Apocalipse 11
ldb (LDB) vs VC
1 Adzaa umum igbong iyiki imei ider nu ikpina, agɔr agɛ, <<Uzĩ umei Iya-Num nu ubepa, nu uvarhi irhɛ anera aki idzowe igɔng umɔ.
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Bɔr niba umeisɔ ufɔma, ubinkutsu aka adzowe ukpɔ ra atsen abi Uyahuda. Abirabɛ aka idzowe uver ru usarkasar uteu ha utsɛku afɛ̃ɛ̃ isɔka inaa nu avaa (42).
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Umum iwuri idzowe ijee ru inera ivaa abika adeka umum, umbɔ awuri itsim atorho aki ifakpe na asɔm arherhamum inuma unaku ugɔnga unying nu inaka ivaa nu isɔka utɔ̃ĩ (1,260).>>
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Abi ideka avaa ha awu acucii uzaitun hã nu anang idɛ̃ɛ̃ irhirhang hã ikivarhake iki idɛ̃ɛ̃ ra asu Uteijee uwu abĩ kishoo.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Unera aba abeenga inayiwe umbɔ, urha udzeka ra angwĩmbɔ ukpĩĩwe anggamtsakmbɔ. Rimi hã ubɛn unera aka abee inayiwe umbɔ awu ufang unga akpe.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Anera abɛrɛ awembɔ ri ijee iyiki ifɔme afã utsur inai idoingge ri inumyɛ umbɔ aka idɛ̃ɛ̃ isɔm Arherhu-Num, awembɔ ri ijee iyiki idzipa amɛ̃ ake awe adzirh na atsuke abĩã nggu ubɛn ikpũ ikpo ubɛn ivang umbɔ aka abee.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Ivangyɛ umbɔ aka amaa ideka ha, ijuɛ arhum iyiki ibewe ha iwuri idzek ru ughorkaghor angwĩ aka asheri imimasha ha, iwuri itang iwa nggu umbɔ, ni inangge umbɔ, ni ifɛre umbɔ.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Ikommbɔ iwuri inũ ru utsĩndĩ nggaa uteu Urusharhima, umbɔ aki iyisa Usɔdɔm nu Umasar, anangkɛ umbɔ aka anyapuwe Uteijeembɔ.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Inuma itaar nu utenga anera ru ubɛn abĩã, anuisa, idũa, awuri itsu asumbɔ ri ikom hã, na akpɛ̃mbɔ idzak ake.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Aner upfung awuri igɔmanggɔm ru akpe abi ideka ha ikivarhambɔ, awuri izek irhowa na adzise ízũwã ra adɔka, ubinkutsu uver abika asɔm Arherhu-Num hã ikivarhambɔ aka akũwe upfunga uku umaakpɔ.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Bɔr inuma itaar nu utenga iki imaa, uwoi ukpuku udzowe urhɛ udzeku Unum uba utsĩ ru umbɔ, umbɔ akata asok adɛ̃ɛ̃ ra adakmbɔ, na abika anyã umbɔ agũ iwei akarhãrhã.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Mɔcɛ abi ideka ha ikivarhambɔ agũ urhɛm ukerketakpɔ uku udzeka afã urherha arherhe nggu umbɔ ugɛ, <<Àka afũã nggɛɛ!>> Umbɔ afũmbɔ ra afã ru amɛɛ, na anggamtsakmbɔ azɛrhe izizĩmbɔ.
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Kanying nggaa izizusa izusu abĩ ugbɛra unying ra agbɛra usɔka (1/10) aki uteu ha abupa atsĩke ra abĩ, afɛrke inera anaka agɔnga utɔɔva (7,000). Aner abika abɔr agũ iwei akarhãrhã, akpoi Unum uwu afã.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Atorh aki uvaa aka atɔngke, bɔr atorh aki untaar asi ídãrhũke na aba.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Ipfu itser-Num iyi utɔɔva ibar utsomngge, irhɛm ikerketangge ra afã, igɔr igɛ,
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Nu akakũ isɔka ivaa na anaa hã aka asei nu anang iseimbɔ ha ra asu Unum, agba anu na adzowe igɔng ru Unum,
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 agɛ,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Abĩã agũ avɔm,
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Mɔcɛ Iya-Num ra afã itsuri, ri Iya-Num hã umbɔ aka anyã akɔti ibibemuwenga. Ra anang hã inyĩnyaka irhang, nggaa irhirhare, nu izizusa abĩ nu nggaa atar inai.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.