Gênesis 47

พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ โยเซป โฮว รโฮงะ อื ละ ฟาโร ตอก เฮี, “เปือะ เกอะ ไม่ โม เอียกปุ อุ เตือง คอง เลียง คอง ดู่ อื ไม่ คาวคอง อื เตือง โอยจ อื เอีจ โอก ฮา เมือง คะนาอัน, เอีจ ฮอยจ นึง เมือง โกเชน ปเลี่ย เฮี,” อัฮ เซ ละ อื.

¹ José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.

² เญือม เซ โยเซป เลือก เอียกปุ แตะ พอน ปุย ตาว โรฮ อื ฮอยจ เคะ ฟาโร.

² José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.

³ ฟาโร ไฮมญ โม เซ, “โม เปะ มัฮ กัน ตอก เมอ กัน ริ เปอะ โซม เมอ?” อัฮ เซ ละ อื. โม เซ โลยฮ อื, “เอะ ป มัฮ กวนไจ ยุฮ เปอะ มัฮ โม ป เลียง แกะ เลียง ปิ ตอก โรฮ มะเปือะ ตะเยือะ แตะ โรฮ.

³ “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.

⁴ เอะ ปัว ฮอยจ อาวต นา เฮี ติ วัง นึง ไปลญ เนอึม เมือง คะนาอัน ปอ เอิน โอ คอง เลียง เงอะ เญือะ ไก ป โซม. ปัว เปอะ เกือฮ เอะ อาวต นึง เมือง โกเชน ดัฮ แปน โฮ,” อัฮ โรฮ เซ ละ ฟาโร.

⁴ Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.

⁵ ฟาโร อัฮ เฮี ละ โยเซป, “เปือะ เปอะ ไม่ เอียกปุ เปอะ เอีจ ฮอยจ เคะ เปอะ.

⁵ Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,

⁶ ติ เมือง อียิป เฮี อาึ คัต โตว ฮา อื ติ โดฮ เนอึม. เกือฮ อาวต นึง เมือง โกเชน เซ. เกือฮ โรฮ ไอฮ นาตี ก ตึก นึง ไมจ แตะ นึง อื. ดัฮ ไก โม ป ไมจ พันญา ฮา ปุย ไฮญ นึง อื, เกือฮ โรฮ โม เซ แลน แก คอง เลียง ยุฮ อาึ ไม่ อื,” อัฮ เซ.

⁶ escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.

⁷ ฟวยจ เซ โยเซป ตาว ยาโคป ป มัฮ เปือะ แตะ เซ ฮอยจ โรฮ เคะ ฟาโร. ยาโคป ปิฮ มุ่น ละ อื.

⁷ Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.

⁸ ฟาโร ไฮมญ อื, “ไก ซดุ เนอึม อาญุ เปอะ?” อัฮ เซ ละ อื.

⁸ “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.

⁹ ยาโคป โลยฮ อื, “เอีจ ไก ติ รอย ไปล ง่วย เนอึม อาึ มัฮ ปุย โอ ไก เญือะ อาวต คราว โซม นึง ปลัฮเตะ เฮี, ไม่ โฮว ไป โฮว มา ลอป แตะ. อาญุ อาึ เงี่ยง นึง อาวต ลอป ไม่ เม่ะมั่ก แตะ. ลั่ง เลี่ญ โตว อาวต ตอก จัตเจือ ไพรม เมอะ ป โฮว ไป โฮว มา นึง ปลัฮเตะ โฆะ,” อัฮ เซ.

⁹ Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.

¹⁰ เญือม เซ ยาโคป ปิฮ แม มุ่น ละ ฟาโร. ฟวยจ เซ เอีญ ฮา อื.

¹⁰ Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.

¹¹ โยเซป ซาวป ก อาวต เปือะ แตะ ไม่ โม เอียกปุ แตะ, เกือฮ อื แปน คอง อื ละ ซ โฮลฮ อื อาวต ลอป นึง. มัฮ เตะ ตึก นึง ไมจ แตะ นึง นาตี ย่วง ราเมเซต นา ก โฮลฮ อื อาวต ตัม รซอม ดวน ฟาโร แตะ เซ.

¹¹ José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.

