Mateus 27
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Anotôrǒ mò̤́lǐ ro̤mû́ akhè̌nuô, lò̌꤮ bwídukhu tahe ná myěcôphú khuklò́khuklyǎ tahe okúokyá lò̌ lǔ ná èthǐ ki me̤thyě Jesǔ.
1 De manhã cedo, todos os chefes dos sacerdotes e líderes religiosos do povo tomaram a decisão de condenar Jesus à morte.
2 Èthǐ cò̌klò̤ htuô̌ Byacè Jesǔ rò a cwicuốkyǎ lǔ dố Khwí Pilato a o rò a cuốdyé tǎ̤kyǎ lǔ dố a takhukǔ.
2 E, amarrando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Bí Juda dố a isè̌tǎ̤kyǎ lǔ nuôtôprè̤ myáhtye dố ǔ cirya thyě Byacè Jesǔ akhè̌nuô, a thè́plè̤̌thè́zò̤ nyacò́ rò a hyǎ dyédwó khyěthyá rû̌zyeyě thakha dố bwídukhu tahe a o ná Judaphú muố̤prû̌muố̤prè̤́ tahe a o.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus fora condenado, foi tomado de remorso e devolveu aos chefes dos sacerdotes e aos líderes religiosos as trinta moedas de prata.
4 Rò a hé èthǐ, “Vǎ me̤thû́hò́ Cò́marya hò́, me̤těhérò vǎ isè̌kyǎhò́ kayǎ dố a tè̤thû́o tôcô꤮ to yětôprè̤ hò́.”
4 E disse: "Pequei, pois traí sangue inocente". E eles retrucaram: "Que nos importa? A responsabilidade é sua".
5 Èthǐ héphúnuô rò Juda prò̤tǎ̤kyǎ rû̌zyeyě bí tè̤lǔtyǎ hǒkǔ nuô rò a hteka̤kyǎ. Htuô̌rò a htecuố dố aruô tôpho rò a cuố cò̌thyěkyǎ ané̤.
5 Então Judas jogou o dinheiro dentro do templo, saindo, foi e enforcou-se.
6 Bwídukhu tahe ihtuô dwókhyě rû̌zye yětahe rò a hé lahyǎ, “Rû̌zyeyě pè̤ Juda a tè̤thyótè̤thya o ná a tǒkò sunuô̌tố̤ ná tè̤lǔhǒdu arû̌ to, me̤těhérò rû̌ yěnuôma ǔ dyé ná lé̤me̤thyě kayǎ prè́.”
6 Os chefes dos sacerdotes ajuntaram as moedas e disseram: "É contra a lei colocar este dinheiro no tesouro, visto que é preço de sangue".
7 Èthǐ belya̤ lahyǎ athè́plò ná a ki ipri̤ ná prè̤byápò̤ tôprè̤ aprè́ tôlé̤ rò èthǐ ki dya pé̤ ná Judaphú má̤to tahe aluô̤̌khu.
7 Então decidiram usar aquele dinheiro para comprar o campo do Oleiro, para cemitério de estrangeiros.
8 Phúnuô akhu-akhyě, tuố̤khǒnyá̤ hekhu bínuô tôphonuô ǔ è́ ná thwihekhu.
8 Por isso ele se chama campo de Sangue até o dia de hoje.
9 Prè̤pro̤ Jeremia a tè̤héone yěnuô a lốhtyabǎhtya hò́, “Èthǐ phyé rû̌zye thakha rò Israelphú tahe hé lǔ, pè̤ dya lǔ angṳ báyě ma a kòhò́.
9 Então se cumpriu o que fora dito pelo profeta Jeremias: "Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Rò èthǐ ipri̤ rû̌zye nuôtahe ná prè̤byápò̤ aprè́ tôlé̤ phú Byacè nò̌ipri̤ vǎnuô.”
10 e as usaram para comprar o campo do Oleiro, como o Senhor me ordenou".
