João 1
Label Buk Baibel (LBB) vs NTLH
1 Natnating ot ning belot di akes a rakrakan hanua, a Warwara ka kes nigo. A Warwara i kes taum oe God, pa Warwara i ot e God.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Natnating ot i kes taum oe God.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 Ana Warwara ot, e God i akes a ututnala rop. Bel ta ngas ulak ning e God i akes la. E God i akes a ututnala rop ana Warwara ka.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 A lalaun i kes onoi, pa lalaun ning, i a talapor anuna taraila rop.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 A talapor i atalapor ana mormorom, pa mormorom bel i tolsot pasi.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 E God i sune sen ning a barsan, a risana e Jon.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 I hanot sur ir warwara talapor ana talapor, sur a taraila rop lar tortorot onoi.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 I ot bel a talapor, i hanot ka sur ir warwara talapor ana talapor.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Anasa a talapor momol ning ir atalapor a taraila rop, ir hanot ute na rakrakan hanua.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 A Warwara i kes te na rakrakan hanua. Ana Warwara e God i akes a rakrakan hanua, ika a taraila te na rakrakan hanua bel la oroi lalani.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 I hanot sur anuna taraila, ika anuna taraila ot bel la gas pasi.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Ika, la rop ning la gas pasi, pa la tortorot ana risana, i malmaling pas la sur la na natnat e God.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Bel la na natnat e God anasa di agon la ana mangis a tarai, o ana nuknukin tik mite lapiu, o ana nuknuk a tinaulai. E God ot e tamanla.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 A Warwara i hanot a barsan momol, pa i kes potor tamila. Mila ka oroi tar a matatarna, a matatar e Natnalik takai sot ka, ning i han misaot ta e Tamana, i bukus ana marmaris pa momolna.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 E Jon i warwara talapor onoi, pa i warwara ana tnan elngena mange, “I ka esaning a warwara nigo tar onoi mang, ‘Esaning ir mur tak, i leklek kol hok, anasa i laun nigo tak.’”
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 I bukus ana marmaris, pa ana nuna tnan marmaris, i sira angisngis dala ana galis a wakak a utna.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Oe Moses, e God i saran tar a warkurai tandala, ika oe Iesu Karisito i saran tar a marmaris pa momolna tetek dala.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Bel tik i oroi tar e God tuk onone. Ika e Natnalik, takai ka, ning i kes ting na ris e Tamana, ka asangan tar e God tetek dala. Pa i ot e God.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 A ningnigola ana tarai Juda la mitisa e Jerusalem, la sune sen a tena artabarla, pa dingla na tarai tagun a mangis a tarai Liwai, tetek e Jon sur lar dekeni mang, “U esi?”
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 E Jon bel i warwara alari, i warwara talapor ot onoi mang, “Bel iau a Karisito.”
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 La deken ulaki mang, “U esi? U e Elaija?” Pa i keles la mange, “Bel! Iau bel e Elaija.” La deken ulaki mange, “U a propet ning di atongi mang ir hanot?” I keles la mang, “Bel.”
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Lamur la atai i mange, “U esi? Ur atai mila sur milar atai la ning la sune mila ute. Asaning ur atongi hom?”
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 E Jon i keles la mange, “Iau a barsan ning a propet Aisaia i warwara nigo onoi mang, ‘A elngena mainla i arkabah ting na hanua bel mang: Mulor atostos a ngas anuna Leklek.’” Aisaia 40:3
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 A Parisaiola ning di sune la tetek e Jon,
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 la dekeni mange, “U atongi mang, bel u a Karisito, pa bel otleng u e Elaija, pa bel u a propet, ning di atongi mang ir hanot. Ning i manglarning, sur asa u baptais a taraila?”
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 E Jon i keles la mange, “A baptais mulo ana malum. Ika takai kaning i tur potor mulo, bel mulo tasmani.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Esaning ir mur tak, i leklek tak. Pa bel a tolsot sur ar pak sen a inau ana nuna su. A natarna kol tana.”
