Gênesis 47
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs NTLH
1 โยเซป โฮว รโฮงะ อื ละ ฟาโร ตอก เฮี, “เปือะ เกอะ ไม่ โม เอียกปุ อุ เตือง คอง เลียง คอง ดู่ อื ไม่ คาวคอง อื เตือง โอยจ อื เอีจ โอก ฮา เมือง คะนาอัน, เอีจ ฮอยจ นึง เมือง โกเชน ปเลี่ย เฮี,” อัฮ เซ ละ อื.
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 เญือม เซ โยเซป เลือก เอียกปุ แตะ พอน ปุย ตาว โรฮ อื ฮอยจ เคะ ฟาโร.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 ฟาโร ไฮมญ โม เซ, “โม เปะ มัฮ กัน ตอก เมอ กัน ริ เปอะ โซม เมอ?” อัฮ เซ ละ อื. โม เซ โลยฮ อื, “เอะ ป มัฮ กวนไจ ยุฮ เปอะ มัฮ โม ป เลียง แกะ เลียง ปิ ตอก โรฮ มะเปือะ ตะเยือะ แตะ โรฮ.
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 เอะ ปัว ฮอยจ อาวต นา เฮี ติ วัง นึง ไปลญ เนอึม เมือง คะนาอัน ปอ เอิน โอ คอง เลียง เงอะ เญือะ ไก ป โซม. ปัว เปอะ เกือฮ เอะ อาวต นึง เมือง โกเชน ดัฮ แปน โฮ,” อัฮ โรฮ เซ ละ ฟาโร.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 ฟาโร อัฮ เฮี ละ โยเซป, “เปือะ เปอะ ไม่ เอียกปุ เปอะ เอีจ ฮอยจ เคะ เปอะ.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 ติ เมือง อียิป เฮี อาึ คัต โตว ฮา อื ติ โดฮ เนอึม. เกือฮ อาวต นึง เมือง โกเชน เซ. เกือฮ โรฮ ไอฮ นาตี ก ตึก นึง ไมจ แตะ นึง อื. ดัฮ ไก โม ป ไมจ พันญา ฮา ปุย ไฮญ นึง อื, เกือฮ โรฮ โม เซ แลน แก คอง เลียง ยุฮ อาึ ไม่ อื,” อัฮ เซ.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 ฟวยจ เซ โยเซป ตาว ยาโคป ป มัฮ เปือะ แตะ เซ ฮอยจ โรฮ เคะ ฟาโร. ยาโคป ปิฮ มุ่น ละ อื.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 ฟาโร ไฮมญ อื, “ไก ซดุ เนอึม อาญุ เปอะ?” อัฮ เซ ละ อื.
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 ยาโคป โลยฮ อื, “เอีจ ไก ติ รอย ไปล ง่วย เนอึม อาึ มัฮ ปุย โอ ไก เญือะ อาวต คราว โซม นึง ปลัฮเตะ เฮี, ไม่ โฮว ไป โฮว มา ลอป แตะ. อาญุ อาึ เงี่ยง นึง อาวต ลอป ไม่ เม่ะมั่ก แตะ. ลั่ง เลี่ญ โตว อาวต ตอก จัตเจือ ไพรม เมอะ ป โฮว ไป โฮว มา นึง ปลัฮเตะ โฆะ,” อัฮ เซ.