11 Bínuôakhè̌ Jesǔ ihtò odố Khwí Pilato anyěhyǎ rò a sudyǎ lǔ, “Nè̤ ma Judaphú akhwí tôprè̤ má̤lakǒ è̌?”
11 Jesus foi posto diante do governador, e este lhe perguntou: "Você é o rei dos judeus? " Respondeu-lhe Jesus: "Tu o dizes".
12 Bí bwídukhu tahe ná Judaphú muố̤prû̌muố̤prè̤́ dố a htwǒ khuklò́khuklyǎ tahe kè̤ lǔ tè̤thû́ akhè̌nuô, a hé ka̤khyěsû tômû̌꤮ to.
12 Acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes religiosos, ele nada respondeu.
13 Khwí Pilato sudyǎ lǔ, “Ǔ kè̤ lò̌ nè̤ ná nè̤ me̤thû́me̤plá phúyě phúnuôma nè̤ ní̤huô̌ to è̌?”
13 Então Pilatos lhe perguntou: "Você não ouve a acusação que eles estão fazendo contra você? "
14 Manárò Byacè Jesǔ héka̤khyěsû lǔ ngó̤ tômû̌꤮ to akhu-akhyě khwí khyéthukhyéthè́ nyacò́.
14 Mas Jesus não lhe respondeu nenhuma palavra, de modo que o governador ficou muito impressionado.
15 Khwíyě alé̤klǒ o ná pwǒ̤nana꤮ tè̤cuốtalwópwè̌ dǎ bè hò́ hénuô, a hé kayǎ bè́mṳ tahe ki nwóhte kayǎcyě̤ dố ǔ dò́tǎ̤ lǔ dố htò̌kǔ nuôtahe tôprè̤. Rò èthǐ nwóhte bítě꤮ tôprè̤ bèbè, khwí plwǒhte pé̤ èthǐ prè́.
15 Por ocasião da festa era costume do governador soltar um prisioneiro escolhido pela multidão.
16 Bínuôakhè̌ ǔ dò́tǎ̤ kayǎ mwi̤du dố acyě̤ tôkyě rò amwi̤ ná Barabba otôprè̤.
16 Eles tinham, naquela ocasião, um prisioneiro muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Rò bí kayǎ bè́mṳ hyǎopò̤́ lò̌ lǔ akhè̌, Khwí Pilato sudwǒ èthǐ, “Thǐ thè́zṳ̂́ nò̌plwǒhte vǎ bítě tôprè̤tě? Ma thǐ thè́zṳ̂́ nò̌plwǒhte vǎ dố Barabba è̌? Má̤toma Jesǔ dố ǔ è́ lǔ ná Krístu yětôprè̤nuô è̌?” A sudyǎ èthǐ phúnuô.
17 Pilatos perguntou à multidão que ali se havia reunido: "Qual destes vocês querem que lhes solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo? "
18 Me̤těhérò a thè́gně htuô̌hò́ ná tè̤cò́bè̌ khuklò́khuklyǎ tahe thè́khwè́ní̤kuô̌ Jesǔ rò èthǐ hyǎdyétǎ̤kyǎ Jesǔ dố lǔo prè́.
18 Porque sabia que o haviam entregado por inveja.
19 Bí Khwí Pilato onyǎo dố a lé̤cirya ǔ khuklyáhtyalô̌ alo̤ akhè̌nuô, amě nò̌hyǎthǔ ǔ tè̤ritè̤kyǎ tôcô dố avè̤ Khwí Pilato a o rò a hé, “Cuốme̤bè tǎ kayǎ dố atè̤thû́ oto yětôprè̤nuô taki꤮ tǎmé̤ ní꤮, me̤těhérò vǎ omyěmyá̤ ryá cò́ ari-akyǎ taki꤮ cò́ to.”
19 Estando Pilatos sentado no tribunal, sua mulher lhe enviou esta mensagem: "Não se envolva com este inocente, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele".
