Marcos 6
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Jesǔ htecuốkyǎ bínuô rò è ná a khǒpacè̤̌ tahe ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố adò̌aso ní̤dû vǐ̤ Nazarè nuôtôvǐ̤.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Bí Mò̤́nyěduô akhè̌nuô, Jesǔ cáhtya ithyóithya tè̤ dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ. Kayǎ è́prè̤ ní̤huô̌ a tè̤ithyóithya rò a khyéthukhyéthè́ lò̌ cò́ rò a hé lahyǎ,
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 È ma prè̤sò́cyá̤hi nuôtôprè̤ vǎhé? Rò è ma Maria aphúprè̤khǔ vǎhé? Apuố̤ tahe nuôma Jakomo, Jose, Juda, ná Simonè yětahe má̤ vǎhéto? Rò apuố̤prè̤mò tahe nuôma a o prè́ bí dò̌kǔyě prè́ vǎhéto?” Èthǐ hé lahyǎ phúnuôrò, èthǐ thè́hte Jesǔ rò è́mo̤sû lǔ to.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Rò Jesǔ hé èthǐ, “Kayǎ dố a dyazṳ̂́dyanyá̤ ní̤dyékuô̌ prè̤pro̤ to tahe nuôma tû́prè́ adò̌kǔphú ní̤dû, aklwǐalyǎ ní̤dû ná a hiphúphyǎphú ní̤dû tahe prè́.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Èthǐ zṳ̂́e to akhu-akhyě Jesǔ me̤cyá̤ pǎ atè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ nuôtahe tôcô꤮ to, a me̤cyá̤kyǎ prè́tû́ a dyahtya atakhu dố kayǎ swísè̌ nuôtahe alo̤ prè́, rò a me̤ sǐmé̤ pé̤ kayǎswíkayǎsè̌ tahe patíprè̤ prè́.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Dò̌phúsophú tahe zṳ̂́ení̤ lǔ to akhu-akhyě a khyéthukhyéthè́ kanó̤꤮ to.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Htuô̌rò a è́hyǎ plò́lò̌ a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ rò a nò̌htecuố lǔ tômṳ ná thè́nyě̤ phúnuô. Htuô̌rò thyáphú èthǐ ki vè̤́htekyǎbè́ khǐnékhǐnò̌ agněnuôrò, a dyé pé̤ èthǐ taryěshyosò̌.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Jesǔ mecuốní̤ a khǒpacè̤̌ tahe angó̤, “Thǐ htecuốklyá rò phyécuốní̤ tǎ tôcô꤮ tǎmé̤ ní, phyécuốní̤ tǎ khò́mǔ, pyě̤, ná rû̌htò̌ yěnuôtahe tǎmé̤ ní꤮. Phyéní̤ prè́tû́ ihtyábǒ nuô prè́ ní꤮.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Dyácuốní̤ lahyǎ khuphá nuô manárò phyécuố tǎ ca̤ nyě̤pṳ̂ tǎmé̤ ní꤮.
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Thǐ ki cuốnuô̌ o dố hi tôměmě akǔ hérò, thǐ dǎ htecuố hí dố dò̌ nuôtôdò̌ akǔ híto nuô, tarú o tadû lahyǎ bínuô ní꤮.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Dò̌ tôdò̌dò̌ dố a ki thè́zṳ̂́ è́sû thǐ to rò a ki ní̤dǎ thǐngó̤ to hérò bí thǐ htecuốkyǎ akhè̌nuô, thuô̌tǎ̤kyǎ hemû dố thǐ khǎduôlo̤ nuôtahe, thǐ ki me̤phúnuô héma athyáná thǐ dyéluô̌kyǎhò́ tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố Cò́marya ki cirya èthǐ pǎ nuôhò́.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 A khǒpacè̤̌ tahe htecuốlě hésodônyǎ pé̤ kayǎ tahe ná a tǒkò za̤ ní̤dû lahyǎ ané̤, a lě héso pé̤ ǔ phúnuô.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Èthǐ vè̤́htekyǎní̤ è́lǎ khǐnékhǐnò̌ rò a plò̤́ró̤ní̤ è́ pé̤ lǎ kayǎswíkayǎsè̌ tahe ná htahtyě rò a me̤sǐmé̤ ka̤khyě è́ pé̤ lǎ èthǐ.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Jesǔ amwi̤ luô̌htyěluô̌ké̤ akhu-akhyě Khwí Herodè ní̤huô̌ lò̌lò̌꤮ a me̤ tè̤ nuôtahe ari-akyǎ. Htuô̌to kayǎ tahehe hé lahyǎ, “Jesǔ ma Giovanni Baptista thyěihtòka̤khyě prè́, tû́rò a me̤cyá̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ nuôtahe hò́.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Taheherò a hé, “È ma Prè̤pro̤ Elia prè́.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Bí Khwí Herodè ní̤huô̌ Jesǔ me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ akhè̌nuô, a hé, “Giovanni dố vǎ nò̌pǎ̤tṳ̂̌kyǎ èkyǎ̤bǒ ná vǎ klyěphú nuôtôprè̤ htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá hò́,” a hé phúnuô.