¹² โยเซป เกือฮ ป โซม ป ปอน ละ เญือะ เปือะ แตะ ไม่ โม เอียกปุ แตะ ตัม เมาะ โฮวน เมาะ รมัฮ กวน อื เตือง โอยจ อื.

¹² José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.

¹³ เญือม เซ ปุย โครยญ โดฮ อาวต ตื ไม่ ไปลญ เออึป แควะ คัต แตะ. ปุย เมือง อียิป ไม่ เมือง คะนาอัน รเกือะ ชุมเรียง ฆาื อื.

¹³ A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.

¹⁴ เญือม ฮอยจ รวี ปุย เฮงาะ รโกะ นึง อื, โยเซป ตาว มาื ฮอยจ ละ เญือะ กซัต เตือง โอยจ อื.

¹⁴ Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.

¹⁵ เญือม เอีจ โอยจ มาื เมือง อียิป ไม่ เมือง คะนาอัน เนอ, โม อียิป ฮอยจ เคะ โยเซป. ปัว นึง อื ตอก เฮี, “ปัว ไอม ไม่ เปอะ. ปัว เปอะ เกือฮ ป โซม ป ปอน เนิ. เอะ เอีจ โอยจ ซง่ะ มาื ยุฮ ฮุ,” อัฮ เซ ละ อื.

¹⁵ Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.

¹⁶ โยเซป โลยฮ อื, “ดัฮ เปอะ โอ เญือะ ไก มาื ยุฮ โฮ, โรวก คอง เลียง คอง ดู่ เปอะ ละ อาึ. อาึ ซ เกือฮ โรฮ ป โซม ป ปอน นึง ละ เปอะ,” อัฮ เซ ละ อื.

¹⁶ José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.

¹⁷ โม เซ โรวก เนอึม อื ละ อื. โยเซป เกือฮ เนอึม ป โซม ป ปอน ละ อื. รตู อื ละ อื ไม่ บรอง บรัง ครัก โมวก ปิ แกะ โอเอีฮ ยุฮ อื. ไน ติ เนอึม เซ โยเซป เกือฮ อื โซม เบือ คอง เลียง คอง ดู่ อื.

¹⁷ Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.

¹⁸ เนอึม ติ อื แม, ปุย ฮอยจ แม เคะ อื. อัฮ เฮี ละ อื, “เอะ เกียฮ เม่าะ โตว โซะไซญ แตะ ฮา เปอะ. มาื ยุฮ ฮุ เอีจ โอยจ. คอง เลียง คอง ดู่ เยอะ เอีจ แปน โอยจ คอง ปะ. เอะ เญือะ ไก โตว ป ติ ป เตอื ยุฮ ละ ซ เกือฮ แตะ ละ เปอะ, โนก ฮา ตัว โกะ โอะ ไม่ เบือง เญือะ เบือง ม่า ยุฮ ฮุ.

¹⁸ Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.

¹⁹ ปัว เปอะ โอ เกือฮ เอะ ยุม นึง ไปลญ แตะ, ไม่ โอ เปอะ เกือฮ รปึม ยุฮ ฮุ ฮัง เยือ. รวี เอะ เฮี ไม่ เญือะ ม่า ยุฮ ฮุ นึง ป โซม ป ปอน เนอะ. เอะ ซ ญอม แปน กวนไจ ฟาโร. ซ เกือฮ ฟาโร กุม ชิจ กุม ม่า ยุฮ แตะ. ปัว เปอะ เกือฮ เฮงาะ รโกะ เนิ เดอึม ซ เกียฮ ไอม. เกือฮ โรฮ เฮงาะ ซมา เนิ เดอึม ซ เกียฮ ซมา,” อัฮ เซ ละ อื.

¹⁹ Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.

²⁰ โยเซป รวี เนอึม เบือง ชิจ เบือง ม่า ติ เมือง อียิป เซ ละ ฟาโร เตือง โอยจ อื. โม อียิป โครยญ โฆะ ปุย จัมเปน โชะ เตะ ยุฮ แตะ นึง โซะ ไซญ ไปลญ เออึป แตะ. ลอต แปน เตะ ยุฮ ฟาโร เตือง โอยจ อื.

²⁰ Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.

