Marcos 2

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ano thuô̌lwǐ̤nyěnuô Jesǔ ka̤khyě dố vǐ̤ Capernaum akǔ rò kayǎ tahe ní̤huô̌ lahyǎ ná a o dố hi.
1 Alguns dias depois, Jesus voltou para a cidade de Cafarnaum, e logo se espalhou a notícia de que ele estava em casa.
2 Phúnuôrò kayǎ hyǎ tadwítashya ró̤ talwósû́lû̌ rò bí kadǎklò̌ prè́nuô rò akhǎlé̤ odǎ pǎ cò́ tôpho꤮ to. Jesǔ hésodônyǎ ithyóithyatǎ̤ pé̤ èthǐ ná Cò́marya alǎ̤angó̤ tahe.
2 Muitas pessoas foram até lá, e ajuntou-se tanta gente, que não havia lugar nem mesmo do lado de fora, perto da porta. Enquanto Jesus estava anunciando a mensagem,
3 Bínuô akhè̌ prè̤khǔ thè́lwǐ̤ záhyǎní̤ kayǎné̤ thyětôkyě dố Jesǔ a o tôprè̤.
3 trouxeram um paralítico. Ele estava sendo carregado por quatro homens,
4 Manárò kayǎ yǒ oró̤ talwósû́lû̌ akhu-akhyě, èthǐ hyǎnuô̌phûcyá̤ pǎ dố Jesǔ a o to rò a htya me̤plǒ tǒdè̌ hikhuklwó bí Jesǔ oní̤ akhunuô rò a cya̤tǎ̤ kayǎ thyětôkyě yětôprè̤ ná icò̤̌.
4 mas, por causa de toda aquela gente, eles não puderam levá-lo até perto de Jesus. Então fizeram um buraco no telhado da casa, em cima do lugar onde Jesus estava, e pela abertura desceram o doente deitado na sua cama.
5 Bí Jesǔ myáhtye èthǐ atè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ o phúnuô rò a hé kayǎ swí thyětôkyě nuôtôprè̤, “Vǎphú꤮ vǎ plwǒkyǎhò́ nè̤ tè̤thû́ hò́,” a hé lǔ phúnuô.
5 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
6 Bínuô akhè̌ prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe onyǎo lahyǎ bínuô rò a tane̤ lahyǎ dố a thè́plòkǔ,
6 Alguns mestres da Lei que estavam sentados ali começaram a pensar:
7 “Kayǎ yětôprè̤ a cuố hétuố̤ phúyě me̤tě? È hébèthû́ hò́ Cò́marya hò́. Ǔpě tôprè̤ ki plwǒkyǎ cyá̤ tè̤thû́ pě? Prè̤ plwǒkyǎ cyá̤ tè̤thû́ ma tû́prè́ Cò́marya tôprè̤ prè́.”
7 “O que é isso que esse homem está dizendo? Isso é blasfêmia contra Deus! Ninguém pode perdoar pecados; só Deus tem esse poder!”
8 Tôphuốtuô̌ Jesǔ thè́gně èthǐ tè̤tane̤ dố thè́plòkǔ rò a hé èthǐ, “Thǐ cuốtane̤ tuố̤ lahyǎ dố thǐ thè́plòkǔ phúnuôma me̤tě?
8 No mesmo instante Jesus soube o que eles estavam pensando e disse:
9 Ki vǎ hé kayǎ thyětôkyě yětôprè̤, ‘Vǎ plwǒkyǎhò́ nè̤ tè̤thû́ hò́’ má̤torò ‘Kahtò phyéní̤ nè̤ lé̤myěnuô rò cuố mò̌’ kihéma azǔklò̌ bítě tôcôtě?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se, pegue a sua cama e ande”?
10 Manárò prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤ vǎyě, thyáphú thǐ ki thè́gně lahyǎ ná dố hekhu yěnuô, vǎ o ná taryěshyosò̌ dố vǎ plwǒkyǎbè́ ǔ tè̤thû́tè̤plá tahenuôrò, vǎ ki dyéluô̌ pé̤ thǐ,” a hé htuô̌phúnuôrò, a hé prè̤thyětôkyě yětôprè̤,
10 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
11 “Vǎ hé nè̤, ihtò talǔní̤ nè̤ klolé̤myě nuôrò ka̤mò̌ dố nè̤ hinuô.”