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 เญือม เซ ยาโคป ปิฮ แม มุ่น ละ ฟาโร. ฟวยจ เซ เอีญ ฮา อื.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 โยเซป ซาวป ก อาวต เปือะ แตะ ไม่ โม เอียกปุ แตะ, เกือฮ อื แปน คอง อื ละ ซ โฮลฮ อื อาวต ลอป นึง. มัฮ เตะ ตึก นึง ไมจ แตะ นึง นาตี ย่วง ราเมเซต นา ก โฮลฮ อื อาวต ตัม รซอม ดวน ฟาโร แตะ เซ.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 โยเซป เกือฮ ป โซม ป ปอน ละ เญือะ เปือะ แตะ ไม่ โม เอียกปุ แตะ ตัม เมาะ โฮวน เมาะ รมัฮ กวน อื เตือง โอยจ อื.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 เญือม เซ ปุย โครยญ โดฮ อาวต ตื ไม่ ไปลญ เออึป แควะ คัต แตะ. ปุย เมือง อียิป ไม่ เมือง คะนาอัน รเกือะ ชุมเรียง ฆาื อื.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 เญือม ฮอยจ รวี ปุย เฮงาะ รโกะ นึง อื, โยเซป ตาว มาื ฮอยจ ละ เญือะ กซัต เตือง โอยจ อื.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 เญือม เอีจ โอยจ มาื เมือง อียิป ไม่ เมือง คะนาอัน เนอ, โม อียิป ฮอยจ เคะ โยเซป. ปัว นึง อื ตอก เฮี, “ปัว ไอม ไม่ เปอะ. ปัว เปอะ เกือฮ ป โซม ป ปอน เนิ. เอะ เอีจ โอยจ ซง่ะ มาื ยุฮ ฮุ,” อัฮ เซ ละ อื.
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 โยเซป โลยฮ อื, “ดัฮ เปอะ โอ เญือะ ไก มาื ยุฮ โฮ, โรวก คอง เลียง คอง ดู่ เปอะ ละ อาึ. อาึ ซ เกือฮ โรฮ ป โซม ป ปอน นึง ละ เปอะ,” อัฮ เซ ละ อื.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 โม เซ โรวก เนอึม อื ละ อื. โยเซป เกือฮ เนอึม ป โซม ป ปอน ละ อื. รตู อื ละ อื ไม่ บรอง บรัง ครัก โมวก ปิ แกะ โอเอีฮ ยุฮ อื. ไน ติ เนอึม เซ โยเซป เกือฮ อื โซม เบือ คอง เลียง คอง ดู่ อื.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 เนอึม ติ อื แม, ปุย ฮอยจ แม เคะ อื. อัฮ เฮี ละ อื, “เอะ เกียฮ เม่าะ โตว โซะไซญ แตะ ฮา เปอะ. มาื ยุฮ ฮุ เอีจ โอยจ. คอง เลียง คอง ดู่ เยอะ เอีจ แปน โอยจ คอง ปะ. เอะ เญือะ ไก โตว ป ติ ป เตอื ยุฮ ละ ซ เกือฮ แตะ ละ เปอะ, โนก ฮา ตัว โกะ โอะ ไม่ เบือง เญือะ เบือง ม่า ยุฮ ฮุ.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 ปัว เปอะ โอ เกือฮ เอะ ยุม นึง ไปลญ แตะ, ไม่ โอ เปอะ เกือฮ รปึม ยุฮ ฮุ ฮัง เยือ. รวี เอะ เฮี ไม่ เญือะ ม่า ยุฮ ฮุ นึง ป โซม ป ปอน เนอะ. เอะ ซ ญอม แปน กวนไจ ฟาโร. ซ เกือฮ ฟาโร กุม ชิจ กุม ม่า ยุฮ แตะ. ปัว เปอะ เกือฮ เฮงาะ รโกะ เนิ เดอึม ซ เกียฮ ไอม. เกือฮ โรฮ เฮงาะ ซมา เนิ เดอึม ซ เกียฮ ซมา,” อัฮ เซ ละ อื.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 โยเซป รวี เนอึม เบือง ชิจ เบือง ม่า ติ เมือง อียิป เซ ละ ฟาโร เตือง โอยจ อื. โม อียิป โครยญ โฆะ ปุย จัมเปน โชะ เตะ ยุฮ แตะ นึง โซะ ไซญ ไปลญ เออึป แตะ. ลอต แปน เตะ ยุฮ ฟาโร เตือง โอยจ อื.