João 10
Label NT (LBB_WBT) vs ARIB
1 E Iesu i atongi mange, “A atong momoli ta mulo, esining bel i kas ana taman na woroh na sipsip, pa i abit kas ka usaui, i a tena kinkinau pa a tena ras oros a ututnala.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Ika a barsan ning i kas tostos ana taman, i ning a tena tai alar momol anuna sipsip.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 A tena tai alar tagun a taman ir sapang pasi sur ir kas. A sipsipla la longor lalan a elngena. I kabah la ana risanla, pa i ben purum la.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Ning ka ben purum rop pas anuna sipsipla, i nigon la pa la muri, anasa la longor lalan a elngena.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Bel lar mur ta wasira, lar liu kusuni ka, anasa bel la longor lalan a elngena.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 E Iesu i atong a warwara larlar ne tanla, ika bel la tasman asaning i warwara larlar onoi.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Pa e Iesu i atong ulaki mange, “A atong momoli ta mulo, iau a taman anuna sipsipla.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 La rop ning la hanot nigo tak, a tena kinkinaula pa a tena ras oros pas a ututnala, ika a sipsipla bel la longor tanla.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Iau a taman. Esining ir han tetek iau pa ir kas te hok dir alauni. Ir kas, pa ir purum pa ir pastetek ana utna na hangan.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 A tena kinkinau i hanot ka sur ir kinkinau, pa ir umkol a sipsipla pa ir alaulau la. Ika iau, a hanot sur lar kibas a lalaun, a lalaun ning i bukus ana wakakna.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Iau a wakak a tena tai alar anuna sipsipla. A saran tar anuka lalaun sur ar mat sur la.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 A barsan ning di lou i ka, bel a tena tai alar momol anuna sipsipla, pa a sipsipla bel anunai. Ning ir oroi pas ta ngalngaliah na pap ir hanot, ir liu ka kusun a sipsipla, anasa i titol ka sur a mani, pa bel i nuknuk sur a sipsipla. Pa a ngalngaliah na pap ir harat la pa ir lu sauran la.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 — ausente —
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 “Iau a wakak a tena tai alar anuna sipsipla. A tasman anuka sipsipla, pa anuka sipsipla otleng la tasman iau,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 arlar lar e Tata i tasman iau, pa iau a tasmani, pa a saran tar anuka lalaun sur ar mat sur la.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Anuk dingla na sipsip otleng, bel la kes ting na woroh na sipsip ne. Ar ben pas la otleng, pa lar longor a elngek, sur la rop lar kes ka ana takai a woroh, pa takai sot ka ir tena tai alar anunla.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 “E Tata i mang sur iau, anasa iau ot a saran tar anuka lalaun, sur lamur ar los ulak pasi.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Bel tik ir kepsen anuka lalaun, iau ot ar saran tari. Iau ot a warkurai sur ar saran tari, pa ar los ulak pasi. A titol ne ning e Tata i sune iau sur ar toli.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 A Judala la taptapagal ana warwarala ane Iesu.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Galis onla, la atongi mange, “A mot i solongi, pa a nuknukna ka talar. Sur asa ning mulo longor pasi?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Dingla na tarai la atongi mange, “A ngas a warwara ne bel anuna tik ning a mot i kas tar onoi. Mangmangasa, tik ning a mot i kas onoi ir apalpalas lar pas a matana kutla?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Pa la tol a tnan lotu sur lar nuk pas a pukakiar ning la sapang a rumai a artabar onoi. La tol a lotu ne saot e Jerusalem ana kalang na kotkoto.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 E Iesu i han amon ting na parada ane Solomon ana rumai a artabar.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 A Juda la tur talilis pasi, pa la dekeni mange, “Nangse ma ur atai momol mila? Ning u a Karisito, ur atai talapor mila.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 E Iesu i keles la mange, “Ia ka atong tari ta mulo, ika bel mulo tortorot. A titolla ning a toli ana risana e Tata, la warwara talapor hok.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Ika bel mulo tortorot, anasa mulo bel anuka sipsipla.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Anuk a sipsipla la longor a elngek, pa tasman la, pa la sira mur iau.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 A saran a lalaun tikin tanla, pa bel lar hirua. Pa bel tik ir rasen la kusun a kuk.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 E Tata ning i saran tar la tak, i leklek tana ututnala rop, pa bel tik ir rasen la kusun a kuna.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Miau ma e Tata, miau takai ka.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 A Juda la los ulak pas a hatatla sur lar wolot e Iesu.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 E Iesu i atai la mange, “Ia ka asangan tar a galis a ututnala na kulkulan namatamulo, ning e Tata i saran tari tak sur ar toli. Esi na utna ana ututnala ne ning mulo mang sur mulor wolot iau onoi?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 La kelesi mange, “Mila mang sur milar wolot u, bel ana ta utna na kulkulan ning u toli, anasa u anatarna pas e God! U a barsan ka u, pa u atongi mang u e God.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 E Iesu i atai la mange, “Mulo tasmani ot mang di ka tumus tari ana numulo na Warkuraila mang e God i atongi mang ‘Mulo a godla’. Buk Song 82:6
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 I atong la mang la a godla, la ning di saran tar a warwarala ane God tanla. Bel tik ir kepsen lar pas a warwara na Buk Tabu.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Pa iau, e Tata ot i aslang pas iau, pa i sune iau ute na rakrakan hanua. Pa sur asa mulo arup iau mang a warwara laulau o e God, ning a atongi mang iau a Nat e God?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Ning bel a tol a titolla ane Tata, io, gong mulo tortorot hok.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 A tol ot anuna titolla. Ika ning bel mulo tortorot ana nuk a warwara, mulor tortorot hok anasa ana titolla ning a toli, sur mulor tasmani mang e Tata kane hok, pa iau kaning ono.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Lamur la mang ulak sur lar tong akesi, ika i han ka kusun la.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 E Iesu i kotop ulak a malum Jodan sur a pukna ning e Jon i sira baptais nigo ono, pa i kes tingia.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 A galis a tarai la han tetek e Iesu pa la atongi mange, “E Jon bel i tol al akinalang, ika a warwarala rop ning i atongi ana barsan ne, i momol ot.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Pa a galis a taraila tingia la tortorot o e Iesu.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.