11 — Eu digo a você: levante-se, pegue a sua cama e vá para casa.
12 Rò tôphuốtuô̌ a ihtò talǔní̤ a klolé̤myě rò a htecuố dố kayǎ lò̌꤮ plǐ a mèthènyě. Kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ rò htuthè́htya lahyǎ Cò́marya rò a hé lahyǎ, “Tè̤me̤-ané̤ phúyěnuô, pè̤ myáhtyenò́ takhyá꤮ to,” a hé lahyǎ phúnuô.
12 No mesmo instante o homem se levantou na frente de todos, pegou a cama e saiu. Todos ficaram muito admirados e louvaram a Deus, dizendo: — Nunca vimos uma coisa assim!
13 Jesǔ htecuố khyěthyá dố Galilea htyěò khǎshyé rò kayǎ bè́mṳ hyǎ otava̤ lò̌ khyě lǔ rò a cáhtya ithyóithya pé̤ khyěthyá èthǐ bínuô.
13 Jesus saiu outra vez e foi para o lago da Galileia. Muita gente ia procurá-lo, e ele ensinava a todos.
14 Bí a cuố akhè̌nuô, a myáhtye Alphaeo aphú Levi. È ma prè̤kwǐ amo-arǎ tôprè̤. A myáhtye a onyǎo dố lé̤kwǐamo-arǎ hikǔ rò Byacè Jesǔ hé lǔ, “Krwǒkuô̌ vǎkhyě,” rò Levi kahtò krwǒcuốkuô̌ lǔkhyě.
14 Enquanto estava caminhando, Jesus viu Levi , filho de Alfeu, sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Então disse a Levi: Levi se levantou e foi com ele.
15 Bí Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ edǐ mò̤́hé dố Levi hi akhè̌, prè̤kwǐ amo-arǎ tahe ná prè̤oraphú tahe e ǒ tố̤kuô̌ ná èthǐ, me̤těhérò kayǎ dố a krwǒ Jesǔ akhyě tahenuô, a thyáprè́ ná èthǐnuô a oparó̤ è́lǎ.
15 Mais tarde, Jesus estava jantando na casa de Levi. Junto com Jesus e os seus discípulos estavam muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama que o seguiam.
16 Bí Pharisěophú dố a ithyó Cò́marya a tè̤thyótè̤thya nuôtahe myáhtye Jesǔ etố̤ǒtố̤ ná prè̤me̤thû́me̤phyetè̤phú tahe ná prè̤kwǐ amo-arǎ tahe akhè̌nuô, a sudyǎ Jesǔ a khǒpacè̤̌ tahe, “Mame̤těrò è cuố etố̤ǒtố̤ kuô̌tuố̤ ná kayǎ kwǐ amo-arǎ nuôtahe ná prè̤oraphú nuôtahe me̤tě?” A sudyǎ lahyǎ phúnuô.
16 Alguns mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus , vendo Jesus comer com aquela gente e com os cobradores de impostos, perguntaram aos discípulos: — Por que ele come e bebe com essa gente?
17 Bí Jesǔ ní̤huô̌ èthǐ sudyǎ phúyě akhè̌nuô, a héka̤khyěsû èthǐ, “Kayǎ dố a oshyo-opryǎ tahenuô, a lo ná tè̤khuthárádu to, kayǎ dố aswíasè̌ tahenuô tû́ma a lo prè́ tè̤khuthárádu prè́. Vǎ hyǎ è́ka̤ kayǎ dố acò́ate̤ nuôtahe má̤to. Vǎ hyǎ è́ka̤prè́ kayǎ dố a tè̤thû́tè̤ora odûgně nuôtahe prè́.”
17 Jesus ouviu a pergunta e disse aos mestres da Lei:
18 Bínuô akhè̌ Giovanni a khǒpacè̤̌ ná Pharisěophú tahe a duôeduôǒ lahyǎ. Rò kayǎ tahehe hyǎ sudyǎ Jesǔ, “Giovanni a khǒpacè̤̌ ná Pharisěophú a khǒpacè̤̌ tahe duôe sèesèǒ, manárò nè̤ khǒpacè̤̌ tahenuô a duôe kuô̌ǔ sèesèǒ to me̤tě?” A hyǎ sudyǎ lǔ phú nuô.
18 Os discípulos de João Batista e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas chegaram perto de Jesus e disseram a ele: — Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam. Por que é que os discípulos do senhor não jejuam?
