Marcos 5
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC
1 Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốtuố̤ dố htyěòdu bè́rè̤̌ Gerasenephú tahe a htyěké̤kǔ nuô.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Bí a o dố thòklyěkǔ hte akhè̌nuô, kayǎphè̌ dố khǐné me̤bè lǔ yětôprè̤nuô a o dố luô̤̌khu hte rò a htecuố myáhtyesû ná Jesǔ.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Kayǎphè̌ yětôprè̤nuô a cuốo prè́ bí krò̌kǔ ǔ lé̤iluố luô̤̌ akhǎlé̤ yěnuô prè́. Rò ǔ cò̌klò̤ma pé̤ lǔ tôprè̤꤮ to, ǔ cò̌klò̤ma cò́ lǔ ná suplye̤tò̤́htè́ rò a pé̤to.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ǔ cò̌klò̤ma tamǒtamǒ lǔtakhu ná suplye̤tò̤́htè́ tadû́rò a htò́tû̌kyǎ. Akhǎduô rò ǔ cò̌klò̤ma ná suplye̤tò̤́htè́htè́, tadû́rò a cwitû̌kyǎ prè́prè́. Rò kayǎ dố a me̤pé̤ lǔ nuô, a o tôprè̤꤮ to.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Bí a o dố krò̌kǔ luô̤̌khǎlé̤ akhè̌nuô, ná bí a o dố sokǔ akhè̌nuô, a è́htǒè́mo̤ rò a me̤cume̤htyǎ tamǒtamǒ ní̤dyé lò̌ ané̤ ná lò̤́ pwǒ̤꤮ tôphuố cò́.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Bí a myáhtyecuốlǒ pǎprè́ Jesǔ akhè̌nuô, a klyahyǎtǒ dố lǔo rò a hyǎ dángṳ̂lya̤ dố lǔnyěhyǎ.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Rò a è́htǒhtya rò a hé, “Tè̤dutè̤htǔ tadû Cò́marya aphúkhǔ Jesǔ꤮ nè̤ kíré̤ hyǎme̤ kryá꤮ vǎ ǐtě? Vǎ kwǐthè́zò̤ cò́ nè̤ dố Cò́marya a mèthènyě, me̤cyě̤me̤cṳ̂ tǎ vǎ tǎmé̤ ní꤮.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Me̤těhénuôrò Jesǔ héhtuô̌hò́ lǔ, “Khǐnékhǐnò̌, htecuố taphǎkyǎ dố prè̤khǔ nuôtôprè̤ alo̤,” a héhtuô̌ lǔ phúnuô hò́.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jesǔ sudyǎ lǔ, “Nè̤mwi̤ ná ǔpě?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Thyáphú Jesǔ ki vè̤́kyǎ tǎ èthǐ tǎmé̤, rò nò̌htecuốokyǎ tǎ èthǐ dố ké̤klò̌ tǎmé̤nuô, èthǐ kwǐthè́zò̤ tadû cò́ Jesǔ cò́.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Bínuôkhè̌, htyá tômṳdu kanúe tavǐtava̤phû asè bí sorò̤̌lo̤nuô.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Khǐnékhǐnò̌ nuôtahe kwǐthè́zò̤ Jesǔ, “Nò̌cuốnuô̌o ré̤ pè̤ dố htyá nuôtahe akǔ rò plwǒnuô̌ ré̤ pè̤ dố htyá nuôtahe akǔ ní,” a kwǐthè́zò̤ lǔ phúnuô.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Htuô̌rò Jesǔ nò̌htecuố èthǐ, rò èthǐ htecuốkyǎ dố kayǎphè̌ nuôtôprè̤ ané̤lo̤ rò a cuốnuô̌okyǎ dố htyá nuôtômṳ akǔ. Htyá nuôtômṳ ma a o aduô̌nyě̤rí rò a pá̤tǎ̤ rwó lá̤taprǐ yě alo̤ rò a latǎ̤lacû́ thyěkyǎ lò̌ dố htyěòdukǔ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Prè̤kyě̤htyá tahe klyaka̤ dyásoluô̌ cuốpye̤ pé̤lò̌ ǔ dố vǐ̤kǔ ná dốdò̌dốso tahe akǔ ná tè̤ritè̤kyǎ yětahe. Rò a me̤kryáané̤ phútěnuô ǔ hyǎmyá lahyǎ bínuô.