Lucas 15
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs BKJ
1 ติ โฮน อื โม ป เกป พาซี โอเอีฮ ไม่ ปุย มั่ป เลียก เคะ พะเยซู โฮวน ปุย ละ ซ ง่อต แตะ ลปุง อื.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 โม ฟาริซี ไม่ โม คู เพอึก พะทัม ฆวต บวยจ ไม่ เติ แตะ พะเยซู ฆาื อื. “ปุย เฮี เกียฮ รัปคัม โน่ง ปุย มั่ป เมอ? โซม ดิ โน่ง ไม่ อื เมอ?” อัฮ เซ ละ ปุ แตะ.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 พะเยซู รโฮงะ ลปุง ปันฮา ตอก เฮี ละ อื ฆาื อื.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “ไน โม เปะ เฮี มัฮ ไก อื ติ ปุย ป ไก แกะ ยุฮ ติ รอย ตัว, ดัฮ ไฆร ฮา อื ติ ตัว, ซ ยุฮ อื ตอก เมอ? แกะ รไตม โรฮ ซไตม ตัว เซ โม่ ซ ละ อื นึง กัง เด่น ละ ซ โฮว ซาวป แตะ ป ไฆร อื เซ ฮอยจ ละ ยุ แม แตะ?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 ปุย เซ เญือม ยุ อื แกะ ไฆร ยุฮ แตะ เซ ไมจ มวน เนอึม รพาวม เบือ อื. ยวก เอิน กลอม ปุ เอีญ อื.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 กอก ปุย่วง แตะ ไม่ ปุโฮมว แตะ เกือฮ อื ฮอยจ เตือง โอยจ อื. อัฮ เฮี ละ อื, ‘เกือฮ ติ เปอะ มวน ดิ รพาวม ไม่ อาึ. อาึ เอีจ ยุ อุ แกะ ไฆร ยุฮ แตะ เซ,’ อัฮ เซ ละ อื.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 อาึ ซ อัฮ ละ เปอะ, ตอก โรฮ เซ, ดัฮ ไก รไตม โรฮ ซไตม ปุย ป โอ เญือะ ได่ เฌาะ รพาวม ไพรม แตะ นึง เอีจ ซืไซ แตะ, ปุย อาวต เมือง มะลอง เอีจ ไมจ มวน รพาวม ไม่ อื. ดัฮ แม ไก ติ ปุย ปุย มั่ป ป เฌาะ รพาวม ไพรม ไอฮ รพาวม โคระ แตะ, ปุย อาวต นึง เมือง มะลอง ซ ไมจ มวน รพาวม ไม่ อื โฮฮ ฮา มวน รพาวม แตะ ไม่ ปุย รไตม โรฮ ซไตม ปุย เซ แม,” อัฮ เซ พะเยซู.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “ตอก โรฮ เซ ดัฮ ไก ติ ปุย ปรโปวน ป ไก มาื ยุฮ กาว แทป เปอ, ดัฮ ไฆร ฮา อื ติ แทป ซ ยุฮ อื ตอก เมอ? ตึน ซ เตี ออม ไปฮ เญือะ, ซาวป อื ฮอยจ โตะ โจง โตะ วี ฮอยจ ละ ยุ แตะ.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 เญือม เอีจ ยุ อื กอก ปุย่วง แตะ ไม่ ปุโฮมว แตะ เกือฮ อื ฮอยจ เตือง โอยจ อื. อัฮ เฮี ละ อื, ‘เกือฮ ติ เปอะ มวน ดิ รพาวม ไม่ อาึ. อาึ เอีจ ยุ อุ มาื ไฆร ยุฮ แตะ เซ,’ อัฮ เซ ละ อื.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 อาึ ซ อัฮ ละ เปอะ ตอก เฮี, ดัฮ ไก ติ ปุย ปุย มั่ป ป เฌาะ รพาวม ไพรม ไอฮ รพาวม โคระ แตะ, โม เตปด่า พะจาว ซ ไมจ มวน โรฮ รพาวม เบือ อื ตอก เซ โรฮ,” อัฮ เซ พะเยซู.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 พะเยซู อัฮ แม เฮี ละ อื, “ไพรม อื ไก ปุย ติ. ไก กวน รเมะ ลอา.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 ป มัฮ กวน รเคะ อื อัฮ เฮี ละ เปือะ แตะ, ‘เปือะ, รฆุ แปฮ เนิ คาวคอง เปอะ รโตง อาึ นึง อื,’ อัฮ เซ. เปือะ อื เซ รฆุ เนอึม คาวคอง แตะ เซ ละ กวน แตะ เตือง ลอา อื.”
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “ฟวยจ เซ ลอา ลอวย ซเงะ กวน รเคะ อื เซ โชะ อื รโตง แตะ เซ, เกือฮ อื แปน มาื เตือง โอยจ อื. โฮว ไม่ อื ฮอยจ เมือง ก ซไง อื. บรื ไจ แตะ มาื ยุฮ แตะ เซ ไม่ โซม โอยจ โฆยญ ล่อยญ แตะ นึง อื.”
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 “เญือม เอีจ โอยจ โอเอีฮ ยุฮ อื เซ, นึง เมือง อาวต อื เซ ฮอยจ ไปลญ อาวป เออึป กิฮ นึง เลี่ป อื. ญัก เนอึม ละ อื ปุย เซ.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 โฮว ซาวป ปัว โซม จัง นึง ปุย เมือง เซ ติ ปุย. ปุย เซ เกือฮ อื โฮว เลียง เลีจ นึง เพระด่าวก.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 ฆวต โซม เอิน พัก โซม เลีจ เซ ปอ นาวก เวียก แตะ จุบั่น ปังเมอ โอ ลั่ง ไก ป เกือฮ ละ อื.”
