Eclesiastes 2
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs NAA
1 อาึ เอีจ อัฮ โตะ รพาวม แตะ ตอก เฮี, “ลอง แลน เกือฮ ติ เปอะ มวน โมฮ รโอฮ รออง, เกือฮ แลน ติ เปอะ อาวต ซไบ่ ซบ่วง,” อัฮ เซ. โอเอีฮ ตอก เซ ปังเมอ มัฮ โรฮ ป โอ ไก ป มัฮ โรฮ.
1 Eu disse a mim mesmo: “Vamos! Prove a alegria; procure ser feliz.” Mas também isso era vaidade.
2 กัน ญวยฮ ดา ฮาเฮ เซ, อาึ เมีญ มัฮ กัน เง่าะ กัน บ่า. กัน ซาวป ปุย ป มวน เซ เมีญ โรฮ มัฮ กัน โอ ไก ป มัฮ โรฮ.
2 Concluí que o riso é tolice e que a alegria não serve para nada.
3 ลไล เมีญ ลั่ง ซติ พันญา มัฮ ป ระ ไล ละ แตะ, อาึ ลอง แลน ญุ ไปล อะงุน ฆาื, ละ ซ โฮลฮ แตะ รพาวม ไมจ มวน แตะ ไม่ ยุฮ แตะ ป มวน. แกต มัฮ ตอก เซ ป มัฮ คระ ตึก นึง ไมจ แตะ ละ กัน โกว ปุย จีวิต โอ ลั่ง เลี่ญ แตะ นึง ปลัฮเตะ เฮี.
3 Resolvi no meu coração entregar-me ao vinho, sem deixar de me guiar pela sabedoria e de me apoderar da loucura, até descobrir o que de bom os filhos dos homens poderiam fazer debaixo do céu, durante os poucos dias da sua vida.
4 อาึ เอีจ ลอง แลน ยุฮ กัน ระ ไล โฮวน เจือ. อาึ เอีจ ยุฮ เญือะ แตะ โฮวน ลัง, ไม่ ยุฮ ฮุ รปึม อะงุน โฮวน โดฮ.
4 Empreendi grandes obras. Construí casas e plantei vinhas para mim.
5 อาึ เอีจ ยุฮ รปึม ป โซม ป ปอน, ไม่ รปึม ละ ลโล่ะ ปุย นึง โฮวน โดฮ. เอีจ ซมา โรฮ โคะ โซม ปุย เปลิ อื นึง รปึม เซ โฮวน เจือ.
5 Fiz jardins e pomares para mim e neles plantei árvores frutíferas de toda espécie.
6 อาึ เอีจ กาวง โรฮ อาึง ตุง โฮวน โดฮ, โกว รอาวม โตะ ตุง เซ ละ ซ โซ แตะ โคะ ซมา แตะ นึง โตะ รปึม เซ.
6 Fiz para mim tanques de águas, para com eles regar o bosque em que reverdeciam as árvores.
7 อาึ เอีจ รวี โรฮ ครา แตะ โฮวน ปุย เตือง ปรเมะ ปรโปวน อื. เญือม เอีจ เกิต กวน อื แปน ลั่ง ครา ยุฮ ฮุ. อาึ เอีจ ไก โรฮ คอง เลียง เงอะ โฮวน, เตือง โมวก เตือง ปิ เตือง แกะ, โฮวน เอิน ฮา โอเอีฮ ยุฮ ปุย ไฮญ เมาะ ป อาวต นึง เวียง เยรูซาเลม กา เยอะ เซ.
7 Comprei escravos e escravas e tive escravos que nasceram em minha casa. Também tive bois e ovelhas, mais do que tiveram todos os que viveram em Jerusalém antes de mim.
