Apocalipse 18
Label NT (LBB_WBT) vs ARA
1 Lamur tana utna ne, a oroi ning a angelo maleng i han purum misaot na langit. I tong akes a rakrakai a warkurai pa anuna matatar i atalapor a rakrakan hanua.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Pa i woiwoi ana tnan elngena mang,
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 — ausente —
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 A longor maleng a elngen takai misaot na langit i atongi larne,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 — ausente —
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 — ausente —
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 — ausente —
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 — ausente —
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 “Na king mite na rakrakan hanua, ning la tol a laulauna taum ana pamuk a hane ning, pa la ka kibas taum a nuna na gongon miting na nuna keskes na leklek, ning lar oroi a sasawan na iah ning di tun a hane ning ono, lar bal maris pa lar tangis.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Lar tur bakbak tar kama kusuni, anasa la matatan a kankan ning dir akadiki onoi. Pa lar atongi mang,
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 “Na tena siusiurai mite na rakrakan hanua lar tangis pa lar bal maris onoi, anasa bel ma tik ir lou anunla ututnala na siusiuran.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 A ututnala na siusiurai larne: a gol, a silwa, na wakak a hatat ning a matana i abit, pa na kabaruruan, pa na wakak a kaen, na kaen ning i arlar ana sar a taus, na kaen ning i silika pa na kubar a kaen, pa na rakai ning i toboh wakak, pa a urmatana ngas a utna ning di toli ana kom a elepan, pa ana wakak a rakaila ning a matana i abit, pa a bras, a aen pa a wakak a hatat ning di atongi ana mabel.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Pa dingla na ututnala ning i toboh wakak, pa naur a utna ning i toboh wakak di atong diau ana sinamon pa mira, pa a paura di tuni pa sasawana i toboh wakak ning di atongi ana insens, pa a wain, a wel na oliw, a palawa pa a witla, pa a bulumakaula pa na sipsip, na hos pa na karis ono, pa a tarai ning lar titol na tena titol oros.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 “Na tena siusiurai lar atongi mang, ‘Na ututnala ning u mang kol suri ka rorom. Anum a gongonla pa num na matatar, la otleng la ka rorom kusun u, pa bel ulak ma ur oroi tar la.’
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Na tena siusiurai ning la sira siuran a ututnala ne, ning e Babilon i angis la ana galis a gongon, lar tur bakbak tar kama kusuni, anasa lar matatan a kankan ning di akadiki onoi. Lar bal maris, lar tangis,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 pa lar woiwoi mang,
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 “Pa na kiapten rop pa la ning la han taltal ana sip, na tena titol miting na sipla, pa la ning la kibas a mani miting na titol ana sipla, lar tur bakbak kusuni.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Ning lar oroi a sasawan na iah ning di tun e Babilon ono, lar woiwoi mang, ‘Esi na hanua i arlar taum ana wakak a hanua ne i itna kol?’
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Lar sapran a kubus saot na pukulunla pa lar bal maris, lar tangis pa lar woiwoi mang,
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 — ausente —
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Pa ning a rakrakai a angelo i kibas pas a tnan hat, i itna arlar ana hat ning di sira gini a witla ono, pa i minggen parung seni salatasi pa i atongi mang,
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 — ausente —
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 — ausente —
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 — ausente —
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.