Marcos 11
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Bí èthǐ hyǎtuố̤phû hò́ ná vǐ̤ Jerusalem bí dò̌ Bethphage ná dò̌ Bethania dò̌htû̌ Oliva so khǎshyéakhè̌nuô, Jesǔ nò̌hyǎ ré̤ a khǒpacè̤̌ thè́nyě̤.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé e Betânia, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Rò a hé èthǐ, “Hyǎnuô̌ ré̤ lahyǎ dò̌ dố nyěnuô tôdò̌, thǐ hyǎ nuô̌nuô̌ ná thǐ ki myáhtye mya̤ò́lyǎphú plya̤ tôduô̌ dố ǔ sidyánya̤ nò́hí lǔ tôphuố꤮ to tôduô̌ pǎ. Thǐ ki myáhtye ǔ cò̌klò̤ tala̤-e asè bínuô pǎ rò ilyě è rò cwika̤ è bíyě ní꤮.
2 dizendo-lhes: "Vão ao povoado que está adiante de vocês; logo que entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
3 Kayǎ tôprè̤prè̤ ki sudyǎ thǐ, ‘Thǐ cuố ilyě tuố̤ mya̤ò́lyǎphúyě me̤tě?’ Hérò, ‘Byacè lo nò̌ lǔ nuô, a nò̌htuô̌ lǔ pǎ rò a thǔka̤pryǎ khyěthyá dû pǎ,’ hésû lǔ phúnuô ní꤮.” Jesǔ hé èthǐ phúnuô.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que vocês estão fazendo isso? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele e logo o devolverá’ ".
4 Bínuô akhè̌ èthǐ cuốmyáhtye mya̤ò́lyǎphú dố ǔ cò̌klò̤ ophû è ná hikadǎ khǎshyé rò a kahtòo dố klyákǔ tôduô̌. Rò èthǐ cuốilyě lǔplye̤.
4 Eles foram e encontraram um jumentinho, na rua, amarrado a um portão. Enquanto o desamarravam,
5 Kayǎ kahtòo bí akhǎshyé nuôtahe sudyǎ èthǐ, “Thǐ cuốilyě tuố̤ mya̤ò́lyǎphú plye̤ me̤tě?”
5 alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: "O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho? "
6 Rò èthǐ hésû phú Jesǔ nò̌hé èthǐ nuô rò kayǎ nuôtahe plwǒcwika̤ èthǐ.
6 Os discípulos responderam como Jesus lhes tinha dito, e eles os deixaram ir.
7 Èthǐ cwika̤ní̤ mya̤ò́lyǎphú yěnuô dố Jesǔ a o rò èthǐ idè̌htya lahyǎ aca̤klò̌ dố mya̤ò́lyǎ nyá̤khu rò Jesǔ htyasidyá è.
7 Trouxeram o jumentinho a Jesus, puseram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou.
8 Kayǎ bè́mṳ dè̌tǎ̤ lahyǎ aca̤klò̌ tahe dố klyádè̌kǔ htuô̌rò dố aruô tahe kuô̌ke rò a pǎ̤ka̤ní̤ thòphyǎ dố alèo tahe dố nyekhu rò ka̤-idè̌tǎ̤ dố klyádè̌kǔ.
8 Muitos estenderam seus mantos pelo caminho, outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Rò kayǎ cuố ré̤ lahyǎ dố nyě tahe, tahe rò a krwǒcuốkuô̌ lahyǎ dốkhyě rò a è́htǒ lahyǎ,
9 Os que iam adiante dele e os que o seguiam gritavam: "Hosana! " "Bendito é o que vem em nome do Senhor! "
10 “Kayǎ dố a kíré̤ hyǎ pố pè̤ thyáná pè̤phè̌ Khwí Davi dố꤮ nyénu yětôprè̤nuô, Cò́marya ki sò̌ridû è ní!”
10 "Bendito é o Reino vindouro de nosso pai Davi! " "Hosana nas alturas! "
11 Jesǔ cuốtuố̤ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ akhè̌nuô, a cuốnuô̌ dố tè̤lǔhǒdu lo̤kǔ rò a cuốlěmyá tava̤lò̌ tè̤pwǒ̤tôcô. Tamò̤́ kíré̤ tǎ̤hò́ akhu-akhyě è ná a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ htecuốkyǎ dố dò̌ Bethania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Observou tudo à sua volta e, como já era tarde, foi para Betânia com os Doze.