20 Manárò bwídukhu tahe ná Judaphú muố̤prû̌muố̤prè̤́ dố a htwǒ khuklò́khuklyǎ tahenuô a cuố ilò̌ kayǎ bè́mṳ tahe ná a ki kwǐhte Barabba rò ki cirya thyěkyǎ Jesǔ.
20 Mas os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos convenceram a multidão a que pedisse Barrabás e mandasse executar a Jesus.
21 Rò Khwí Pilato sudyǎ èthǐ, “Yěthè́nyě̤ aklè̌ thǐ thè́zṳ̂́ nò̌plwǒkyǎ vǎ bítě tôprè̤tě?”
21 Então perguntou o governador: "Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte? " Responderam eles: "Barrabás! "
22 Rò Khwí Pilato sudyǎ èthǐ, “Ki me̤phúnuôrò Jesǔ dố ǔ è́ lǔ ná Krístu yětôprè̤nuô vǎ bè me̤ è phútě?”
22 Perguntou Pilatos: "Que farei então com Jesus, chamado Cristo? " Todos responderam: "Crucifica-o! "
23 Rò Khwí Pilato sudyǎ èthǐ, “Cuố mṳ̂̌thyě htyakyǎ è me̤tě? A cuố me̤thû́me̤plá kryá꤮ ǐtě?”
23 "Por quê? Que crime ele cometeu? ", perguntou Pilatos. Mas eles gritavam ainda mais: "Crucifica-o! "
24 Bí Khwí Pilato myáhtye thè́gněhò́ ná ǔ ní̤dǎpǎ lǔ tè̤hébè to, htuô̌to kayǎ yětahe ki cáhtya me̤tarû̌tapyǎ súsá hyǎhò́ akhu-akhyě a phyé htyěkacṳ́ rò a thǐplǐkyǎ atakhu dố kayǎ bè́mṳ a mèthènyě rò a hé, “Kayǎ yětôprè̤ athwinuô a tǎ̤bè tuố̤kuô̌ pǎ dố vǎkhu tohò́. Thǐ ná thǐdûhò́.”
24 Quando Pilatos percebeu que não estava obtendo nenhum resultado, mas, pelo contrário, estava se iniciando um tumulto, mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: "Estou inocente do sangue deste homem; a responsabilidade é de vocês".
25 Rò kayǎ lò̌꤮ plǐ hésû, “Athwi nuô nò̌lya̤bèdû dố pè̤ ná pè̤phúpè̤lye̤ tahe akhu nuô.”
25 Todo o povo respondeu: "Que o sangue dele caia sobre nós e sobre nossos filhos! "
26 Rò a plwǒhtekyǎ pé̤ èthǐ Barabba rò a nò̌ klyěphú tahe ki mṳ̂̌ Byacè Jesǔ ná iplírwí̤, htuô̌rò a dyétǎ̤ dố klyěphú tahe a khadǎkǔ dố a ki cuố mṳ̂̌thyěhtyakyǎ Byacè Jesǔ dố krusulo̤.
26 Então Pilatos soltou-lhes Barrabás, mandou açoitar Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Htuô̌rò khwí aklyěphú tahe è́cuố Byacè Jesǔ dố klyěklǒ lé̤o bí khwíhǒ tarè́kǔnuô rò klyěphú zè̤thuô̌thyó hyǎoplò́ tava̤lò̌ lǔ.
27 Então, os soldados do governador levaram Jesus ao Pretório e reuniram toda a tropa ao seu redor.
28 Htuô̌rò èthǐ plwókyǎ Byacè Jesǔ aca̤ rò a thyáhtya pé̤ lǔ ca̤cwo̤ li̤lò́thò̌ tôpṳ̂.
28 Tiraram-lhe as vestes e puseram nele um manto vermelho;
29 Htuô̌rò èthǐ ikhu tava̤ thòshyámò̤́ thyáná khuklwǒ̤ nuôrò a klwǒ̤htya pé̤ lǔ rò èthǐ hé takhwótakè, me̤lavilavò̌ kano lò̌ lǔ. Èthǐ nò̌pṳ̂́ lǔ ihtyábǒ dố atakhu cò́htwó tôkyě rò èthǐ dángṳ̂lya̤ dố lǔnyěhyǎ rò a hé lavò̌ kano lò̌ lǔ, “Kố꤮ Juda akhwídu, ohtwǒprè̤ mò̤́nyě htǔdû ní꤮!”
