Jó 14
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs NAA
1 “ปุย เมาะ ป เกิต นึง ปลัฮเตะ เฮี, เงี่ยง ตื อาญุ ตอก ปุ แตะ. อาวต ลอป โรฮ ไม่ เม่ะมั่ก รพาวม ตุก แตะ ไม่ อื.
1 “O ser humano, nascido de mulher, vive breve tempo, cheio de inquietação.
2 จีวิต ปุย มัฮ โรฮ ตอก เตีย โฮ, โพรยฮ ติ เตะ โน่ง ลอต ตูไต ซออฮ. มัฮ โรฮ ตอก ปุ โรม โฮ, โอ อื เกียฮ อาวต ลอป เปอ.
2 Nasce como a flor e murcha; foge como a sombra e não permanece.
3 โอ พะจาว, ปะ อัม ซ ปุน แก บุย เปอะ ปุย ตอก อาึ เฮี, ไม่ นัม เปอะ เกือฮ ฮอยจ นึง กัน รเตีฮ ยุฮ แตะ เซ?
3 Sobre ele abres os teus olhos? E me fazes entrar em juízo contigo?
4 มัฮ ปุย ป ซ ปุน เกือฮ ป ซง่ะ โอก เน่อึม ป รแอม เมอ? ไก โตว ติ ปุย เนอึม.
4 Quem poderá tirar coisa pura daquilo que é impuro? Ninguém!
5 ซเงะ เคิ เนอึม ยุฮ ปุย เอีจ กัมโนต ปะ อาึง ละ อื. อาญุ ปุย เมาะ ไก อื มัฮ ป เกว ไม่ ปะ โน่ง. เอีจ มัฮ ปะ ป บั่ก ไม อาึง เมาะ ลั่ง เมาะ เงี่ยง อื. ไก โตว ป เกียฮ เพือ เยอ.
5 Visto que os dias do ser humano estão contados, o número dos seus meses está nas tuas mãos; traçaste limites além dos quais não passará.
6 โอ พะจาว, เคียง มัฮ อื ตอก เซ, ปัว เปอะ วุต นา แตะ ฮา อื, เดอึม ปุย ซ โฮลฮ อาวต ตัม รโตง แตะ, ฮอยจ ละ เติง เวลา ลัง ลโล่ะ อื ฮา กัน ยุฮ แตะ ตอก ลุกจัง ปุย โฮ.
6 Desvia dele o teu olhar, para que tenha repouso, até que, como o trabalhador, tenha prazer no seu dia.”
7 “ป มัฮ โคะ โอ, ดัฮ ปุย เอีจ ฆู โฮ, ซโอว ลั่ง รพาวม ไม่ ซ โอก แม ฆอย โคระ แตะ. ฆอย อื เซ เกียฮ โอก โคระ แนฮ ลั่ง.
7 “Porque há esperança para a árvore, pois, mesmo cortada, voltará a brotar, e não cessarão os seus rebentos.
8 เน่อึม โงว เซ ปัง เอีจ ยุม เอีจ ซออฮ, แรฮ อื ปัง เอีจ กวต ไน่ กไน โตะ เตะ,
8 Se as suas raízes envelhecerem na terra, e o seu tronco morrer no chão,
9 ดัฮ เอีจ อาวม ซออย ฮงาื รอาวม โฮ, ซ โอก เอิน ฆอย ฆาื อื, ซ โอก เอิน ไม่ กัก อื ตอก โคะ กวยฮ โรง โฮ.
9 ao cheiro das águas brotará e dará ramos como a planta nova.
10 ปุย ปลัฮเตะ ดัฮ เอีจ ยุม โฮ, ปังเมอ ลอต เอิน ไฆร. ปุย ดัฮ เอีจ โอยจ รพาวม โฮ, ไฆร ลอป เอิน ปอ โอ ปุย เญาะ ยุง นา ก อาวต อื.
10 Mas, se alguém morre, fica prostrado; o ser humano expira e para onde vai?”
11 รอาวม โตะ นอง เกียฮ ไฮจ เกียฮ ซออฮ, รอาวม โตะ โกลง เกียฮ ไฮจ โรฮ ตอก ปุ แตะ.
11 “Como as águas do lago evaporam, e o rio se esgota e seca,
12 ตอก โรฮ เซ, ปุย ปลัฮเตะ ซ ไอจ โรฮ ไม่ โอ แตะ เญาะ ซ เกียฮ โกฮ. เญาะ เกียฮ โปวะ โตว ฮอยจ ละ โอ มะลอง เญาะ ไก, เญาะ ไก โตว โรฮ ป เกียฮ ซอ เกือฮ โกฮ โฮ.
