Gênesis 44
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs NTLH
1 โยเซป บระ ซตอก กวนไจ แตะ ตอก เฮี, “ดุฮ เฮงาะ โตะ ฮาื ยุฮ โม เซ ปอ นาวก อื, เตอึม เมาะ เกียฮ โรวก อื. ฟวยจ เซ ดุฮ แม มาื งวยฮ เฮงาะ เซ โตะ มวยญ ฮาื ยุฮ อื โครยญ โฆะ อื.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 ฟวยจ เซ อาึง จอก มาื ยุฮ อาึ อื นึง โตะ ฮาื เฮงาะ ยุฮ ปุ รเคะ ปุย เซ. อาึง ดิ ไม่ มาื งวยฮ เฮงาะ ยุฮ อื เซ,” อัฮ เซ ละ อื. ปุย เซ ยุฮ เนอึม อื ตอก เซ.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 เมือ กซะ งาวป อื ปุย พลวย โม เซ เอีญ ไม่ บรัง ยุฮ อื.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 เญือม เอีจ เอีญ อื โปน เวียง เซ เญี่ยะ อา, โยเซป ดวน กวนไจ อาวต เญือะ แตะ เซ ซไจ โฮว อาื โม เซ. ดัฮ เอีจ เครอึป อื ดวน อื อัฮ เฮี ละ อื, “โม เปะ เกียฮ ยุฮ โน่ง เปอะ ป ฆอก ละ เอะ เตือง ยุฮ เอะ ป ไมจ ละ เปอะ เมอ?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 เมอยุ บระ เปอะ จอก มาื ยุฮ ปอเลียง อาึ อื? มัฮ จอก ญุ อื รอาวม. มัฮ โรฮ จอก โกว อื ละ ซโปก แตะ. เอีจ ระ เนอึม พิต ป ยุฮ โม เปะ เอ,” ดวน อื อัฮ เซ ละ อื.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 เญือม เอีจ เครอึป อื โม เซ, กวนไจ เซ อัฮ เนอึม อื ละ อื ตัม รซอม เซ.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 โม เซ โลยฮ อื, “จาวไน, เมอยุ อัฮ เปอะ โอเอีฮ ตอก เซ ละ เอะ เอ? เอะ ป มัฮ กวนไจ ปุย โจฮ เปอะ แจง แน แมน กุน นึง โอ แตะ ยุฮ โอเอีฮ ตอก เซ.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 เอีจ ยุ เปอะ ไอฮ โรวก เอะ รแม่ มาื ยุ แตะ นึง มวยญ ฮาื ยุฮ ฮุ เซ ละ เปอะ เน่อึม นึง เมือง คะนาอัน เนอ. อัม เง่าะ เซ ซ บระ ลั่ง เอะ ไคร มาื อาวต เญือะ ปอเลียง เปอะ?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 ดัฮ เปอะ ยุ ไก อื ไม่ เอะ ติ ปุย ไก นึง ป ออฮ ป เอีฮ ญุ่ก, เกือฮ ปุย เซ ลอก ตุต ฮอยจ ละ ยุม แตะ. เอะ เตือง โอยจ เจอ ซ ญอม โรฮ แปน ครา เปอะ ไม่ อื,” อัฮ เซ ละ อื.
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 ปุย เซ โลยฮ อื, “ปุก โรฮ ป อัฮ เปอะ เซ. เกือฮ แปน ตอก อัฮ เปอะ เซ เมิฮ. ไก จอก เซ ไม่ ป ออฮ ปุย เซ ซ แปน ครา อาึ. ปุย ไฮญ นึง อื ซ ลอก โตว ตุต แตะ,” อัฮ เซ ละ อื.
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 โม เซ ซไจ โปต รตัง บรัง ยุฮ แตะ ฆาื อื ลังเตะ. กัฮ โม่ะ ปุก ฮาื ยุฮ แตะ โครยญ โฆะ แตะ.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 กวนไจ อาวต เญือะ โยเซป เซ ซาวป แลน ที อื นึง ฮาื ยุฮ โม เซ, เน่อึม นึง เอียกระ ปุย ฮอยจ ละ ปุ รเคะ ปุย นึง อื. ยุ จอก เซ นึง ฮาื ยุฮ เบ่นยามิน.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 โม เอียกปุ อื เซ แจฮ ไอฮ เครอึง แตะ นึง ตุก รพาวม แตะ. ตัง แม เฮงาะ นึง รตัง บรัง เซ. แม แม ไม่ อื ฮอยจ โตะ เวียง.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 เญือม ฮอยจ ยูด่า ไม่ โม เอียกปุ แตะ นึง เญือะ อื เซ, โยเซป อาวต ลั่ง นึง เญือะ แตะ. โม เซ นุ่ม ติ แตะ ปอ จิ ไกญ แตะ เตะ ซองนา อื.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 โยเซป ไฮมญ อื, “เมอ ป ริ โม เปะ ยุฮ ฮู? อัม มัฮ โอ เปอะ ยุง มัฮ อาึ ปุย เกียฮ ยุง โอเอีฮ เบือ ซโปก แตะ?” เคียต อัฮ เซ ละ อื.
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 ยูด่า โลยฮ อื, “จาวไน, เอะ ซ เกียฮ กัฮ ลั่ง ติ แตะ ตอก เมอ? เญือะ เกียฮ อัฮ โตว ติ แตะ โอ พิต. เญือะ เกียฮ เก โตว เปอะ. พะจาว เอีจ เกือฮ อื โอก มั่ป ยุฮ ฮุ. ปเลี่ย เอะ ญอม แปน ครา เปอะ เตือง โอยจ แตะ เตือง ป ยุ เปอะ ไก จอก นึง รบุยฮ อื ไม่ โม เอะ เตือง โอยจ เจอะ,” อัฮ เซ ละ อื.