29 fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Puseram uma vara em sua mão direita e, ajoelhando-se diante dele, zombavam: "Salve, rei dos judeus! "
30 Èthǐ htuplá lǔ ná pli̤htyě, èthǐ phyé ihtyábǒ rò mṳ̂̌htuô̌ mṳ̂̌thyáthyá cò́ ná lǔ khuklò́cò́.
30 Cuspiram nele e, tirando-lhe a vara, batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Bí èthǐ me̤zò́me̤lě nyě̤kruô̌htuô̌ lǔ nuô a plwótǎ̤kyǎ khyěthyá ca̤cwo̤htǔ nuôtôpṳ̂ rò a thyáhtya taple pé̤ khyěthyá lǔ ná aca̤ ní̤dû nuôtôpṳ̂. Htuô̌rò a è́htecuốkyǎ lǔ rò a ki cuố mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ dố krusulo̤.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e vestiram-lhe suas próprias roupas. Então o levaram para crucificá-lo.
32 Bí èthǐ htecuố akhè̌nuô, a myáhtye Cyreneo vǐ̤phè̌ dố amwi̤ ná Simonè yětôprè̤ rò klyěphú tahe nò̌zá tadû lǔ ná Jesǔ krusu.
32 Ao saírem, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, e o forçaram a carregar a cruz.
33 Èthǐ cuố dố khǎlé̤ tôpho dố ǔ è́ ná Goghotha hé yěnuôtôpho. (Goghotha angó̤lasá ma khuklò́krwí akhǎlé̤).
33 Chegaram a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira,
34 Bínuô akhè̌nuô, èthǐ dyéǒ lǔ htyězǎ̤ dố a kluô̌ sǐlyǎ̤tố̤ ná tè̤khukhè tôcô dố ǔ è́, “kò̌” rò Jesǔ puô̤myá htuô̌rò a thè́ǒto.
34 e lhe deram para beber vinho misturado com fel; mas, depois de prová-lo, recusou-se a beber.
35 Bí èthǐ mṳ̂̌thyěhtya htuô̌hò́ Jesǔ nuô, èthǐ iběphyé ró̤lǔ Jesǔ aca̤ tahe. Bí èthǐ ibě tyahí lǔ to akhè̌nuô, èthǐ bò́ lahyǎ tè̤byǎbwí tôcô, me̤těhérò a bò́ tôprè̤ htuô̌ tôprè̤, rò a tǎ̤tǒ bítě tôprè̤ tǒ phyé bítě tôkyětě nuô, cṳ́꤮ dû abwí tǎ̤tǒ prè́.
35 Depois de o crucificarem, dividiram as roupas dele, tirando sortes.
36 Htuô̌rò èthǐ onyǎtǎ̤ lahyǎ rò opò̤́myání̤ Jesǔ.
36 E, sentando-se, vigiavam-no ali.
37 Dố a khuklò́htè́ nuô, èthǐ rǎhtya-o lidyatè̤thû́ tôklǒ, “È ma Jesǔ, Judaphú tahe akhwí.”
37 Por cima de sua cabeça colocaram por escrito a acusação feita contra ele: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤kuô̌ lǔ ná prè̤pṳ̂́phe zè́plè́phe ǔ thè́nyě̤, dố cò́htwó tôprè̤ dố cò́ci tôprè̤.
