Mateus 15

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pharisěophú ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá aklè̌ tahehenuô, a o dố vǐ̤ Jerusalem rò a hyǎ sudyǎ Byacè Jesǔ,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Nè̤ khǒpacè̤̌ yětahe nuôma me̤těrò a krwǒlṳ̂me̤ kuô̌ǔ phú tè̤cò́bucò́bè̌ alé̤klǒ o nuôtahe to me̤tě? Èthǐ kíré̤ esè rò a sǐplǐ kuô̌ǔ atakhu to.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Thǐ vǐkyǎ Cò́marya mekyǎngó̤ tahe rò thǐ cuốkrwǒ lṳ̂me̤ tuố̤ thǐ phyěphuô̌ alé̤klǒ me̤tě?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Me̤těhérò, Cò́marya hé, ‘Bezṳ̂́benyá̤ nè̤muố̤nè̤phè̌ ní,’ rò ‘Kayǎ dố a isò̌ amuố̤aphè̌ tôprè̤prè̤nuô bè me̤thyěkyǎ lǔ.’
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Manárò thǐ nò̌hé ǔmuố̤ǔphè̌, ‘Kố꤮ muố̤, Kố꤮ phè̌, rû̌htè̌ dố vǎ tǒbè myákhwè me̤cwó̤ ná thǐnuô a o vǎ, manárò vǎ yǒ belya̤ htuô̌hò́ vǎ thè́plò ná vǎ tǒbè dyé ná Cò́marya,’ thǐ nò̌hé ǔ ná ǔmuố̤ǔphè̌ phúnuô.
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Kayǎ tôprè̤prè̤ ki ka̤ hé amuố̤aphè̌ phúnuô hérò thǐ nò̌bezṳ̂́benyá̤ pǎ ǔ ná ǔmuố̤ǔphè̌ to hò́. Thǐ lṳ̂krwǒ thǐ phyěphuô̌ alé̤klǒ akhu-akhyě thǐ me̤taphǔkyǎlò̌ hò́ Cò́marya a tè̤mekyǎngó̤ yětômû̌ hò́.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Kayǎ cyé̤zò́cò́te̤ ané̤ thǐ꤮, Prè̤pro̤ Isaiah héone thǐrithǐkyǎ nuôma a tǒtû́ cò́.
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Kayǎ yětahe bezṳ̂́benyá̤ lahyǎ vǎ ná akhǎu manárò athè́plò nuôma a otaphǎye̤ ná vǎ prè́.
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Èthǐ cò́bè̌htya vǎ yěnuô angó̤lasá o tôcô꤮ to. Èthǐ ithyóithya prè́ ǔ ná prè̤lukayǎ alé̤klǒ tahe prè́ manárò a hé ní̤dyé lahyǎ ná a ithyóithya cò́ ǔ ná Cò́marya a tè̤thyótè̤thya tahe cò́.’”
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Byacè Jesǔ è́hyǎphû kayǎ bè́mṳ dố akhǎshyé rò a hé èthǐ, “Ní̤dǎ rò yácû́ pṳ̌thè́gně tǎ̤te̤ lahyǎ.