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Dố aré̤khè̌nuô ma Khwí Herodè nò̌cuốpṳ̂́ cò̌klò̤ma aklyěphú tahe ná Giovanni rò a nò̌dò́tǎ̤kyǎ lǔ dố htò̌kǔ nuôma Herodia khukhyě hò́. Herodia ma Khwí Herodè akhǐ, apuố̤ Philipu amě rò Giovanni hétǎ̤tṳ̂̌ tamǒmǒ Khwí Herodè ná a tǒ phyéní̤ apuố̤ Philipu amě to.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 Giovanni hé Khwí Herodè, “Nè̤ phyé khyěthyá nè̤ khǐnuô a lṳkhókyǎ hò́ ná Cò́marya tè̤thyótè̤thya hò́.”
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Phúnuô akhu-akhyěrò khwí amě Herodia yěnuô a pṳ̂́ma tadû Giovanni tè̤thû́ rò a thè́zṳ̂́ me̤thyěkyǎ lǔ tadû́rò a me̤cyá̤ tôcô꤮ to.
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 Me̤těhérò Khwí Herodè yěnuô a myádu ní̤dyé Giovanni, me̤těhérò a thè́gně ná è ma kayǎ dố acò́ate̤ asǎsè̌ tôprè̤ akhu-akhyě, a takè̤bí ní̤dyé lǔ. Bí khwí ní̤huô̌ Giovanni hébè akhè̌nuô, a bèzò̤ nyacò́ tadû́rò a thè́zṳ̂́ ní̤huô̌ nyǎprè́ lǔ hébè prè́.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Bí Khwí Herodè opacè̤̌lya̤ amò̤́nyě hyǎtuố̤khyě akhè̌nuô, ashuốakhè̌ ryányacò́ dố Herodia ki me̤thyěkyǎ Giovanni. Khwí me̤pwè̌ ní̤dyé a opacè̤̌lya̤ amò̤́nyě rò a buôebuôǒ klyě khuklò́khuklyǎ tahe, htyěké̤ khuklò́khuklyǎ tahe, ná kayǎ htwǒ khuklò́khuklyǎ dố Galilea ké̤kǔ nuôtahe.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Bí Khwí Herodè amě Herodia aphúprè̤mòphú hyǎnuô̌ ilě akhè̌nuô, a me̤ thè́plòmo̤ thè́plòmǐ ní̤ Khwí Herodè ná asǐpré̤ lò̌꤮ plǐ khukhyě Khwí Herodè hé pacè̤̌muố̤phú yěnuô tôprè̤, “Nè̤ thè́zṳ̂́thè́lò̌ ǐtěnuô héso vǎ, vǎ ki dyé nè̤.”
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Htuô̌rò a ò́lya̤ rò a byǎní̤ angó̤ ná a tè̤hébè phúnuô rò “Nè̤ kwǐ cò́ vǎ ǐtě꤮ bèbè vǎ ki dyé nè̤ pǎ, nè̤ kwǐ cò́ vǎhtyěvǎké̤ taklǎmě cò́ bèbè, vǎ dyébè́ nè̤ pǎ,” a ò́lya̤ phúnuô.
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Rò pacè̤̌muố̤phú nuôtôprè̤ klyahte dố aklò̌ rò htesudyǎ amuố̤, “Muố̤꤮ vǎ tǒbè kwǐ khwí ǐtětě?”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Rò a tapluố̤taplyě klyakanuô̌ khyěthyá dố khwí o rò “Vǎ thè́zṳ̂́ nò̌dya nuô̌ nè̤ Giovanni Baptista akhuklò́ dố dǐbě taè̌dukǔ rò hyǎdyé cò́ vǎ khǒnyá̤yěnuô” a hé lǔ phúnuô.
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Khwíyě a thè́plòmo̤ pǎtaki꤮ to tadû́rò a yǒ ò́lya̤ htuô̌hò́ dố sǐpré̤ tôplutôphè a mèthènyě hò́ akhu-akhyě ngó̤ dố a ò́lya̤ htuô̌hò́ ná pacè̤̌muố̤phú yěnuô, a thè́zṳ̂́ me̤pyékyǎ to.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Phúnuôrò tôphuốtuô̌ a nò̌cuốphyé aklyěphú prè̤opò̤́tè̤ nuôtôprè̤ ná Giovanni akhuklò́ rò aklyěphú yětôprè̤ cuố dố ǔ lé̤dò́o kayǎ htò̌kǔ rò a cuốpǎ̤tṳ̂̌ ka̤ Giovanni akyǎ̤bǒ.