38 Dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Kayǎ dố a cuốphûka̤phû lahyǎ bí akhǎshyé nuôtahe nuô lahyǎ akhuklò́, pacyé̤ishyé rò a hé lahyǎ lǔ,
39 Os que passavam lançavam-lhe insultos, balançando a cabeça
40 “Nè̤ hé ná nè̤ ki me̤tǎ̤prò̤kyǎ tè̤lǔhǒdu rò thuô̌nyě akǔ nè̤ isò́htya htuô̌bè́ khyěprè́ nè̤ hé vǎhé. Me̤lwóhteka̤ ní̤dyémò̌ nè̤né̤ to. Nè̤ ki má̤lakǒ Cò́marya aphúkhǔ hérò hítǎ̤mò̌ dố krusulo̤ yěnuô to.”
40 e dizendo: "Você que destrói o templo e o reedifica em três dias, salve-se! Desça da cruz, se é Filho de Deus! "
41 Bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ná tè̤cò́bucò́bè̌ a khuklò́khuklyǎ tahe hétakhwótakè thyákuô̌ lò̌ dû lǔ phúnuô,
41 Da mesma forma, os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes religiosos zombavam dele,
42 “A me̤lwóhteka̤ cyá̤ ǔ thè́htwǒprè̤ tadû́rò a me̤lwóhteka̤ cyá̤ ní̤dyékuô̌ ané̤to vǎ꤮. È ma Israel akhwí vǎhéto. Nò̌hítǎ̤ mò̌ è dố krusulo̤nuô to, rò pè̤ zṳ̂́e kuô̌dû kǒ.
42 dizendo: "Salvou os outros, mas não é capaz de salvar a si mesmo! E é o rei de Israel! Desça agora da cruz, e creremos nele.
43 A zṳ̂́e Cò́marya vǎhé. Cò́marya ki thè́plòoní̤ lǔ hérò nò̌me̤lwóhteka̤ mò̌ lǔ khǒnyá̤yěnuô kǒkǒ? Me̤těhérò a hé dyé ané̤, ‘Vǎ ma Cò́marya aphúkhǔ’ meně.”
43 Ele confiou em Deus. Que Deus o salve agora, se dele tem compaixão, pois disse: ‘Sou o Filho de Deus! ’ "
44 Prè̤pṳ̂́phe zè́plè́phe ǔ dố ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤kuô̌ ná Jesǔ yěthè́nyě̤nuô a pacyé̤ishyé kuô̌dû lǔ phúnuônuôhò́.
44 Igualmente o insultavam os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Cáhtya bí mò̤́htuô cò́ranè́ nuô rò a tuố̤hyǎ dố mò̤́kwí̤lya̤ thuô̌mû̌ akǔnuô ké̤ khítarṳ̂ tǎ̤lò̌ cò́ tôké̤lè̤̌ cò́.
45 E houve trevas sobre toda a terra, do meio dia às três horas da tarde.
46 Tavǐtava̤ bí mò̤́kwí̤lya̤ thuô̌mû̌ akhè̌nuô, Jesǔ cyé̤pryě̤ è́htǒhtya, “Éli, Éli, lema sabathani,” angó̤lasá ma “Vǎ Cò́marya, vǎ Cò́marya, nè̤ vǐkyǎ vǎ me̤tě?”
46 Por volta das três horas da tarde, Jesus bradou em alta voz: "Eloí, Eloí, lamá sabactâni? " que significa: "Meu Deus! Meu Deus! Por que me abandonaste? "
47 Kayǎ ihtòo bínuô tahe ní̤huô̌ lahyǎ Jesǔ è́htǒhtya phúyě rò èthǐ hé lahyǎ, “A è́htǒhtyahò́ Prè̤pro̤ Elia.”
47 Quando alguns dos que estavam ali ouviram isso, disseram: "Ele está chamando Elias".
48 Bí èthǐ aklè̌ nuôtôprè̤, tôphuốtuô̌ a klyacuốphyé tè̤tôcô dố athyáná phyáplyé rò a cuốcye̤nuô̌ dố htyězǎ̤shye thǒkǔ rò a cò̌klò̤ma dố vèlǎ̤khyě rò a dyéhtya nò̌cwíǒ ná Byacè Jesǔ.
