Apocalipse 14
ldb (LDB) vs NTLH
1 Mɔcɛ umum iki irhi, umum inyã Ungwɛ̃ Itsurhi ha, iki idɛ̃ɛ̃ ni itsi Igũ Usihiyona nu aner ha anaka agɔnga unaka unying nu anaka agɔnga isɔka inaa nu anaka agɔnga annaa (144,000) nggu itsok Ungwɛ̃ Itsurhi nu iki Utɛ aka atsɛng nu ashimbɔ.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Umum igũ irhak iyɔɔ ra afã irhaka ugɛɛ arhɛrha amɛ̃ iki idzɛ̃rhã, ru nyaku nggaa irhirhare inai. Irhak ha umum iki igũ irhakngge iwu ugɛɛ abar igbɔm.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Atsũ ubom uku ufa ukpɔɔ ra asu anang isei ha, ra asu imimuna abin hã ikinanake aki urhɛ, nu ra asu akakũ hã. Unera asi ídɛ̃ɛ̃ amesunga ubom hã, inera anaka agɔnga unaka unying nu anaka agɔnga isɔka inaa nu anaka agɔnga annaa hã (144,000) ukpekũ, abirabɛ aka akpo ififai ra abĩ.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Abi ha abɛ aka anasi itsĩmbɔ ra arhim akatsɛrh, umbɔ atsu atsimbɔ asasar. Umbɔ adɔsu Ungwɛ̃ Itsurhi ha atsĩ ubɛn anang unga aka azĩ. Abɛrɛ ha umbɔ afai umbɔ ru anera umbɔ awu ru nyaki ikpũrhã abin irham akirakɛ aka agbaashia akɔ̃ umbɔ aka idzowe ru Unum nu Ungwɛ̃ Itsurhi ha.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Asi igũmbɔ igbɛrangwĩ ra angwĩmbɔ, umbɔ ashimbɔ ru uvau.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Mɔcɛ umum inyã ipfu itser-Num iki itĩ afafã, ikpɔm nggu Isarhe Iyiki Ize iyi ugbagbaa idɛyiwe anera aka asei nu abĩ uzĩ ubɛn abĩã, unuisa, idũa nu anera.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Ngge itsarhi irhakngge ugɛ, <<Àka agũ iwei Unum na akpoi itsoknga, ubinkutsu ivang iyiki izharha arherhanga iki ibangge. Àka adzowe unga igɔng unga uwuku umuna afã, nu abĩ, nu akau akagɔng, nu akwiu amɛ̃!>>
7 Ele disse com voz forte: —
8 Ipfu itser-Num iyi uvaa idɔsa ni igɔr ugɛ, <<Ubabirha ukugɔng, uku ugbakpɔ, uku ugbakpɔ, ukpuku utsu abĩã kishoo afĩrhã nggu amɛ̃ inebi akatãrhã amɛn itoma-dak!>>
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Ipfu itser-Num iyi untaar idɔsa umbɔ ni itsarhi irhakngge igɔr igɛ, <<Ubɛn unera aba adzowuka igɔng ru ijuɛ arhum iyiki ibewe ha nu usakangge na ayɛisa idzɛu ni ishinga use uboknga,
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 unga iganga, awuri ihwa amɛ̃ inebi avɔm Unum akirakɛ umbɔ aka akũ ikernga kishoo agbisha ru ukpɛwa avɔm Unum. Awuri idzowe uver ru unga ru urha, nu urha uku uterha, ra asu asarkasar ípfu itser-Num ra asu Ungwɛ̃ Itsurhi ha.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Azoo urhambɔ aki uver adɛ̃ɛ̃ isisoyi ugbagbaa nu ugbagbaa. Iwiwosha ishingge ra abirabɛ aka adzowe igɔng ri ijuɛ ha nu usakangge na ayɛi idzɛu itsokngge ru untsuu nu atenum.>>
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Akɛrɛ abee idɔngamɛn ibibima ru abika adɔsu Íkpem Unum na awe ru imangmang ru Uyesu.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Mɔcɛ umum igũ urhɛm uku udzeka afã ugɔr ugɛ, <<Utsɛng, idorh iwu iyi abirabɛ aka akpe ru Uteijee udzur icɛrɛ uzĩɔ!>>
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Umum irhi, umum inyã amɛɛ akaterha, nu uwɔɔ ugɛɛ Ungwɛ̃-Ner aka asei ra amɛɛ ha, awu nggu ifur iyɛrhe uzinarhi ni itsinga, akpɔm nggu ikon ighaigharake ru uboknga.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Mɔcɛ ipfu itser-Num iyɔɔ idzek ri Iya-Num itsarhi irhakngge iyisu uwu ha aka asei ru amɛɛ ha igɔr igɛ, <<Ukũ ikonngo ugbɛr, ubinkutsu ivang igbɛr abin iki iwengge, abin abĩ aka akɔ̃ke.>>
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Nggee uwu ha aka asei ru amɛɛ ha atare ikonnga nu abĩ, umbɔ akũ agbɛr abin abĩ.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ipfu itser-Num iyɔɔ idzeki Iya-Num ra afã, ngge igangge iwengge ri ikon ighaigharake.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Ikɛi ipfu itser-Num iyɔɔ, iyiriyɛ iki idzɛu urha ubeu idzeka ru ubeu ha itsarhi irhakngge iyisu ipfu itser-Num iyiki ikpɔm ikon hã, igɔr igɛ, <<Ukũ ikonngo ugbɛr inebi ra abĩã, ubinkutsu ikpũrhãngge iki ikɔ̃ngge.>>
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Ipfu itser-Num hã itare ikonngge nu abĩã, ngge igbɛr ikpũrhũ inebi ni utsuke ru nggaa ughwee ukpuku upayi amɛ̃ inebi aki avɔm Unum.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Umbɔ anu ipayi umbɔ ru unɔrkang nggaa ughwee ukpuku upayi amɛ̃ inebi ru undzing utepa. Adzirh atengasha adzek afũrhã afafã iderngge itsĩngge angwĩ inyãwã itɛisa itsĩngge akirhomita anaka ataar (300 km).
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.