8 อาึ เอีจ รโจะ อาึง ไคร มาื ไม่ คาวคอง ป โปง ไม่ กซัต โฮวน เจือ เน่อึม นึง เมือง เตียง แตะ โครยญ เมือง. อาึ ไก โรฮ โม นักรอง ยุฮ ฮุ โฮวน ปุย เตือง ปรเมะ ปรโปวน, ไม่ ไก โรฮ ปรโปวน แตวะ เญือะ อะ โฮวน ตัม กัมกุยฮ ปรเมะ.
8 Amontoei também para mim prata e ouro e tesouros de reis e de províncias. Provi-me de cantores e cantoras e das delícias dos filhos dos homens: mulheres e mais mulheres.
9 อาึ เอีจ โฮลฮ เนอึม แปน ป ระ ป คาว ฮา ปุย ไฮญ เมาะ ป อาวต กา เยอะ นึง เวียง เยรูซาเลม. กัมกึต วิไซ ไมจ เซ อาวต ลั่ง ไม่ อาึ.
9 Eu me tornei importante e superei todos os que viveram antes de mim em Jerusalém; e a minha sabedoria nunca me abandonou.
10 โอเอีฮ เมาะ ป ฆวต ไอฮ แฮะ อาึ เอีจ โฮลฮ โฮะ. อาึ พลวย รพาวม แตะ ละ ป ไมจ ป มวน โครยญ เจือ. อาึ มวน รพาวม นึง กัน เอีจ ยุฮ แตะ, เอีจ มัฮ โอเอีฮ โม เซ ป มัฮ ลังวัน ป โฮลฮ อาึ อื.
10 Tudo aquilo que os meus olhos desejaram eu não lhes neguei, nem privei o meu coração de alegria alguma, pois eu me alegrava com todas as minhas fadigas, e isso era a recompensa por todas elas.
11 ฟวยจ เซ อาึ ง่อต แลน ไลลวง โอเอีฮ ป เอีจ ยุฮ แตะ, ง่อต แลน เมาะ เอีจ โซะไมญ แตะ นึง กัน เอีจ ยุฮ แตะ เซ. เมือต เอีจ ง่อต ที โอเอีฮ โม เซ, มัฮ เยือ ป โอ ไก ป มัฮ ตอก โฮมวต ปุย กาื โฮ. โอเอีฮ เมาะ ป ไก นึง ปลัฮเตะ เฮี มัฮ ตื ป ปลาว.
11 Considerei todas as obras que as minhas mãos fizeram, e também o trabalho que eu, com fadigas, havia feito; e eis que tudo era vaidade e correr atrás do vento, e nenhum proveito havia debaixo do sol.
12 อาึ ลเตือฮ แม แลน ง่อต ไลลวง ซติ พันญา ไม่ ไลลวง งาวไงญ เง่าะ บ่า เซ. โอเอีฮ เมาะ ป ยุฮ กซัต โคระ เซ, มัฮ โรฮ เมาะ ป เอีจ ยุฮ กซัต ไพรม เซ โรฮ.
12 Então passei a refletir sobre a sabedoria, a tolice e a falta de juízo. O que poderá fazer o sucessor do rei? O mesmo que outros já fizeram.
13 อาึ เอีจ ยุง เงอะ, ป ไก ซติ พันญา มัฮ ป ไมจ ฮา ป งาว ป ไงญ, ตอก โรฮ ไมจ ซเปีย ฮา เฟียก โฮ.
13 Então vi que a sabedoria é mais proveitosa do que a falta de juízo, assim como a luz traz mais proveito do que as trevas.
14 ปุย ไก ซติ พันญา ชวน ที คระ ซ โฮว แตะ, ปุย งาว ปุย ไงญ ปังเมอ โฮว นึง คระ เฟียก. ปัง มัฮ ตอก เซ อาึ เอีจ ยุง เงอะ, ปุย เตือง โอยจ อื เกียฮ ตอ โตว ฮา ป ลัง ละ แตะ ติ ปุย เนอึม.
14 O sábio tem os seus olhos bem abertos, enquanto o tolo anda em trevas; contudo, entendi que a mesma coisa acontece com ambos.