48 Imediatamente, um deles correu em busca de uma esponja, embebeu-a em vinagre, colocou-a na ponta de uma vara e deu-a a Jesus para beber.
49 Lò̌꤮ a okyǎ nuôtahe hé lǔ, “A o dûhò́ phúnuô, pè̤ opò̤́myá kuốré̤ taplô̤phú pó꤮, ma pè̤ myáhtye sálé̤ Prè̤pro̤ Elia hyǎ me̤lwóhteka̤ lǔ pǎ è̌, ma to è̌,” a hé lahyǎ phúnuô.
49 Mas os outros disseram: "Deixem-no. Vejamos se Elias vem salvá-lo".
50 Bí Byacè è́htǒhtyashyo khyěthyápó̤ tôphuố htuô̌nuô athè́plò htwǒprè̤ htecuốkyǎ.
50 Depois de ter bradado novamente em alta voz, Jesus entregou o espírito.
51 Bínuôakhè̌ ikè̤̌badu dố ǔ cò̤́tǎ̤tṳ̂̌bí dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ nuôtôba lazè̤̌ kahtyakalya̤ plû́kyǎ nyě̤kyě. Tanéhtò́dǐ htuô̌rò lò̤́ tahe lṳǎyǎ phè́lò̌.
51 Naquele momento, o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Luô̤̌kǔ tahe kǔmǒhtya lò̌ rò prè̤sǎsè̌phú dố a thyěhtuô̌hò́ nuôtahe ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě è́lǎ.
52 Os sepulcros se abriram, e os corpos de muitos santos que tinham morrido foram ressuscitados.
53 Èthǐ o dố luô̤̌kǔ rò hteka̤. Htuô̌rò dố khyě bí Byacè Jesǔ Krístu thyě ihtòka̤khyě htuô̌nuô èthǐ ka̤ kanuô̌ lahyǎ dố vǐ̤sǎsè̌ Jerusalem akǔ rò ǔ myáhtye ró̤kúlǎ èthǐ.
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Bí Roma klyětôzè̤ khuklò́ yětôprè̤ ná kayǎ dố a opò̤́maní̤ Jesǔ yětahe myáhtye tanéhtò́dǐ ná lò̌꤮ tè̤htwǒhtya ané̤ yětahe akhè̌nuô, èthǐ thè́isě rò a hé lahyǎ, “È ma Cò́marya aphúkhǔ má̤lakǒ nyǎ hò́.”
54 Quando o centurião e os que com ele vigiavam Jesus viram o terremoto e tudo o que havia acontecido, ficaram aterrorizados e exclamaram: "Verdadeiramente este era o Filho de Deus! "
55 Prè̤mò dố a opò̤́ myácuốlǒ dố aye̤ tahe oró̤oè́ kúlǎ bínuô. Èthǐ ma prè̤mò tahe dố a o dố Galilea ké̤ rò a krwǒkuô̌ ná Jesǔ. Rò èthǐ myákhwèní̤ lahyǎ tè̤ dố Byacè lo tahe.
55 Muitas mulheres estavam ali, observando de longe. Elas haviam seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir.
56 Dố èthǐ yětahe aklè̌nuô Magdalena dò̌kǔmuố̤ Maria, Jakomo ná Jose amuố̤ Maria ná Zebedeo aphú tahe amuố̤.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Bí mò̤́hélya̤ hò́ akhè̌nuô, kayǎphè̌duzá̤ o dố vǐ̤ Arimathea rò amwi̤ ná Joseph hé yětôprè̤ hyǎtuố̤. È ma a htwǒ htuô̌hò́ Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ tôprè̤.
57 Ao cair da tarde chegou um homem rico, de Arimatéia, chamado José, que se tornara discípulo de Jesus.
58 A cuố dố Khwí Pilato a o rò a cuốkwǐ Jesǔ aluô̤̌to̤ rò Khwí Pilato hétǎ̤ ǔ ná ǔ ki dyé Jesǔ aluô̤̌to̤ yěnuô ná Joseph.