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Tè̤ dố a nuô̌ dố kayǎ kyǎ̤kǔ tahenuô, a me̤ taprómǔmyá̤ lǔ dố Cò́marya anyěhyǎ to. Manárò tè̤ dố a hte dố kayǎ kyǎ̤kǔ tahenuô, a me̤ taprómǔmyá̤ lǔ.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Bínuôakhè̌ a khǒpacè̤̌ tahe hyǎ dố lǔo rò a hé lǔ, “Nè̤ hébè ngó̤ nuôtahenuô, Pharisěophú tahe thè́plòsè̌ lò̌plǐ nè̤ nuôma nè̤ thè́gně ní̤dyé nè̤né̤ è̌?”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Rò a hésû èthǐ, “Vǎphè̌ dố mò́khu tôprè̤ ki htò́htekyǎ lò̌plǐ thòmò̤́ dố a isò́ má̤to nuôtahe pǎ.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Tane̤ tuố̤ tǎ èthǐ tǎmé̤, plwǒ okyǎdû èthǐ phúnuô hò́. Èthǐ ma kayǎ mèthèkhí tahe dố a thǔpé̤ kayǎ mèthèkhí tahe aklyá prè́. Kayǎ mèthèkhí tôprè̤ ki thǔpé̤ kayǎ mèthèkhí dố aruôtôprè̤ klyá hénuôma èthǐ ki latǎ̤lò̌ dố hekǔ thè́nyě̤ pǎ.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Htuô̌rò Petru hé lǔ, “Héplǒ pé̤ pè̤ ngó̤khákho yě angó̤lasá nuô.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Thǐ tane̤plǒ pé̤ kuô̌nyǎhí ǔ to è̌?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Tè̤lò̌꤮ plǐ dố a nuô̌ dố kyǎ̤kǔ tahe nuôma, a nuô̌ dố phuô̤̌kǔ, a nuô̌ htuô̌ dố phuô̤̌kǔ rò a bè htecuốkyǎ dố dò̌klò̌ nuôma thǐ thè́gně to è̌?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Manárò tè̤ dố a o dố kyǎ̤kǔ hte tahe nuôma a o dố thè́plòkǔ hyǎ, rò a me̤ taprómǔmyá̤ kayǎ.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Me̤těhérò tè̤me̤thyě prè̤lukayǎ, cuốthû́ ǔphúǔmě, cuốthû́ prè̤mòprè̤khǔ, ehuôehí, khyálahǒlahya tè̤, dyámwi̤htyězo̤ ǔ, ná tè̤tane̤ taprómǔmyá̤ tahe, lò̌꤮ tè̤ yětahe nuôma a hyǎhtelò̌ dố kayǎ a thè́plòkǔ prè́.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Tè̤yě tahe ma a me̤ taprómǔmyá̤ kayǎ. Sǐplǐ takhu to rò esè nuôma a me̤ taprómǔmyá̤ kayǎ to.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Byacè Jesǔ htecuốkyǎ ná khǎlé̤ bí a ophû tavǐtava̤ ná vǐ̤ Tyre ná vǐ̤ Sido nuôtôpho.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Rò Canan myěcômuố̤ dố a o dố ké̤bínuô tôprè̤ hyǎ dố Byacè Jesǔ a o rò a hyǎ è́htǒ kwǐthè́zò̤htya lǔ, “Kố꤮ Byacè, Khwí Davi aphúkhǔ, thè́zò̤ré̤ vǎ ní꤮ khǐné me̤bè vǎphúmò rò a me̤shyo nyacò́.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Manárò Byacè Jesǔ hésû lǔ tômû̌꤮ to. Rò a khǒpacè̤̌ tahe hyǎ rò kwǐthè́zò̤ lǔ, “Nò̌ ka̤kyǎ prè̤mò nuô tôprè̤, a krwǒ è́htǒè́mo̤ tadû kuô̌ pè̤ nuô̌.”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Rò Byacè Jesǔ hésû prè̤mò yětôprè̤, “Cò́marya nò̌hyǎ tû́prè́ vǎ dố Israelphú dố athyáná thímí lamé̤ tahe agně prè́.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Rò prè̤mò yětôprè̤ hyǎ dángṳ̂lya̤ dố Byacè Jesǔ nyěhyǎ rò a hé lǔ, “Kố꤮ Byacè, khyáthè́dǒ me̤cwó̤ ré̤ vǎ ní꤮.”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Rò Byacè hésû lǔ, “Pè̤ phyé phú yětahe asèe rò buôekyǎ ná htwitahe nuôma a kòto.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Rò a hésû, “Amá̤, Byacè꤮ manárò htwitahe nuôma a enò́ nyǎprè́ abyacè atè̤ tǎ̤kuố̤tǎ̤vè̤̌ dố dǐrè̤́lè̤̌ nuôtahe prè́.”