²¹ ปุย ติ เมือง อียิป เซ โยเซป เกือฮ อื แปน กวนไจ ฟาโร เตือง โอยจ อื.

²¹ Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.

²² มัฮ เตะ ยุฮ โม ซตุ โน่ง ป โอ อื รวี, นึง โฮลฮ โม ซตุ เซ ป โซม ป ปอน แตะ เน่อึม นึง ฟาโร. จัมเปน โตว โชะ เตะ ยุฮ แตะ ฆาื อื.

²² As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.

²³ โยเซป อัฮ เฮี ละ โม ลัปซด่อน, “ง่อต แลน. ปเลี่ย เฮี อาึ เอีจ รวี โม เปะ ไม่ เตะ ยุฮ เปอะ ละ ฟาโร. เฮิ เฮงาะ ซมา เยอ. เกือฮ ละ เปอะ ละ ซ ซมา เปอะ.

²³ Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.

²⁴ เญือม เอีจ เฟือฮ เบระ ยุฮ เปอะ เฮงาะ โฮลฮ เปอะ พอน ปุน, ไมจ เปอะ เกือฮ ละ ฟาโร ติ ปุน. ปาวน ปุน อื เซ ไอฮ ไอฮ ละ โซม โกะ เปอะ ไม่ กวน เฌือต เปอะ เมิฮ, ละ โรฮ ละ ซมา เปอะ ง่อน,” อัฮ เซ ละ อื.

²⁴ Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.

²⁵ โม ลัปซด่อน อัฮ เฮี, “จาวไน, เอีจ โพต เปอะ เอะ เกือฮ ไอม. เอีจ ระ เนอึม กุนมุ่น ยุฮ เปอะ ละ เอะ เอ. เอะ ญอม แปน กวนไจ ยุฮ ฟาโร,” อัฮ เซ ละ โยเซป.

²⁵ “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”

²⁶ โยเซป ลอต เกือฮ อื แปน โกตไม เมือง อียิป ตอก เซ. โอเอีฮ พอน ปุน ลัง ฮอยจ ละ ฟาโร ติ ปุน. โกตไม เซ โกว ลั่ง อื ฮอยจ ปเลี่ย. มัฮ เตะ ยุฮ โม ซตุ โน่ง ป โอ โฮลฮ แปน คอง ฟาโร.

²⁶ Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.

²⁷ โม อิซราเอน อาวต เมือง อียิป นึง นาตี โกเชน นึง อื. กอย ปุ ปุ. พรุฮแพร นา เซ โฮวน.

²⁷ Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.

²⁸ ยาโคป อาวต เมือง อียิป กาว โรฮ อาแลฮ เนอึม, อาญุ ยาโคป เตือง โอยจ อื ฮาวก ติ รอย ไปล รปาวน โรฮ อาแลฮ เนอึม.

²⁸ Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.

²⁹ เญือม เอีจ ซดิ ซ ยุม อื, อิซราเอน กอก โยเซป เอีญ เคะ แตะ. อัฮ เฮี ละ อื, “อาึ ฆวต ปัว โอเอีฮ นึง เปอะ ติ เจือ. อาึง เตะ เปอะ ฆรึม รเวือง อาึ เฮี, ละ ซ ซันญา เปอะ อาึง ซโตฮ นึง โอ เปอะ ซ รมอยจ อาึ นึง เมือง อียิป เฮี.

²⁹ Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.

³⁰ อาึ ฆวต เกือฮ ปุย กลอม โรวก แตะ โอก ฮา เมือง อียิป เฮี, ละ ซ รมอยจ อื อาึ นา ก รมอยจ ปุย จัตเจือ ไพรม เมอะ,” อัฮ เซ ละ อื. โยเซป โลยฮ อื, “เออะ, ซ ยุฮ ละ เปอะ ตัม ป อัฮ เปอะ เซ,” อัฮ เซ.

³⁰ Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.

³¹ เปือะ อื อัฮ แม เฮี ละ อื, “ซันญา อาึง ไม่ เยอะ ซโตฮ โฮ,” อัฮ เซ. โยเซป ซันญา เนอึม อาึง อื ละ อื. เญือม เซ อิซราเอน นุ่ม นึง ก ไกญ เตียง ไอจ แตะ เซ, ไววอน ละ พะจาว.

³¹ “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 47 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →