João 4
Label NT (LBB_WBT) vs BKJ
1 A Parisaiola la longori mang a galis a tarai a asasaer la mur e Iesu, pa i baptais la. La galis tana tarai a asasaer ane Jon.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Ika e Iesu ot bel i baptais tik, anuna kakak a asaer ka, la baptais.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Ning e Iesu ka tasmani mang a Parisaiola la ka longori, i kamtur misaot na papar Judia pa i ulak utumo ana papar Galili.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ana nuna tinan i mur a ngas ning i han potor a papar Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Tumo e Samaria, i hanot ana hanua Sikar, milau a puka kabalapiu, nating ot e Jekop i tabar tar e natnalik e Josep onoi.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 A tius ning e Jekop i kel tari kaning ia. A palaona e Iesu i ngol ana tinan barbara, pa i kes ting napir a tius ning, ana mais a kamis tostos.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Ning a hane Samaria i hanot sur ir ituh, pa Iesu i atai i mange, “Ur tabar iau anal malum.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Anuna kakak a asaer, la ka han uting na hanua, sur lar lou utna na hangan.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 A hane Samaria i keles e Iesu mange, “U a te Juda, pa iau a hane Samaria. Sur asa ning u nunung iau sur al malum?” Anasa a Judala bel la bal taum ana Samariala.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Ika e Iesu i kelesi mange, “Ning u tasman a artabar ane God, pa u tasman otleng esaning i nunung u sur al malum, ur nunungi, pa ir tabar u ana malum a lalaun.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 A hane i atai i mange, “Leklek, bel ta itituh anumi, sur ur ituh al malum ono, pa a tius otleng i kes purumkol. Mitaha a malum a lalaun ning?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 U nuki mang u leklek ta e tubundala e Jekop ning i tabar mila ana tius ne? I, taum ana natnatnala pa anuna na inagoila otleng, la rop la gang onoi.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 E Iesu i kelesi mange, “La rop ning la gang a malum ne, lar mos ulak ka.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ika esining ir gang a malum ning ar tabari ono, bel ir mos ulak. A malum ning ar tabari ono, i arlar ana matmatana malum ana nuna lalaun, ning ir burburak ot, pa ir tabari ana lalaun tikin.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 A hane i atai i mange, “Leklek, tabar iau ana malum ning, sur gong ma a mos ulak, pa gong ma a han ute sur ar ituh.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 E Iesu i atai i mange, “Ur han, ben pas anuma barsan pa mur ulak ute.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 A hane i kelesi mange, “Bel anuk ta barsan.” E Iesu i atai i mange, “I tostos ot ning u atongi mang, bel anum ta barsan.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 U ka taulai tar dilima na barsan, pa i ning u kes taum ono onone, bel anuma barsan. A momolna ot ning u atongi tak.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 A hane i kelesi mange, “Leklek, a tasmani mang u a propet.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 A tumtubumila nating la lotu tetek e God ana mangir ne, ika mulo a tarai Juda mulo atongi mang dir lotu tetek e God saot e Jerusalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 E Iesu i kelesi mange, “Oroi, a momolna ne a atongi tam, a taem ir hanot, ning bel ma mulor lotu tetek e Tata ana mangir ne, pa saot otleng e Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mulo a Samariala bel mulo tasman esining mulo lotu teteki. Ika mila a tarai Juda, mila tasman ot esining mila lotu teteki, anasa mila tasman a ngas ning e God i alaun a taraila ono.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 A taem ir hanot pa ka hanot, ning a tena lotu momol lar lotu tetek e Tata ana ingunla pa ana momolna. A ngas a tena lotula manglarning e Tata i mang kol sur la.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 E God a spirit, pa la ning lar lotu teteki, lar lotu ot ana ingunla pa ana momolna.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 A hane i atai i mange, “A tasmani mang a Mesaia ning di atongi mang e Karisito, ir hanot, pa ir papak ana ututnala rop tetek dala.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 E Iesu i kelesi mange, “Iau ne, a warwara tam.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ano otning, anuna na kakak a asaer la ulak, la kulkulan kol ning la oroi e Iesu i warwara taum ana hane. Ika, bel tik onla i dekeni mange, “U mang sur asa?” pa, “Asa kamkamna ning u warwara taum ono?