Gênesis 37
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs ARC
1 ยาโคป อาวต แนฮ นึง เมือง คะนาอัน, ป มัฮ เมือง อาวต เปือะ แตะ เซ.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 ไลลวง เญือะ ยาโคป มัฮ ตอก เฮี. โยเซป เญือม ไก อาญุ อื กาว โรฮ อาแลฮ เนอึม เมอ, เลียง ดิ แกะ ไม่ โม เอียกปุ แตะ ป มัฮ กวน บิ่นฮา ไม่ ซีละปา, ปรโปวน แตวะ เญือะ เปือะ แตะ เซ. กอ เอีญ อู ไลลวง กัน ฆอก ป ยุฮ โม เอียกปุ แตะ เซ ละ เปือะ แตะ.
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 ป มัฮ ยาโคป ฮรัก โยเซป ฮา กวน ไฮญ แตะ นึง เกิต อื เญือม เอีจ กวต แตะ. ยุฮ ลปิ ลั่ง เตะ ดา ละ โยเซป.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 โม เอียกปุ อื เญือม ยุ อื ฮรัก เปือะ แตะ โยเซป ตอก เซ, เกละยุ โยเซป ฆาื อื. เญือะ ญอม โตว ลปุง ไมจ ไม่ อื เฟือฮ.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 — ausente —
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 — ausente —
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 — ausente —
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 โม เอียกปุ อื เซ อัฮ เฮี, “ปะ อัม มัฮ อัฮ เปอะ ติ แตะ ซ โฮลฮ ตัตเตียง เอะ ตอก กซัต โฮ?” อัฮ เซ ละ อื. เญือม อู โยเซป ไลลวง รโมะ แตะ เซ, โม เอียกปุ อื เซ โฮว ละ เกละ แตะ ยุ โยเซป ฆาื อื.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 ฟวยจ เซ โยเซป รโมะ แม ติ โฮน. อู แม โรฮ อื ละ โม เอียกระ เอียกตุ แตะ. อัฮ เฮี ละ อื, “ง่อต เมอะ, อาึ เอีจ รโมะ แม ติ โฮน. อาึ รโมะ ยุ ซเงะ ไม่ เคิ ไม่ ซโมยญ กาว โรฮ ติ โนง, ฮอยจ นุ่ม ไว อาึ เตือง โอยจ อื,” อัฮ เซ ละ อื.
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 เญือม รไปฮ อื ละ เปือะ แตะ, เปือะ อื ริ คัต อื. “มัฮ ตอก เมอ ตอก โอวน รโมะ เปอะ เซ? อาึ ไม่ มะ เปอะ ไม่ เอียกระ เอียกตุ เปอะ อัม มัฮ ซ โฮลฮ นุ่ม ไว ปะ?” อัฮ เซ ละ อื.
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 โม เอียกปุ อื เซ วัว ป อัฮ โยเซป เซ รพาวม อื. เปือะ อื ปังเมอ ไตม อาึง ไล เซ โตะ รพาวม แตะ.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 ติ โฮน อื โม เอียกระ เอียกตุ โยเซป เซ โฮว เลียง แกะ ยุฮ เปือะ แตะ โบ ย่วง เชเคม.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 อิซราเอน อัฮ เฮี ละ โยเซป, “โม เอียกระ เอียกตุ เปอะ โฮว เลียง แกะ นึง นาตี ย่วง เชเคม. อาึ ฆวต เกือฮ ปะ โฮว เคะ อื นา เซ โอะ,” อัฮ เซ. “เออะ,” อัฮ เซ ละ อื โยเซป เปอ.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 เปือะ อื อัฮ แม เฮี ละ อื, “โฮว โพก แลน โม เอียกระ เอียกตุ เปอะ. อัม อาวต ตื ไม่ กอ บาึง แตะ เตือง แกะ แลน อื เซ? ฟวยจ เซ เอีญ อู ละ อาึ,” อัฮ เซ ละ อื. เญือม ดวน อื โยเซป โฮว ตอก เซ, ปุก เญือม อาวต อื นึง ลโลวง เฮปโรน. โยเซป โฮว เนอึม ฆาื อื ฮอยจ ย่วง เชเคม เซ.
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 ไก ปรเมะ ติ, รโตฮ ยุ โฮว ไป โฮว มา โยเซป โตะ ลโลวง เซ. ปรเมะ เซ ไฮมญ อื, “เมอ ซาวป เปอะ?” อัฮ เซ ละ อื.
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 โยเซป โลยฮ อื ตอก เฮี, “โฮว ซาวป โม เอียกปุ แตะ. โม เปะ อัม ยุ เปอะ นา ก เลียง อื แกะ ยุฮ แตะ?” อัฮ เซ.
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 ปุย เซ อัฮ เฮี, “เอีจ โฮว ฮา นา เฮี. อาึ ฮมอง อู อื ลอก ซ โฮว แตะ ย่วง โด่ทัน,” อัฮ เซ ละ อื.
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 โม เซ ชวน โยเซป เญือม อาวต ลั่ง อื ก ซไง อื. ง่อต ดิ ตอก ซ ยุฮ แตะ ยุม ไม่ อื.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 อัฮ เฮี ละ ปุ แตะ, “ตึต แตะ. ปุย กอ รโมะ ลัมเลือ โฮ เอีจ ฮอยจ.