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 A ututnala ne, la hanot tumo e Betani ting na ris a malum Jodan ning e Jon i baptais a taraila ano.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Ning a pukakiar lamur, e Jon i oroi pas e Iesu i han amon teteki, pa i atongi mange, “Mulo oroi i, a Nat a Sipsip ane God, ning ir kepsen a toltol laulau anuna taraila mite na rakrakan hanua.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 A barsan kane, ning a warwara nigo tar ono mange, ‘A barsan ning ir mur tak, i leklek kol hok, anasa i laun nigo tak.’
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Lanigo iau otleng bel a tasmani. Ika a baptais ana malum sur ar apuasa a barsan ne tetek a tarai Israel.”
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 — ausente —
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Ia ka oroi tar a utna ning i hanot, pa a warwara talapor onoi mang, ai a Nat e God.”
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Ning a pukakiar lamur, e Jon taum ana naur a kaklik tagun a kakak a asaerla anunai, ditol tur tar ulak tingia.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Ning i oroi e Iesu i bolos ditol, i atongi ono mange, “Oroi, a Nat a Sipsip ane God.”
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Ning naur a kaklik a asaer dia longor a warwara ning, dia mur e Iesu.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Ning e Iesu i talingir, i oroi diau ning dia muri, pa i deken diau mange, “Asaning mu mang suri?” Dia kelesi mange, “Rabi” (a kamkamna mang Tena Asaer), “u kes taha?”
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 E Iesu i keles diau mange, “Mur han ute sur mur oroi.” Pa dia muri, pa dia oroi a pukna ning e Iesu i kes ia. Ning ditol hanot, ka 4 kilok pas pa ditol kes a rah kidol ning tingia.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Ning a halindiau ning dia longor a warwara ane Jon pa dia mur e Iesu, a risana e Endru, a tas e Saimon Pita.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 A ningnigo na utna ning e Endru i toli, i seren pas e tasnalik e Saimon, pa i atai i mange, “Mila ka pastetek pas a Mesaia!” (a kamkamna a Karisito).
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 E Endru i ben e Saimon tetek e Iesu. Ning e Iesu i oroi i, i atai i mange, “U e Saimon, a nat e Jon, dir atong a risam e Kepas.” (Ana warwara Grik di atongi e Pita, a kamkamna a hat.)
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Ning a pukakiar ulak, e Iesu i mang sur ir han utumo e Galili. I pastetek pas e Pilip, pa i atai i mange, “Ur mur iau.”
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 E Pilip, mitumo e Betsaida, a hanua ane Endru pa e Pita.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 E Pilip i pastetek pas e Natanael, pa i atai i mange, “Mila ka pastetek pas a Karisito ning e Moses i warwara nigo tar onoi ting na Buk a Warkurai, pa propetla otleng la ka warwara nigo tar ono ana nunla na tumtumus, i e Iesu a te Nasaret, a nat e Josep.”
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Ika e Natanael i kelesi mange, “Nasaret! Mangmangasa, ta wakak a utna ot ir hanot mitingia?” E Pilip i kelesi mange, “Lamut, pa dar han sur ur oroi.”
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Ning e Iesu i oroi pas e Natanael i hanot teteki, i atongi ono mange, “A te Israel momol, bel i tasman a asasongo.”
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 E Natanael i deken e Iesu mange, “U tasman mangmangasa iau?” I kelesi mange, “Ning belot e Pilip i ben u ute, ia ka oroi nigon tar u, ning u kes ting nahai a rakai a fig.”
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 E Natanael i atai i mange, “Tena asaer, u a Nat e God, u a King anuna tarai Israel.”
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 E Iesu i atai i mange, “Mangasa, u tortorot hok, anasa a atai u mang u kes tar nahai a rakai a fig? Lamur ur oroi a tatatnan utna kol ir hanot, ir itna tana utna ne.”
50 Jesus respondeu:
51 Lamur e Iesu i atai i mange, “A atong momoli tamulo, mulor oroi a langit ir sapang, pa angelola ane God lar hanan kas pa lar hanan purum saot na Nat a Barsan.”
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.