Mateus 27
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ
1 Anotôrǒ mò̤́lǐ ro̤mû́ akhè̌nuô, lò̌꤮ bwídukhu tahe ná myěcôphú khuklò́khuklyǎ tahe okúokyá lò̌ lǔ ná èthǐ ki me̤thyě Jesǔ.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 Èthǐ cò̌klò̤ htuô̌ Byacè Jesǔ rò a cwicuốkyǎ lǔ dố Khwí Pilato a o rò a cuốdyé tǎ̤kyǎ lǔ dố a takhukǔ.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 Bí Juda dố a isè̌tǎ̤kyǎ lǔ nuôtôprè̤ myáhtye dố ǔ cirya thyě Byacè Jesǔ akhè̌nuô, a thè́plè̤̌thè́zò̤ nyacò́ rò a hyǎ dyédwó khyěthyá rû̌zyeyě thakha dố bwídukhu tahe a o ná Judaphú muố̤prû̌muố̤prè̤́ tahe a o.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 Rò a hé èthǐ, “Vǎ me̤thû́hò́ Cò́marya hò́, me̤těhérò vǎ isè̌kyǎhò́ kayǎ dố a tè̤thû́o tôcô꤮ to yětôprè̤ hò́.”
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Èthǐ héphúnuô rò Juda prò̤tǎ̤kyǎ rû̌zyeyě bí tè̤lǔtyǎ hǒkǔ nuô rò a hteka̤kyǎ. Htuô̌rò a htecuố dố aruô tôpho rò a cuố cò̌thyěkyǎ ané̤.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 Bwídukhu tahe ihtuô dwókhyě rû̌zye yětahe rò a hé lahyǎ, “Rû̌zyeyě pè̤ Juda a tè̤thyótè̤thya o ná a tǒkò sunuô̌tố̤ ná tè̤lǔhǒdu arû̌ to, me̤těhérò rû̌ yěnuôma ǔ dyé ná lé̤me̤thyě kayǎ prè́.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 Èthǐ belya̤ lahyǎ athè́plò ná a ki ipri̤ ná prè̤byápò̤ tôprè̤ aprè́ tôlé̤ rò èthǐ ki dya pé̤ ná Judaphú má̤to tahe aluô̤̌khu.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Phúnuô akhu-akhyě, tuố̤khǒnyá̤ hekhu bínuô tôphonuô ǔ è́ ná thwihekhu.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 Prè̤pro̤ Jeremia a tè̤héone yěnuô a lốhtyabǎhtya hò́, “Èthǐ phyé rû̌zye thakha rò Israelphú tahe hé lǔ, pè̤ dya lǔ angṳ báyě ma a kòhò́.
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 Rò èthǐ ipri̤ rû̌zye nuôtahe ná prè̤byápò̤ aprè́ tôlé̤ phú Byacè nò̌ipri̤ vǎnuô.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Bínuôakhè̌ Jesǔ ihtò odố Khwí Pilato anyěhyǎ rò a sudyǎ lǔ, “Nè̤ ma Judaphú akhwí tôprè̤ má̤lakǒ è̌?”
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Bí bwídukhu tahe ná Judaphú muố̤prû̌muố̤prè̤́ dố a htwǒ khuklò́khuklyǎ tahe kè̤ lǔ tè̤thû́ akhè̌nuô, a hé ka̤khyěsû tômû̌꤮ to.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Khwí Pilato sudyǎ lǔ, “Ǔ kè̤ lò̌ nè̤ ná nè̤ me̤thû́me̤plá phúyě phúnuôma nè̤ ní̤huô̌ to è̌?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Manárò Byacè Jesǔ héka̤khyěsû lǔ ngó̤ tômû̌꤮ to akhu-akhyě khwí khyéthukhyéthè́ nyacò́.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 Khwíyě alé̤klǒ o ná pwǒ̤nana꤮ tè̤cuốtalwópwè̌ dǎ bè hò́ hénuô, a hé kayǎ bè́mṳ tahe ki nwóhte kayǎcyě̤ dố ǔ dò́tǎ̤ lǔ dố htò̌kǔ nuôtahe tôprè̤. Rò èthǐ nwóhte bítě꤮ tôprè̤ bèbè, khwí plwǒhte pé̤ èthǐ prè́.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Bínuôakhè̌ ǔ dò́tǎ̤ kayǎ mwi̤du dố acyě̤ tôkyě rò amwi̤ ná Barabba otôprè̤.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 Rò bí kayǎ bè́mṳ hyǎopò̤́ lò̌ lǔ akhè̌, Khwí Pilato sudwǒ èthǐ, “Thǐ thè́zṳ̂́ nò̌plwǒhte vǎ bítě tôprè̤tě? Ma thǐ thè́zṳ̂́ nò̌plwǒhte vǎ dố Barabba è̌? Má̤toma Jesǔ dố ǔ è́ lǔ ná Krístu yětôprè̤nuô è̌?” A sudyǎ èthǐ phúnuô.