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 ฟวยจ เซ ปุน คิง แตะ. อัฮ เฮี ฆาื อื โตะ รพาวม แตะ, ลุกจัง เปือะ เกอะ เตือง โอยจ อื, โอยจ โตว โซม อื อาวป เปอ. อาึ อาวต นา เฮี ซ ยุม เยือ นึง ฆวต โซม แตะ.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 อาึ ซ เอีญ เคะ เปือะ เกอะ. ซ อัฮ ละ อื ตอก เฮี, “เปือะ, อาึ เอีจ พิต เตอะ ละ พะจาว. พิต โรฮ ละ ปะ โรฮ.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 อาึ เญือะ โปง โตว ไม่ มอยฮ ลั่ง แตะ กวน เปอะ. ปัว ปะ เมีญ อาึ แปน ตอก ลุกจัง เปอะ ติ ปุย โรฮ,” ซ อัฮ เซ ละ.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “ฟวยจ เซ โกฮ เอีญ เนอึม เคะ เปือะ แตะ. เปือะ อื เซ ชวน อื เน่อึม เญือม ซไง ลั่ง อื ฮา เญือะ แตะ. เลียก พาวม เนอึม นึง อื. ตอ เอิน โฮว โอม อื. ฮงาึต อื ไม่ อื.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “กวน อื เซ อัฮ เฮี, ‘เปือะ, อาึ เอีจ พิต เตอะ ละ พะจาว. พิต โรฮ ละ ปะ โรฮ. อาึ เญือะ โปง โตว ไม่ มอยฮ ลั่ง แตะ กวน เปอะ,’ อัฮ เซ.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “เปือะ อื เซ ปังเมอ กอก เอิน อัฮ อื ละ ลุกจัง แตะ ตอก เฮี, ‘ไมจ เปอะ ซไจ โฮว ตุย ลปิ ป ตึก นึง ไมจ แตะ จาวป ละ อื. จาวป ไฌม นึง ด่อยฮ อื. จาวป โรฮ เกิป นึง ชวง อื.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 โฮว เมือะ โรวก กวน โมวก โกลยญ เซ. มอก. ไมจ เอะ เลียง ปุ แตะ นึง อื. เกือฮ ติ แตะ ไมจ มวน ดิ รพาวม ไม่.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 กวน เนอะ เฮี เอีจ เมาะ ป ยุม ติ โฮน. ปเลี่ย เฮี เอีจ โกฮ ไอม แม. เอีจ ไฆร ติ โฮน. ปเลี่ย เฮี เอีจ โฮลฮ แม ยุ ปุ แตะ,’ อัฮ เซ เปือะ อื. เญือม เซ เลียง เนอึม ปุ แตะ ไม่ รพาวม ไมจ มวน แตะ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “เญือม เซ กวน โรง อื ปุก เญือม อาวต อื นึง ชิจ. เญือม เอีจ เอีญ อื ฮอยจ ซดิ ไม่ เญือะ แตะ ฮมอง เซียง ซึง เซียง แน โอเอีฮ ไม่ เซียง คราึง โมง ฆู ปุย ละ ป ฟอน.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 กอก ลุกจัง แตะ เอีญ เคะ แตะ ฆาื อื ติ ปุย, ไฮมญ อื ตอก เฮี, ‘เมอ ป ยุฮ โม เปะ เอ?’ อัฮ เซ.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 ปุย เซ โลยฮ อื, ‘ป มัฮ ปุ เปอะ เซ เอีจ เอีญ. เปือะ เปอะ เอีจ มอก กวน โมวก โกลยญ เซ ละ อื นึง เอีญ กวน อื ไม่ กอ บาึง แตะ,’ อัฮ เซ.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “กวน โรง อื เซ รอก พาวม. ญอม โตว เลียก โตะ เญือะ. เปือะ อื เซ โอก ฆาื อื ปัว อื เลียก.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 ปุย เซ อัฮ อื ละ เปือะ แตะ ตอก เฮี, ‘ง่อต แลน, เอีจ ไก เมาะ เมอ เนอึม ยุฮ อาึ กัน ละ ปะ อา. ยุฮ ละ เปอะ ปอ แตก ลโอฮ โฆลฮ ลฮาึง แตะ, ไก โตว เญือม โอ เนอึง ป อัฮ เปอะ ติ ชวง เนอึม. เมอ ป เกือฮ เปอะ เนิ อี? กวน ปิ บ่ได่ะ ปะ เกือฮ เปอะ โตว ละ อาึ ติ ชวง ละ ซ เลียง อาึ ปุโฮมว แตะ นึง.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 เมือต กวน เปอะ ป โอยจ ยุฮ คาวคอง เปอะ นึง มอจังคึต เซ เอีจ เอีญ, ปะ ปังเมอ มอก เอิน เปอะ กวน โมวก โกลยญ ละ,’ อัฮ เซ.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “เปือะ อื เซ โลยฮ แม โรฮ อื ละ กวน แตะ ตอก เฮี, ‘กวนงัก, ปะ เอีจ อาวต ลอป เปอะ ไม่ อาึ. โอเอีฮ ยุฮ ฮุ เตือง โอยจ อื เอีจ มัฮ คอง ปะ.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 เอีจ ปุก ละ เลียง เงอะ ปุ แตะ ไม่ เกือฮ ติ แตะ ไมจ มวน รพาวม ไม่ ปุ แตะ. ปุ เปอะ เอีจ เมาะ ป ยุม ติ โฮน. ปเลี่ย เฮี เอีจ โกฮ ไอม แม. เอีจ ไฆร ติ โฮน. ปเลี่ย เฮี เอีจ โฮลฮ แม ยุ ปุ แตะ,’ อัฮ เซ ละ กวน เซ แตะ.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.