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Rò èthǐ hyǎ dố Jesǔ a o rò a myáhtye kayǎphè̌ dố khǐné htecuốkyǎ dố lǔkǔ nuôtôprè̤ onyǎ bínuô rò a kû̌htyathyáhtya ryákhyě ahyeca̤ rò athè́plò ryáka̤khyě khyěthyá. Kayǎ tahe myáhtye lǔ rò a thè́isě lò̌plǐ cò́ lǔlé̤.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Kayǎ dố a myáhtye khǐnékhǐnò̌ htecuốkyǎ dố kayǎphè̌ nuôtôprè̤ akǔ ná htyá nuôtahe me̤kryá ané̤ phútě nuô, èthǐ cuố héso pé̤ lò̌ǔ dố aruô.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Kayǎ tahe cáhtya kwǐthè́zò̤ Jesǔ ná a ki htecuố taphǎkyǎ ná èthǐ ké̤kû̌ bínuô.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Bí Jesǔ nuô̌ dố thòklyěkǔ akhè̌nuô, kayǎphè̌ dố khǐné htecuốkyǎ dố lǔkǔ nuôtôprè̤ kwǐthè́zò̤ lǔ, “Khyáthè́dǒ è́krwǒcuố pé̤kuô̌ ré̤ vǎ.”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Manárò Jesǔ è́krwǒní̤ lǔ to, a hé lǔ, “To, ka̤ dố nè̤ hinuô rò ka̤hésoluô̌ pé̤kuô̌ré̤ nè̤ puố̤vyá̤muố̤phè̌ ná Byacè me̤ryá pé̤ cò́ nè̤ bá꤮ těnuô ná a tè̤thè́zò̤ní̤ nè̤ phútě nuô ní꤮,” a héhtuô̌ lǔ phúnuôrò,
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 kayǎ dố khǐné htecuốkyǎ dố lǔkǔ nuôtôprè̤ htecuố rò a cáhtya lě héso pé̤ ǔ pwǒ̤tôdò̌ dố ké̤tôké̤ ǔ è́ ná “Vǐ̤ shyé” akǔ rò Jesǔ me̤pé̤ kryá꤮ è phútěnuô ná kayǎ lò̌꤮ plǐ tapa̤ khyéthukhyéthè́ lò̌ kryá꤮ phútěnuô a cuố dônyǎluô̌ pé̤ lò̌ǔ bínuô.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Bí Jesǔ ka̤khyě khyěthyá dố htyěòdu bè́rè̤̌ tôkyě ná thòklyě akhè̌nuô, kayǎ bè́mṳ hyǎ oplò́oplu ró̤è́ nyacò́ dố htyěòdu htû̌ nuô.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Rò tè̤cò́bè̌hǒ khuklò́du tôprè̤, amwi̤ ná Jairus hyǎmyáhtye Jesǔ rò a dángṳ̂lya̤ dố lǔkhǎduô shyé.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Rò a kwǐthè́zò̤ lǔ, “Vǎ phúprè̤mòphú tôprè̤ kíré̤ thyěhò́ rò thyáphú atè̤swí ki sǐmé̤kyǎ rò a ki htwǒprè̤ nuô, cuố dyahtya pé̤ré̤ vǎ nè̤ takhu dố alo̤.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Rò Jesǔ krwǒka̤kuô̌ lǔ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Bínuô aklè̌ prè̤mò dố a khyábè tè̤sè̌thwitǎ̤ dố anyě̤ cò́hò́ shyényě̤na nuô a o tôprè̤.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Tè̤khuthárá è́prè̤ myákhwèní̤ lǔ tadû́rò a yakhye to. A za ní̤dyé ané̤ rò arû̌ahtè̌ lò̌hò́ tadû́rò a yakhyehyǎtó̤ lǔ to, atè̤sè̌ yěnuô taklya ná a me̤shyohyǎ ná shyohyǎ prè́.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 A ní̤huô̌ Jesǔ ari-akyǎ rò a dwíhyǎnuô̌ dố kayǎ oró̤oè́klè̌ rò a hyǎtuố̤ dố Jesǔ khyěkhu rò a hyǎtô lǔ ca̤cwo̤.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 A héní̤ ané̤, “Vǎ ki tôbè prè́bí aca̤cwo̤ yěnuôprè́ ma vǎ tè̤sè̌thwitǎ̤ yě a klyá sǐmé̤ nyǎ hò́,” a hé rò,