12 assim o ser humano se deita e não se levanta; enquanto existirem os céus, não acordará, nem será despertado do seu sono.”
13 “โอ พะจาว, ปะ มัฮ เม่าะ เปอะ อาึ นึง เมือง ป ยุม เซ ไมจ เดียก เนิ. อาึ ฆวต เกือฮ ปะ ละ อาึง อาึ นา ก ไฆลป อื ฮอยจ ละ โปน เนอะ รพาวม ฮาวก ยุฮ เปอะ เซ. อาึ ฆวต เกือฮ โรฮ ปะ พัต อาึง ซเงะ ซาวม อื ละ แตะ, ฟวยจ เซ ปัว โรฮ เปอะ โตก ละ อาึ เฮี โรฮ.
13 “Quem dera me escondesses na sepultura e me ocultasses até que a tua ira passasse! Quem dera me fixasses um prazo e depois te lembrasses de mim!
14 ดัฮ ปุย ยุม โฮ, อัม ซ เกียฮ โกฮ ไอม แม โรฮ? อาึ ซ มอง แนฮ ฮอยจ ละ ลอยจ เวลา เกือฮ ปะ แตะ อาวม ป โซะ เฮี, ซ มอง โรฮ ฮอยจ ละ ซเงะ พลวย เปอะ อาึ เกือฮ โปน ฮา เม่ะมั่ก แตะ เฮี.
14 Quando alguém morre, será que volta a viver? Todos os dias da minha luta esperaria, até que viesse a minha mudança.
15 เญือม เซ ปะ ซ กอก เปอะ อาึ, อาึ ซ โลยฮ ละ เปอะ, ปะ ซ เลียก พาวม เปอะ นึง อาึ ป เอีจ ซัง เปอะ เกิต เฮี.
15 Tu me chamarias, e eu te responderia; terias saudades da obra das tuas mãos;
16 ปะ ซ แลน แก เปอะ คระ โฮว โครง เอีญ เญอะ โครยญ รเดือง, ปังเมอ โอ เปอะ เญาะ ซ มอง โซวต พิต ยุฮ ฮุ.
16 e até contarias os meus passos e não levarias em conta os meus pecados.
17 ปะ ซ ยวก เปอะ โปวฮ พิต โฌวะ ยุฮ อาึ ก ไฆลป อื, ปะ ซ เลอึป โรฮ เปอะ มั่ป ยุฮ อาึ เซ เตือง โอยจ อื.
17 A minha transgressão estaria selada num saco, e terias encoberto as minhas iniquidades.”
18 “บลาวง ฌื โม มอยจ เกียฮ ฮราึก เกียฮ บลาึฮ ไม่ เกียฮ ลวยจ เกียฮ ไน อื. ซโมะ รอัง เกียฮ เฌาะ โรฮ ติ แตะ ฮา ก อาวต ไพรม แตะ.
18 “Mas como o monte que desmorona e se desfaz, e a rocha que se move do seu lugar,
19 รอาวม เกียฮ ฮาื ตื ซโมะ, เกียฮ โรวก โรฮ เตะ. ตอก โรฮ เซ, ปะ เกียฮ ยุฮ โรฮ เปอะ ไลจ ไม่ ควน ซโอว รพาวม ปุย ตอก เซ โรฮ.
19 como as águas gastam as pedras, e as cheias levam o pó da terra, assim destróis a esperança humana.
20 ปะ เกียฮ เกือฮ เปอะ ปุย ไป นึง แตะ ปอ เอิน ไฆร ลอป อื. เญือม เกือฮ เปอะ ยุม เมอ, ปะ เปียน เอิน เปอะ นา ตา อื.
20 Tu prevaleces para sempre contra o ser humano, e ele passa; mudas o semblante dele e o despedes.
21 ปุย ดัฮ เอีจ ยุม โฮ, ปัง โฮลฮ โม กวน อื รัป โญตซัก แตะ, เญาะ โฮลฮ โตว ยุ อื. ปัง มัฮ โฮลฮ อื แปน ปุย ตุเตียม ญุ่ก, ปุ โรฮ เญาะ ซ ยุง อื.
21 Os seus filhos recebem honras, e ele não sabe; são humilhados, e ele não percebe.
22 ป อาวม ลอป อื มัฮ แนฮ ป โซะ นึง เนะซอัง โกะ อื ไอฮ ติ เจือ โน่ง, ไม่ เยือม โฆว แนฮ อื ฆาื ป เกิต ละ จีวิต โกะ แตะ เซ,” อัฮ เซ โยป เปอ.
22 Ele sente as dores apenas de seu próprio corpo, e a sua alma lamenta apenas por si mesma.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.