Gênesis 47
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs ARA
1 โยเซป โฮว รโฮงะ อื ละ ฟาโร ตอก เฮี, “เปือะ เกอะ ไม่ โม เอียกปุ อุ เตือง คอง เลียง คอง ดู่ อื ไม่ คาวคอง อื เตือง โอยจ อื เอีจ โอก ฮา เมือง คะนาอัน, เอีจ ฮอยจ นึง เมือง โกเชน ปเลี่ย เฮี,” อัฮ เซ ละ อื.
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 เญือม เซ โยเซป เลือก เอียกปุ แตะ พอน ปุย ตาว โรฮ อื ฮอยจ เคะ ฟาโร.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 ฟาโร ไฮมญ โม เซ, “โม เปะ มัฮ กัน ตอก เมอ กัน ริ เปอะ โซม เมอ?” อัฮ เซ ละ อื. โม เซ โลยฮ อื, “เอะ ป มัฮ กวนไจ ยุฮ เปอะ มัฮ โม ป เลียง แกะ เลียง ปิ ตอก โรฮ มะเปือะ ตะเยือะ แตะ โรฮ.
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 เอะ ปัว ฮอยจ อาวต นา เฮี ติ วัง นึง ไปลญ เนอึม เมือง คะนาอัน ปอ เอิน โอ คอง เลียง เงอะ เญือะ ไก ป โซม. ปัว เปอะ เกือฮ เอะ อาวต นึง เมือง โกเชน ดัฮ แปน โฮ,” อัฮ โรฮ เซ ละ ฟาโร.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 ฟาโร อัฮ เฮี ละ โยเซป, “เปือะ เปอะ ไม่ เอียกปุ เปอะ เอีจ ฮอยจ เคะ เปอะ.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 ติ เมือง อียิป เฮี อาึ คัต โตว ฮา อื ติ โดฮ เนอึม. เกือฮ อาวต นึง เมือง โกเชน เซ. เกือฮ โรฮ ไอฮ นาตี ก ตึก นึง ไมจ แตะ นึง อื. ดัฮ ไก โม ป ไมจ พันญา ฮา ปุย ไฮญ นึง อื, เกือฮ โรฮ โม เซ แลน แก คอง เลียง ยุฮ อาึ ไม่ อื,” อัฮ เซ.
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 ฟวยจ เซ โยเซป ตาว ยาโคป ป มัฮ เปือะ แตะ เซ ฮอยจ โรฮ เคะ ฟาโร. ยาโคป ปิฮ มุ่น ละ อื.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 ฟาโร ไฮมญ อื, “ไก ซดุ เนอึม อาญุ เปอะ?” อัฮ เซ ละ อื.
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 ยาโคป โลยฮ อื, “เอีจ ไก ติ รอย ไปล ง่วย เนอึม อาึ มัฮ ปุย โอ ไก เญือะ อาวต คราว โซม นึง ปลัฮเตะ เฮี, ไม่ โฮว ไป โฮว มา ลอป แตะ. อาญุ อาึ เงี่ยง นึง อาวต ลอป ไม่ เม่ะมั่ก แตะ. ลั่ง เลี่ญ โตว อาวต ตอก จัตเจือ ไพรม เมอะ ป โฮว ไป โฮว มา นึง ปลัฮเตะ โฆะ,” อัฮ เซ.