15 อาึ ง่อต ฆาื อื ตอก เฮี, “ป ลัง ละ ปุย งาว ตึน ซ มัฮ โรฮ ตอก ป ลัง ละ อาึ เฮี โรฮ. ดัฮ มัฮ ตอก เซ กัน ไก ซติ พันญา ไมจ อาึ เฮี มัฮ เมอ ซ มัฮ ซ แปน อื เนิ อี?” อาึ ง่อต ฆาื อื ตอก เฮี, โอเอีฮ ตอก เซ ไก โตว ป มัฮ เญี่ยะ เนอึม.
15 Aí eu disse a mim mesmo: “O que acontece com o tolo acontece comigo também; de que adianta, então, ser sábio?” Então eu disse a mim mesmo que também isso era vaidade.
16 ไก โตว ป โตก ละ ปุย ไมจ พันญา เยอ, ตอก โรฮ โอ ปุย โตก ละ ปุย งาว โรฮ. เฆียง เฮี ปุย ซ เบีย โอยจ ปุ แตะ, ปัง มัฮ ปุย ไมจ พันญา, ปัง มัฮ ปุย งาว, มัฮ ตื ป ซ ยุม ตอก ปุ แตะ.
16 Pois nem o sábio nem o tolo serão lembrados para sempre; pois, passados alguns dias, tudo cai no esquecimento. Ah! O sábio morre do mesmo modo que o tolo!
17 เคียง มัฮ อื ตอก เซ, อาึ เอีจ เตือ เนอึม นึง จีวิต โกะ แตะ เฮี, นึง มัฮ กัน ยุฮ ปุย เมาะ ป อาวต นึง ปลัฮเตะ เฮี ป เกือฮ อาึ ฮอ รฮอยจ งอยจ รพาวม. โอเอีฮ โครยญ เจือ มัฮ ตื ป โอ ไก ป มัฮ, ตอก โฮมวต ปุย กาื โฮ.
17 Por isso perdi o gosto pela vida, pois me foi pesado demais o trabalho que se faz debaixo do sol. Sim, tudo é vaidade e correr atrás do vento.
18 อาึ เอีจ เตือ โรฮ นึง กัน เอีจ ยุฮ แตะ นึง ปลัฮเตะ เฮี, นึง ยุง เงอะ ซ จัมเปน แตะ ละ กัน เอีจ ยุฮ เนอึม ยุฮ แนม แตะ เตือง โอยจ อื เซ ละ ปุย ลั่กเคะ แตะ.
18 Também perdi o gosto por todo o meu trabalho, com que me afadiguei debaixo do sol, pois o resultado de tudo isso ficará para quem vier depois de mim.
19 ปุย เซ อัม ซ มัฮ ปุย ไก ซติ พันญา? อัม ซ มัฮ ปุย งาว? ไก โตว ป ซ ยุง เงอ. ปัง มัฮ ตอก เซ, ปุย เซ ซ โฮลฮ เอิน แปน กุม กัน เอีจ ยุฮ อาึ เซ โครยญ เจือ, เมาะ กัน เอีจ ยุฮ เนอึม ยุฮ แนม อาึ ไม่ โกว เยอะ ซติ พันญา แตะ เตือง โอยจ อื นึง ปลัฮเตะ เฮี. กัน ตอก เซ มัฮ โรฮ ป โอ ไก ป มัฮ.
19 E quem pode dizer se ele será um sábio ou um tolo? No entanto, ele terá domínio sobre todo o ganho das minhas fadigas e sabedoria debaixo do sol. Também isto é vaidade.
20 เคียง เซ อาึ ไกลฮ นึง กัน เอีจ ยุฮ เนอึม ยุฮ แนม แตะ นึง ปลัฮเตะ เฮี ฆาื อื.
20 Então tratei de fazer com que o meu coração perdesse a esperança de todo trabalho com que me afadiguei debaixo do sol.