12 Dốkhyě tônyěnuô bí èthǐ o dố dò̌ Bethania hteka̤ dố klyálo̤ akhè̌, Jesǔ thè́e dǐ.
12 No dia seguinte, quando estavam saindo de Betânia, Jesus teve fome.
13 Rò a myáhtyecuốlǒ kadwímò̤́ dố alè tahuố tômò̤́. Ma athè o è̌ a tane̤ rò a cuốtǒ dố kadwímò̤́ o, manárò bí a cuốtuố̤ dố kadwímò̤́ o akhè̌nuô, a myáhtye athè tôplò꤮ to, ashuốakhè̌ tǒthè híto akhu-akhyě a o shuô̌shuô̌prè́ alè prè́.
13 Vendo à distância uma figueira com folhas, foi ver se encontraria nela algum fruto. Aproximando-se dela, nada encontrou, a não ser folhas, porque não era tempo de figos.
14 Jesǔ hé kadwímò̤́ nuôtômò̤́, “Tôprè̤꤮ ki enò́ kuô̌pǎ tǎ nè̤thè tǎmé̤ ní꤮” a hé phúyěnuô a khǒpacè̤̌ tahe ní̤huô̌ lahyǎ.
14 Então lhe disse: "Ninguém mais coma de seu fruto". E os seus discípulos ouviram-no dizer isso.
15 Bí èthǐ cuốtuố̤ dố vǐ̤ Jerusalem akhè̌nuô, Jesǔ cuốnuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ rò a cuốnuô̌ cáhtya vè̤́htekyǎ kayǎ ipri̤-isè̌tè̤ bínuô tahe rò a nuô̌htu laklò̤̌tǎ̤kyǎ ǔ lé̤htulya rû̌ a dǐrè̤́htyalô̌ nuôtahe ná khuklyáhtyalô̌ dố ǔ lé̤onyǎ isè̌ ná htulwí̤ nuôtahe.
15 Chegando a Jerusalém, Jesus entrou no templo e ali começou a expulsar os que estavam comprando e vendendo. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas
16 Ǔ o bí tè̤lǔhǒdu vǐ̤kǔ nuôrò ǔ kíré̤ cò̤̌cuốkhó ǔtǎ̤tè̤ dố aruô tôpho akhè̌ Jesǔ dyécò̤̌ cuốkhóǔ tôprè̤꤮ to.
16 e não permitia que ninguém carregasse mercadorias pelo templo.
17 Htuô̌rò a ithyóithya èthǐ, “Dố lisǎsè̌kǔnuô, Cò́marya hé,
17 E os ensinava, dizendo: "Não está escrito: ‘A minha casa será chamada casa de oração para todos os povos’? Mas vocês fizeram dela um covil de ladrões".
18 Bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ní̤huô̌ Jesǔ hé phúyě rò èthǐ myápṳ̌ klyá dố a ki pṳ̌me̤thyě Jesǔ. Kayǎ bè́mṳ tahe yǒ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ Jesǔ a tè̤ithyóithya akhu-akhyě, èthǐ htwǒ khuklò́khuklyǎ nuôtahe thè́isě lahyǎ Jesǔ alé̤.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei ouviram essas palavras e começaram a procurar uma forma de matá-lo, pois o temiam, visto que toda a multidão estava maravilhada com o seu ensino.
19 Bí mò̤́tǎ̤ hò́ akhè̌nuô, Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe hteka̤kyǎ dố vǐ̤klò̌.
19 Ao cair da tarde, eles saíram da cidade.
20 Shyéparǒ mò̤́lǐro̤mû́ akhè̌nuô, èthǐ htecuố rwókhyě klyá nuôtôbǒ rò kadwímò̤́ dố Jesǔ isò̌kyǎ lǔ nuô tômò̤́nuô èthǐ myáhtye ná akrǎlò̌ sǐmò̤́ tuố̤ cò́ dố arwí̤ cò́.
20 De manhã, ao passarem, viram a figueira seca desde as raízes.
21 Rò Petru thè́né̤htyabè tuố̤ Jesǔ isò̌kyǎ thòmò̤́ yěnuô rò a hé lǔ, “Thárá꤮ myámò̌ dốnuô lé, kadwímò̤́ dố nè̤ isò̌kyǎ lǔ nuôtôthò a thyěkrǎkyǎ hò́.”
