Tiago 2
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA
1 Vǎ puố̤vyá̤ thǐ꤮, thǐ ma kayǎ dố a zṳ̂́enyá̤e Byacè Jesǔ Krístu dố a o ná tè̤lǐtè̤takhè̌ tôprè̤ tahe. Phúnuô akhu-akhyě, thǐ tǒbè myádu myápatí ní̤ ǔ tôprè̤꤮ to.
1 Meus irmãos, não tenhais a fé em nosso Senhor Jesus Cristo, Senhor da glória, em acepção de pessoas.
2 Hékuốré̤ bí thǐ hyǎ cò́bucò́bè̌ plò́ lǔ akhè̌, kayǎ thè́nyě̤ ki hyǎnuô̌ dố thǐklè̌, rò tôprè̤ rò a kû̌thyá hyeca̤ dố angṳdupri̤du, a taplwóní̤ taplwóhtè̌ tahe, dố aruô tôprè̤ kuô̌ke rò, a sǒphásǒrya̤ rò a kû̌thyá ní̤ prè́ hyeca̤zè̤̌ prè́.
2 Se, portanto, entrar na vossa sinagoga algum homem com anéis de ouro nos dedos, em trajos de luxo, e entrar também algum pobre andrajoso,
3 Kayǎ duzá̤ tôprè̤ rò thǐ è́sû bezṳ̂́benyá̤ lǔ, htuô̌to dố thǐklè̌ tôprè̤nuô a hé lǔ, “Onyǎo dố khuklyáhtyalô̌ ryá akhuyě” rò a hé kuô̌ke kayǎ sǒphásǒrya̤ nuôtôprè̤, “Kahtò obínuô,” má̤torò “Onyǎo bí two̤khu bí vǎ khǎduô khǎshyéyě,” a hé phúnuô.
3 e tratardes com deferência o que tem os trajos de luxo e lhe disserdes: Tu, assenta-te aqui em lugar de honra; e disserdes ao pobre: Tu, fica ali em pé ou assenta-te aqui abaixo do estrado dos meus pés,
4 Thǐ me̤kryá꤮ ǐtě nuôma thǐ thè́gně ní̤dyé to è̌? Kayǎ dố thǐklè̌ yětahenuô, thǐ myáhtye khó èthǐ rò thǐ htwǒhtya prè̤cirya ǔ dố a oná tè̤tane̤ mǔmyá̤ricyá̤ thǐtahe hò́.
4 não fizestes distinção entre vós mesmos e não vos tornastes juízes tomados de perversos pensamentos?
5 Puố̤vyá̤mo̤ thǐ꤮, ní̤dǎ lahyǎ. Kayǎ dố a sǒphásǒrya̤ dố hekhu yětahe nuôma, thyáphú èthǐ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ kishyokisò̌htya rò èthǐ ki me̤ní̤ htyěké̤ dố Cò́marya ò́lya̤ one pé̤ kayǎ dố a mo̤ní̤ lǔ nuôtahe agněnuôrò, Cò́marya nwóhtya èthǐ hò́ nuôma thǐ thè́gně tǎ̤te̤ dû hò́.
5 Ouvi, meus amados irmãos. Não escolheu Deus os que para o mundo são pobres, para serem ricos em fé e herdeiros do reino que ele prometeu aos que o amam?
6 Manárò kayǎ sǒphásǒrya̤phú tahenuô thǐ bezṳ̂́benyá̤ ní̤ kuô̌ èthǐ to. Kayǎ dố a pé̤epé̤ǒ me̤cyě̤me̤cṳ̂ thǐ nuôma kayǎ duzá̤htyathè̌phú tahenuô prè́. Prè̤ dố a cwihyǎ thǐ dố prè̤ciryatè̤phú tahe a mèthènyě nuôma èthǐ nuôtahe hò́.
6 Entretanto, vós outros menosprezastes o pobre. Não são os ricos que vos oprimem e não são eles que vos arrastam para tribunais?
7 Kayǎ dố a pacyé̤ishyé pyélò̌ Krístu mwi̤twó̤mwi̤ryá dố ǔ dyé htuô̌hò́ thǐ yěnuôma má̤ èthǐ nuôtahe hò́.
7 Não são eles os que blasfemam o bom nome que sobre vós foi invocado?
8 Lisǎsè̌kǔ hé, “Mo̤ní̤ ǔruô phú nè̤ mo̤lya̤ ní̤dyé nè̤né̤ nuô,” a hé phúnuô. Thǐ ki cṳ̌e má̤lakǒ Cò́marya ahtyěké̤ atè̤thyótè̤thya yě hénuôma thǐ me̤tǒhò́ tè̤ hò́.
