Atos 23
Label Buk Baibel (LBB) vs NTLH
1 E Pol i tai tostos sur a tarai a kiwung, pa i atai la mange, “Na tastasik, anuk a lalaun ka tostos na matana e God, pa balak bel i tiu iau ana ta utna.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Pa e Ananias a ningnigo na tena artabar tetek e God, i sune la ning la tur milau e Pol sur lar pasar a pahana.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pa e Pol i atai i mange, “E God ir pasar u, u arlar ana ris a rumai ning di sabar tari ana kokok, ika tingui i laulau kol. U kes sur ur warkurai iau arlar ana Warkuraila, ika u kutus a Warkuraila ning u arsune sur dir pasar iau.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 La ning la tur milau i la atongi mange, “Mangasa, u asa u, sur ur atong laulau a ningnigo na tena artabar tetek e God?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 E Pol i keles la mange, “Na tastasik, bel a tasmani mang ai a ningnigo na tena artabar tetek e God. Ning ar tasmani, bel ar toli larning, anasa di ka tumus tari ting na Buk Tabu mange, ‘Gong u atong laulau ta ningnigo ana num a taraila.’” Kisim Bek 22:28
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Ning e Pol i tasmani mang dingla na tarai tagun la, a Sadusila, pa dingla otleng a Parisaiola, i kukuk ting na kiwung mange, “Na tastasik, iau a Parisaio, pa nat a Parisaio, onone di tiu iau kamna ana nuk a tortorot ana lalaun ulak kusun a minat.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ning ka atong tari larning, a Parisaiola pa Sadusila la turpas a arlak, pa kiwung i taptapagal.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Anasa a Sadusila bel la tortorot ana lalaun ulak kusun a minat, pa angelola, pa motla, ika a Parisaiola la tortorot onditol rop.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Pa la turpas a tnan arbalakut, pa dingla na Parisaio, la ning a tena asaerla tagun a warkurai, la tur, pa la arlak kol, pa la atongi mange, “Bel mila pastek ta laulau a utna ning a barsan ne i rongo ono. Sakana ta mot, o ta angelo kar awarwara tari.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ning a arlak ka itna pa la turpas a harum, a tnan ningnigo anuna tena harumla i matmataut, sakana lar dat kakahal e Pol. I sune a tarai a harum, sur lar han pa lar dat pasi kusun a taraila, pa lar beni usaot na rumai anuna tarai a harum.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ana morom ning, a Leklek i hanot tetek e Pol, pa i atai i mange, “Gong u matmataut, ur tur rakrakai. U ka warwara talapor tar hok te e Jerusalem, mangotleng larning ur warwara talapor hok tumo e Rom.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 — ausente —
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 La han tetek a leklek a tena artabarla tetek e God, pa ningnigola miting na lotu, pa la atongi mange, “Mila ka lele tar mang bel milar ien ta utna tuk ot ning milar umkol tar e Pol.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Mila mang sur mulo pa tarai a kiwung, mulor saran a warwara tetek a tnan ningnigo anuna tena harumla pa mulor asongo pas e Pol kusuni, sur ir sune i tetek mulo. Mulor atongi mang mulo mang sur mulor longor ta warwara talapor ulak tana. Pa mila ka sang sur milar umkoli ting na ngas ning belot ir hanot tetek mulo.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ning a etna ane Pol i longor a pinpidaiwol ne, i han uting na rumai anuna tena harumla, pa i atai e Pol ono.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pa e Pol i kabah pas ning a ningnigo ana tena harumla, pa i atai i mange, “Ur ben a barman ne tetek anumulo a tnan ningnigo, anasa i mang sur ir atai i ana ning a warwara.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Pa i beni tetek a tnan ningnigo, pa i atai i mange, “E Pol, ning i karabus, i arsune sur iau, pa i nunung iau sur ar ben tar a barman ne tetek u, anasa i mang sur ir atai u ana ning a warwara.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 A tnan ningnigo i tong pas a kuna pa i ben masik pasi, pa i dekeni mange, “Asaning u mang ur atai iau ono?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Pa i atongi mange, “A tarai Juda la ka pinpidaiwol pas sur lar asongo pas e Pol kusun u, sur ur tulani latu tetek a tarai a kiwung, sur lar longor ta warwara talapor ulak tana.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Gong u longor tanla, anasa diat a bonot pa i apapisir, la mumun suri. La ka lele tar mang, bel lar hangan pa bel lar gang, tuk ot ning lar umkol tar e Pol. Pa la harnanai kama sur ur malmaling.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Pa tnan ningnigo i atumarangi mang, “Gong u atai tar tik mang u ka atai tar iau ana utna ne.” Pa lamur i sune seni.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 A tnan ningnigo anuna tena harumla, i kabah pas naur a ningnigo teteki pa i atai diau mange, “Mur sang naur a mar a tena harum, pa mais a bonot a tena harum ning la kas ana hosla, pa naur a mar a tena harum ning la los a turaila, pa mulor han ana 9 kilok onone na morom uto e Sisaria.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Mur ben ir naur a hos, sur e Pol ir han ono. Mulor tai alar wakaki tuk mulor hanot onoi tetek e Feliks, a tnan ningnigo ana matanitu.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Pa i tumus a pas teteki mange:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Iau e Klodius Lisia, a tumtumus tetek u Feliks, a tnan ningnigo ana matanitu.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 A barsan ne a sune i tetek u, a tarai Juda la tong akes pasi, pa milau lar umkoli. Ika mila ma na tena harum, mila hanot, pa mila alaun pasi, anasa ia ka tasman tari mang ai a te Rom.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Pa mang sur ar tasman asaning di tiwi ono, pa ben tari uting na nunla kiwung.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Onone a talapor onoi mang di tiu orosi ka ana toltol ana warkuraila miting na nunla na lotu, ika bel i tol ta laulau a utna sur ir karabus ono, pa dir umkoli ono.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ning di atai iau ana pinpidaiwol sur a barsan ne mang lar umkoli, a sune kapiti tetek u. Pa atai la ning la tiwi, sur lar atalapor anunla na artitiu tetek u. Ai ka i ning. Ka rop.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Pa tarai a harum la ben pas e Pol ana morom uto e Antipatris, larning di atai tar la.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ana pukakiar lamur, a tarai a harum ning la kas ana hosla, la bolos taum oe Pol, pa tarai a harum otleng la ulak usaot e Jerusalem.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ning la hanot ting e Sisaria, la saran tar a pas tetek e Feliks, a tnan ningnigo miting na matanitu, pa la saran tar e Pol uting na kuna.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ning e Feliks ka was tar a pas, i deken e Pol mange, “U miting na si na papar?” Pa ning ka tasman tari mang e Pol a te Silisia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 i atai i mange, “Ning a tarai a artitiu lar hanot ute, ar longor a utna ning lar tiu u ono.” Pa i arsune sur dir tai alari ting na rumai ane Herot.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.