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Me̤těhérò a thè́gně htuô̌hò́ ná tè̤cò́bè̌ khuklò́khuklyǎ tahe thè́khwè́ní̤kuô̌ Jesǔ rò èthǐ hyǎdyétǎ̤kyǎ Jesǔ dố lǔo prè́.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Bí Khwí Pilato onyǎo dố a lé̤cirya ǔ khuklyáhtyalô̌ alo̤ akhè̌nuô, amě nò̌hyǎthǔ ǔ tè̤ritè̤kyǎ tôcô dố avè̤ Khwí Pilato a o rò a hé, “Cuốme̤bè tǎ kayǎ dố atè̤thû́ oto yětôprè̤nuô taki꤮ tǎmé̤ ní꤮, me̤těhérò vǎ omyěmyá̤ ryá cò́ ari-akyǎ taki꤮ cò́ to.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Manárò bwídukhu tahe ná Judaphú muố̤prû̌muố̤prè̤́ dố a htwǒ khuklò́khuklyǎ tahenuô a cuố ilò̌ kayǎ bè́mṳ tahe ná a ki kwǐhte Barabba rò ki cirya thyěkyǎ Jesǔ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Rò Khwí Pilato sudyǎ èthǐ, “Yěthè́nyě̤ aklè̌ thǐ thè́zṳ̂́ nò̌plwǒkyǎ vǎ bítě tôprè̤tě?”
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Rò Khwí Pilato sudyǎ èthǐ, “Ki me̤phúnuôrò Jesǔ dố ǔ è́ lǔ ná Krístu yětôprè̤nuô vǎ bè me̤ è phútě?”
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 Rò Khwí Pilato sudyǎ èthǐ, “Cuố mṳ̂̌thyě htyakyǎ è me̤tě? A cuố me̤thû́me̤plá kryá꤮ ǐtě?”
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Bí Khwí Pilato myáhtye thè́gněhò́ ná ǔ ní̤dǎpǎ lǔ tè̤hébè to, htuô̌to kayǎ yětahe ki cáhtya me̤tarû̌tapyǎ súsá hyǎhò́ akhu-akhyě a phyé htyěkacṳ́ rò a thǐplǐkyǎ atakhu dố kayǎ bè́mṳ a mèthènyě rò a hé, “Kayǎ yětôprè̤ athwinuô a tǎ̤bè tuố̤kuô̌ pǎ dố vǎkhu tohò́. Thǐ ná thǐdûhò́.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Rò kayǎ lò̌꤮ plǐ hésû, “Athwi nuô nò̌lya̤bèdû dố pè̤ ná pè̤phúpè̤lye̤ tahe akhu nuô.”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Rò a plwǒhtekyǎ pé̤ èthǐ Barabba rò a nò̌ klyěphú tahe ki mṳ̂̌ Byacè Jesǔ ná iplírwí̤, htuô̌rò a dyétǎ̤ dố klyěphú tahe a khadǎkǔ dố a ki cuố mṳ̂̌thyěhtyakyǎ Byacè Jesǔ dố krusulo̤.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Htuô̌rò khwí aklyěphú tahe è́cuố Byacè Jesǔ dố klyěklǒ lé̤o bí khwíhǒ tarè́kǔnuô rò klyěphú zè̤thuô̌thyó hyǎoplò́ tava̤lò̌ lǔ.