8 Se vós, contudo, observais a lei régia segundo a Escritura: Amarás o teu próximo como a ti mesmo, fazeis bem;
9 Manárò thǐ ki myádu myápatí ǔ hénuôma, thǐ me̤hò́ tè̤thû́ rò tè̤thyótè̤thya cirya hò́ thǐ phú kayǎ me̤thû́ tè̤thyótè̤thya tôprè̤nuô hò́.
9 se, todavia, fazeis acepção de pessoas, cometeis pecado, sendo arguidos pela lei como transgressores.
10 Ǔpě꤮ tôprè̤ bèbè a ki me̤thû́ tè̤mekyǎngó̤ tômû̌ hénuô, a me̤thû́ lò̌hò́ tè̤mekyǎngó̤ lò̌꤮ plǐ hò́.
10 Pois qualquer que guarda toda a lei, mas tropeça em um só ponto, se torna culpado de todos.
11 Cò́marya hé, “Cuốthû́ tǎ prè̤mòprè̤khǔ tǎmé̤” a hé phúnuô. Htuô̌rò a hékuô̌ pó̤, “Me̤thyě tǎ kayǎ tǎmé̤” a hé pó̤ phúnuô. Phúnuôrò thǐ ki cuốthû́ prè̤mòprè̤khǔ to tadû́rò thǐ ki me̤thyě kayǎ hénuô, thǐ htwǒhtya hò́ kayǎ dố a me̤thû́ tè̤thyótè̤thya tôprè̤ hò́.
11 Porquanto, aquele que disse: Não adulterarás também ordenou: Não matarás. Ora, se não adulteras, porém matas, vens a ser transgressor da lei.
12 Rò̤ní̤ lahyǎ thǐ tè̤hébè ná thǐ tè̤me̤ tahenuô. Me̤těhérò tè̤thyótè̤thya dố a dyé pé̤ kayǎ tè̤palǎ yě ki cirya thǐ pǎ.
12 Falai de tal maneira e de tal maneira procedei como aqueles que hão de ser julgados pela lei da liberdade.
13 Me̤těhérò kayǎ tôprè̤prè̤ dố a thè́zò̤ kuô̌ǔ to nuô, shyé꤮ Cò́marya cirya kayǎ nuôtôprè̤ akhè̌pǎnuô, a thè́zò̤ ní̤kuô̌ lǔ to pǎ. Tè̤thè́zò̤ní̤ ǔ nuô a me̤pé̤ tè̤cirya.
13 Porque o juízo é sem misericórdia para com aquele que não usou de misericórdia. A misericórdia triunfa sobre o juízo.
14 Vǎ puố̤vyá̤ thǐ꤮, kayǎ tôprè̤prè̤ ki hé ná vǎ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ o a hé tadû́rò a ki dyéluô̌ a tè̤zṳ̂́yě ná a me̤ tè̤ryá tahe to hénuô, abwíataryě o tôcô꤮ to. A tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ yěnuô a me̤siplè́cyá̤ lǔ to.
14 Meus irmãos, qual é o proveito, se alguém disser que tem fé, mas não tiver obras? Pode, acaso, semelhante fé salvá-lo?
15 Hékuốré̤ thǐ puố̤vyá̤ prè̤khǔ má̤torò thǐ puố̤vyá̤ prè̤mò tôprè̤prè̤ nuô a lé̤kû̌lé̤thyá, a lé̤elé̤ǒ tônyě ná tônyě agně ki olốobǎ to hébyenuô,
15 Se um irmão ou uma irmã estiverem carecidos de roupa e necessitados do alimento cotidiano,
16 rò dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤nuô a ki hé lǔ, “Ka̤mo̤mo̤ ka̤ryáryá ní꤮, Cò́marya ki okuô̌ dû ná nè̤ pǎ, me̤lè̤ryání̤ nè̤né̤ ní, rò ekò́ǒbǎ dû lahyǎ ní꤮,” a hé phúnuô tadû́rò thǐ ki dyépé̤ èthǐ lé̤kû̌lé̤thyá, lé̤elé̤ǒ tôcô꤮ to hénuô, abwíataryě o tôcô꤮ to.
16 e qualquer dentre vós lhes disser: Ide em paz, aquecei-vos e fartai-vos, sem, contudo, lhes dar o necessário para o corpo, qual é o proveito disso?
17 Tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ nuôma a thyáphú nuôhò́. A ki oprè́tû́ tè̤zṳ̂́ tôcôtuô̌, tè̤me̤ ki oluô̌ kuô̌to hénuôma má̤prè́ tè̤zṳ̂́ dố a thyě prè́.