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 ปุย ติ เมือง อียิป เซ โยเซป เกือฮ อื แปน กวนไจ ฟาโร เตือง โอยจ อื.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 มัฮ เตะ ยุฮ โม ซตุ โน่ง ป โอ อื รวี, นึง โฮลฮ โม ซตุ เซ ป โซม ป ปอน แตะ เน่อึม นึง ฟาโร. จัมเปน โตว โชะ เตะ ยุฮ แตะ ฆาื อื.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 โยเซป อัฮ เฮี ละ โม ลัปซด่อน, “ง่อต แลน. ปเลี่ย เฮี อาึ เอีจ รวี โม เปะ ไม่ เตะ ยุฮ เปอะ ละ ฟาโร. เฮิ เฮงาะ ซมา เยอ. เกือฮ ละ เปอะ ละ ซ ซมา เปอะ.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 เญือม เอีจ เฟือฮ เบระ ยุฮ เปอะ เฮงาะ โฮลฮ เปอะ พอน ปุน, ไมจ เปอะ เกือฮ ละ ฟาโร ติ ปุน. ปาวน ปุน อื เซ ไอฮ ไอฮ ละ โซม โกะ เปอะ ไม่ กวน เฌือต เปอะ เมิฮ, ละ โรฮ ละ ซมา เปอะ ง่อน,” อัฮ เซ ละ อื.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 โม ลัปซด่อน อัฮ เฮี, “จาวไน, เอีจ โพต เปอะ เอะ เกือฮ ไอม. เอีจ ระ เนอึม กุนมุ่น ยุฮ เปอะ ละ เอะ เอ. เอะ ญอม แปน กวนไจ ยุฮ ฟาโร,” อัฮ เซ ละ โยเซป.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 โยเซป ลอต เกือฮ อื แปน โกตไม เมือง อียิป ตอก เซ. โอเอีฮ พอน ปุน ลัง ฮอยจ ละ ฟาโร ติ ปุน. โกตไม เซ โกว ลั่ง อื ฮอยจ ปเลี่ย. มัฮ เตะ ยุฮ โม ซตุ โน่ง ป โอ โฮลฮ แปน คอง ฟาโร.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 โม อิซราเอน อาวต เมือง อียิป นึง นาตี โกเชน นึง อื. กอย ปุ ปุ. พรุฮแพร นา เซ โฮวน.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 ยาโคป อาวต เมือง อียิป กาว โรฮ อาแลฮ เนอึม, อาญุ ยาโคป เตือง โอยจ อื ฮาวก ติ รอย ไปล รปาวน โรฮ อาแลฮ เนอึม.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 เญือม เอีจ ซดิ ซ ยุม อื, อิซราเอน กอก โยเซป เอีญ เคะ แตะ. อัฮ เฮี ละ อื, “อาึ ฆวต ปัว โอเอีฮ นึง เปอะ ติ เจือ. อาึง เตะ เปอะ ฆรึม รเวือง อาึ เฮี, ละ ซ ซันญา เปอะ อาึง ซโตฮ นึง โอ เปอะ ซ รมอยจ อาึ นึง เมือง อียิป เฮี.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 อาึ ฆวต เกือฮ ปุย กลอม โรวก แตะ โอก ฮา เมือง อียิป เฮี, ละ ซ รมอยจ อื อาึ นา ก รมอยจ ปุย จัตเจือ ไพรม เมอะ,” อัฮ เซ ละ อื. โยเซป โลยฮ อื, “เออะ, ซ ยุฮ ละ เปอะ ตัม ป อัฮ เปอะ เซ,” อัฮ เซ.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 เปือะ อื อัฮ แม เฮี ละ อื, “ซันญา อาึง ไม่ เยอะ ซโตฮ โฮ,” อัฮ เซ. โยเซป ซันญา เนอึม อาึง อื ละ อื. เญือม เซ อิซราเอน นุ่ม นึง ก ไกญ เตียง ไอจ แตะ เซ, ไววอน ละ พะจาว.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.