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 เญือม เซ ยาโคป ปิฮ แม มุ่น ละ ฟาโร. ฟวยจ เซ เอีญ ฮา อื.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 โยเซป ซาวป ก อาวต เปือะ แตะ ไม่ โม เอียกปุ แตะ, เกือฮ อื แปน คอง อื ละ ซ โฮลฮ อื อาวต ลอป นึง. มัฮ เตะ ตึก นึง ไมจ แตะ นึง นาตี ย่วง ราเมเซต นา ก โฮลฮ อื อาวต ตัม รซอม ดวน ฟาโร แตะ เซ.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 โยเซป เกือฮ ป โซม ป ปอน ละ เญือะ เปือะ แตะ ไม่ โม เอียกปุ แตะ ตัม เมาะ โฮวน เมาะ รมัฮ กวน อื เตือง โอยจ อื.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 เญือม เซ ปุย โครยญ โดฮ อาวต ตื ไม่ ไปลญ เออึป แควะ คัต แตะ. ปุย เมือง อียิป ไม่ เมือง คะนาอัน รเกือะ ชุมเรียง ฆาื อื.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 เญือม ฮอยจ รวี ปุย เฮงาะ รโกะ นึง อื, โยเซป ตาว มาื ฮอยจ ละ เญือะ กซัต เตือง โอยจ อื.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 เญือม เอีจ โอยจ มาื เมือง อียิป ไม่ เมือง คะนาอัน เนอ, โม อียิป ฮอยจ เคะ โยเซป. ปัว นึง อื ตอก เฮี, “ปัว ไอม ไม่ เปอะ. ปัว เปอะ เกือฮ ป โซม ป ปอน เนิ. เอะ เอีจ โอยจ ซง่ะ มาื ยุฮ ฮุ,” อัฮ เซ ละ อื.
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 โยเซป โลยฮ อื, “ดัฮ เปอะ โอ เญือะ ไก มาื ยุฮ โฮ, โรวก คอง เลียง คอง ดู่ เปอะ ละ อาึ. อาึ ซ เกือฮ โรฮ ป โซม ป ปอน นึง ละ เปอะ,” อัฮ เซ ละ อื.
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 โม เซ โรวก เนอึม อื ละ อื. โยเซป เกือฮ เนอึม ป โซม ป ปอน ละ อื. รตู อื ละ อื ไม่ บรอง บรัง ครัก โมวก ปิ แกะ โอเอีฮ ยุฮ อื. ไน ติ เนอึม เซ โยเซป เกือฮ อื โซม เบือ คอง เลียง คอง ดู่ อื.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 เนอึม ติ อื แม, ปุย ฮอยจ แม เคะ อื. อัฮ เฮี ละ อื, “เอะ เกียฮ เม่าะ โตว โซะไซญ แตะ ฮา เปอะ. มาื ยุฮ ฮุ เอีจ โอยจ. คอง เลียง คอง ดู่ เยอะ เอีจ แปน โอยจ คอง ปะ. เอะ เญือะ ไก โตว ป ติ ป เตอื ยุฮ ละ ซ เกือฮ แตะ ละ เปอะ, โนก ฮา ตัว โกะ โอะ ไม่ เบือง เญือะ เบือง ม่า ยุฮ ฮุ.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 ปัว เปอะ โอ เกือฮ เอะ ยุม นึง ไปลญ แตะ, ไม่ โอ เปอะ เกือฮ รปึม ยุฮ ฮุ ฮัง เยือ. รวี เอะ เฮี ไม่ เญือะ ม่า ยุฮ ฮุ นึง ป โซม ป ปอน เนอะ. เอะ ซ ญอม แปน กวนไจ ฟาโร. ซ เกือฮ ฟาโร กุม ชิจ กุม ม่า ยุฮ แตะ. ปัว เปอะ เกือฮ เฮงาะ รโกะ เนิ เดอึม ซ เกียฮ ไอม. เกือฮ โรฮ เฮงาะ ซมา เนิ เดอึม ซ เกียฮ ซมา,” อัฮ เซ ละ อื.
