Lucas 19

Label NT (LBB_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E Iesu i kas tumo e Jeriko, pa i han bolos sur usaot e Jerusalem.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ning a barsan i kes ting ia, a risana e Sakias, a ningnigo anuna tena los totokomla, pa i gongon kol.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 I mang kol sur ir oroi e Iesu, ika e Sakias a potpot a barsan ka, pa bel i tolsot pasi sur ir oroi i, anasa a kunum a tarai la tur alar pasi.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Pa i dun usa lanigo, pa i abit kas ana rakai, sur ir oroi e Iesu, anasa ir han bolos ting na ngas ning.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Ning e Iesu i hanot ting ia, i tadai usaot na rakai, pa i atongi tana mang, “Sakias, ur purum kapit ute. Anone ar kes taum hom ting na num a rumai.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Pa i purum kapit, pa i ben pas e Iesu uting na nuna rumai taum ana gasgas.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ning a tarai rop la oroi, la anani mang, “A barsan ne i han sur ir kes taum ana tena laulau ting na nuna rumai.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 E Sakias i tur pa i atongi tana Leklek mang, “Oroi, Leklek, ning a tuk ana nuk a ululeng, ar tabar a kapan a taraila ono, pa ning ia kar asongo pas ta utna tana tik, ar mundiat na kelesi teteki.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Pa e Iesu i atongi ta e Sakias mang, “Ono ot ne, a arlaun i ka kes tetek la ning la kes te na rumai ne, anasa e Sakias otleng miting ia na mangis a tarai ane Abaram.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Anasa a Nat a Barsan i hanot sur ir tai sur la ning la rongo pa ir alaun pas la.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 A tarai la longor a warwarala ne, pa la nuki mang a matanitu ane God ir hanot kapit, anasa e Iesu i ka milau e Jerusalem. Pa i atong otleng ning a warwara larlar
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 mang, “Ning a ningnigo i sang sur ir han sur ning a hanua i kes bakbak, sur dir malmaling tari sur ir king, pa lamur ir ulak.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Lanigo ana nuna tinan, i kabah pas anuna ning a bonot a tena titol oros teteki pa i saran tar taktakai tuk a mani tanla, pa i atongi mang, ‘Mulor aitna i, tuk ning ar ulak.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ika a taraila miting na nuna hanua la ngeti, pa la sune sen dingla na tarai sur lar muri, pa la atongi mang, ‘Bel mila mang sur a barsan ne ir king anumila i.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ning di ka akes tari sur ir king, i ulak. I arsune sur anuna tena titol orosla ning i saran tar a mani tanla, sur ir tasman asaning ka hanot ana anunla a titol ana mani.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Pa a ningnigona i han teteki pa i atongi mang, ‘Leklek, anuma mani ia ka tol tar ning a bonot saot onoi.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 A leklek i atongi tana mang, ‘Wakak kol, u a wakak a tena titol oros! Ar suah tar u sur ur tai alar ning a bonot a tatatnan hanua, anasa u momol ana natar a utna.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Pa a munaurna i han teteki pa i atongi mang, ‘Leklek, anuma mani ia ka tol tar dilima saot onoi.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Pa a leklek i atongi tana mang, ‘U otleng ur tai alar dilima na tatatnan hanua.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ning a tena titol oros ulak i han teteki pa i atongi tana mang, ‘Leklek, anuma mani kane ulak ma, a poroi tari ana kaen pa suah wakak tari,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 anasa a matatan u, anasa u a rakrakai a barsan. U los a utna ning belsur anumi, pa u sol a utna ning bel u oman tari.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 A leklek i atongi tana mang, ‘U a laulau a tena titol oros, ar warkurai u arlar ana num a warwara ot. U ka tasmani mang iau a rakrakai a barsan. A los a utna ning belsur anuki, pa sol a utna ning bel a oman tari.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Sur asa ning bel u suah tar anuka mani ting na rumai a gongon sur ning ar hanot, ar los pas anuka mani pa ta tukna otleng saot onoi?