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 โยเซป อัฮ เฮี, “แปน โตว ตอก เซ. อาึ เกียฮ ยุฮ โตว ป โอ ซื ตอก เซ. ป ซ โฮลฮ แปน ครา อาึ อื มัฮ ป ยุ ปุย ไก จอก เซ นึง โตะ ฮาื อื ติ ปุย โน่ง. ปุย ไฮญ ซ เกือฮ เอีญ ไมจ เอีญ มวน เคะ เปือะ เปอะ,” อัฮ เซ ละ อื.
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 เญือม เซ ยูด่า เลียก ซดิ ไม่ อื. อัฮ เฮี, “จาวไน, อาึ ป มัฮ กวนไจ ปุย โจฮ ยุฮ เปอะ ปัว ลปุง ไม่ เปอะ ติ มวยญ. ปัว เปอะ โอ รอก พาวม นึง อาึ. ปะ เอีจ เมาะ โรฮ เปอะ ฟาโร เนิ.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 จาวไน, ปะ เอีจ ไฮมญ เปอะ เอะ ตอก เฮี, ‘เปือะ เปอะ ไม่ ปุ เปอะ อัม ไก ลั่ง?’ อัฮ เปอะ เซ เนิ.
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 เอะ เอีจ รโฮงะ ละ เปอะ เอีจ กวต เปือะ เกอะ. อัฮ ติ แตะ ไก ปุ ละ เปอะ ติ, ป เกิต ละ เปือะ เกอะ เญือม เอีจ กวต อื. เอียก ทัต ปุย เซ เอีจ ยุม. มัฮ ลั่ง ปุ เฮี เยอะ โน่ง ป ไอม นึง อื กวน ติ มะ เซ. เปือะ เกอะ ฮรัก เนอึม อื, เอะ เอีจ อัฮ เซ ละ เปอะ.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 “จาวไน, ปะ ดวน เปอะ เอะ โรวก ปุ รเคะ แตะ เซ ฮอยจ เคะ เปอะ นา เฮี ละ ซ โฮลฮ เปอะ ยุ.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 เอะ เอีจ รโฮงะ ละ เปอะ โอ ปุย เซ เกียฮ โอก ฮา เปือะ เกอะ, นึง ฮอ แตะ นึง ซ ยุม เปือะ เกอะ ฆาื อื.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 เญือม เซ ปะ อัฮ เปอะ เฮี เนิ, ‘ซ โฮลฮ เปอะ โตว ยุ นา อาึ แม ดัฮ ปุ รเคะ เปอะ โอ ฮอยจ ไม่ เปอะ,’ อัฮ เปอะ เซ เนิ.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 เญือม เอีจ ฮอยจ เคะ เปือะ เกอะ เอะ อู ละ อื ป อัฮ เปอะ เนิ เซ.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 “กังเคะ เอ เปือะ เกอะ ดวน เอะ โฮว รวี แม เฮงาะ รโกะ เญี่ยะ.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 เอะ อัฮ ติ แตะ โอ เกียฮ โฮว ละ ดัฮ ปุ รเคะ เอะ โอ ฮอยจ ไม่ เยอะ. ดัฮ โอ ฮอยจ ไม่ เอะ โฮ, เอะ อัฮ ติ แตะ โอ เญาะ ซ โฮลฮ ยุ นา ปะ ละ เปือะ เกอะ.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 “เปือะ เกอะ อัฮ เฮี เนิ, ‘โม เปะ เอีจ ยุง เปอะ, ราเชน ปรโปวน เญือะ อาึ ไก กวน ลอา โน่ง.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 เอีจ ไฆร ติ. ตึน ซ มัฮ เกียต กุก โกะพริ อื. อาึ ลอต โอ เญือะ โฮลฮ ยุ.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 ดัฮ เปอะ ตุย แม ปุย เฮี ฮา เยอะ ดัฮ เกิต แม ป โอ ไมจ ละ โฮ, อาึ เตอ มัฮ ตะ กวต, ตึน ซ ยุม เนอึม นึง ตุก รพาวม แตะ,’ อัฮ เซ เนิ เปือะ เกอะ.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
32 โนก ฮา เซ อาึ เอีจ ลัปลอง เงอะ ละ เปือะ เกอะ นึง ซ ตาว แม แตะ ปุ แตะ เฮี ละ อื. อาึ เอีจ อัฮ ติ แตะ ซ ญอม ลอก ตุต นึง ติ เจน ไอม แตะ ดัฮ อาึ โอ เอีญ ตาว แม ละ เปือะ เกอะ โฮ.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 “จาวไน, ปัว เปอะ เกือฮ อาึ อาวต ไม่ เปอะ. อาึ ซ ญอม แปน ครา เปอะ ตัง กวนดุ เซ. ปัว จาวไน เกือฮ อื เอีญ ไม่ โม เอียกปุ อื เซ.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 อาึ อัม เกียฮ เอีญ เคะ เปือะ เกอะ ดัฮ กวนดุ เซ โอ เอีญ ไม่ เยอะ โฮ? อาึ ซ ปุน ยุ โตว อาวต เปือะ เกอะ ไม่ รพาวม ตุก ลัมเลือ แตะ ตอก เซ แม,” อัฮ เซ ละ โยเซป ยูด่า เยอ.
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.