58 Dirigindo-se a Pilatos, pediu o corpo de Jesus, e Pilatos ordenou que lhe fosse entregue.
59 Rò Joseph cuốphyétǎ̤ luô̤̌to̤yě rò a bobí lǔ ná ikè̤̌báplǐhtǔ tôba.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num limpo lençol de linho
60 Rò ǔ cuốsunuô̌ lǔ dố luô̤̌kǔthè̌ tôkǔ. Luô̤̌kǔthè̌ yěnuôma Joseph atè̤ ní̤dû. A nò̌ikhûkǔnuô̌ one ǔ dố lò̤́kǔ. A htulò̌bí luô̤̌kǔ yěnuô ná lò̤́du tômě htuô̌rò a ka̤kyǎ.
60 e o colocou num sepulcro novo, que ele havia mandado cavar na rocha. E, fazendo rolar uma grande pedra sobre a entrada do sepulcro, retirou-se.
61 Magdalena dò̌kǔmuố̤ Maria ná Maria dố aruôtôprè̤ onyǎo tǒdè̌ dố luô̤̌kǔ anyěhyǎ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam assentadas ali, em frente do sepulcro.
62 Mò̤́nyǎ̤nyě ma mò̤́nyě dố Judaphú tahe taritaryǎ one tè̤lò̌꤮ plǐ dố shyéparǒ Mò̤́nyěduô nuôtônyě agně. Mò̤́nyǎ̤nyě htuô̌ shyéparǒ Mò̤́nyěduô yě akhè̌nuô, bwídukhu tahe ná Pharisěophú tahe cuố lahyǎ dố Khwí Pilato a o.
62 No outro dia, que era o seguinte ao da Preparação, os chefes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se a Pilatos
63 Rò èthǐ cuố hé lǔ, “Khwí꤮ pè̤ tǒ̤maní̤ pǎ ná bí phè̌lahǒdu nuôtôprè̤ ohtwǒprè̤pǎ akhè̌nuô, a hé, ‘Thuô̌nyěhtuô̌pǎ nuô, vǎ ki ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě pǎ,’ a hé phúnuô.
63 e disseram: "Senhor, lembramos que, enquanto ainda estava vivo, aquele impostor disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Phúnuôrò hétǎ̤ klyěphú tahe rò nò̌opò̤́ma tǎ̤te̤ bǎ è thuô̌nyěnuô. Pǎma a khǒpacè̤̌ tahe hyǎphyéhuô ní̤dyé lǔ rò a cuố hé pé̤ ǔ ná a ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě hò́꤮, phúnuôhe. Pǎma tè̤lahǒ dốkhyě yětômû̌ nuô thè́isě ná a cyě̤lốklò̌ ná tè̤lahǒ dố aré̤ nuôtômû̌ he.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro dele seja guardado até o terceiro dia, para que não venham seus discípulos e, roubando o corpo, digam ao povo que ele ressuscitou dentre os mortos. Este último engano será pior do que o primeiro".
65 Khwí Pilato hésû, “Ki me̤phúnuôrò è́cuốní̤ lahyǎ prè̤opò̤́ tahe rò cuốmò̌ lahyǎ, yácû́ opò̤́ma ryá lahyǎ bá꤮ thǐ opò̤́mabè́ tadû nuô.”
65 "Levem um destacamento", respondeu Pilatos. "Podem ir, e mantenham o sepulcro em segurança como acharem melhor".
66 Thyáphú èthǐ ki me̤klò̤me̤ma ryá luô̤̌kǔyě rò èthǐ cuốklè́htya luô̌ a tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố luô̤̌kǔ mǎ̤htè́lo̤ htuô̌rò a nò̌opò̤́maní̤ ná klyěphú tahe.
66 Eles foram e armaram um esquema de segurança no sepulcro; e além de deixarem um destacamento montando guarda, lacraram a pedra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.