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Lamur i atongi tanla ning la tur tingia mang, ‘Mulor los sen a mani kusuni, pa mulor saran tari tetek esaning anuna ning a bonot.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Pa la atongi tana mang, ‘Leklek, anuna ning a bonot a mani kaning ma.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 I keles la mang, ‘A atongi ta mulo, esining i tong akes a galis, dir tabar ulaki ana galis. Ika esining bel i tong akes ta utna, dir kepsen otleng anuna siklik utna kusuni.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 “‘Ika mulor ben pas anuka hiruala ning bel la mang sur ar king anunla, pa mulor umkol la ot te na matak.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ning e Iesu ka atong sen tar a warwara larlar ne, i ningon ulak la usaot e Jerusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ning i hanot tumo e Betpage pa e Betani ting na mangir di atongi ana Mangir Oliw, i sune sen naur miting na kakak a asaerla, ana warwara mang,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Mur han sur a hanua kaning lanigo ta mu. Ning mur han kas, mur han tar ana ning a barman a dongki kaning di dot akes tari, belot tik i kes tar ono. Mur pak pasi pa mur beni ute.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ning tik ir deken mu mang, ‘Asa ning mu paki suri?’ mur atongi mang, ‘A Leklek i mang suri.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Dia han pa dia pastek pas a ututnala rop ning e Iesu ka atong tari tandiau.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ning dia pak a barman a dongki la ning anunla, la deken diau mang, “Asa ning mu pak a barman a dongki ning suri?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Dia keles la mang, “A Leklek i mang suri.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Pa dia ben tar a barman a dongki tetek e Iesu, pa dia los sen naur a saket, pa dia suah i saot na palai a dongki pa dia akes tar e Iesu saot onoi.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Ning i han amon, dingla na tarai la los sen anunla na saket pa la sagen tari ting na ngas.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ning i ka milau ana tinan purum ana Mangir Oliw, a tnan gasgas i los a tarai a asasaerla rop pa la rakan aleklek pas e God ana tnan elngenla ana ututnala na kulkulan ning la ka oroi pa la kukuk mang,
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 — ausente —
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Dingla na Parisaio ting na kunum a tarai la atongi mang, “Tene Asaer, ur sairas anuma tarai a asasaer.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Pa e Iesu i keles la mang, “A atongi ta mulo, ning a taraila ne bel lar rakan aleklek, a hatatla ot lar kukuk.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Ning e Iesu i milau e Jerusalem pa i oroi i, i tangis ono, pa i atongi,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 “A mang sur mulo ka tasman a ngas ning ir topas a bal molmol onone. Ika i mumun kusun mulo!
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ta pukakiar ir hanot, pa anumulo na hirua lar tur talilis anumulo a hanua, lar atur a woroh talilis alar mulo, lar tur alar anumulo na ngas a kaskas pa purpurum, pa lar um mulo kusun a risrisnala.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Pa lar regen sarara sen a rumrumai, pa lar umkol mulo taum ana natnatumulo otleng ning mulo kes ting ia. Pa bel lar noren sen tar naur a hat sur diar borbor taum, anasa bel mulo tasman lalan a taem ning e God i hanot tetek mulo.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 E Iesu i kas uting na rumai a artabar, pa i lu purum sen la ning la siusiurai.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Pa i atongi tanla mang, “Di ka tumus tari ting na Buk Tabu mang, ‘Dir atong anuka rumai ana rumai a nunung.’ Ais 56:7 Ika mulo ka tol lingir pasi sur ir arlar kama ana ‘rumai anuna tena kinkinaula.’” Jer 7:11
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 E Iesu i asaer a tarai ting na rumai a artabar a pukakiarla rop. Ika a leklek a tena artabarla tetek e God, pa tena asaerla tagun a Warkuraila pa a ningnigo anuna taraila, la nuknuk sur ta ngas ning lar umkoli ono.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ika la nuknuk panai tar sur ta utna ning lar toli, anasa a taraila rop la mang kol sur a warwarala ane Iesu.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.