21 Lembrando-se Pedro, disse a Jesus: "Mestre! Vê! A figueira que amaldiçoaste secou! "
22 Rò Jesǔ hésû lǔ, “Zṳ̂́e Cò́marya nuô.
22 Respondeu Jesus: "Tenham fé em Deus.
23 Vǎ hécò́ cò́ nè̤, kayǎ tôprè̤prè̤ a ki hé soyětômě, ‘Thò́thû́ cuố taphǎkyǎ dố htyědutava̤ akǔnuô,’ rò a ki thè́plòrare to rò a ki zṳ̂́e má̤lakǒ hénuô, a ki htwǒhtya pé̤ lǔ phú a hé nuô pǎ.
23 Eu lhes asseguro que se alguém disser a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e não duvidar em seu coração, mas crer que acontecerá o que diz, assim lhe será feito.
24 Phúnuô akhu-akhyě vǎ hé thǐ, thǐ kwǐtè̤ dố Phè̌ Cò́marya a o ǐtětě꤮ bèbènuô zṳ̂́e ná thǐ ní̤bèhò́ nuô, rò thǐ ki ní̤bè má̤lakǒ pǎ.
24 Portanto, eu lhes digo: tudo o que vocês pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim lhes sucederá.
25 Bí thǐ kahtò kwǐcò́bè̌ akhè̌nuô, thǐ ki pṳ̂́o kayǎ tôprè̤prè̤ atè̤thû́ kihérò plwǒkyǎ ètè̤thû́nuô. Thǐ ki plwǒkyǎ tû́ma thǐphè̌ o dố mò́khu yětôprè̤ ki plwǒkyǎkuô̌ thǐ tè̤thû́ phúnuô pǎ.”
25 E quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que também o Pai celestial lhes perdoe os seus pecados".
26 (“Manárò thǐ ki plwǒkyǎ ǔtè̤thû́ to kihérò, thǐphè̌ o dố mò́khu yětôprè̤ plwǒkyǎkuô̌ thǐ tè̤thû́ toto.”)
26 Mas se vocês não perdoarem, também o seu Pai que está no céu não perdoará os seus pecados.
27 Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốtuố̤ khyěthyá dố vǐ̤ Jerusalem rò bí Jesǔ lěcuố dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe, ná Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe hyǎ dố lǔo,
27 Chegaram novamente a Jerusalém e, quando Jesus estava passando pelo templo, aproximaram-se dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes religiosos e perguntaram.
28 rò èthǐ sudyǎ Jesǔ, “Nè̤ cuốme̤tuố̤ tè̤phúyě tahe ròma nè̤ cuốme̤ ná ǔpě a taryěshyosò̌ pě? Nè̤ ki me̤tè̤ phúyětahe agněnuô ǔpě nò̌me̤ nè̤ pě?”
28 "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu autoridade para fazê-las? "
29 Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ sudyǎ kuô̌ thǐ ngó̤ tômû̌, rò hésû pé̤ kuô̌ vǎ, rò vǎ me̤ tè̤yětahe ná ǔpě a taryěshyosò̌ pěnuô vǎ ki héluô̌ pé̤kuô̌ thǐ pǎ.
29 Respondeu Jesus: "Eu lhes farei uma pergunta. Respondam-me, e eu lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas.
30 Giovanni Baptista plwǒ pé̤ ǔ htyě yěnuôma Cò́marya dyé lǔ taryěshyosò̌ è̌? Má̤torò prè̤lukayǎ dyé lǔ è̌? Héso pé̤ myá vǎ.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Digam-me! "
31 Rò èthǐ kré ní̤dyélǔ, “Pè̤ ki hé, ‘Cò́marya dyé lǔ’ kihérò, a klyá sudyǎ nyǎ hò́ pè̤, ‘Kihéphúnuôrò thǐ zṳ̂́e lǔ to me̤tě?’ Phúnuô hò́.
31 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
32 Rò pè̤ ki hé è, ‘Prè̤lukayǎ dyé lǔ’ kihérò, pè̤ thè́isě kayǎ bè́mṳ yětahe alé̤lé̤.” (Me̤těhérò kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ yǒ zṳ̂́e lò̌ ná Giovanni ma prè̤pro̤ má̤lakǒ tôprè̤.)
32 Mas se dissermos: ‘dos homens’... " Eles temiam o povo, pois todos realmente consideravam João um profeta.
33 Phúnuô akhu-akhyě èthǐ hésû Jesǔ, “Pè̤ thè́gněto.”
33 Eles responderam a Jesus: "Não sabemos". Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.