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 โยเซป รวี เนอึม เบือง ชิจ เบือง ม่า ติ เมือง อียิป เซ ละ ฟาโร เตือง โอยจ อื. โม อียิป โครยญ โฆะ ปุย จัมเปน โชะ เตะ ยุฮ แตะ นึง โซะ ไซญ ไปลญ เออึป แตะ. ลอต แปน เตะ ยุฮ ฟาโร เตือง โอยจ อื.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 ปุย ติ เมือง อียิป เซ โยเซป เกือฮ อื แปน กวนไจ ฟาโร เตือง โอยจ อื.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 มัฮ เตะ ยุฮ โม ซตุ โน่ง ป โอ อื รวี, นึง โฮลฮ โม ซตุ เซ ป โซม ป ปอน แตะ เน่อึม นึง ฟาโร. จัมเปน โตว โชะ เตะ ยุฮ แตะ ฆาื อื.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 โยเซป อัฮ เฮี ละ โม ลัปซด่อน, “ง่อต แลน. ปเลี่ย เฮี อาึ เอีจ รวี โม เปะ ไม่ เตะ ยุฮ เปอะ ละ ฟาโร. เฮิ เฮงาะ ซมา เยอ. เกือฮ ละ เปอะ ละ ซ ซมา เปอะ.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 เญือม เอีจ เฟือฮ เบระ ยุฮ เปอะ เฮงาะ โฮลฮ เปอะ พอน ปุน, ไมจ เปอะ เกือฮ ละ ฟาโร ติ ปุน. ปาวน ปุน อื เซ ไอฮ ไอฮ ละ โซม โกะ เปอะ ไม่ กวน เฌือต เปอะ เมิฮ, ละ โรฮ ละ ซมา เปอะ ง่อน,” อัฮ เซ ละ อื.
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 โม ลัปซด่อน อัฮ เฮี, “จาวไน, เอีจ โพต เปอะ เอะ เกือฮ ไอม. เอีจ ระ เนอึม กุนมุ่น ยุฮ เปอะ ละ เอะ เอ. เอะ ญอม แปน กวนไจ ยุฮ ฟาโร,” อัฮ เซ ละ โยเซป.
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 โยเซป ลอต เกือฮ อื แปน โกตไม เมือง อียิป ตอก เซ. โอเอีฮ พอน ปุน ลัง ฮอยจ ละ ฟาโร ติ ปุน. โกตไม เซ โกว ลั่ง อื ฮอยจ ปเลี่ย. มัฮ เตะ ยุฮ โม ซตุ โน่ง ป โอ โฮลฮ แปน คอง ฟาโร.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 โม อิซราเอน อาวต เมือง อียิป นึง นาตี โกเชน นึง อื. กอย ปุ ปุ. พรุฮแพร นา เซ โฮวน.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 ยาโคป อาวต เมือง อียิป กาว โรฮ อาแลฮ เนอึม, อาญุ ยาโคป เตือง โอยจ อื ฮาวก ติ รอย ไปล รปาวน โรฮ อาแลฮ เนอึม.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 เญือม เอีจ ซดิ ซ ยุม อื, อิซราเอน กอก โยเซป เอีญ เคะ แตะ. อัฮ เฮี ละ อื, “อาึ ฆวต ปัว โอเอีฮ นึง เปอะ ติ เจือ. อาึง เตะ เปอะ ฆรึม รเวือง อาึ เฮี, ละ ซ ซันญา เปอะ อาึง ซโตฮ นึง โอ เปอะ ซ รมอยจ อาึ นึง เมือง อียิป เฮี.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 อาึ ฆวต เกือฮ ปุย กลอม โรวก แตะ โอก ฮา เมือง อียิป เฮี, ละ ซ รมอยจ อื อาึ นา ก รมอยจ ปุย จัตเจือ ไพรม เมอะ,” อัฮ เซ ละ อื. โยเซป โลยฮ อื, “เออะ, ซ ยุฮ ละ เปอะ ตัม ป อัฮ เปอะ เซ,” อัฮ เซ.
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 เปือะ อื อัฮ แม เฮี ละ อื, “ซันญา อาึง ไม่ เยอะ ซโตฮ โฮ,” อัฮ เซ. โยเซป ซันญา เนอึม อาึง อื ละ อื. เญือม เซ อิซราเอน นุ่ม นึง ก ไกญ เตียง ไอจ แตะ เซ, ไววอน ละ พะจาว.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.