21 ปุย ปัง ยุฮ เนอึม ยุฮ แนม กัน, ไม่ โกว อื ซติ พันญา ไม่ ป ยุ ป ยุง แตะ ไม่ ไมจ ฟีมื แตะ, ฟวยจ เซ ปังเมอ จัมเปน แม ละ อาึง ป โฮลฮ ป ปุน แตะ เซ ละ ปุย ป โอ ยุฮ กัน เซ เฟือฮ เอิน. โอเอีฮ ตอก เซ มัฮ เนอึม ป โอ ไก ป มัฮ, ไม่ มัฮ อื ป โอ ลัมเปิง เฟือฮ เอิน.
21 Porque uma pessoa pode fazer o seu trabalho com sabedoria, conhecimento e habilidade, mas deixará o seu ganho como herança a quem por ele não se esforçou. Também isto é vaidade e grande mal.
22 ปุย ปัง เอีจ ยุฮ เนอึม ยุฮ แนม กัน ไม่ กลาึง รพาวม แตะ ติ เจน ไอม แตะ นึง ปลัฮเตะ เฮี, เมาะ กัน ยุฮ อื เซ มัฮ เมอ ป โฮลฮ อื นึง อื?
22 Pois que proveito alguém tem de todo o seu trabalho e da fadiga do seu coração, em que anda trabalhando debaixo do sol?
23 เมาะ กัน ยุฮ อื ติ เจน ไอม แตะ เซ ไก โตว ป มัฮ ละ อื, มัฮ แนฮ กัน ฮอ รฮอยจ งอยจ รพาวม ไม่ โซะไมญ โซะปี โน่ง ป โฮลฮ อื นึง เงอ. ปัง มัฮ เมือ ก ซาวม อื, โฮลฮ โตว ลั่ง อาวต ซไบ่ รพาวม. โอเอีฮ ไล เซ มัฮ โรฮ ป โอ ไก ป มัฮ โรฮ.
23 Porque todos os seus dias são cheios de dor, e o seu trabalho é desgosto; nem de noite o seu coração descansa. Também isto é vaidade.
24 เคียง มัฮ อื ตอก เซ, ป ตึก นึง ไมจ แตะ ละ ปุย ปลัฮเตะ เอ, มัฮ โซม ไม่ ญุ, ไม่ เกือฮ อื ติ แตะ มวน รพาวม นึง ป โฮลฮ แตะ เบือ กัน ยุฮ แตะ. อาึ ปังเมอ ง่อต ตอก เฮี, โอเอีฮ โม เซ เอีจ มัฮ ป ฮอยจ เน่อึม นึง พะจาว.
24 Não há nada melhor para o ser humano do que comer, beber e fazer com que a sua alma desfrute o que conseguiu do seu trabalho. No entanto, vi também que isto vem da mão de Deus,
25 มัฮ โอ อื มัฮ เบือ พะจาว, มัฮ ปุย ป ซ โฮลฮ โซม เมอ, ไม่ โฮลฮ อื รพาวม ไมจ มวน เนอ?
25 pois, separado deste, quem pode comer ou quem pode alegrar-se?
26 พะจาว เกือฮ ซติ พันญา ไม่ ยุ ป ยุง, ไม่ เกือฮ อื รพาวม ไมจ มวน ละ ป ปุก รพาวม แตะ. ป มัฮ ปุย มั่ป เปอ พะจาว ปังเมอ เกือฮ อื ยุฮ กัน, ริ โซม, ไม่ รโจะ อื อาึง ป โฮลฮ ป ปุน แตะ, ละ ซ เกือฮ อื ละ ปุย ไฮญ ป ปุก รพาวม พะจาว เซ. โอเอีฮ เซ มัฮ ตื ป โอ ไก ป มัฮ, ตอก โฮมวต ปุย กาื โฮ.
26 Porque Deus dá sabedoria, conhecimento e prazer à pessoa que lhe agrada; mas ao pecador dá trabalho, para que ele ajunte e amontoe, a fim de dar àquele que agrada a Deus. Também isto é vaidade e correr atrás do vento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.