ndamit nana Yakopa la'a hoiwialli mak kdena wo'ora Gilead hananni, ne Laban nora amni-hyalli re mana rkeni hoiwialli la wo'or de wali.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Laban nakot la Yakopa: “Ame, hya' ed maka omhi' nana dina?! Mhuap nian a'u me mtitni-mtiauru a'nu patke'a re emeka mak ka'ara ra'ala riy pa rwutu-rkohoga!
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Nihya'pa omliergot de muwunmua pa o' edonna mukot targ a'u, totpa agodi o' la muki-hepru, nhieka-tniapra tiwla-prai, ya'ana-yemnu komkoma-lewlewarni.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Ne edonna muala lera id pa akinnia u'pu rena me a'nu patke'a re. Hihi'imu-yapyapmu de podku-padku kniarni hade.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Agodi ruri-lai pia aghi' nana yotyotni-yatyatni tiy o'a, mere Uplerlawna maka ammu nkola tieru-nawur nehla, de Nakot mai a'u la'a mel worawi: “Mutiak kalwiedweda, yana mukota lir yata id la Yakopa”.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Miwlar wia, onnila ralammu nakota nawal lia ammu romni, mere nihya'pa mkiamna'a a atieh'ru (patung)?!”
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Noka Yakopa nwahla Laban: “Ame, a'uwlari yoma umta'ata, yoma wniaro'ru, yanhi'pa mua' owa'an la a'namu re.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Mere la'pa atiehramu re, muhaka samomuoga la handi, ne it amni-hyalli rlin reri-rmat reri yahakmu. La'pa omliernana atiehramu la handi, mu'ala, ne riy maka nkamna'a de itwenna.” Nakot emkade yoma naplin niohora de, hawni Rahela ed maka na'ala atiehra re.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Emkadella pa Labana nler la Yakopa hoiwialli, la'a Lea hoiwialli, ne la'a hawa liahunu rora hoiwialli, mere edonna nlernana atiehra re. La'pa nhargot la Lea hoiwialli dewade nla'awa Rahel hoiwialli.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Mere Rahela na' olek la atiehra re pa nkenia la ontani wniowni nayanni, na'nama namtatan la wawannu. Laban nahak la hoiwiali honona de, mere edon nlernana atiehra re.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Noka Rahela nakot la amni: “Yana a'mu nawenna, yoma ta'en niana a'uprir lia gaimu ralamni, yoma a'g e liernana karorta-kdeha.” Ne Laban nahak samomuoga, mere edonna nlernana atiehra re.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Noka Yakopa na'ahankeran pa nora Laban rawo'or wa. Nakot la Laban: “A do'a-ha'lu hya' pa
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 ompuahak la a hyo'nu-hya'nu re honona?! Mere hya' ed maka omliernana la'a yohya'a no' a hoiwia'lu ralamni?! Mkenia la it amni-hyalli gaini, totpa rawerta-ratailia itro'a.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 La'pa anni terampwornu de agor o' talla, ne pipi-duma rara edon eti ralamni rwasioru ne pipmu-dummu ltiata mana a'g edonna u'un nan ida.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Nhiuri-wnia'ana mak kpora-kdawra rwenna pa rlihir matmata de a'g edon godia tiy o'a, mere amueh'a ghernia. Ne maka riy ha rkamna'a la lelerni me melmelli de ompuaka nhierannu mai a'u.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Kniari nodia a lia ler pitu-ler pahna, howna-kgar, unina-umat nohora kniari,
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 la'pa nte' nana anni terampworu die mak adiella rommu nayanni. Akar lia o'a anni termida wehrani wogata totpa liernana a'namu re rora, ne anni wonem pa totpa liernana nhiurmu-wnia'anmu, ne re'eni termida ralamni o' edon mpuairi a prehenu emekto'a mukot targa olek mai a'u.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 La'pa Orgahi-Orha'a mak khi' Uplerlawan la a u'pu Abrahama ne mak a'mu Isaka na'unni-namta'ata de edon Nor a tialla, de omuolin doinia a' pua uwal niohora lima hgal tioto'a. Mere Uplerlawna Nlinwah'a-nmatwah'a a prehenu-ma'u, meh'ru-ma'u ne Neti olek la worawi die Nawenan la tiy o'a.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Noka Laban nwahla Yakopa: “Patke'a ri a'nu, ne ha a'nani re a u'pu, ne nhiuri-wnia'ana ri de nhiuri-wnia'anu, la'pa hya' maka mumkek nan la handi de a gah'u. Mere emkameni pa a'unetia a'nu rina me a u'pu ri honona?!
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Pede dodo'ondi mai pia tsi' wutu nnio'a ida, totpa nla'a lin reri-mat rer tiy o'a mai a'u.”
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Nhi'noka Yakopa na'ala wat liawna id pa nohor targa-nwau tiarga pa na'etga la hgera-lairiri.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Nhor nioka Yakopa nakot la amni-hyalli re pa rawok watu. Noka rla ral watu pa rhi'a katri'ana, noma ra'an la katri'an de onni.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Labana nala katri'an de pa nwawa Yegar-Sahaduta (yoma Laban yawalli de, nnia'eratni, lin reri-mat reri), mere Yakopa nakota Galeda (yoma Yakopa yawalli de nnia'eratni, lin reri-mat reri).
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Noka Labana niwra: “Katri'an di ed mak kla' lin reri-mat rer lia omuor a'u la' ler di.” Hade pede nweta katri'an della Galed.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Ne nala katri'an de wal pia nwawa Mispa (nnia'eratni de, geni mkek reri) yoma niwra: “Orgahi Natiak reria itro'a la'pa it idma olieta la ida.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 La'pa omhi' yatyat la a'nu patke'a ri ne omua'ala hapmu dom to'a la a'nu re onni, de mhuoratreria, la'pa riy edonna rdella it onni, Uplerlawna ed mak klin reri-kmat rer a'u me o'a.”
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Nhi'noka Laban nakot la Yakopa: “Hadi de katri'ana, ne hadin de hgera-lairiri mak aghor taru-wuau tiarga la itro'a.
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Katri'an di nora hgera-lairir di mak kla'a lin reri-mat reri, a'g edonna lieretia gen di pa alia o' de, la'pa ghi'a yotyotni-yatyatni, emekwalia o' mana edonna mlieretia handi pa omua mhi'a yotyotni-yatyatni mai a'u.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Awuakwak de Orgahi-Orha'a mak khi' Uplerlawan la upmu Abrahama me Nahor nora Terah uplerni totpena reti plollolli-rdawra mneneha mai ita.” (Terah de, Abrahama nor Nahor amni).
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Noma Yakopa ndella wo'or de pa rotan pipi-rkoki diuma la'a Uplerlawna. Npolg awoka amni-hyalli pa nora ra'an wutu, noma ra'an pa nhorwua noma ranin la wo'or de.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Repardoin yawyawar ma'ta de Laban nkinnia upni-a'nani re, me nwak pa Uplerlawna Nara'a-napalga re, nhor nioka Laban nawal lia gen miak ha ndella.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.