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 A hane ning i han kusun anuna koto, pa i ulak sur a hanua pa i atai a taraila mange,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Mulo lamut, mulor oroi ning a barsan i atai iau ana ututnala rop ning ia ka tol tari nating. Ngandek a Mesaia ma?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Pa a taraila ning la han kusun a hanua tetek e Iesu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Ning a hane ka han, a kakak a asaer la nunung kol teteki mange, “Tena asasaer, ur hangan pas.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ika e Iesu i keles la mange, “Aka utna na hangan kanet, ning bel mulo tasmani.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 A kakak a asaer la deken artalai la mange, “Ngandek tik ka tabar tari anal utna na hangan?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 E Iesu i atai la mange, “Aka utna na hangan ine, ar mur a nemnem ane si ning i sune iau ute, pa ar tol arop anuna titol.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Mulo sira atongi mange, ‘Dihat a kalang kaning ot sur dir sol.’ Ika a atai mulo mange: Mulor tai usalanigo, pa mulor oroi a barimla, la ka makos rop, pa ka sang sur dir sol.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 A tena sol ning i sol a utna na hangan, i los arlou ono. Pa utna ning i sol pasi, i a tarai ning la kibas a lalaun tikin. Pa a tena omomai pa a tena sol, diar gas taum.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 I momol ot, a warwara ning a tarai la sira atongi mange, ‘Ning i omomai, pa ning i sol.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Pa a sune mulo sur mulor sol ana barim ning mulo ot bel mulo oman tari. Dingla na tarai masik ot la tol tari, pa mulo ka los pas a arlou ana nunla na titol.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A galis a Samaria ana hanua ning, la tortorot o e Iesu, anasa a hane ning i warwara talapor mange, “I atai iau ana ututnala rop ning a tol tari nating.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 A tarai Samaria la han tetek e Iesu pa la nunung ngongosi sur ir kes taum onla, pa i kes pas naur a pukakiar tingia.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Pa galis ulak la tortorot, anasa ana nuna warwarala.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 La atai a hane mange, “Onone mila ka tortorot, bel ana warwara ning u atongi o e Iesu. Mila ot mila ka longori, pa mila ka tasman momoli mang i a Tena Alaun sur a rakrakan hanua.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Lamur tana naur a pukakiar, e Iesu i han utumo e Galili.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 E Iesu ot ka atong tari mange, “A taraila bel la hanrawai a propet ting na hanua ngasna.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 A taraila mitimo e Galili la ka han pas ana lotu na Han Lakai saot e Jerusalem, pa la ka oroi tar a ututnala ning e Iesu i toli ana lotu. Pa ning e Iesu i hanot tumo e Galili, a tarai la gas pasi.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 E Iesu i ulak utumo e Kana ana papar Galili, a hanua ning i keles tar a malum sur ir wain. Ning a ningnigo anuna matanitu, e natna barsan i sasam tumo e Kapernaum.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ning i longori mang e Iesu i han misaot na papar Judia utumo e Galili, i han teteki pa i nunungi sur ir han utumo e Kapernaum sur ir alangolango e natna barsan ning milau ir mat.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 E Iesu i atai i mange, “Ning bel mulo oroi al ututna na kulkulan pa al akinalang, bel mulor tortorot.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 A ningnigo anuna matanitu i atai i mange, “Leklek, dar han kapit sakana natuklik ir mat!”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 E Iesu i kelesi mange, “Ur han ka, e natumlik ir laun.” A barsan ning i tortorot ana warwara ane Iesu, pa i ulak.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Ning belot i hanot, anuna tena titol orosla la han barati pa la atai i mang, e natumlik ka laun.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 I deken la mange, “Esi na taem momol ning a natuklik i laun ulak ono?” La kelesi mange, “Nabong, ana takai a mais a kamis, a laplapang i rop kusuni.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Tamana kaklik i nuk ulak pas a taem ning e Iesu i atai i mange, “E natumlik ir laun.” Pa i oroi lalani mang a taem ot ning e Iesu i atai ono, a laplapang i rop kusun e natnalik. Pa latamana rop la tortorot o e Iesu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 A utna ne, a munaur a akinalang, e Iesu i toli tumo e Galili, ning i han misaot e Judia.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.