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 Htuô̌rò èthǐ plwókyǎ Byacè Jesǔ aca̤ rò a thyáhtya pé̤ lǔ ca̤cwo̤ li̤lò́thò̌ tôpṳ̂.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 Htuô̌rò èthǐ ikhu tava̤ thòshyámò̤́ thyáná khuklwǒ̤ nuôrò a klwǒ̤htya pé̤ lǔ rò èthǐ hé takhwótakè, me̤lavilavò̌ kano lò̌ lǔ. Èthǐ nò̌pṳ̂́ lǔ ihtyábǒ dố atakhu cò́htwó tôkyě rò èthǐ dángṳ̂lya̤ dố lǔnyěhyǎ rò a hé lavò̌ kano lò̌ lǔ, “Kố꤮ Juda akhwídu, ohtwǒprè̤ mò̤́nyě htǔdû ní꤮!”
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 Èthǐ htuplá lǔ ná pli̤htyě, èthǐ phyé ihtyábǒ rò mṳ̂̌htuô̌ mṳ̂̌thyáthyá cò́ ná lǔ khuklò́cò́.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Bí èthǐ me̤zò́me̤lě nyě̤kruô̌htuô̌ lǔ nuô a plwótǎ̤kyǎ khyěthyá ca̤cwo̤htǔ nuôtôpṳ̂ rò a thyáhtya taple pé̤ khyěthyá lǔ ná aca̤ ní̤dû nuôtôpṳ̂. Htuô̌rò a è́htecuốkyǎ lǔ rò a ki cuố mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ dố krusulo̤.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Bí èthǐ htecuố akhè̌nuô, a myáhtye Cyreneo vǐ̤phè̌ dố amwi̤ ná Simonè yětôprè̤ rò klyěphú tahe nò̌zá tadû lǔ ná Jesǔ krusu.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 Èthǐ cuố dố khǎlé̤ tôpho dố ǔ è́ ná Goghotha hé yěnuôtôpho. (Goghotha angó̤lasá ma khuklò́krwí akhǎlé̤).
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 Bínuô akhè̌nuô, èthǐ dyéǒ lǔ htyězǎ̤ dố a kluô̌ sǐlyǎ̤tố̤ ná tè̤khukhè tôcô dố ǔ è́, “kò̌” rò Jesǔ puô̤myá htuô̌rò a thè́ǒto.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Bí èthǐ mṳ̂̌thyěhtya htuô̌hò́ Jesǔ nuô, èthǐ iběphyé ró̤lǔ Jesǔ aca̤ tahe. Bí èthǐ ibě tyahí lǔ to akhè̌nuô, èthǐ bò́ lahyǎ tè̤byǎbwí tôcô, me̤těhérò a bò́ tôprè̤ htuô̌ tôprè̤, rò a tǎ̤tǒ bítě tôprè̤ tǒ phyé bítě tôkyětě nuô, cṳ́꤮ dû abwí tǎ̤tǒ prè́.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Htuô̌rò èthǐ onyǎtǎ̤ lahyǎ rò opò̤́myání̤ Jesǔ.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 Dố a khuklò́htè́ nuô, èthǐ rǎhtya-o lidyatè̤thû́ tôklǒ, “È ma Jesǔ, Judaphú tahe akhwí.”
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤kuô̌ lǔ ná prè̤pṳ̂́phe zè́plè́phe ǔ thè́nyě̤, dố cò́htwó tôprè̤ dố cò́ci tôprè̤.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 Kayǎ dố a cuốphûka̤phû lahyǎ bí akhǎshyé nuôtahe nuô lahyǎ akhuklò́, pacyé̤ishyé rò a hé lahyǎ lǔ,
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 “Nè̤ hé ná nè̤ ki me̤tǎ̤prò̤kyǎ tè̤lǔhǒdu rò thuô̌nyě akǔ nè̤ isò́htya htuô̌bè́ khyěprè́ nè̤ hé vǎhé. Me̤lwóhteka̤ ní̤dyémò̌ nè̤né̤ to. Nè̤ ki má̤lakǒ Cò́marya aphúkhǔ hérò hítǎ̤mò̌ dố krusulo̤ yěnuô to.”