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 Htuô̌rò a dyanuô̌ Giovanni a khuklò́yě dố dǐbětaè̌du akǔ rò a hyǎdyé ná pacè̤̌muố̤ nuôtôprè̤ rò pacè̤̌muố̤yě dyé ná amuố̤.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Giovanni Baptista a khǒpacè̤̌ ní̤huô̌ rò èthǐ hyǎphyéka̤ lǔ né̤klò̤́ okyǎyě rò ka̤ iluốkyǎ lǔ dố luô̤̌khu.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Prè̤dônyǎphú tahe ka̤-oplò́ tava̤lò̌ Jesǔ rò èthǐ héso pé̤lò̌ lǔ ná lò̌꤮ èthǐ me̤htuô̌hò́ tè̤nuôtahe ari-akyǎ ná èthǐ ithyóithya pé̤ ǔ nuôtahe ari-akyǎ.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Prè̤ hyǎ dố lǔo rò hyǎ, prè̤ka̤ rò ka̤ oró̤oè́ talwósû́lû̌ khukhyě Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe lé̤okuố eǒ ashuốkhè̌nuô꤮ a opǎ cò́ to, rò Jesǔ hé a khǒpacè̤̌ tahe, “Pè̤ cuố ró̤lǔ dố khǎlé̤thuôkrě tôpho dố kayǎ o tôprè̤꤮ to nuô rò pè̤ ki okuố tabè́thè́prá taplô̤phú pó꤮.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Rò Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốnuô̌ sidyání̤ thòklyě rò htecuốkyǎ lahyǎ tû́dû dố khǎlé̤thuôkrě tôpho.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Manárò kayǎ è́prè̤ dố a myáhtye èthǐ cuố yětahenuô, a thè́gně tǎ̤te̤ lahyǎ hò́ ná Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe má̤nyǎhò́ akhu-akhyě, vǐ̤phú pwǒ̤tôvǐ̤ klyacuố ná khǎduô dố khǒkhu rò klyacuốtuố̤ ré̤ dố Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe anyěhyǎ.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Bí Byacè Jesǔ o dố thòklyěkǔ hte akhè̌nuô, a myáhtye kayǎ bè́mṳdu cuố opò̤́ one ré̤ lò̌hò́ dố nyěhò́ rò a thè́zò̤ ní̤dyé nyacò́ èthǐ cò́, me̤těhérò kayǎ yětahenuô athyáná thímí tahe dố prè̤kyě̤ o lǔ to nuô akhu-akhyě a cáhtya ithyó è́pé̤ nyacò́ èthǐ.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Bínuô akhè̌ mò̤́hélǎ hò́ rò Jesǔ a khǒpacè̤̌ tahe hyǎ dố lǔo rò a hyǎhé lǔ, “Khǎlé̤ bíyětôpho ma dò̌ ophû tôdò̌꤮ to, htuô̌to mò̤́hélǎ hò́.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Thyáphú èthǐ ki cuốlě ipri̤-epri̤ǒ ní̤dyé lahyǎ dû asèesèǒ agněnuôrò, nò̌cuốkyǎ mò̌ èthǐ dố dò̌kǔsokǔ dố a o tavǐtava̤ bíyě tôpho nuô.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Manárò Jesǔ hésû èthǐ, “Myá dyéedyéǒ pé̤ èthǐ tôcôcô nuô.”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Jesǔ sudyǎ a khǒpacè̤̌ tahe, “Dố thǐklè̌nuô khò́mǔ o báklò̤́tě? Cuốmyámyá,” a hé èthǐ phúnuô akhè̌, èthǐ cuốmyá rò èthǐ myáhtye prè́, “Khò́mǔ nyǎ̤klò̤́ ná tè̤̌phú nyě̤bè prè́,” èthǐ hé lǔ phúnuô.
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Htuô̌rò Jesǔ nò̌onyǎ oplò́ èthǐ tômṳ ná tômṳ dố mi̤thuô̌lè̌khu.