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 ไมจ เอะ เรอึม ปุ แตะ. ยุฮ แปฮ ยุม ไม่. น่าึก โปวฮ โตะ นัมโม่ ซออฮ ติ โดฮ. ฟวยจ เซ ซ อัฮ มัฮ ยุม อื นึง เกียต โกะพริ แตะ. มอง แลน ป ซ เกิต นึง รโมะ รมาว อื เซ,” อัฮ เซ ละ ปุ แตะ.
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 เญือม ฮมอง รูเบ่น ป อัฮ อื เซ, ง่อต ตอก ซ เกือฮ แตะ โยเซป โปน ฮา กัน ฆอก ตะ ปุย ยุฮ ละ อื เซ. อัฮ เฮี ฆาื อื, “ไมจ โตว เอะ ยุฮ ยุม ไม่.
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 โฮมวต คัง ฮา อื โตะ นัมโม่ ซออฮ เฮี, ปังเมอ โอ เยอะ ไมจ ยุฮ ป โซะ ละ เนะซอัง อื,” อัฮ เซ. ป อัฮ อื ตอก เซ ฆาื อื มัฮ ตะ อื เรอึม เกือฮ โอก. ตะ ตาว แม อื ละ เปือะ แตะ.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 — ausente —
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 — ausente —
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 ฟวยจ เซ โม เซ งาวม โซม. ลไล โซม อื เซ ชวน ฮอยจ โม อิชมาเอน ติ มู ฮอยจ ไม่ อุต ยุฮ แตะ. ตัง โรวก ป ซออย ฮงาื ไม่ เยื่อ ปุยฮ โคะ ไม่ เฮลาะ โคะ ชะโมต ละ ซ โฮว โชะ แตะ. โอก โฮว เน่อึม นึง เมือง กิเลอัต ละ ซ โฮว แตะ ฮอยจ เมือง อียิป.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 ยูด่า อัฮ เฮี ละ เอียกปุ แตะ, “ดัฮ ยุฮ ยุม ไม่ ปุ แตะ เฮี ไม่ เม่าะ แตะ, เมอ ป ซ โฮลฮ เอะ นึง อื?
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 ฮา ซ ยุฮ แตะ ป โซะ ละ อื โชะ ฮา อื ละ โม อิชมาเอน เฮี และ. ดัฮ ง่อต ที โฮ มัฮ โรฮ ปุ อุ. มัฮ กวน ติ เปือะ ไม่,” อัฮ เซ. โม เซ ปุก ตื รพาวม อื.
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 เญือม พา โม ปอกา มีเดี่ยน เซ คระ เซ, โม เอียกปุ อื เซ ยวก โยเซป โอก ฮา นัมโม่ เซ. โชะ อื ละ โม อิชมาเอน ลั่ก มาื ง่า เชเคน. โม เซ โรวก อื ฮอยจ เมือง อียิป.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 ฟวยจ เซ เญือม เอีญ แลน รูเบ่น นัมโม่ เซ ไม่ ยุ อื โอ โยเซป เญือะ อาวต นึง โตะ อื, แจฮ ไอฮ ลปิ แตะ นึง ตุก รพาวม แตะ.
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 เอีญ อู อื ละ ปุ แตะ ตอก เฮี, “กวนดุ เซ เญือะ อาวต โตว นา เฮี. อาึ ซ ยุฮ ตอก เมอ แล?” อัฮ เซ.
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 โม เซ ตุย ลปิ โยเซป. ตุย มอก ปิ ติ. ชึต ลปิ เซ นึง ฮนัม อื.
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 ฟวยจ เซ โรวก ลปิ ดา ไมจ เซ เปลีฮ อื ละ เปือะ แตะ. อัฮ เฮี ละ อื, “เอะ ยุ ลปิ เฮี. แลน ที เมอะ, อัม มัฮ ลปิ กวน เปอะ, อัม โอ มัฮ อื?” อัฮ เซ.
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 เปือะ อื ยุง เอิน อื มัฮ อื. อัฮ เฮี, “มัฮ เนอึม ลปิ โยเซป เฮี เยอ. มัฮ เกียต โกะพริ อื. ตึน ซ แฌฮ บลวย ตื กวน อาึ เฮี,” อัฮ เซ.
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 ยาโคป แจฮ ไอฮ ลปิ โกะ แตะ ฆาื ตุก รพาวม แตะ. จาวป เครอึง ฮาื ฆัน. เยือม กวน แตะ เซ แปน วัง อื.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 โม กวน รเมะ กวน รโปวน อื ฮอยจ ดุป ไง่ ไป พาวม อื เตือง โอยจ แตะ. ยาโคป ปังเมอ โอ ญอม เกือฮ ปุย เกาะ โลม แตะ. อัฮ เฮี, “ปุ คัต อาึ อื. อาึ ซ เยือม กวน รเมะ เฮี แตะ ฮอยจ ละ ซเงะ ยุม โกะ แตะ,” อัฮ เซ. เยือม แนฮ เยือม แนฮ ตอก เซ.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 โม มีเดี่ยน เซ โรวก โยเซป ฮอยจ เมือง อียิป, โชะ อื ละ โปติฟา ป มัฮ จาวไน อาวต ไม่ กซัต ฟาโร ติ ปุย. มัฮ ฮัวนา ตฮัน มอง กซัต.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.