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 Bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ná tè̤cò́bucò́bè̌ a khuklò́khuklyǎ tahe hétakhwótakè thyákuô̌ lò̌ dû lǔ phúnuô,
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 “A me̤lwóhteka̤ cyá̤ ǔ thè́htwǒprè̤ tadû́rò a me̤lwóhteka̤ cyá̤ ní̤dyékuô̌ ané̤to vǎ꤮. È ma Israel akhwí vǎhéto. Nò̌hítǎ̤ mò̌ è dố krusulo̤nuô to, rò pè̤ zṳ̂́e kuô̌dû kǒ.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 A zṳ̂́e Cò́marya vǎhé. Cò́marya ki thè́plòoní̤ lǔ hérò nò̌me̤lwóhteka̤ mò̌ lǔ khǒnyá̤yěnuô kǒkǒ? Me̤těhérò a hé dyé ané̤, ‘Vǎ ma Cò́marya aphúkhǔ’ meně.”
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Prè̤pṳ̂́phe zè́plè́phe ǔ dố ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤kuô̌ ná Jesǔ yěthè́nyě̤nuô a pacyé̤ishyé kuô̌dû lǔ phúnuônuôhò́.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Cáhtya bí mò̤́htuô cò́ranè́ nuô rò a tuố̤hyǎ dố mò̤́kwí̤lya̤ thuô̌mû̌ akǔnuô ké̤ khítarṳ̂ tǎ̤lò̌ cò́ tôké̤lè̤̌ cò́.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Tavǐtava̤ bí mò̤́kwí̤lya̤ thuô̌mû̌ akhè̌nuô, Jesǔ cyé̤pryě̤ è́htǒhtya, “Éli, Éli, lema sabathani,” angó̤lasá ma “Vǎ Cò́marya, vǎ Cò́marya, nè̤ vǐkyǎ vǎ me̤tě?”
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 Kayǎ ihtòo bínuô tahe ní̤huô̌ lahyǎ Jesǔ è́htǒhtya phúyě rò èthǐ hé lahyǎ, “A è́htǒhtyahò́ Prè̤pro̤ Elia.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 Bí èthǐ aklè̌ nuôtôprè̤, tôphuốtuô̌ a klyacuốphyé tè̤tôcô dố athyáná phyáplyé rò a cuốcye̤nuô̌ dố htyězǎ̤shye thǒkǔ rò a cò̌klò̤ma dố vèlǎ̤khyě rò a dyéhtya nò̌cwíǒ ná Byacè Jesǔ.
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Lò̌꤮ a okyǎ nuôtahe hé lǔ, “A o dûhò́ phúnuô, pè̤ opò̤́myá kuốré̤ taplô̤phú pó꤮, ma pè̤ myáhtye sálé̤ Prè̤pro̤ Elia hyǎ me̤lwóhteka̤ lǔ pǎ è̌, ma to è̌,” a hé lahyǎ phúnuô.
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Bí Byacè è́htǒhtyashyo khyěthyápó̤ tôphuố htuô̌nuô athè́plò htwǒprè̤ htecuốkyǎ.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Bínuôakhè̌ ikè̤̌badu dố ǔ cò̤́tǎ̤tṳ̂̌bí dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ nuôtôba lazè̤̌ kahtyakalya̤ plû́kyǎ nyě̤kyě. Tanéhtò́dǐ htuô̌rò lò̤́ tahe lṳǎyǎ phè́lò̌.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 Luô̤̌kǔ tahe kǔmǒhtya lò̌ rò prè̤sǎsè̌phú dố a thyěhtuô̌hò́ nuôtahe ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě è́lǎ.
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Èthǐ o dố luô̤̌kǔ rò hteka̤. Htuô̌rò dố khyě bí Byacè Jesǔ Krístu thyě ihtòka̤khyě htuô̌nuô èthǐ ka̤ kanuô̌ lahyǎ dố vǐ̤sǎsè̌ Jerusalem akǔ rò ǔ myáhtye ró̤kúlǎ èthǐ.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Bí Roma klyětôzè̤ khuklò́ yětôprè̤ ná kayǎ dố a opò̤́maní̤ Jesǔ yětahe myáhtye tanéhtò́dǐ ná lò̌꤮ tè̤htwǒhtya ané̤ yětahe akhè̌nuô, èthǐ thè́isě rò a hé lahyǎ, “È ma Cò́marya aphúkhǔ má̤lakǒ nyǎ hò́.”