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 Rò èthǐ onyǎoplò́ lǔ tômṳ ná aprè̤ nyǎ̤shyě tahe aprè̤ tôzè̤ tahe.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesǔ phyé khò́mǔ nyǎ̤klò̤́ ná tè̤̌ nyě̤bèyě rò a tṳ́htya dố mò́lè̤̌ rò a hébwíhétaryě htuthè́htya Cò́marya rò ibikyě khò́mǔ. Htuô̌rò a dyétǎ̤ dố a khǒpacè̤̌ tahe a o. Rò a khǒpacè̤̌ tahe zṳ́etǎ̤ dǐtû́ pé̤ ná kayǎ nuôtahe. Htuô̌rò a zò́kè̤́khǎkwo kuô̌ tè̤̌phú nuônyě̤bè phúnuônuô.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Èthǐ e pòepòǒ ekò́ǒbǎ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ cò́.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 A khǒpacè̤̌ tahe phyédwóplò́ khyěthyá khò́mǔ ná tè̤̌phú dố a ibikyě rò a okyǎlố tahenuô a obǎ pǎ cò́ ná krí̤nuô shyényě̤mě cò́.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Prè̤khǔdu dố a e khò́mǔ lò̌꤮ plǐ nuôma a o kayǎ nyǎ̤rí.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Èthǐ ihtuôplò́ htuô̌htuô̌ ná Jesǔ nò̌cuốnuô̌ sidyá lò̌ a khǒpacè̤̌ tahe dố thòklyěkǔ rò a nò̌htecuố ré̤kyǎ èthǐ dố vǐ̤ Bethsaida dố a o dố htyěòbè́rè̤̌ nuôtôvǐ̤. Rò bí a khǒpacè̤̌ htyasidyá thòklyě akhè̌nuô, è rò a plwǒka̤kyǎ lò̌plǐ kayǎ bè́mṳ.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Htuô̌rò Jesǔ htecuốkyǎ rò a cuốhtya cò́bè̌ dố sokhu.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Bí mò̤́khípaló̤ hyǎ hò́ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ thòklyě cuốtuố̤ hò́ dố htyěklǎmě hò́ tadû́rò Jesǔ okyǎ tû́dû prè́ dố khǒkhu tôprè̤ prè́.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Jesǔ myáhtye ná ké̤lathè́ yǒ htò̌hyǎsû a khǒpacè̤̌ tahe akhu-akhyě, èthǐ khyǎsû ké̤lathè́ rò a thè́práladyá lò̌plǐ. Bí shyěi-utazè̤̌ mò̤́ kíré̤ lǐbǔhò́ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ cuố dố htyěkhu rò hyǎtǒ dố a khǒpacè̤̌ tahe a o. A kíré̤ cuốtalwó ná a khǒpacè̤̌ tahe.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 Manárò bí a khǒpacè̤̌ tahe myáhtye lǔ cuố dố htyěkhu akhè̌nuô, èthǐ tane̤ lǔ ná luô̤̌taprya̤ rò a è́htǒè́mo̤ lò̌plǐ.
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 Me̤těhérò èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ myáhtye lò̌plǐ lǔ rò thè́isě lò̌plǐ cò́.
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Htuô̌rò a htyanuô̌kuô̌ dố a khǒpacè̤̌ tahe a thòklyěkǔ rò ké̤lathè́ okuốhyǎkyǎ rò a khǒpacè̤̌ tahe khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́.
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 Me̤těhérò èthǐ yǒ khǎlèduô̌ akhu-akhyě Jesǔ dyéluô̌ pé̤ cò́ èthǐ ná buôe ǔ khò́mǔ atè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ yě cò́ tadû́rò èthǐ thè́gněplǒ lahyǎ to.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Èthǐ cuốbè́ hò́ htyěòduyě rò a cuốtuố̤ lahyǎ dố Gennesaret ké̤ rò a cuố báokuố lahyǎ athòklyě bínuô.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Èthǐ hte hò́ dố thòklyěkǔkǔ ná kayǎ tahe thè́gnětǎ̤te̤no lahyǎ ná Jesǔ prè́.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Èthǐ klyahtǒklyalya̤ lò̌ lahyǎ rò a cáhtya záhyǎ lahyǎ kayǎswíkayǎsè̌ tahe ná icò̤̌ rò záhyǎtǒ lahyǎ bí èthǐ ní̤huô̌ ná Jesǔ o ní̤dyé akhǎlé̤ nuôtôpho.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Byacè Jesǔ cuốtǒ bítě꤮ tôpho bèbè, a cuố dố dò̌kǔ bèbè, a cuố dố vǐ̤kǔ bèbè, a cuố dố vǐ̤klò̌ bèbè, èthǐ dyatǎ̤ lahyǎ kayǎswíkayǎsè̌ tahe dố klè́kǔ rò èthǐ kwǐthè́zò̤ Byacè ná nò̌tôbè prè́ nè̤ ca̤htû̌ yěnuô ná prè̤swí prè̤sè̌ yětahenuô takiphúprè́. Rò kayǎ dố a tôbè lǔ ca̤htû̌ tahenuô, a tè̤swítè̤sè̌ lamé̤ lò̌plǐcò́.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.