17 Assim, também a fé, se não tiver obras, por si só está morta.
18 Hékuốré̤ kayǎ tôprè̤ ki hé, “Kayǎ tahehe nuô a o ná tè̤zṳ̂́, tahehe rò a o ná tè̤me̤ryá tè̤.” Ki hé rò vǎ ki hésû è, dyéluô̌ pé̤ vǎ nè̤ tè̤zṳ̂́ dố a sǒdǒ ná tè̤me̤ yěnuô, rò vǎ ki dyéluô̌ pé̤ kuô̌ke nè̤ ná vǎ tè̤zṳ̂́ dố a o ná tè̤me̤yě pǎ vǎ ki hésû è phúnuô.
18 Mas alguém dirá: Tu tens fé, e eu tenho obras; mostra-me essa tua fé sem as obras, e eu, com as obras, te mostrarei a minha fé.
19 Nè̤ zṳ̂́e ná Byacè Cò́marya otû́ tôprè̤꤮ tuô̌. Aryáhò́. Khǐnékhǐnò̌ tahe cò́nuô a zṳ̂́e thyákuô̌dû phúnuônuô, htuô̌to èthǐ zṳ̂́e rò a thè́isě tanyǎ̤tadè cò́.
19 Crês, tu, que Deus é um só? Fazes bem. Até os demônios creem e tremem.
20 Kayǎ olốoklò̌, tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ dố a o ná tè̤me̤ to tahe nuôma a olốoklò̌ prè́ nuôma, nè̤ thè́zṳ̂́ myáhtye è̌?
20 Queres, pois, ficar certo, ó homem insensato, de que a fé sem as obras é inoperante?
21 Pè̤phè̌ Abraham dố꤮ nyénu tôprè̤nuô Cò́marya dyacò́dyate̤ è phútě? A ní̤dǎ Cò́marya angó̤ rò bí a lǔhtya aphúkhǔ Isaac dố tè̤lǔrè̤́khu akhè̌nuô, Cò́marya dyacò́dyate̤ lǔ ná a tè̤me̤yě akhyě prè́.
21 Não foi por obras que Abraão, o nosso pai, foi justificado, quando ofereceu sobre o altar o próprio filho, Isaque?
22 Nè̤ myáhtye hò́ atè̤zṳ̂́ ná a tè̤me̤yě me̤ró̤lǔ tè̤hò́. A tè̤me̤yě a me̤ lốbǎ pé̤hò́ lǔ tè̤zṳ̂́ hò́.
22 Vês como a fé operava juntamente com as suas obras; com efeito, foi pelas obras que a fé se consumou,
23 Rò lisǎsè̌ héo yěnuô a lốbǎhyǎ hò́ rò a hé, “Abraham zṳ̂́e Cò́marya rò dố atè̤zṳ̂́ akhu-akhyě, Cò́marya dyahò́ lǔ phú kayǎcò́kayǎte̤ tôprè̤ nuôhò́,” a hé phúnuô. Phúnuôrò Abraham nuô ǔ è́ lǔ ná Cò́marya a khǒbò́thyó.
23 e se cumpriu a Escritura, a qual diz: Ora, Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça; e: Foi chamado amigo de Deus.
24 Phúnuôrò, thǐ myáhtyehò́ ná Cò́marya dyacò́dyate̤ kayǎ tôprè̤prè̤nuô, a dyacò́dyate̤ tû́prè́ lǔ ná a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ yětôcô prè́ nuô má̤to. A dyacò́dyate̤ lǔ ná atè̤me̤ dố a dyéluô̌ ná a o ná a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ yěnuô prè́.
24 Verificais que uma pessoa é justificada por obras e não por fé somente.
25 Himyáphèmuố̤ Rahab nuôma a thyáphúnuô hò́. Thyáphú Israelphú dố a nuô̌ htû́myá huô tè̤ nuôtahe ki htecuốsiplè́ bè́kyǎ ná klyá dố aruô tôbǒ agněnuô, a è́mo̤sû èthǐ rò a me̤cwó̤ pé̤ èthǐ akhu-akhyě Cò́marya dyacò́dyate̤ lǔ ná a tè̤phyétè̤me̤ yěakhyěhò́.
25 De igual modo, não foi também justificada por obras a meretriz Raabe, quando acolheu os emissários e os fez partir por outro caminho?
26 Phúnuôhò́, tè̤zṳ̂́ dố a o ná tè̤me̤ tonuô, athyáná né̤klò̤́ dố thè́plòhtwǒprè̤ o kuô̌ dố lǔlo̤ to rò a thyěkyǎ nuô hò́.
26 Porque, assim como o corpo sem espírito é morto, assim também a fé sem obras é morta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.