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Prè̤mò dố a opò̤́ myácuốlǒ dố aye̤ tahe oró̤oè́ kúlǎ bínuô. Èthǐ ma prè̤mò tahe dố a o dố Galilea ké̤ rò a krwǒkuô̌ ná Jesǔ. Rò èthǐ myákhwèní̤ lahyǎ tè̤ dố Byacè lo tahe.
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 Dố èthǐ yětahe aklè̌nuô Magdalena dò̌kǔmuố̤ Maria, Jakomo ná Jose amuố̤ Maria ná Zebedeo aphú tahe amuố̤.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Bí mò̤́hélya̤ hò́ akhè̌nuô, kayǎphè̌duzá̤ o dố vǐ̤ Arimathea rò amwi̤ ná Joseph hé yětôprè̤ hyǎtuố̤. È ma a htwǒ htuô̌hò́ Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ tôprè̤.
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 A cuố dố Khwí Pilato a o rò a cuốkwǐ Jesǔ aluô̤̌to̤ rò Khwí Pilato hétǎ̤ ǔ ná ǔ ki dyé Jesǔ aluô̤̌to̤ yěnuô ná Joseph.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Rò Joseph cuốphyétǎ̤ luô̤̌to̤yě rò a bobí lǔ ná ikè̤̌báplǐhtǔ tôba.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 Rò ǔ cuốsunuô̌ lǔ dố luô̤̌kǔthè̌ tôkǔ. Luô̤̌kǔthè̌ yěnuôma Joseph atè̤ ní̤dû. A nò̌ikhûkǔnuô̌ one ǔ dố lò̤́kǔ. A htulò̌bí luô̤̌kǔ yěnuô ná lò̤́du tômě htuô̌rò a ka̤kyǎ.
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Magdalena dò̌kǔmuố̤ Maria ná Maria dố aruôtôprè̤ onyǎo tǒdè̌ dố luô̤̌kǔ anyěhyǎ.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Mò̤́nyǎ̤nyě ma mò̤́nyě dố Judaphú tahe taritaryǎ one tè̤lò̌꤮ plǐ dố shyéparǒ Mò̤́nyěduô nuôtônyě agně. Mò̤́nyǎ̤nyě htuô̌ shyéparǒ Mò̤́nyěduô yě akhè̌nuô, bwídukhu tahe ná Pharisěophú tahe cuố lahyǎ dố Khwí Pilato a o.
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Rò èthǐ cuố hé lǔ, “Khwí꤮ pè̤ tǒ̤maní̤ pǎ ná bí phè̌lahǒdu nuôtôprè̤ ohtwǒprè̤pǎ akhè̌nuô, a hé, ‘Thuô̌nyěhtuô̌pǎ nuô, vǎ ki ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě pǎ,’ a hé phúnuô.
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Phúnuôrò hétǎ̤ klyěphú tahe rò nò̌opò̤́ma tǎ̤te̤ bǎ è thuô̌nyěnuô. Pǎma a khǒpacè̤̌ tahe hyǎphyéhuô ní̤dyé lǔ rò a cuố hé pé̤ ǔ ná a ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě hò́꤮, phúnuôhe. Pǎma tè̤lahǒ dốkhyě yětômû̌ nuô thè́isě ná a cyě̤lốklò̌ ná tè̤lahǒ dố aré̤ nuôtômû̌ he.”
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Khwí Pilato hésû, “Ki me̤phúnuôrò è́cuốní̤ lahyǎ prè̤opò̤́ tahe rò cuốmò̌ lahyǎ, yácû́ opò̤́ma ryá lahyǎ bá꤮ thǐ opò̤́mabè́ tadû nuô.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Thyáphú èthǐ ki me̤klò̤me̤ma ryá luô̤̌kǔyě rò èthǐ cuốklè́htya luô̌ a tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố luô̤̌kǔ mǎ̤htè́lo̤ htuô̌rò a nò̌opò̤́maní̤ ná klyěphú tahe.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.