19 Byacè Jesǔ hésû èthǐ ná ngó̤khákho tômû̌ rò a hé, “Bí khǒmè̤̌khǔphè̌ otố̤kuô̌pǎ ná akhǒ sǐpré̤sǐmya̤ akhè̌nuô, a khǒsǐpré̤ yětahe cuốduôeduôǒ cyá̤ phútě? Bí khǒmè̤̌prè̤khǔ cuốkyǎ híto, a dǎ otố̤kuô̌pǎ ná akhǒathyó tahe hénuô, èthǐ duôe cyá̤ sèesèǒ to.
19 Jesus respondeu:
20 Shyé꤮ ǔ è́cuố taphǎkyǎhò́ khǒmè̤̌khǔphè̌ hò́ pǎ akhè̌nuô, èthǐ ki duôeduôǒ lahyǎ pǎ.
20 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
21 “Ǔ isè́phè hyeca̤lye̤ ná ikè̤̌thè̌ dố a tanuố hítoyě nuô a o tôprè̤꤮ to. Ki isè́phè phúnuô hénuôma ikè̤̌thè̌yě a ki htò́tanuốka̤ rò a lé htò́tazwí lazè̤̌ cuốlyá̤ryá pó̤ hyeca̤lye̤yě pǎ.
21 — Ninguém usa um retalho de pano novo para remendar uma roupa velha; pois o remendo novo encolhe e rasga a roupa velha, aumentando o buraco.
22 Ǔ zṳ̂nuô̌ htyězǎ̤thè̌ dố htyěǒphálye̤kǔ nuô a o tôprè̤꤮ to. Ǔ ki zṳ̂nuô̌ phúnuô hérò htyězǎ̤ yěnuô a ki thè̌phè́kyǎ htyěǒphálye̤ yětômě pǎ, rò htyězǎ̤ ki lakuố̤kyǎ lò̌ pǎ. Htyězǎ̤ athè̌ yěnuô ǔ bè zṳ̂nuô̌ prè́ lǔ dố htyěǒ athè̌kǔ prè́.”
22 Ninguém põe vinho novo em
23 Bí Mò̤́nyěduô nuôtônyě akhè̌nuô, Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốnuô̌cuốbè́ ǔ buốkǔlǎ prè́lé̤khu tahe, rò a khǒpacè̤̌ tahe ipráe cuố ǔ buốkǔlǎthè.
23 Num sábado, Jesus e os seus discípulos estavam atravessando uma plantação de trigo. Enquanto caminhavam, os discípulos iam colhendo espigas.
24 Rò Pharisěophú tahe hé Jesǔ, “Myámò̌, tè̤me̤ dố èthǐ tǒbè me̤ní̤ to dố Mò̤́nyěduô yětahenuô, èthǐ cuốme̤dû lahyǎ agně phúnuô me̤tě?”
24 Então alguns fariseus perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos estão fazendo uma coisa que a nossa
25 Rò a hésû èthǐ, “Dố nuôkhè̌ bí Davi ná a khǒbò́thyó tahe ladyáeladyáǒ rò a lobè lé̤elé̤ǒ akhè̌nuôrò, a me̤kryá꤮ ǐtětě nuôma thǐ hốnò́ kuô̌nyǎ ǔ to è̌?
25 Jesus respondeu:
26 Èthǐ cuốnuô̌ lahyǎ dố Cò́marya ahikǔ rò khò́mǔ dố ǔ lǔhtya ná Cò́marya tahe nuôma a o bínuô, rò ení̤ prè́tû́ prè̤lǔtyǎtè̤phú tahe prè́ tadû́rò Davi ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốnuô̌phyée vǎhéto? Bínuôkhè̌ nuôma atǒ ná Abiathar htwǒ bwídukhulố.”
26 Ele entrou na casa de Deus, na época do
27 Byacè Jesǔ hépó̤ èthǐ, “Kayǎ nuôma Mò̤́nyěduô agně má̤to, Mò̤́nyěduô nuôma kayǎ lò̌꤮ plǐ agně.
27 E Jesus terminou:
28 Prè̤lu kayǎ aphúkhǔ má̤dû vǎ yěnuôma Mò̤́nyěduô a Byacè cò́ tôprè̤hò́,” a hésû èthǐ phúnuô.
28 Portanto, o

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.