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 tôphuốtuô̌ athwihyǎ okuố rò a thè́gně ní̤dyé ané̤ ná atè̤sè̌ yěnuô a lamé̤kyǎhò́.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Yětôphuốrò Jesǔ thè́gně ní̤dyé ané̤ ná a tè̤pro̤tè̤prya̤ htecuốkyǎ dố ané̤lo̤. A taríhtǒtarílya̤ ané̤ dố kayǎ oró̤oè́klè̌ rò, a sudyǎ ǔ, “Maǔpě tôbè vǎ ca̤cwo̤ pě?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Rò a khǒpacè̤̌ hésû lǔ, “Nè̤ myáhtyedûhò́ ná kayǎ o tava̤plutava̤phè tadwítashya lò̌ nè̤ rò mame̤těrò nè̤ cuốsudyǎ tuố̤, ‘Maǔpě tôbè vǎ ca̤cwo̤ pě phútě?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Thyáphú a ki myáhtye kayǎ dố a hyǎ tôbè lǔ nuôtôprè̤ rò a myáka̤myáhyǎ tadû.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Rò prè̤mò yětôprè̤nuô bí a hyǎtôbè lǔ ca̤cwo̤ akhè̌, tè̤htwǒhtya-ané̤ ná è phútěnuô a thè́gnělya̤ ní̤dyé ané̤ akhu-akhyě, a thè́isě tanyǎ̤tadè rò a hyǎdángṳ̂lya̤ dố Jesǔ mèthènyě rò a hésoluô̌ cò́ pé̤ lò̌plǐ Jesǔ.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Rò Jesǔ hé lǔ, “Phúmò꤮, nè̤ tè̤zṳ̂́ yěnuô, a zasǐmé̤kyǎhò́ nè̤ tè̤sè̌hò́, ka̤mo̤mo̤ ka̤ryáryá dû ní꤮, nè̤ tè̤sè̌ yě a lamé̤ lǎnyǎdûhò́.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Bí Jesǔ hébèpǎprè́ akhè̌nuô, kayǎ tahe o dố Jairus dố a htwǒ tè̤cò́bè̌hǒ khuklò́ yětôprè̤ ahi hyǎ, rò a hyǎhéso pé̤ Jairus, “Nè̤phúmò thyěhò́. Rò thǐ cuốme̤dídyǎ tadûpǎ Thárá me̤tě?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Manárò Jesǔ ní̤dǎ èthǐ atè̤hébè to. A hé tè̤cò́bè̌hǒ khuklò́du nuôtôprè̤, “Bèzò̤ tǎmé̤, tarú zṳ̂́e vǎnuô ní꤮.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Htuô̌rò a è́krwǒní̤ prè́tû́ Petru, Jakomo ná apuố̤ Giovanni prè́. A è́ní̤ kayǎ dố aruô tôprè̤꤮ to.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Èthǐ cuốtuố̤ dố tè̤cò́bè̌hǒ khuklò́du nuôtôprè̤ ahi rò a myáhtye ǔ me̤pra̤rû́pra̤tè́ tahe, ǔnguố̤ǔhè tahe.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Bí a nuô̌ dố hidò́kǔ akhè̌, a hé èthǐ, “Thǐnguố̤thǐhè me̤tarû̌tapyǎ me̤tě? Pacè̤̌muố̤phú yětôprè̤ma a thyě má̤to. A omyění̤ sǒtapa̤ prè́.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Rò èthǐ nyě̤kruô̌ lò̌plǐ Jesǔ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Rò a pṳ̂́ pacè̤̌phú nuôtôprè̤ atakhu rò a hé lǔ, “Talí thakúmi” (Angó̤lasá ma, “Kố꤮ pacè̤̌muố̤phú꤮ vǎ hé nè̤꤮ kahtòmò̌.”),
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 rò tôphuốtuô̌ pacè̤̌muố̤phú shyényě̤na yětôprè̤ kahtòcuố rò èthǐ khyéthukhyéthè́ nyacò́ lahyǎ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Rò Jesǔ mekyǎ tǎ̤te̤ èthǐ ngó̤, tǒbè hésoluô̌ní̤ pé̤ ǔ tôprè̤꤮ to, htuô̌rò a hé èthǐ, “Dyée pé̤ pacè̤̌muố̤phú nuôtôprè̤ lé̤elé̤ǒ tôcôcô ní꤮.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.