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Yětôphuốrò Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Mòmuố̤, nè̤ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ sò̌nyacò́! Phú nè̤ kwǐ nuô a ki htwǒ pé̤dû nè̤ ní꤮.” A phúprè̤mò omo̤-oryá ka̤ takrò̤̌ cò́ bí Byacè hé lǔ akhè̌ nuô cò́.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Byacè htecuốkyǎ bínuô rò a cuốrwó Galilea htyěòduhtû̌ nuô rò a cuốhtya onyǎo dố sorò̤̌lo̤ tôpho.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Kayǎ tahe hyǎpluhyǎphè kuô̌ lò̌plǐ lǔ. Rò èthǐ è́hyǎní̤, záhyǎní̤ lahyǎ kayǎ khǎduôdá tarṳ́-otyá̤ tahe, kayǎ mèthèkhí tahe, kayǎ dátò̤̌ tahe, kayǎ pè́ tahe ná dố aruô tahe è́lǎ rò èthǐ hyǎdyatǎ̤ dố Byacè khǎduôshyé rò a zasǐmé̤ pé̤ lò̌ èthǐ.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Bí kayǎ tahe myáhtye ná kayǎ pè́ tahe hébè cyá̤ ka̤khyě, kayǎ dátò̤̌ tahe ryáka̤khyě, kayǎ khǎduôdá tarṳ́-otyá̤ tahe cuốcyá̤khyě, kayǎ mèthèkhí tahe mèthè lǐka̤khyě akhè̌nuô, èthǐ khyéthukhyéthè́ rò htuthè́htya Israel a Cò́marya.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Byacè Jesǔ è́hyǎ a khǒpacè̤̌ tahe dố a o rò a hé èthǐ, “Vǎ thè́zò̤ ní̤dyé nyacò́ kayǎ yětahe, a o kuô̌ lahyǎ ná vǎ bíyě ma a bǎ hò́ thuô̌nyě hò́. Èthǐ lé̤elé̤ǒ o lahyǎ tôcô꤮ to. Vǎ thè́zṳ̂́ plwǒka̤ tavǐ̤takò̌ èthǐ to, pǎma èthǐ ladyáeladyáǒ rò lakhû́lapò̤ ka̤lò̌ lahyǎ dố klyálo̤ he.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Rò a khǒpacè̤̌ tahe hésû lǔ, “Khǎlé̤ bíyě tôphoma dò̌so ophûowó tôdò̌꤮ to. Pè̤ kíré̤ buôe kayǎ yě tôplutôphè agněnuô, pè̤ ki cuốipri̤ etǒ sèe bítě?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Rò Byacè Jesǔ sudyǎ èthǐ, “Thǐkhò́mǔ o báklò̤́tě?”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Rò Jesǔ nò̌onyǎtǎ̤ lò̌ kayǎ bè́mṳ yětahe dố hekhu.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 A phyéhtya khò́mǔyě thuô̌thyótôklò̤́ ná tè̤̌phú yětahe rò a hébwíhétaryě htuthè́htya Cò́marya rò a ibikyě khò́mǔ yětahe, htuô̌rò a dyétǎ̤ ná a khǒpacè̤̌ tahe. A khǒpacè̤̌ tahe cuốzṳ́etǎ̤ dǐtû́ pé̤lò̌ ná kayǎ bè́mṳ nuôtahe.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Èthǐ epwǒ̤edwǒ ní̤lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤, rò a ekò́ǒbǎ pòepòǒ lò̌plǐ cò́. A khǒpacè̤̌ phyédwókhyě khò́mǔ okyǎ yětahenuô a bǎpǎ cò́ ná krí̤nuô thuô̌thyótômě cò́.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Dyá shuô̌shuô̌prè́ prè̤khǔdu dố a esè yěnuô, a o lwǐ̤rí. Prè̤mò ná pacè̤̌ nuô ǔ dyá tố̤kuô̌ to.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Bí Byacè plwǒka̤kyǎ htuô̌hò́ kayǎ bè́mṳ akhè̌nuô, a cuốnuô̌ dố thòklyěkǔ rò a htecuố dố Magada ké̤.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.