Apocalipse 9
Label Buk Baibel (LBB) vs NTLH
1 A mundilima na angelo i wus anuna tawuru, pa a oroi a nangnang ning ka punga purum tar misaot na bakut ute na rakrakan hanua. Di saran tar a ki tana, a ki ana tnan tung ning bel ta araropna.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ning i sapang a tnan tung, a sasawan i turot mitingia arlar ana sasawan ana tnan iah ning i irnga kol. Pa kamis pa bakut i mormorom ana sasawan miting na tung ning.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 A mumla la han purum miting na sasawan pa la kes te na rakrakan hanua, pa di saran tar a rakrakai tanla, arlar ana rakrakai ana radamla.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Di atai la mang gong la alaulau a ulai te na rakrakan hanua, o a rakaila otleng. Lar alaulau a taraila ka ning bel ta akinalang ane God ting na patarinla.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ika bel di saran tar a rakrakai tanla sur lar umkol la, sur lar akadik la dilima na kalang ka. A kankan ning a tarai lar kilangi, i arlar larning a radam i pisi a tarai.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ana pukakiarla ning, a galis a tarai lar tai sur a minat, ika bel lar mat. Lar mang sur lar mat, ika a minat ir alah la ka.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 A mumla ning, la tai arlar ana hosla ning di ka sang tar la sur a harum. Ting na pukulunla a ututnala i arlar ana kukuh a king ning i tatatai lar a gol, pa patarinla i arlar ana patar a momolna.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 A hih a pukulunla i barah arlar ana hih a gurarala, pa ngesenla i arlar ana ngesen a laion.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Di suah alar na malwasinla ana ututnala ning i tai arlar ana aen. A unga na dehelinla i arlar ana unga na galis a hos pa galis a karis la dun kapit sur a harum.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Na mukmukinla i pispisi arlar ana radam. Pa rakrakai i kes ting na mukmukinla sur lar alaulau a tarai ana dilima na kalang.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 A angelo miting na tnan tung ning bel ta araropna, esaning anunla a king. Di atong a risana ana warwara Hibru Abadon, pa ana warwara Grik Apolion.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Ka rop a ningnigo na kankan. Naur a kankan kaning ot ir hanot.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 A mundiono na angelo i wus anuna tawuru, pa a longor a elngen takai i hanot miting na diat a utna ning i tatatai lar diat a kom ting na logo na tun artabar. A logo ning di toli ana gol, pa i tur salanigo ta e God.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Pa i atai a mundiono na angelo ning i tong anuna tawuru larne, “Ur pak sen diat a angelo ning di dot akes tar la ting na tnan malum Iupretis.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Pa i pak sen diat a angelo ning, sur lar umkol takai a kunum a tarai miting na natol a kunum. Diat a angelo ning e God ka sang tar la sur a awa ning, pa pukakiar ning, pa kalang ning pa rau ning.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 A wawas ana tarai a harum ning la kes ana hosla, la arlar ana naur a mar a milian (200,000,000) rop. A longori larne.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ana nuk a tatatai a oroi na hos pa la ning la kes saot onla. Na utna ning la suah alar na malwasinla ono i kubar arlar ana iah, i bulu pa i sinang arlar ana salfa. Pa pukul a hosla ning i arlar ana pukul a laionla. A sasawan, a iah pa salfa ditol purum miting na pahanla.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 A tarai rop miting na natol a kunum, takai a kunum onla, i hirua ana sasawan, a iah pa salfa ning ditol purum miting na pahanla.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 A rakrakai ana hosla i kes ting na pahanla pa na mukmukinla. Anasa na mukmukinla i arlar ana soila, pa pukul a soila la akadik a tarai.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Pa tarai ning a laulau a akadikla ne bel i umkol la, bel la lingir a nuknukinla kusun a manarla ning la toli ona kunla. Bel la manah ana lotu tetek a motla pa na manarla na gol, pa silwa, pa bras, pa hat, pa na rakaila. Na manar ning, bel la sira tai, bel la sira longor pa bel la sira han.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Pa tarai ning a laulau a akadikla ne bel i umkol la, bel la lingir a nuknukinla otleng ana umkol a tarai, a wah, na pamuk a toltol pa na kinkinau.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.